HET HUIS OP DE HEUVEL

Suzanne

Het grote huis met de witte muren en klassieke deuren heeft
een onmogelijke aantrekkingskracht op haar. Haar vader heeft het uit een
erfenis gekregen, het is een geschenk uit de hemel want nadat mama is
overleden, zo ongeveer 5 jaar geleden, was het niet gemakkelijk geweest.
Financieel en nog meer zo; emotioneel. Een tijd van onrust en verdriet liet een
slechte sfeer achter en draaide alles steeds meer negatief. Haar vader was er
op een moment helemaal kapot van, en tijdens een compleet verregende vakantie
in Hongarije draaide hij helemaal door. De overige camping gasten waren in
totale verbazing komen kijken hoe Suzanne en haar vader schreeuwend en smijtend
de tent aan het afbreken waren. Met gebroken stokken en toiletspullen kwam het
tot een gebroken en uitgeputte pappa. Hij zakte gewoon in elkaar, met zijn
handen voor zijn ogen. Eerst snikkend en daarna hardop huilend.

Suzanne, die ook onder hoogspanning stond, boog langzaam mee
naar beneden. De regen maakte het af en spoelde het verdriet los en ook weg,
het maakte niet meer uit. Uiteindelijk zei ze tegen haar vader; “Het geeft
niets pap.”

Het was een einde, een einde aan het verdriet en een
afscheid. Met zijn tweeën kropen ze onder de half kapotte tent om van de ergste
regen af te zijn. Een uur later regende het minder hard en tegen de avond werd
het droog.

“Wat zullen we doen?” vroeg hij.

“Naar huis, laten we maar naar huis gaan.” had Suzanne
gezegd. Dit was het dan, het afscheid waar ze zo tegenop hadden gezien. Het
toegeven dat je van iemand houd die nooit meer terugkomt.

Met nog natte kleding en een doorweekte tent waren ze naar
hun appartement terug gereden. Vanaf dat moment kwam de zomer op gang en na 5
weken kregen ze de brief. De brief die alles ging veranderen, haar vader kreeg
een huis en een klein vermogen aan geld van een overleden tante. Even vreesde
ze dat haar vader weer een klap zou krijgen van dit overlijden maar deze
droefenis was verdraagbaar.

En nu zitten ze hier, in een mooi statig huis. Het
appartement is inmiddels opgezegd. Toen ze er voor het eerst van hoorde vond ze
het maar niks, ergens buiten de stad, ver weg van alle vrienden en haar opleiding.
Maar toen ze eenmaal waren gaan kijken viel het meteen goed. Nu wonen ze er
permanent en de reistijd met de trein is te doen.

Na een week of twee in het nieuwe huis wordt het allemaal
snel gewoon. De dozen en de verhuis spullen zijn grotendeels weg. Veel hadden
ze ook niet mee te nemen. Suzanne komt van haar studie weer thuis en samen
beginnen ze aan het klaar maken van het avond eten. De taken zijn verdeeld,
haar vader is de kok geworden en zij ruimt het meeste weg in de vaatwasser en
is aan het opschonen. Rond een uur of acht in de avond zegt ze al welterusten
tegen haar vader en loopt de trap op naar haar kamer. Het zachte tapijt voelt
heerlijk aan onder haar blote voeten. In haar kamer aangekomen begint zich uit
te kleden. In haar ondergoed loopt ze naar de badkamer. Ze poetst haar tanden
en tijdens het poetsen heeft ze het idee dat er iemand naar haar kijkt. Ze
kijkt om zich heen en in de hal, maar er is niemand te zien. Niks te horen
buiten dat er beneden de tv in de huiskamer aan staat. Ze schudt het van zich
af en spoelt haar mond. Even later staat ze weer in haar slaapkamer, kleedt
zich helemaal uit en pakt een handdoek uit de kast. Met de handdoek om haar
heengeslagen loopt ze naar de badkamer. Ze voelt overal kippenvel over zich en
dit prikkelt onder haar handdoek. In de badkamer doet ze de deur op slot en
draait de kraan open van het bad. Terwijl het bad vol loopt vijlt ze haar
nagels.

