De
erfenis

Britt verliet de hoofdbaan en de wagen
hobbelde nu over een slecht onderhouden aarden weg die midden een groot bos
naar het huis van haar vriendin leidde. Na een lange rechtse bocht, zag ze
plots het gebouw voor zich opduiken, een grauwe schaduw door het dichte bos
omringt. Ze passeerde het groot ijzeren hekken en reed tien meter verder een
ruime geasfalteerde parkplaats op die zich over de volledige breedte van de
grijze huisgevel uitstrekte, nauwelijks verlicht door twee elektrische
lantaarns uit de vorige. Grillige spookfiguren dansten op het ritme van de
bewegende bomen op het asfalt en de grauwe gevel. Britt keek nerveus om zich
heen en haastte zich naar de ingangsdeur waar ze een antieke trekbel bediende.
Ergens in het huis hoorde ze een doffe gong.

Ze wist dat Vivianne dit huis had geërfd van
een rijke boer die haar derde echtgenoot geworden was. Drie jaar na het
huwelijk verongelukte hij en zij erfde al zijn bezittingen. Britt was er altijd
van overtuigd geweest dat haar vriendin de 30 jaar oudere man enkel voor zijn
fortuin had getrouwd. Deze verbintenis was kinderloos gebleven.

Britt vroeg zich echter af waarom Vivianne
haar uitgenodigd had. Haar vroegere boezemvriendin verbrak drie jaar geleden
zonder enige uitleg alle contact met haar. Vandaag was het de verjaardag van
Vivianne maar dit verklaarde onmogelijk waarom zij opnieuw toenadering zocht.
Britt had nochtans zonder aarzelen deze onverwachte uitnodiging aanvaard en ze
had tevens een klein geschenk meegebracht. Per slot van rekening waren ze meer
dan 20 jaar vriendinnen geweest.

De deur zwaaide geluidloos wijd open en daar
stond ze, Vivianne, een goed uitziende veertigjarige blonde vrouw. De slanke
gestalte was een kop kleiner, had een smal gezicht omkranst met lange blonde
haren, een brede mond en grote ogen geaccentueerd door overdreven pikzwart geschilderde
wimpers en wenkbrauwen. Ze droeg een transparant doch charmant wit kleedje dat
iedere ronding van haar lichaam onthulde en droeg geen bh. Ze lachte guitig.

“Britt, wat ben ik gelukkig dat je mijn
uitnodiging hebt aanvaard.”

“Gelukkige verjaardag”.

Zij omhelsden elkaar uitbundig en Vivianne
trok haar snel de hall in, de deur met een ruk dichtklappend.

“Je ziet er goed uit.” Vivianne
bekeek haar bewonderend van kop tot teen. Britt droeg een grijze katoenen bloes
met een V-vormige halsuitsnijding, de onderkant had ze in de elastieken rand
van de zwarte rok geschoven. Deze rok reikte amper tot boven de knieën. Verder
droeg ze zwarte lakschoenen met kleine hakken en zwarte fijne nylonkousen. Ze
zag er inderdaad betoverend uit, zonder enige maquillage.

Ze betraden een zeer ruime rechthoekige woon
en eetkamer, waarschijnlijk wel 100 vierkante meter groot. Het eerste gedeelte
vormde de salon terwijl de tweede helft de eetkamer moest zijn, afgaande op het
meubilair. De stijl was zeer modern, futuristisch zelfs, in een sobere wit
zwarte kleurencombinatie. De witte lederen zetels en divan stonden aan de
linkerkant tegen de wand opgesteld, tegenover een reuzengroot televisie scherm
op een metalen gestel gemonteerd en aan beide zijden stonden telkens twee
luidsprekerboxen in een halve cirkel. Meerdere erotische schilderijen,
halfnaakte jonge vrouwen in min of meer provocerende houdingen voorstellend,
bedekten grotendeels de witte muren. De eetkamer bestond uit een lange zwarte
tafel met aan weerszijden zes bijpassende stoelen en een lang buffet langs de
overstaande muur. Twee vensters zaten in de verste laterale muur en gaven
uitzicht op het privé bos. De tegenoverliggende wand, tevens de voorgevel, had
een breed venster. Vivianne volgde opmerkzaam haar nieuwsgierige blikken en
verklaarde lachend.

