De vreemde zeilboot

Er stond een lekker briesje. Lena hield de
fokkenschoot goed vast. Gerard neuriede aan het roer en deed vergeefse pogingen
om z’n sigaret aan te krijgen. Hij deed het roer onder z’n oksel om twee handen
vrij te hebben en eindelijk lukte het hem. Een geurige sliert tabaksrook
fladderde naar stuurboord. Gerard liet z’n blikken over Monique dwalen die aan
bakboord lag te soezen. Haar stevige kontje torende omhoog in haar gespannen
bikinibroekje. Omdat ze een beetje wijdbeens lag, kon hij iets verder kijken.
Hij voelde hoe er iets in z’n kleine zwembroek begon te werken. Hij liet snel
z’n blik naar de andere kant van de boot gaan, waar Joris op z’n rug een
sjekkie lag te roken. Joris, over wie op school zoveel verhalen de ronde deden!
Wie en wat die al niet allemaal versierd had! Het was een troost voor Gerard
dat de bobbel in Joris broek een gewone bobbel was, niet groter dan
bijvoorbeeld zijn eigen bobbel.

Hé, wat begon dat ding in z’n broek te spannen
en te jeuken. Weer keek hij naar Monique ’s onderaanzicht. Het bloed begon hem
naar het hoofd te stijgen. Ook Lena betrok hij nu in z’n gezichtskring. Ze zat
half van hem afgewend voorin. Hij kon juist de lijn van haar linkerborst
volgen. Lena haar borsten had hij vaak gevoeld onder het vrijen, maar steeds
door een jurk of shirtje heen. Hij probeerde zich te herinneren hoe dat voelde.
Net als destijds kreeg hij er nu ook weer een stijve van. Als hij ergens alleen
was geweest, had hij er wel raad mee geweten. In bed, boven de wasbak, met in
z’n andere hand een seksblaadje.

“Ik heb zin om te zwemmen” zei
Hilda, zonder zich om te draaien.

“Ja, ik heb het ook warm” antwoordde
Joris.

“We kunnen het anker hier uitgooien maar
ook doorvaren tot dat eilandje” zei Gerard.

“Doe dat maar kerel” zei Joris,
“daar ligt nog een boot en in boten bij eilandjes heb ik vaak de leukste
dingen gezien”.

Ook Monique richtte zich nu op, en vroeg:
“Hoe laat is het eigenlijk?”

“Vier uur” zei Joris.

“Moet je vroeg thuis zijn?”

Gerard koerste op het eilandje af, de andere
boot lag gedeeltelijk achter bomen en struiken aan de andere kant, legde de
boot stil en wierp het anker uit. Achtereenvolgens lieten alle vier zich in het
water glijden. Joris ging meteen Monique achterna. Monique had de naam het
mooiste meisje van de school te zijn, en ook het geilste. Ze wilde pas mee gaan
zeilen toen Joris het gevraagd had. Joris was dan ook al achttien!

Gerard zwom een rondje om het eiland. Op een
meter of twintig passeerde hij de andere boot. Deze leek wel uitgestorven.
Alleen het kabbelen van het water was te horen. Nee, nu hij meer in de wind
zwom, hoorde hij duidelijk, hoewel zacht, een radio, ‘See fly feel me’. Hij
liet zich op z’n rug uitdrijven, Zag hij daar haren of vergiste hij zich? Hij
vergiste zich niet! Het haar ging achterover, er kwam een neus, een mond, en
een fles. Wijn zo te zien. Beter dan die zoete en lauwe priktroep die zij
meegenomen hadden. De fles ging weer naar beneden en kwam even later op een
andere plek weer omhoog. Hij zwom in een grote boog naar het eilandje toe. Daar
kon hij misschien beter zien. Wat hij zag, viel hem in eerste instantie tegen.
Twee vrouwen. Ze zagen hem ook en een donkere met heel kort haar hield de fles
uitnodigend omhoog Hij waadde weer het water in en zwom naar hun boot toe, hees
zich aan de rand op en bleef zo op z’n gestrekte armen hangen.

“Je mag wel even aan boord komen”:
zei de donkere. “Een slokje wijn is beter dan een scheut van dat verpeste
water hier!”