In het oude huis was het idee van een bad ondenkbaar maar
hier… hier was het gewoon fantastisch! De grote badruimte had gewoon alles
wat je wilde. Ruimte, stijl en comfort. Het was toch wel iets wat dit huis zo
leuk maakte. Ze legt haar nagelvijl neer en laat haar baddoek van zich
afgeleiden. De zachte baddoek glijdt langs haar borsten en billen als de
streling van een fluwelen zachte hand. Behoedzaam stapt ze het warme water in
en voelt de druk van het water haar voeten omsluiten. Als ze zich voorzichtig
laat zakken omsluit het water haar en laat het haar borsten mooi naar voren
komen. Hoewel het even duurt voor het bad vol stroomt en ze eigenlijk van natuur
ongeduldig is, neemt ze er nu een keer per week de tijd voor en dan meestal op
vrijdag. Met een diepe zucht laat ze haar hoofd rusten op een kleine handdoek,
die achter haar op de rand ligt. Af en toe waaiert ze het warme water een
beetje rond. Soms heeft ze het idee dat het dan wat lang doorstroomt maar
besteed er eigenlijk geen aandacht aan. De minuten van ontspanning glijden
voorbij, het warme water woelt zich langs haar rug en strakke dijen. Maar als
het water te veel afkoelt is het tijd om af te spoelen, met enige moeite staat
ze op. Het uitnodigende van het water wordt gewisseld voor de frisse lucht in
de badkamer. Ze spoelt zich af met warm water en geniet duidelijk van de
masserende straal water op haar lichaam. Dan stapt ze uit het bad en ze droogt
zich af. Met haar handdoek om haar heen geslagen loopt ze de gang op en hoort
in de woonkamer haar vader spreken op de telefoon.

“Hm… dat zal wel zijn nieuwe vriendin zijn.” Denkt ze snel.

Zonder al te veel enthousiasme denkt ze aan de twee vorige
vriendinnen. Het zachte tapijt masseert haar voeten en snel gaat ze haar kamer
binnen. Ze sluit de deur en doet hem op slot. Waarom? Het is eigenlijk haar
gewoonte maar ook wel een vorm van gêne. Wat als er onverwacht bezoek is? Met
de gordijnen dicht kan ze haar baddoek afdoen. Ze hangt hem op een houten rek
en loopt terug naar haar bed. Het bed was voor haar toch wel een vorm van
hilariteit, hoewel ze de enige leek die het opviel. De bed-versieringen leken
toch wel heel erg veel op… en ze lachte in zichzelf, gebogen dildo’s! Terwijl
ze langs het bed loopt laat ze haar vingers sensueel over de toppen glijden.
Uit de la pakt ze haar slipje en gaat op het bed zitten om het aan te trekken.
Dan kijkt ze vooruit en ze ziet zichzelf in de spiegel. Haar blonde haar en
blauwe ogen kijken fris terug naar haar. Ze kijkt een beetje kritisch naar
zichzelf, pakt haar borsten vast en denkt; ‘waren ze maar iets groter’ en zucht
er van. Een hemd is niet nodig, het is altijd warm in haar kamer door de zomer
zon. Ze laat de koele lakens over zich heen glijden en geniet van haar nieuwe
leven. Bijna elke dag denkt ze: “Dit is echt fantastisch.” Van zo een leven had
ze vroeger gedroomd. Als snel valt ze in een diepe slaap.