“Mijn echtgenote was een oude
viespeuk”.

Ze wees naar de reusachtige divan en nodigde
haar uit om erin plaats te nemen.

Britt zette zich neer en viel onmiddellijk
achterover in de zachte kussens, haar benen schuin naar boven gericht. Ze zat
er comfortabel maar eveneens gevangen in de zachte lederen kussens die alle
bewegingsvrijheid tot een minimum beperkte. Ze slaagde er zelfs niet
onmiddellijk in om de rand van haar rok, die tijdens het achterover vallen tot
aan haar middel was opgeschort, terug te plaatsen.

Haar vriendin nam plaats in de
tegenoverstaande brede zetel, met een brede grijs om haar mondhoeken.

“Prachtige zetels, nietwaar? Mannen zijn
er gek op. Een van mijn echtgenote mijn fantasierijk idee.” Verklaarde ze
opgetogen.

“Je zult ook nooit veranderen.”
Vivianne bekommerde zich helemaal niet om haar eigen blootgestelde benen,
zichtbaar tot aan haar wit zijden slipje.

“Wat mag ik jou aanbieden?” Ze somde
tal van sterke en minder sterke dranken op die Britt nauwelijks kende en zij
beslisten na kort overleg om samen een fles witte wijn te knakken, een
“Pinot”, zodat ze eindelijk met het werkelijke vieren van deze
uitzonderlijke aangelegenheid konden beginnen.

Terwijl Vivianne door de deuromlijsting links
naast de divan in een aangelegen vertrek verdween, nam Britt een pakje uit haar
handtas. Het was in rood geschenkpapier gewikkeld met daar rond een gulden
sierlint.

Vivianne verscheen met een zilveren schaal,
waarop een fles goudkleurige wijn pronkte alsook twee kristallen glazen en een
schaal vol versnaperingen, waaronder kaas en salami. Ze zette het geheel op het
salontafeltje, plaatste de glazen tegenover hun zitplaatsen, de schaal in het
midden en schonk vervolgens de wijnglazen halfvol.

“Gelukkige verjaardag.” Britt reikte
haar het pakje. Vivianne scheen verbaasd en ze dankte haar met een zoen op de
wang. Ze scheurde het papier, vond een klein doosje, opende het en met een
kreetje van verrukking nam ze het gouden halskettinkje eruit.

“Wow, dat hoefde niet.” Zei ze
zonder overtuiging en paste het juweel in de halsuitsnijding van haar kleedje.

“Is maar een kleinigheid, houdt niet veel
in,” meende Britt, boog zich voorover en nam moeizaam het glas wijn van de
tafel. Vivianne deed hetzelfde, legde het geschenk voor zich terug in het
doosje en liet zich in de zetel terugvallen.

Ze kletsten over het verleden en elkaars
wedervaringen sinds hun laatste treffen.

Vivianne maakte duidelijk dat haar echtgenoot
geëist had dat ze alle contacten met vroegere kennissen verbrak. Dat maakte
deel uit van hun huwelijkscontract. Vivianne gaf schaamteloos toe dat zij de
dertig jaren oudere viezerik enkel voor zijn fortuin had getrouwd. Zij had de
opgelegde beperkingen in hun overeenkomst zonder meer aanvaard omdat ze wist
dat zij vroeg of laat zijn bezittingen zou erven daar de boer geen enkele
familie meer bezat. Toch moest ze toegeven dat het niet steeds gemakkelijk was
geweest want ondanks zijn gevorderde leeftijd was hij een onverbeterlijke
seksmaniak met enorm veel verbeelding. Hij genoot van zijn machtpositie en
indien ze iets wilde bekomen, dan moest ze dat ook eerst verdienen. Dat
betekende dat hij een bepaald scenario uitwerkte en haar vervolgens 24 uur de
tijd gaf om dit uit te voeren. Ze was zeer snel een goede leerlinge geworden,
maar ze wist ook dat ze haar vrijheid had opgeofferd om zijn willige slavin te
worden. Meermaals had ze eraan gedacht om te verzaken aan de toekomstige
weelde, maar ze wist dat ze dan op straat zou staan zonder enige cent. Vroeg of
laat zou hij toch sterven al was zijn fysische conditie uitzonderlijk goed.

