Als de
kinderen naar school zijn.

Het was 9 uur morgens. De kinderen waren naar
school vertrokken en Britt zat dromerig in de canapé, bezig met een derde tas
koffie. Zij was nerveus zonder te weten waarom. Na het vertrek van de kinderen,
kroop ze normaal terug onder de dekens voor een paar uren extra rust, alvorens
een nieuwe eenzame dag aan te vatten in haar houten blokhuis, gelegen aan de
oever van de Lesse. Haar man was al twee maanden van huis, op zending in de
Balkan en zij wist niet wanneer hij met verlof zou komen.

Britt was een veertigjarige, zwartharige vrouw
van 1,62 meter, ietwat aan de mollige kant met een goedontwikkelde boezem en
een knap ovalen gezicht. Zij was geen werkelijke schoonheid, maar de meeste
mannen vonden haar nochtans attractief.

Zij nipte opnieuw aan haar tas en zuchtte
haast onhoorbaar. Ze droeg een wit kort nachthemd dat slechts de helft van haar
volle, licht gespreide dijen bedekte. Alleen zijnde hoefde ze zich niet te
bekommeren om de zichtbaarheid van het witte strookje stof dat nauwelijks haar
intieme plaatsje bedekte.

Haar linker hand viel als bij toeval tussen
haar benen, terwijl ze zich achterover liet zakken in de zachte kussens. De
duim raakte het vochtig reepje stof dat zich tussen de twee volle lippen had
geperst. Deze toevallige aanraking veroorzaakte een heel bekend aangenaam
gevoel, maar zij wilde zich niet opnieuw tot masturberen laten verleiden. Zij
had dit pas gedurende de onrustige nacht gepraktiseerd en het had haar niet de
verwachte voldoening gegeven.

Nochtans bleef ze de duim bewegen en de lange
nagel schuurde hoorbaar over de dunne barrière. Zij spreidde haar dijen iets
verder naar buiten. Ze sloot de ogen en genoot van de groeiende opwinding
teweeggebracht door die de zachte aanraking over het verborgen knopje, hunkert
naar meer attentie. Zij wist dat er geen terugweg meer zou zijn indien ze niet
onmiddellijk ophield met zichzelf te kwellen. Maar het gevoel was zo
overheerlijk en haar duim bleef rond het duidelijk afgetekende trillende
knobbeltje cirkelen dat duidelijk voelbaar was doorheen de doorzichtige stof.

Ze was zo ijverig geconcentreerd op die
aangroeiende lawine diep in haar onderbuik, dat ze de wagen niet hoorde die
voor haar huisdeur stopte.

Het was de brood leveringsdienst, verzekerd
door Marc Vervaecke. Ze had juist de hinderende stof van het minuscule slipje
terzijde geschoven en haar middelvinger tussen de gezwollen lippen laten
glijden, toen de deurbel genadeloos rinkelde en haar wanhopige poging om die
ondraaglijke opgekropte seksuele kwelling kwijt te geraken abrupt stopte.

Zij begreep meteen dat zij het brood moest
aannemen en betalen, maar ze besefte eveneens dat ze slechts een dun nachtkleed
droeg. De bel rinkelde voor een tweede maal en ze besloot te openen. Per slot
van rekening kende ze Marc goed genoeg en hij was een vriend aan huis, de
boezemvriend van haar man. Zijzelf onderhield een vriendschappelijke relatie
met zijn oudste dochter sinds de dood van de moeder, enkele maanden terug.

Ze stond recht en opende de deur.

“Goede morgen,” groette de 1,80
grote vriendelijk uitziende man. Marc Vervaecke naderde de vijftig, maar hij
zag er wel tien jaar jonger uit.

“Goede morgen, excuseer, maar ik ben nog
niet volledig wakker,” antwoordde zij met hese stem. Hij gaf haar het
brood.

“Kom binnen, ik moet het geld nog bijeen zoeken,
en ik ben zeker niet gekleed om hier in de deuropening te blijven
pronken,” meende zij terwijl ze hem voorop ging. Hij volgde haar in de
kleine hall nadat hij de deur halfdicht had gedaan, betrad de woonkamer en
bleef aan de achterkant staan van de canapé. Zij gaf hem even later het gepaste
kleingeld.