Plots schrikt ze wakker, het is midden in de nacht. Verward
kijkt ze om zich heen. Dan weet ze het weer, het was een rare droom. Het ging
over heksen, ze zochten paddenstoelen of nee…. het waren wortels. Witte
wortels zo lang als een halve meter! Mistflarden en dwalen in het bos, bang dat
ze haar zouden ontdekken. Nu zat ze veilig in haar bed, maar aan slapen kon ze
even niet meer denken. Dan maar even een glaasje water halen. Ze draait zich
naar links en laat haar benen naast haar bed op de grond komen. Dan pakt ze de
bed-paal vast en voordat ze op staat laat ze deze nog een keer door haar fijne
handen glijden. Na het opstaan heeft ze de bed-paal nodig, want anders wordt ze
duizelig. Zo komt ze voorzichtig naar de deur toe. Ze opent de deur en loopt
over het zachte tapijt naar de trap toe. Dan gaat ze rap de trap af en dansen
haar borsten op het ritme van haar benen mee. Al snel heeft ze een glas
gevonden en ze vult het met koel mineraal water. De trap op gaat wat rustiger
en als ze de gang op stapt valt haar iets op, het is als een tinteling in haar
linker ooghoek. Het maanlicht dat op de linker muur valt ziet er op één plaats anders uit. Het hout dat
gebruikt is voor de muurpanelen, reflecteert net iets anders en in dit licht
valt het haar meteen op. Nieuwsgierig bevoelt ze de muur, dan ziet ze een naad
in het hout. Ze drukt zachtjes en met een zachte ‘klik’ opent er een deur! Haar
mond valt open van verbazing. ‘Dit is zo spannend!’ Denkt ze en met een vinger
wrikt ze de deur verder open. De deur kraakt in haar scharnieren en ze vloekt
er zachtjes bij. Het blijft stil in huis, heel stil. Voorzichtig stapt ze door
de deur een trap op. De trap leidt naar een zolder! ‘Er is hier nog een zolder?
Maar hoe zit dat dan?’ Ze kan het niet geloven maar deze geheime deur leidt tot
een grote donkere zolder. Als ze aan het eind van de trap is gekomen kijkt ze
de kamer in. De grote houten vloer glanst in het maanlicht dat door de ramen
valt. Ze loopt door de kamer naar de ramen toe. Links ziet ze een stoel, iets
wat lijkt op een tafel en een vreemd rond ding staan. Aan de muur hangen
diverse voorwerpen, waarvan de vorm vervaagt door de duisternis. Dan is ze bij
het raam. Buiten maakt het maanlicht een magisch schouwspel van duizenden
grijstinten. Het huis staat buiten de stad en voor het huis is een groot veld
met aan het einde een grote heg. Het bos begint verderop en is groter dan je
verwacht. Ze staat half naakt voor het raam, het maanlicht kust haar zachte
huid en laat het stralen. Dan leunt ze op de rand van het raam en ze duwt haar
borsten wat bij elkaar. Waarom ze het doet weet ze niet, maar dan duwt ze haar
tepels tegen het koude glas. Ze worden er een beetje hard van. Met kippenvel op
haar armen gaat ze weer naar achteren. Ze loopt voorzichtig de ruimte rond,
hoewel er maanlicht naar binnen komt zijn de hoeken en de muur erg donker. De
vloer kraakt af en toe en ze kan er niet echt iets zien, dan stoot ze ook nog
haar teen. Met een pijnlijke voet keert ze om en gaat naar de houten stoel toe.
Hij is bedekt met een lederen zitting, de rugleuning is van hout gemaakt maar
wel mooi afgewerkt. Op de rug zijn versieringen aangebracht die lijken op
bloemen, een soort gestileerde bloemen afgewisseld met spiralen. Ze voelt met
haar vingers over het hout en het voelt glad aan, het is heel goed gemaakt. Dan
gaat ze in de stoel zitten, het lederen kussen is fris maar de rugleuning is
gewoon koud. Ze wrijft over haar pijnlijke voet en dan ziet ze zichzelf in de
spiegel, zittend en half naakt. Ze vindt zichzelf maar raar. Waarom staat die
spiegel daar? Terwijl ze haar armen op de armleuningen legt denkt ze; ‘is wel
een beetje klein hoor.’ Ze past er net tussen en zij is niet zo heel groot. Dan
schieten er twee luide klikgeluiden door de zolderruimte! Bij de eerste klik
slaan er twee messingkleurige klemmen over haar polsen heen, bij de tweede om
haar enkels. Ze laat een kleine gil horen maar houdt zich ook meteen in. Ze
heeft plotseling heel erg veel spijt van haar nieuwsgierigheid. Ze vloekt tegen
zichzelf en vraagt zich af hoe ze hier in vredesnaam is beland en hoe kan ze
hier uit komen? Angstig kijkt ze naar zichzelf in de spiegel. ‘Hello stupid!’
sist ze tegen haar spiegelbeeld. Als ze probeert op te staan komt ze niet meer
dan een centimeter of 5-6 uit haar zitting. De klemmen voelen pijnlijk aan haar
polsen en ze ploft weer neer in de stoel. Bezorgt bijt ze op haar lip; ‘Hoe kom
ik hier weer uit? Hoe lang duurt dit nog? Oh man… zit ik hier.’ Een gevoel
van schaamte komt over haar heen. Maar veel tijd om na te denken heeft ze niet
meer. Een zachte tik verraad dat er nog iets staat te gebeuren.