Zij lachte uitbundig toen ze uiteindelijk
vertelde hoe het noodlot haar toch nog gunstig gezind was geweest toen een stom
ongeval definitief een einde maakte aan deze onmogelijke verhouding. Deze
heuglijke dag waarop een jonge dronken chauffeur een rood licht overzag en met
te hoge snelheid haar echtgenotes wagen ramde, veranderde haar leven. Dat beiden
op slag dood waren geweest deerde haar weinig.

“Hij heeft gedurende drie jaar mijn leven
gecontroleerd, maar voor de planning van zijn eigen dood was iemand anders
verantwoordelijk.” grijnsde ze verrukt en vervolgde. “Ik heb
eindelijk mijn vrijheid terug met daarbovenop genoeg rijkdom om de rest van
mijn leven zo in te delen dat ik al mijn wensen kan vervullen. Tegenwoordig
plan ik zelf wat er zal gebeuren.”

Daarmee sloot ze voorgoed het
“pijnlijke” verhaal van haar huwelijk af.

De rijkelijke consummatie van de wijn, de
zachte achtergrondtonen van romantische muziek en het gedimde licht zorgden
voor een ontspannen atmosfeer. Vivianne had voordien een paar koude schotels
klaar gemaakt, bestaande uit vis, vlees en kaas die voor hen op tafel stonden.
De tijd vloog voorbij en ze werden stilaan een beetje aangeschoten.

De conversatie behandelde meer en meer
seksueel getinte onderwerpen. Vivianne vertelde in geuren en kleuren haar
ervaringen met de oude viespeuk. Ze somde op wat ze zoal had moeten presteren om
zijn behoeften te bevredigen, maar Britt verdacht haar ervan dat ze er ook
moest van genoten hebben, want zij vertelde haar wedervaringen met veel vuur en
enthousiasme, in het bijzonder de pikantste delen. De glinstering in deze grote
ogen loog er niet om. Zijzelf moest toegeven dat deze erotische beschrijvingen
haar niet onverschillig lieten. Zo nu en dan keek ze verstolen naar die slanke
licht gespreide dijen tegenover haar. Ze zag duidelijk het witte strookje zijde
ertussenin glinsteren.

“Wanneer komt Harry terug”, vroeg
Vivianne plots van onderwerp veranderend.

“In een paar weken”

“En wat doe jij dan al die tijd alleen
thuis? Zeg me niet dat je geen seks nodig hebt?” Vivianne was inderdaad
weinig veranderd, altijd even schaamteloos en direct.

“Wel weet je, soms…” begon ze
aarzelend met een dromerige uitdrukking in haar ogen.

“Oh Britt, vertel me.” Drong
Vivianne aan.

Het moest de wijn zijn en de speciale
atmosfeer. Britt vertelde haar avontuur met de brood leverancier.

“Dat zou ik nooit van jou verwacht
hebben,” meende Vivianne eerlijk.

“Ik was zelf verbaasd.” Beiden
lachten uitbundig en zij vulden de glazen na. De fles was nu leeg.

“En jij dan, je bent terug alleen en dat
na al die lekkere avonturen.”

Britt wist dat haar vriendin nooit lang zonder
partner bleef.