“Mag je wel drinken? Hoe oud ben
je?” Vroeg de roodharige.

“Achttien” antwoordde Gerard zonder
te liegen.

Hij stapte naar binnen; ging op de bank zit
ten en nam de fles aan. Erg veel zat er overigens niet meer in.

“Geneer je niet, het is niet onze
enige!”

Kordaat zette hij de fles aan de mond en
dronk: ad fundum, waardoor hij zich verslikte.

“Lekker?” Vroeg de rooie. “Maak
jij nog eens een fles open Mary!”

“De laatste” zei ze.

Gerard begon zich al wat rozig te voelen. Die
borsten leken verdomme bij iedere slok groter te worden.

“Ben je in je eentje aan het
zeilen?”

“Nee, met z’n vieren.”

“Met vier jongens?”

“Nee, er zijn twee meisjes bij.”

“Zo zo, jij bent er vroeg bij!”

Gerard voelde dat hij bloosde.

“Waar zijn de anderen?”

“Nog aan het zwemmen denk ik.”

Hij keek naar de boot en zag vaag dat Monique
zich stond af te drogen.

“Is dat je vriendinnetje?” Vroeg
Marion.

“Nee.”

“Is het andere meisje je
vriendinnetje?”

“Geweest” antwoordde Gerard.

Dus je hebt een ongelukkige liefde achter de
rug! Daar moet op gedronken worden” zei Mary.

“Hi, ha ho” zei Gerard.

Van die ene borst zag hij bijna de hele tepel.
Voor de tweede keer vandaag leek het of z’n broekje te klein was. Mary bukte
zich voorover om de fles te pakken en hij zag zo haar hele tieten. Hoe zouden
die voelen?

“Heerlijk, die wijn.” Wil je nog
wat?” vroeg Mary.

“Ach, een klein slokje gaat er nog wel
in.”

Veel meer dan een klein slokje nam hij ook
niet, want hij voelde zich al een tikkeltje dizzy.

“Leuk figuurtje heeft dat meisje, daar op
die boot. Niks voor jou Gerard?” vroeg Marion, “of heeft ze al een
vriend?”

“Geen vaste, iedereen loopt haar
achterna!”

“Jij ook?”

“Iedereen!”

Mary was bezig met de nagels van haar voeten.
Haar borsten lagen op een presenteerblaadje, glad en rond.

“Vind je onze bikini ’s mooi?” vroeg
Marion.

“Prachtig,” bracht Gerard er uit.

“Wat vind je er mooi aan?”

“Eh, alles!”

“Alles? Zoveel is het anders niet. Zijn
ze mooier dan van de meisjes die jullie bij je hebben?”

“Ze staan mooier.”

“Wij zijn ook ouder, wij zijn al bijna
dertig!”

Een van Mary”s borsten was nu helemaal
uit z’n schamele omhulling gefloept. Gerard keek er gebiologeerd naar. Marion
stootte haar aan.

“Mary, je bent een beetje bloot aan de
bovenkant. Er is een heer in het gezelschap!”

Mary keek verschrikt op en frommelde haar tiet
er weer in.

“Heb je wel eens vaker borsten
gezien?” Vroeg Marion.

“Ja.”

“Mooier dan deze?”

“Niet in het echt.”

“Vind je de mijne ook mooi?”

Tijdens deze zin maakte Marion haar behaatje
los en haar twee tieten hadden de grootste moeite om te blijven staan.

Aarzelend keek Gerard ernaar.

“Wij hebben daar namelijk altijd ruzie
over, wie de mooiste heeft. Hebben jongens nooit zoiets?”

“Ja, als we ons verkleden voor gymnastiek
of zo.”

“Nou, welke vind je het mooiste?”

“Ik zie niet veel verschil.”

“Mary, laat jij ze ook eens zien. We
hebben nu tenminste eens een onpartijdige scheidsrechter.”

Ook Mary liet haar slabbetje vallen.

“Deze zijn iets minder groot, maar ik
vind wel dat ze mooier staan, ” luidde Gerard ’s commentaar.

“Ik geloof dat je gelijk heb, die van
Mary zijn steviger. Die van mij groter.”

Om dit laatste te demonstreren schudde ze even
licht met haar bovenlichaam.