“Dank u,” Hij borg de munten in zijn
speciale lederen handtas en vroeg terloops. “Hoe gaat het? Nieuws van
Harry?”

“Neen, hij is op speciale zending en kan
geen contact met mij opnemen. Ik weet ook niet wanneer hij met verlof
komt.” Ze stonden nu tegenover elkaar, want er was weinig plaats achter de
zetel.

“Dat is het leven. Moet hard zijn om hier
alleen te leven.”

“Inderdaad, de kinderen zijn naar school
en je weet, er is niet zoveel te doen om een volledige dag bezig te zijn.”

Zij voelde plots een warmtegolf naar het hoofd
stijgen en ze was ervan overtuigd dat ze bloosde. Het was de eerste keer in
maanden dat ze zo dicht bij een man stond. Haar lichaam was nog steeds onder
invloed van de onderbroken zelfbevrediging enkele minuten terug. Zij had Marc
altijd als een vriend beschouwd zonder ooit dubieuze gevoelens gekoesterd te
hebben, maar ditmaal bezorgde zijn aanwezigheid elektrische schokken doorheen
haar geprikkeld lichaam. Daar hij een kop groter was moest zij het hoofd heffen
en ze voelde plots dat haar tepels harder werden, ervan bewust dat dit niet
onopgemerkt kon blijven. Hij zag inderdaad de donkere knopjes hoog opgericht
tegen de doorzichtige materie van haar nachthemd steken en hij voelde zich
verlegen.

“Denk dat je het koud hebt.” Een
poging om met humor de situatie recht te zetten, terwijl hij naar haar tepels
wees. Haar zwakke glimlach maakte het alleen maar erger en hij aarzelde een
kort ogenblik, alvorens de linker tepel lichtjes aan te raken. Ze was als
geparalyseerd. Hij streelde nu langzaam over de verborgen punten en voelde dat
ze harder en langer werden. Zij wist dat ze onmiddellijk moest ingrijpen om dit
gevaarlijke spel te stoppen, maar ze had de kracht niet meer om aan de verleiding
te weerstaan.

Hij stapte op haar toe en hun lippen vonden
elkaar in een hongerige kus. Zijn rechterhand gleed over de voorzijde van het
nachtgewaad en kneedde zacht de grote borsten. Zij zuchtte in vervoering en
drukte haar lichaam tegen het zijne. Ze voelde duidelijk de harde zwelling
tegen haar dij. Hun monden schuurden wijd open over elkaar en hun dartelende
tongen startten een meedogenloos maar opwindend schermutseling. Hun speeksel
vermengde zich en zijn rechterhand gleed verder omlaag, over haar buik en
verdween onder de rand van het korte hemd. De harde vingers gleden langs de
linkerdij omhoog en bereikten het middelpunt, waar het vochtige lapje stof
midden de warme gezwollen lellen van haar vagina geperst zat. Zijn middenvinger
gleed eroverheen, drukte de hindernis ter zijde en verzonk in de slijmerige
tunnel. Zij spreidde haar benen wijd open, haar onderbuik heftig tegen de hand
drukkend. Bij elke aanraking van de pompende vinger op haar clitoris, voerden
heftige schokken haar onderlichaam. Zij steunde luid en ze was heel dichtbij
een heftige explosie. Ze probeerde zijn opdringerige strelingen te vertragen,
door haar lichaam terug te trekken telkens het knopje in aanraking kwam met
zijn vinger. Zij was zo dichtbij. Haar handen gleden omlaag en werkten onhandig
aan de ritssluiting van zijn jeans.

Ook zijn ademhaling ging in horten en stoten.
Wat een erectie! Zeker tweemaal zo groot als die van haar man. De trillende
dikke staaf klopte hevig in haar hand en hij kreunde hees. Hij kon dit niet
langer volhouden en stond op het punt zijn lading te lozen maar dat wilde hij
niet. Hij deed een stap terug, ontdeed zich van zijn broek en onderkleding en
greep haar terug vast. Met een wilde beweging draaide hij haar om haar eigen as
en trok haar slipje naar beneden, waar het rond haar linker enkel bleef hangen.
Zij was gedwongen om haar bovenlichaam over de leuning van de canapé te buigen
terwijl ze vrijwillig haar benen spreidde, haar achterwerk omhoog drukkend. Hij
justeerde gedurende enkele seconden zijn pilaar in de juiste richting tussen de
behaarde opening en penetreerde de slijmerig grot met een korte voorwaartse
stoot van zijn gespierd onderlichaam. Ze snakte naar adem en kreunde
luidruchtig:

“Neem mij hard…ja, dat is goed…”

Zij voelde de lange penis diep in haar schuren
en zij verplaatste haar lichaamshouding teneinde de krachtige wrijvingen naar
de juiste plaatsen te loodsen, gelegen aan de voorkant van haar lust kanaal.
Zij voelde zijn naderend orgasme en zij wilde samen met hem de top bereiken.
Zij bracht snel haar rechterhand naar beneden, terwijl het ritme van zijn
stotende bewegingen versnelde. Zijn sterke bakkershanden folterden haar
borsten, spelend met de harde tepels doorheen de stof, terwijl zijzelf de
schacht van haar clitoris tussen duim en wijsvinger klemde, en heftig als een
penis masturbeerde.

“Jammer dat zijn pik niet over mijn klit
kan wrijven”, schoot het door haar hoofd. Ze begon te schreeuwen en stond
op het punt over de rand te gaan. Zij voelde het zwellen van zijn penis diep in
haar en wist dat ook hij nu heel dichtbij een explosie stond. De snelheid werd
nog opgevoerd en zijn grommen had niet menselijks meer. Zij verhoogde het tempo
en de druk van duim en wijsvinger, hijgend en snakkend naar adem. Haar
onderlichaam begon te schokken en de hevige orkaan diep in haar onderbuik
barstte los juist op het ogenblik dat ze in de verte Marc ’s verlossingskreet
waarnam.

“Britt, ik kan niet meer!” Zijn
staaf ontplofte tegen haar baarmoeder na een heftige laatste stoot en zij
voelde de enorme ontlading tegen haar uiterst gevoelige vagina wanden uiteenspatten,
terwijl haar vulkaan tot eruptie kwam en zijn hete lava naar buiten spoot. Haar
secreties vermengden zich met zijn sperma. Zij krijste het uit:

“Ja, ja, ja!” Haar achterwerk
schokte nu ongecontroleerd tegen zijn onderlichaam aan, haar benen trilden. Ze
dacht in onmacht te zullen vallen, terwijl haar vagina in spasmen trilde rond
de verschrompelende staaf die stilaan zijn energie en rigiditeit begon te
verliezen.

Hij trok zich voorzichtig terug en een beekje
melkachtige slijm gleed vanuit de licht geopende donkerrode lippen, langs haar
naakte billen omlaag. De storm was geluwd. Zij bleef nog enkele minuten
nahijgen, gebogen over de leuning, terwijl hij zijn kledij in orde bracht.

Tenslotte draaide ze zich om, een tevreden
glimlach op haar bezweet gelaat. Hij lachte eveneens, boog zich voorover en
kuste haar zacht op haar licht gespreide vochtige lippen. Beiden waren in de
realiteit terug.

“Excuseer,” probeerde hij uit te
liggen, maar hij meende het niet. Zij trouwens ook niet.

“Mijn fout denk ik,” antwoordde zij
voor de vorm, maar het kon haar niet schelen.

“Het was goed”, Zij hadden er beiden
van genoten, dat was duidelijk. Ook hij was maanden zonder vrouw geweest. Zij
probeerden vruchteloos een normale houding aan te nemen. Uiteindelijk zei Marc.

“Dit was een zalig eenmalig moment, het
mag niet meer gebeuren. Akkoord?”

“Akkoord, heb geen angst, ik ben niet op
zoek naar een andere man. Het spijt me niet, maar een reeks van toevalligheden
hebben dit mogelijk gemaakt, maar het is nooit gebeurd.”

Zij was opgelucht dat hij dit zo wilde en dat
er geen complicaties in de toekomst zouden optreden. Zij hield trouwens
werkelijk van haar man. Marc Vervaecke knikte en opende de huisdeur. Zonder
verder een woord te uiten keerde hij naar zijn dienstwagen terug. De motor
draaide nog. Hun avontuur had niet langer dan tien minuten geduurd. Hij kroop
achter het stuur, groette een laatste maal in haar richting en gaf gas.

Britt sloot de deur en was opnieuw alleen.

Britt