Plots voelde een heerlijke warmtegolf doorheen
haar lichaam stromen. Ze was opgewonden en ze wilde verder gaan met het
uitwisselen van hun intieme ervaringen. Ze lag loom achterover met haar hoog
opgeschoven rok. Haar volle dijen waren gespreid en het geel slipje onder de
fijne nylonkousen waren duidelijk zichtbaar. Ze vroeg zich af of haar vriendin
reed de sporen van haar groeiende opwinding in haar kruis kon waarnemen, want
ze was zonder enige twijfel betrekkelijk vochtig geworden.

“Ik heb een goede vriend,”
antwoordde Vivianne mysterieus.

“Wat?” Dus toch. Neen, Vivianne kon
niet zonder man.

“O, maar ditmaal controleer ik mijn
vriend” antwoordde ze met een brede grijns. “Wil je hem zien?”

“Wat, nu?”

“Ja nu, heel even geduld.”

Vivianne stond recht.

“Ik zal zien of ik hem kan
bereiken.”

Ze verliet de woonkamer doorheen de deur aan
de linkerkant, waarschijnlijk toegang verlenend tot de keuken.

Na de gespreksthema’s van de afgelopen uren
vreesde Britt voor wat er komen mocht. Zij werd nochtans niet lang in het
ongewisse gelaten en Vivianne kwam terug met beide handen achter de rug. Ze
sprong in die houding terug in haar zetel. Plots schoten die handen te
tevoorschijn en onthulden wat ze verborgen had gehouden.

“Dat is hem.”

Britt staarde vol ongeloof naar de nieuwe
minnaar, een grote purperen artificiële penis! Neen, een dubbele penis! Het
hoofdorgaan mat zeker 20 centimeter terwijl de kleinere broer slechts enkele
centimeters lang was. Dit was duidelijk een vibrator voor dubbele stimulatie,
speciaal voor vrouwen ontworpen. Ze kende deze tuigen uit speciale catalogen,
maar ze had er nooit een in werkelijkheid gezien.

“Ik stel je “Bill the rabbit”
voor. Hij is nooit vermoeid en doet alles wat ik hem vraag,” ze barstte in
een wilde lach uit, dat ding heen en weer zwaaiend.

“Zoiets heb je nog nooit gebruikt, neem
ik aan?” vroeg ze schalks.

“Neen”

“Nooit verlangd om er een te
proberen?”

“Weet ik niet.” Britt voelde dat ze
bloosde. Ze had er verschillende keren aan gedacht om een vibrator te
bestellen, vooral nu haar man voor lange tijd van huis zou wegblijven, maar
steeds ontbrak haar de moed om de bestelbrief op te sturen, laat staan om een
seksshop te bezoeken.

“Ik begrijp het. Het probleem van zoveel
vrouwen, hoe kan je dit ding kopen zonder dat iemand het weet?” Ze leunde
achterover, draaide het geheel in haar hand en vervolgde. “Ik mag Bill en
ik heb nog nooit zoveel plezier beleefd als met hem.” Ze draaide de zwarte
ring aan het uiteinde en Britt kon duidelijk een licht zoemen horen. Wat zal er
nu komen, dacht ze onrustig.

“Kijk goed wat hij kan!”

Vivianne ’s dijen gingen plots uiteen en ze
bracht het trillende ding naar beneden. De top van het langste uitsteeksel
bereikte het kruis van dat doorzichtige zijden niemendalletje en Britt zag
duidelijk een huivering doorheen het slanke lichaam varen. Die grote
zwartomrande ogen glinsterden plots anders, alsof er een doorzichtig waas voor
getrokken lag.

“Dit is werkelijk een heerlijk
gevoel”

Britt wist niet meer hoe ze zich moest
gedragen. Zo had ze haar vriendin nog nooit meegemaakt en ze waren reeds een
eeuwigheid bevriend. Zij had niet de indruk dat Vivianne dit opwindend spel nu
nog zou stoppen.

“Kijk tot wat Bill in staat is,”
fluisterde ze hees. Het topje van Bill the rabbit gleed nu langzaam over de
onzichtbare lippen omlaag, nam de richting van dat kleinste gevoelige plaatsje
tussen de twee halfronde manen van haar kontje, bleef er even plagerig
rondcirkelen om dan langzaam terug te glijden tot aan dat kleine knopje dat vol
woedend ongeduld wachtte op meer attentie. Britt staarde als gehypnotiseerd
naar dit erotisch schouwspel.