Met grote ogen wacht ze op wat komen gaat en al snel is het
antwoordt bij haar aangekomen. Een duidelijke duw tussen haar benen laat haar
schrikken. Snel probeert ze zo ver mogelijk op te staan. Ze kijkt naar de
zitting en dan ziet ze met het magere maanlicht dat er iets naar boven komt
zetten. Met een vast ritme duwt zich een puntig ding omhoog. Tot haar
verontrusting komt het steeds verder omhoog. Ze durft niet om hulp te roepen.
Wat doet ze hier en ‘Oh kun je me even uit mijn dildo stoel verwijderen? Ik
ging er per ongeluk op zitten’. De schaamte en het verhaal zouden haar jaren
achtervolgen. Terwijl ze dit overdenkt legt de glad gevormde punt de afstand af
tussen haar jonge warme lippen en waar hij net was. Weer voelt ze de druk tegen
haar aan. ‘Misschien stopt het wel vanzelf!’ Het is de hoop waar ze nu zich aan
vasthoudt. Maar haar benen worden moe en haar polsen doen zeer. De top gaat nog
steeds langzaam hoger en hoger. Het duwt haar slipje naar binnen en laat haar
lippen wijken. Ze kan niet naar links, rechts of naar achteren. Naar voren met
veel pijn misschien wel maar dat lijkt haar geen goed idee. Ze voelt haar benen
verzuren, ze trillen van de inspanning. ‘Oh stop nou… ik houd dit niet lang
meer vol.’ Het harde feit dat ze dit niet gaat winnen komt langzaam in haar
gedachten tot stand. Dan als de pijn in haar benen alle kracht weg nemen,
begint ze langzaam te zakken. De top gaat niet meer hoger maar dat hoeft ook
niet. Met het ritme van de punt zakt zij mee naar beneden maar terug omhoog
lukt niet meer. Het is maar een centimeter of twee maar ze voelt het meer dan
dat. Ze sluit haar ogen en voelt de druk op haar slipje stijgen. Hij boort zich
een weg naar boven. Haar slipje is niet gemaakt om dit tegen te houden en
begint te scheuren. De volgende slag zakt ze weer mee en glijdt de paal tussen
haar lippen naar boven. Ze is gespannen en uiteindelijk valt alle kracht uit
haar benen. De paal maakt zijn ritmische slagen langzaam af. De pijn in haar
benen, polsen trekken hun aandacht maar deze wordt bliksem snel vervangen door
de paal die langs haar lippen naar binnen glijdt. Ze voelt hem iedere
centimeter die hij in haar is. Hoewel ze angstig is merkt ze dat ze geen pijn
heeft, de paal is super glad en brengt haar lichaam meer en meer in opwinding.
Haar hart klopt snel en ze heeft zweet handen. Dan voelt ze dat ze nat wordt,
de paal voelt warm aan en ze sluit haar ogen weer. Hoe meer ze weet te genieten,
hoe makkelijker het wordt. Haar lichaam omsluit de harde gladde paal en een
orgasme begint zich te vormen. Hij duwt zich steeds dieper in haar, steeds een
klein beetje erbij. Dan voelt ze iets tegen haar clitoris aan komen, het komt
er heel zachtjes bij. Het trilt en geeft haar een nieuw warm gevoel, het golft
in haar lichaam en hoewel ze nu graag haar handen zou gebruiken blijven de
klemmen ferm gesloten. Dan wordt het steeds sterker en sterker en de snelheid
van de paal wordt groter en groter. Haar hart slaat weer sneller en met haar
ogen gesloten voelt het orgasme door haar lichaam golven. Met een
onverstoorbaar ritme glijdt hij langs haar en ze voelt hoe nat ze is geworden.
Het is een onbedwingbare golf van extase en met haar gevoelige borsten, die zich
graag hadden laten bespelen, komt ze tot een zoet orgasme. Terwijl ze de paal
omklemt spuit deze in haar. Het orgasme is heftig en het loopt uit haar. Dan is
het plotseling stil. De klemmen van de stoel zijn los maar ze staat niet op. Ze
kan niet opstaan maar ze slaat haar hand voor haar mond. Zo zit ze even,
hoelang weet ze niet. Dan probeert ze op te staan, haar benen willen niet van
de inspanning. Het lijkt wel een droom allemaal. Verdoofd en verward loopt ze
richting de trap naar beneden. Ze laat zich in haar bed glijden en vervuld laat
zij haar ogen dichtvallen.

De ochtendzon brengt haar traag uit haar slaap. Dan ligt ze
op haar rug en kijkt naar het plafond. De herinneringen van de nacht vloeien
terug naar haar als stroop. Dan voelt ze met haar hand aan haar slipje! Er zit
een gat in! Met een felle haal slaat ze het laken weg. Vol ongeloof kijkt ze
naar haar slipje… Dus het was geen droom! Ze springt op uit bed en grist een
blouse van haar kleding stapel. Snel knoopt ze hem dicht en stapt de gang op.
Het zachte tapijt brengt nog meer herinneringen terug. Over hoe de punt zo
eenvoudig het katoen scheurde. Hoe haar lippen zo graag de gladde paal omsloot…
ze stopt de gedachte en schut haar hoofd. Ze zoekt naar de ingang, de ingang
naar zolder. Terwijl ze zo langs de muur kijkt hoort ze haar vader vanuit de
keuken roepen.