“Ze lijken op die van die ene filmster
” zei Gerard, “hoe heet ze ook alweer? Die gingen ook zo op en neer
toen ze door het bos rende.”

“Ben jij wel eens met een meisje naar bed
geweest?” Vroeg Marion, terwijl ze haar hand op Gerard z’n knie legde.

“Nee, nog nooit. Alleen maar vrijen en
grijpen.”

De hand masseerde de knie, kroop af en toe een
stukje hoger, ging dan weer terug naar de knie. Ook Mary was nu iets dichter
bij komen zitten. Vier borsten had hij onder z’n handbereik. Z’n lul dreigde
boven z’n broekje uit te komen. Hij voelde hem helemaal bewegen en kloppen.
Voordat hij het volledig besefte, had hij twee borsten vast, van elk een. De
warmte en zachtheid ervan plantte zich over z’n eigen lichaam voort. Wat waren
die tepels groot en hard. Alsof ze op een dergelijk sein gewacht hadden,
wierpen vier handen zich op zijn hinderlijke broekje, dat binnen de kortste
keren naar de bodem verhuisde. Wat een verademing Trots keek hij naar z’n
schuin omhoog wijzende lul.

“Wat er niet allemaal in zo’n klein
broekje kan zitten, hé Mary.”

“Ongelofelijk.” Mary voelde er
voorzichtig aan en een ongekend zalige huivering doorvoer Gerard ’s lichaam.
Door z’n hele lijf leek elektrische stroom te lopen, van z’n lul tot in alle
uithoeken. Heel zacht masseerde Mary zijn lid, met haar andere hand aaide ze
over z’n zak.

“Prachtig is ie. Voel jij ook eens
Marion?”

Nu betastten Marion ’s handen z’n lul. Zij
deed het iets forser, schoof al aarzelend z’n opperhuid op en neer, waardoor
z’n eikel vrij kwam. Ook die streelde Marion. Dat deed op een vreselijk lekkere
manier een beetje zeer. Van de weeromstuit had Gerard vergeten iets uit te
richten met de twee borsten die hij nog steeds in z’n handen droeg. De borsten
zelf herinnerden hem er aan. Ze drongen duidelijk aan en Gerard hervatte zijn
streel, grijp- en knijpwerk. Steeds dichter kwamen de borsten bij hem. Die van
Marion, de groten, lagen ongeveer op z’n schoot, hij voelde ze tegen z’n dijen
opkruipen. Mary richtte z’n piemel tussen Marion ’s tieten, Marion kneep ze
door haar schouders naar voren te brengen samen en begon langzaam heen en weer
te gaan. Hij liet Mary ’s tiet los en greep ze nu alle twee van Marion, drukte
ze nog meer naar elkaar toe en bewoog steeds meer z’n heupen op en neer.

“Nu ga je bijna met een meisje naar bed,
hé Gerard? Alleen op de verkeerde plaats,” zei Marion. Gerard merkte dat
haar stem zachter was geworden dan eerst.

“Echt neuken doe je hier,” vervolgde
Marion en ze pakte Mary bij haar kruis, waarin ze leek te wroeten. Aan Mary te
zien, vond ze dit lekker. Marion greep de bovenkant van Mary ’s broekje en,
Gerard kon z’n ogen haast niet geloven, begon ze met korte rukken het broekje
omlaag te trekken. Een donkere dot haar, en daaronder.

Snel lag Mary ’s bikinibroekje naast dat van
Gerard en Marion bleef doorwroeten. Geleidelijk gingen de benen uiteen en
steeds meer van de kut werd zichtbaar, vooral toen Marion af en toe haar vinger
naar binnen liet schieten, aanvankelijk een klein stukje, allengs steeds verder
tot hij er bijna helemaal in verdween. Toen hij Mary zwak hoorde kreunen,
bemerkte hij pas dat hij daar zelf ook, waarschijnlijk al een tijdje, mee bezig
was. Marion haalde z’n lul tussen haar borsten vandaan, ze bleef bij Mary naar
binnen en naar buiten schuiven, en bracht hem aan haar lippen, die ze er traag
omheen welfde. Steeds verder verdween hij in haar warme, vochtige mond. Zou een
kut ook zo voelen? Dacht hij, of nog lekkerder?