“Britt, hij is zo wonderbaar”
Daarbij spreidde Vivianne haar benen volledig open, terwijl Bill heen en weer
bewoog over het smalle strookje zijde. Britt op haar beurt geraakte enorm
opgewonden, zonder echter goed te weten wat te doen. Langzaam gleden haar dijen
vaneen terwijl ze iedere actie van Bill met duidelijke interesse bleef volgen.
Haar rechterarm die in haar schoot lag, bewoog zich zonder omhaal naar het
centrum van haar koortsig aanvoelend lichaam. Vivianne keek naar haar en de
verrukking op haar gezicht sprak boekdelen.

“Je bent ook heet, nietwaar” vroeg
ze fluisterend, haast onhoorbaar. Zoemende Bill gleed nu nadrukkelijker over
haar kruis.

“Ja.” Britt herkende haar eigen stem
niet meer. Wat was ze weer aan het doen? Maar stoppen deed ze niet. Ze voelde
de vochtigheid doorheen de nylons en het slipje. Terwijl ze naar het trillende
onderlijf van Vivianne bleef staren, streelde ze met samengeperste vingers over
de plaats waar haar trillende knopje pijnlijk tegen de met nectar doordrenkte
stof drukte. Deze aanrakingen stuurden elektrische stroomstoten naar haar
hersenen die op hun beurt zenuwen diep in haar tunnel activeerden. Ze voelde de
gezwollen lippen en gleed er met de middelvinger tussendoor. De katoenen stof
van het slipje voelde aan als een fluwelen streling. De combinatie alcohol,
seksueel getinte praat en de aangename omgeving waren niet onschuldig aan deze
extreem opgebouwde spanning in hun lichaam.

“Trek je nylonkousen en slipje uit”
hoorde ze plotseling. Britt aarzelde even maar ze gehoorzaamde als in trance.
Het benodigde een zekere acrobatische behendigheid om zich in deze diepliggende
zetel te bewegen. Ze duwde haar kontje een weinig omhoog, schoof slipje en
panty tot over haar dijen, liet zich terugzakken, trok vervolgens de knieën
naar zich toe en schoof het ondergoed erover, naar beneden schuivend tot aan de
enkels. Enkele keren schudden en het hoopje textiel viel op de bodem. Zij liet zich
nu met wijd open dijen terug achterover vallen, tezelfdertijd de rechterhand
naar de harige zone brengend.

Vivianne observeerde haar als een uitgehongerd
roofdier. Bill bewoog onafgebroken over de zichtbaar afgetekende gleuf in de
witte zijde tussen de schaamlippen geperst. Zij had ondertussen de vibrerende
frequentie opgedreven. Haar blik verankerde zich op de behaarde zone recht in
haar blikveld, waar de middelvinger tussen twee donkere lippen op en neer ging.
Het soppende geluid daarbij veroorzaakt klonk als muziek in haar oren.

Britt ’s bewegingen werden heftiger. Ze wenste
zozeer dat aangroeiende lustgevoel gevoel diep in haar onderlijf tot ongekende
hoogten op te drijven, zonder daarbij al te snel een orgasme te bereiken. Haar
vriendin werkte hard, maar plots stopte ze abrupt alle handbewegingen, stond
recht en kwam naar haar toegesneld. Wat een prachtig uitzicht bood dit
achterover liggende lichaam, benen wijd gespreid en lichtjes opgetrokken, de
rok rond haar middel opgeschort met een roterende hand doorheen het schaamhaar
en een gretige vinger tussen de vlinderachtige dikke lippen bewegend die een
duidelijk hoorbaar soppend geluid veroorzaakte.

“Britt, probeer Bill, wil je?”