“Is alles goed lieverd?” Met een vage glimlach kijkt ze om
en probeert ze gewoon te doen.

“Ach ik… ik kijk gewoon naar het mooie houtwerk. Is echt
super hoor.” Haar vader kijkt haar een beetje vaag aan en zegt.

“Thee staat op de tafel… als je daaraan toe bent.”

Ze kan niks vinden, ‘hm… nu niet’ denkt ze, ‘maar later
wel… in de nacht.’ Ze wil even niet denken aan de nacht. Dan schiet de
herinnering terug over… het einde… ze weet niet de woorden te vormen…
anders dan ‘hij spoot me helemaal vol’ maar wie is –hij-? Ze loopt terug naar
haar bed en gaat erop zitten. Weer ziet ze zichzelf in de spiegel. Ze gaat nog
een keer over alle herinneringen heen maar bij de gedachte van dat ze op de
gladde paal ging zitten voelt ze de lust weer opkomen. ‘Waar zijn mijn
gedachten toch?’

Dan staat ze op en ze laat haar slipje op de grond vallen.
Ze kijkt er naar: ‘Die kan ik wel weggooien.’ Denkt ze vlakjes.

Suzanne zit aan het ontbijt, de koffie laat ze staan. Ze is
te onrustig voor een normaal ontbijt, van gezonde ontbijtgranen, en houdt het
op toast en een kopje thee. Met haar toast staat ze voor het raam. Ze is alleen
in huis en staat nog in haar ochtendjas. Het feit dat ze hieronder niks aan
heeft lijkt haar niet te deren. Ze wil even niet thuis zijn, even weg. Ze
besluit naar de stad te gaan, de drukte en winkels leiden haar even af van de
stroom gedachten die door haar heen vloeien. Ze neemt een laatste grote hap van
de toast en loopt de gang uit. Met fikse tred gaat ze de trap op. Haar stevige
tepels schuren tegen haar zachte badjas aan en met haar rechterhand sluit ze de
voorkant van haar jas om haar borsten te klemmen.

Als snel loopt ze in een zomerjurkje de voordeur uit en gaat
ze op weg naar de bushalte. De dag in de stad vult zich gemakkelijk met
vriendinnen, kopjes cappuccino en koopjes. In de avond is ze pas weer terug en
de dagen lopen verder. De nachten vullen zich met onrustige dromen, een blauw
paars licht stroomt soms door de muren als ze ’s nachts haar ogen open doet.
Maar het is maar kort te zien, het schuilt in haar ooghoeken. Net buiten haar
beeld kan ze toch iets zien. Dan was er nog het geval van haar onderbroekje,
het gat wat er in zat. Misschien had ze het zelf er in gemaakt in haar slaap en
droomde ze dit alles gewoon. Tenslotte kon ze de zolder helemaal niet meer
vinden. Het was duidelijk. Het was allemaal niet echt.

De ochtend komt en ze is onrustig. ’s Nachts had ze het
maanlicht langs haar gordijnen zien komen en… ja was ze was gewoon gespannen.
Alsof er iets ging gebeuren. Ze stapt uit bed en ziet zichzelf in de spiegel.
Snel draait ze weg en besluit om een bad te nemen. Dit was altijd ontspannend
en een beetje rust daar had ze wel zin in. Ze trekt haar slipje uit en pakt een
baddoek.

Niet veel later doet ze haar baddoek af en stapt behoedzaam
in het warme water. Met wat badzout erbij heeft ze een heerlijk ontspannend
bad. Terwijl ze in gedachten de zolderruimte nog eens doorloopt en terugdenkt
aan hoe ze vast zat op de stoel glijdt ze met haar handen over haar benen. Nu
alles goed was afgelopen had ze het eigenlijk heel spannend gevonden, nog niet
eerder had ze kunnen denken dat het zo kon zijn.

Dan voelt ze het water bewegen, het duwt haar borsten een
beetje omhoog maar ook naar elkaar. “Huh,” komt er dan nog dromerig uit. Met
haar ogen gesloten heeft ze niets van dit kunnen meemaken, en al snel is ze er
van overtuigd dat ze het door haar eigen gedachten komt. Ze zakt weer terug het
water in met haar hoofd rustend op de rand van het bad. Even is het water
helemaal stil geworden.