Mary was nu ook met Marion ’s broekje bezig,
de laatste der Mohikanen, en ook dat verdween naar de bodem van de boot. Hier
zag Gerard prachtig, donkerrood schaamhaar, nog meer dan bij Mary, wier hand
ook hier spoedig haar weg vond.

“Stop ‘m er in,” hijgde Marion
ineens en liet zich achterover vallen. Dit liet Gerard zich geen twee keer
zeggen. Hij dook boven op haar en begon al te wippen voordat z’n pik d’r in
zat.

“Stop ‘m er met je hand in!”

Dit deed Gerard. Hij pakte zijn lul vast en
begon het gat ermee te zoeken. Toen hij kennelijk vlakbij was, schoot Marion’ s
toch al zo bewegelijke kutje plotseling omhoog en vast zat hij. Er leek geen
eind aan te komen, z’n hele lul schoot naar binnen, werd opgeslurpt. Ze duwde
hem er weer bijna uit en weer schoof hij de warme, zachte, vochtige tunnel in.
Steeds sneller volgden de bewegingen elkaar op. Gerard hoorde iedereen kreunen
en hijgen. Hij had nooit kunnen dromen dat het zo lekker was.

Plots voelde hij dat z’n sperma in aantocht
was, z’n eikel begon te kloppen. Hij dacht dat hij het uitgilde toen de eerste
spetter er uit schoot. Als een waanzinnige bleef hij door stoten en door
spetteren. Ook Marion hoorde hij vreemde geluiden maken. Hij voelde dat z’n
voorraad bijna uitgeput was, maar toch kwamen er nog spetters, zij het met
steeds meer tussentijd.

“Nog meer, Gerard… Gerard!”

Hij stootte door maar er kwam niets meer.

Marion gierde nu helemaal. Haar hele
onderlichaam schoot omhoog, haar benen trokken zijn lichaam omlaag en persten
zijn lul, nog steeds stijf, naar binnen. Daar binnenin werd z’n lul aan alle
kanten geknepen en gemangeld. Het deed hem behoorlijk pijn en Marion krijste
door.

Rustiger werd Marion in haar geluiden en in
haar schokken. Ze kneep hem nog wel. Afgemat lag hij met z’n wang op haar
formidabele, snel op en neergaande borst. Een hand streek over zijn billen,
ertussendoor, over zijn ruggengraat, door zijn haar. Hij kwam tot de conclusie
dat het een hand van Mary moest zijn, nu weer terug bij, en vooral tussen zijn
billen, want beide handen van Marion waren bij Mary bezig. En hoe! Twee vingers
van de ene hand woelden in de kut, waarvan hij soms de roze binnenstoffering
ontwaarde. De duim, van diezelfde hand, ging onder haar kutje door in de
richting van haar billen en deed daar misschien wel hetzelfde wat die ene
vinger bij en vooral in zijn kont deed. Verdomme, wat stak ze die vinger er ver
in. Ook onder z’n zak voelde hij trouwens iets. Z’n leuter was inmiddels slap
geworden maar zat er nog steeds een stukje in, hoewel hij voelde dat hij er uit
wilde floepen. Hij deed z’n uiterste best om hem er in te houden, zeker nu hij
naast zich kon zien wat een prachtig en zalig ding een kut was. Hij wou dat hij
daarin zat, maar dan wel stijf!

Mary begon nu wijdbeens te kronkelen. Hij zag
nu ook dat Marion ’s andere hand midden in het schaamhaar bezig was en snel
horizontaal heen en weer wreef. Nog dieper ging die vinger bij hem naar binnen,
nog duidelijker werden z’n kloten vastgegrepen. Z’n lul vertoonde weer tekenen
van leven en strekte zich als een uitschuifbare verrekijker uit, steeds dieper
weer naar binnen bij Marion. Mary ging nu net zo te keer als Marion een
kwartiertje geleden onder hem. Marion begon zelf ook weer een beetje mee te
wippen, hetgeen zijn erectie alleen maar bevorderde. Bij iedere kalme maar
steeds diepere stoot werd het weer lekkerder.