Ze strekte haar arm en Britt nam aarzelend de
vibrerende staaf van haar over. Voordat ze iets kon zeggen, keerde Vivianne
terug naar haar plaats. Ze ontkleedde zich volledig en viel terug in de zachte
kussens. Ze bezat amper een handvol kleine doch stevige borstjes met extreem
lange tepels die midden een donkere bruine grote cirkel fier omhoog troonden. Ze
spreidde de lange, dunne kleurloze benen door ze op de leuningen uit te
strekken.

Britt kreeg daardoor een duidelijk uitzicht op
de dikke blonde haarbos en de daaronder liggende donkere sleuf, gevormd door
grote naar buitenhangende lellen, waartussen een glinsterend vocht droop.

Vivianne gebruikte beide handen om deze
hongerige mond te bewerken en wijd open te sperren. Britt ontdekte een
hoogopgerichte obelisk die fier voor de ingang van de purperkleurige tunnel
troonde. Zijzelf had een goed ontwikkelde lustknobbel, maar nooit had ze
gedacht dat een clitoris zo lang kon worden. Ze zag het nerveuze samentrekken
van de slijmerige ingang, terwijl Vivianne ervaren de huid rond deze kleine
vinger met duim en wijsvinger bleef kneden.

Britt aarzelde niet langer en bracht Bill
tussen haar eigen lippen. Voorzichtig duwde ze de schacht in de overstroomde
tunnel, totdat het kleinere trillende uitsteeksel de clitoriszone bereikte. Ze
justeerde voorzichtig de pleziermaker zodat deze het gevoelig knopje op de
juiste manier behandelde. Ongelofelijke scheuten van wellust voeren door haar
ganse lichaam. Haar kont schokte ongecontroleerd omhoog. De grotere broeder
vibreerde diep in haar lustkanaal en ze probeerde de kop naar de meest
gevoelige zones te leiden, vooral naar dit mysterieuze punt juist voorbij de
ingang gelegen. Dit bleek niet zo eenvoudig, want daarbij verloor de kleinere
broeder steeds contact met het overgevoelige uitsteeksel. Er zat niets anders
op dan beide genotbrengers om beurten hun werk te laten doen terwijl haar
klieren zorgden voor een rijke smering.

Vivianne werd er zich van bewust dat haar
vriendin niet lang meer aan de opdringerige charmes van Bill zou weerstaan en
ze verhoogde de aanvallen op haar tot barstens toe gezwollen genotstaafje. Het
einde en de verlossing waren nabij. Zij zou echter verkozen hebben dat Britt
haar die verlossing bracht, maar ze durfde het haar niet vragen daar ze niet
wist hoe ze zou reageren. Jezelf over geven aan de geneugte van zelfbevrediging
tot daar aan toe. Maar dat betekende nog niet dat Britt ook bereid zou zijn om
zich over te geven aan de geneugten van intiemere wederzijdse bevrediging. Ze
moest geduld oefenen en er zouden beslist nog gelegenheden komen. Daar zou ze
wel voor zorgen.

Het einde was nakend. Britt gaf zich volledig
over aan Bill ’s bekwaamheden. Haar ademhaling werd meteen luider en
onregelmatig. Ze sloot de ogen. Zij kende de voortekens van een hevig orgasme.
Haar andere hand gleed nu over haar bloes en bewerkte er de rechterborst en
tepel door de dunne stof heen. Ze duwde haar volronde kont omhoog, zoekend naar
een diepere penetratie. Een broddelende vulkaan stond op uitbarsten en Vivianne
volgde de evolutie met opengesperde ogen en trillende neusvleugels. Het intens
genot dat haar vriendin ondervond verhoogde haar eigen opwinding. Ze duwde de
middelvinger diep tussen haar gezwollen lippen, maar tezelfdertijd gebruikte ze
duim en wijsvinger om de overgevoelige obelisk te bewerken. Iedere aanraking
bezorgde haar ongelofelijke trillingen in de onderbuik, die ongecontroleerd
trilde. Dan hoorde ze Britt bijna onverstaanbaar grommen.

“Ja! Oh! Vivianne, ik kan niet
meer!”

Het ganse lichaam schokte wild omhoog en een
reeks heftige spasmen liet haar kont op en neer schudden. Ze slaakte een hese
kreet en haar dijen sloten en openden zich rond dat lekker stuk vibrerend
werktuig. De buik trilde heftig en het ganse onderlichaam schokte een paar maal
op en neer, de dijen heen en weer zwaaiend terwijl het bovenlichaam verkrampt
naar voor schudde en op hetzelfde ritme schokte. Dan sloten haar dijen zich
voorgoed, nadat ze de vibrerende staaf voorzichtig had teruggetrokken.

Het subliem hemels gevoel begon al weg te
ebben, toen Vivianne als een furie alle zelfcontrole verloor. Haar hand bewoog
wild op en neer tussen haar dunne dijen. Zij schreeuwde als een wild gemarteld
dier en een stroom slijmerig vocht schoot over haar hand. Ze dacht dat haar
intiemste delen zouden exploderen, dat al haar interne organen naar buiten
zouden gestoten worden. Maar ze omvatte nog steeds dat lange opgezwollen
paaltje, met de beschermhuid tussen duim en wijsvinger heftig masturberend.
Haar gezicht was vertrokken van onbeschrijfelijke wellust, haar ogen en mond
wijd opengesperd. Haar blik bleef gefocusseerd op dat onbeweeglijke naakte onderlichaam
met dat tot het middel opgeschoven rode rokje. Bill lag daar bewusteloos naast
de lichtjes gespreide benen, maar ze staarde als gemagnetiseerd naar de tot
rust gekomen licht geopende vochtige liefdestunnel.

Ze voelde de voortekens van een tweede ontlading.
Het deed pijn maar bezorgde haar tezelfdertijd een onbeschrijfelijk lustgevoel.
Haar hand bewoog sneller en sneller. Ze folterde haar lustcentrum, luid
schreeuwend, alsof dit haar sneller tot de verlossing zou voeren. Ze bewerkte
het paaltje zoals een man zich masturbeert, bovenlichaam naar voor gebogen. Het
kwam opnieuw. Ze krijste onverstaanbare onzin en ontplofte hevig schokkend.
Haar naakt lichaam vloog op en neer, twee

drie, viermaal achtereen terwijl een heftige
stroom vocht naar buiten spoot. Britt, die terug de ogen had geopend, had nog
nooit iets dergelijks gezien, noch zelf meegemaakt.

“Britt…Britt…” deze woorden
vergezelden de laatste stuiptrekkingen. Ze bracht haar benen terug bijeen,
vermoeid en voldaan.

Beide vrouwen kwamen op adem zonder een woord
te uiten. Britt had intens van deze ogenblikken genoten maar ze vroeg zich af
wat er in godsnaam met haar aan de hand was. Haar lichamelijke lusten hadden de
laatste paar dagen haar levenspatroon bepaald en dat maakte haar nerveus. Zelfs
nu bleef ze onbeschaamd in een ondeftige erotische lichaamspositie liggen
waarbij zelfs de afgebeelde vrouwen op de schilderijen moesten blozen. Haar
handen lagen langs haar zijde. Zij had genoten als nooit ervoor. Ze keek naar
Vivianne die haar vriendelijk toelachte.

“Dit was super,” vatte zij nuchter
de situatie samen. Geen schaamte noch schuldgevoel. Waarom ook?

“Ik denk dat we nu beter zouden gaan
slapen. Het is al laat en je dronk teveel wijn opdat ik jou laat vertrekken. Je
blijft hier.”

Britt was te voldaan en te loom om te
protesteren. Het aanbod kwam haar zelfs gelegen.

” Akkoord, ik neem aan dat je gelijk
hebt.” Antwoordde ze zwak.

“Geen probleem, mijn bed is groot genoeg
voor twee.” Lachte Vivianne dubbelzinnig. Britt hoorde de ondertoon niet
meer, voor haar was het feest over.

Maar het verhaal niet.

Britt