Mary ontplofte. Het schouderschokken van haar
lichaam voelde hij via Marion bij zichzelf komen. Hij zou zo wel uren willen
voortglijden en hoopte dat z’n zaad niet te snel zou komen. Toen Mary’s wippen
afnam, minderde Marion ook vaart. Na een poosje lag hij stil, diep in haar
verankerd, Bij deze rust sloot Mary zich langzamerhand ook aan, totdat alleen
nog het kabbelen tegen de boot hoorbaar was. Lang bleven ze liggen. Gerard z’n
pik was weer een aardig stukje gekrompen.

Marion fluisterde in z’n oor: “Je moet zo
maar eens bij Mary naar binnen kruipen. Die wil dat fijne ding van je vast ook
wel eens voelen.”

Gerard lag eigenlijk net zo behaaglijk.
Hoewel, nu hij weer eens naar dat donkere dotje daar keek. Met een beetje
heimwee trok hij zijn halfgrote lul behoedzaam uit Marion, wat maakte dat een
geinig geluid, hij richtte zich op en kroop op z’n knieën naar Mary toe.

“Kom maar lieverd.”

Zij pakte hem beet en had heel vlug z’n lul
weer volledig stijf. Vervolgens legde ze hem op z’n rug en knielde ze boven z’n
op spanning gekomen eikel. Langzaam liet ze zich zakken. Hij raakte de
buitenkant al aan en steeds verder zakte ze, totdat hij haar schaamhaar tegen
z’n buik voelde kriebelen. Nu ging ze op en neer wippen. Hij leek nog verder
naar binnen te schieten dan eerst. Bovendien kon hij het nu schitterend
bekijken. Ook haar tieten kwamen zo buitengewoon voordelig uit. Ze was trouwens
verrekt knap, deze Mary. Voor hem mochten ze op school Monique houden. Ze deden
hun best maar. Voor hem hoefde het niet meer.

In z’n ooghoek ontwaarde hij Marion. Ze lag
vlak naast hem en met haar handen bij zichzelf bezig. Gerard koerste ook een
van z’n eigen handen in die richting. Z’n hand werd gretig ingehaald en aan het
werk gezet. Hij kon er niets van zien maar voelde wel dat hij ergens tussen
haar haartjes langs een klein bobbeltje werd gehaald en vandaar, omlaag dus,
naar de opening waar hij net vandaan kwam. Mary begon steeds feller te wippen.

“Kom Gerard, kom..”

Hij ging steeds feller meedoen, z’n hand
overigen ook.

“Stoten Gerard… stoten…”

Hij deed verdomme niet anders. Hij stootte
zich suf en zag een roze waas voor z’n ogen trekken. Weer voelde hij het sperma
oprukken en daar kwam het aan.

“Ja, ah, ja, oh, ja… “

Hij spoot zich in een hoog tempo in haar leeg.
Zij kreunde en haar lippen schenen te praten of te roepen. Het antwoord kwam
van de andere kant, waar zijn wijsvinger tot lul gepromoveerd was. Te midden
van deze tweestemmige serenade voelde hij zich heer en meester, vooral toen hij
in de verte z’n naam hoorde roepen.

Hij glimlachte om Hilda, om Monique en vooral
om Joris.

“Hoe laat is het eigenlijk,” vroeg
Marion, toen ze gedrieën nog steeds naakt, een sigaretje zaten te paffen en
iets verfrissends dronken. Nog steeds werd Gerard met tussenpozen geroepen.
Mary haalde ergens een horloge vandaan en zei: “Het is kwart over
zes.”

“Mooie tijd om een duik te nemen,”
zei Marion en ze voegde de daad bij het woord. Gerard volgde haar voorbeeld.
Mary had geen zin.

Dat friste lekker op. Vrij snel zwommen ze
weer terug naar de boot. Bij het instappen schaamde hij zich een beetje vanwege
z’n minimale leutertje maar zij vonden dat juist enig.

Na nog een sigaretje nam hij afscheid van
allebei, vrij innig.

“Misschien tot een volgende keer Gerard.
Je weet het nummer van onze boot!”

Met z’n broekje weer aan zwom hij om het
eiland terug naar zijn eigen boot. Een paar keer keek hij nog om tot hij alleen
nog maar het zeil zag, met het nummer.

Gust