Dan voelt ze een golf water tussen haar benen naar boven
komen, het glijdt over haar borsten en krult via haar schouders terug het bad
in. Ongelooflijk, nu is ze wel wakker. ‘Dit kan niet, toch?’ In een eerste
opwelling wil ze het bad uit maar dat doet ze toch niet. Het water houdt haar
niet tegen maar zuigt zachtjes aan haar en dit houdt haar in het badwater. Dan
voelt ze dat haar haar borsten vanuit het water betast worden. Ze is verrast
maar niet onaangedaan door deze betasting, haar tepels worden harder en
gevoelig. Een stroom water begint over haar buik te vormen en vormt als een
draaikolk een druk op haar buik… de draaikolk zakt steeds verder naar beneden.
Terwijl haar borsten nog steeds verder gestimuleerd worden kijkt ze naar het
ongelooflijke schouwspel van drie draaikolken in het water, twee over haar
borsten en een op haar onderbuik. De draaikolk op haar onderbuik zakt steeds
verder en verder en verdwijnt tussen haar benen. Het water lijkt een wil van
zichzelf te hebben en ze voelt dat het haar binnen begint te dringen. Ze
probeert haar benen bij elkaar te houden. Ze worstelt nog wel maar ze kan van
het water niet winnen. Met haar benen strak tegen elkaar voelt ze de draaikolk
over haar lippen heen kolken. Het stimuleert haar meer en meer. Dan voelt ze
dat ze steeds meer opgewonden wordt. Het kolken van het water blijft doorgaan.
Het zuigt aan haar tepels en masseert haar overal.

Na de eerste schok van dit kolkende water komt ze een beetje
tot rust. Het water woelt zich een weg over haar buik, langs haar borsten en
masseert haar rug. Het is bijna overal, zelfs haar voeten voelen de golven van
het water. Hoewel ze zich eenvoudig kan bewegen in het water worden haar handen
met het water meegevoerd als aan de kolken probeert te voelen. Met haar hand glijdt
ze tussen haar benen en voelt ze de draaikolk die tussen haar benen is. Dan
duwt het water haar hand op haar lippen en laat het haar hand bewegen. Met haar
vingertoppen masseert ze haar clitoris en een golf van lust overspoelt haar.
Langzaam trekt ze haar hand naar boven. De waterdruk komt weer recht op haar
lippen en speelt nu met haar clitoris. Met beide handen speelt ze een beetje
met de draaikolken op haar borsten. Ze wiebelen in het dansende water. Traag
loopt de druk op van het water dat tegen haar lippen stroomt. Met meer en meer
druk dringt het water bij haar naar binnen en ze voelt een warme massa water in
zich. Het vult haar en masseert haar en door het bewegen van het water begint
het over de rand te klotsen. Met haar ogen gesloten laat ze zich gaan en met
het stromen over haar lichaam en de waterkolom die in haar draait is de lust
onafwendbaar. Het orgasme komt als een zijden golf die lang na zoemt. Ze komt
klaar en de watermassa valt stil… voor even.

Door het stille heldere water kijkt ze naar haar lichaam. De
watermassa is nog steeds in haar, ze kan het zien. Dan is de stilte van het
water over en begint de watermassa in haar zich weer zachtjes te roeren. Een nieuw
orgasme laat zich opkomen… tot weer en weer en nog een keer. Dan valt het water
echt stil.

De ruimte is stil en alleen het water op de vloer is een
herinnering aan wat er net gebeurd is. In ongeloof ligt ze in het bad.

Ze laat het water uit het bad lopen. Nog gevoelig door wat
er net is gebeurd droogt ze zich voorzichtig af. Met haar badhanddoek om zich
heen geslagen loopt ze richting haar slaapkamer. Ze laat zich op bed vallen en
draait dan op haar rug en staart naar het plafond. ‘Waarom stond ik niet op?
Ben ik pervers? Ben ik ziek?’ Nog opgewonden van wat er net gebeurd is laat ze
haar vingers over haar nog natte lippen glijden. ‘Het huis lijkt wel tot leven
te kunnen komen.’ Ze loopt naar haar kamer, gooit de handdoek op een stoel en
gaat verward in haar bed liggen. Ze kijkt naar het plafond en glijdt heel
langzaam en verward verder in een diepe slaap.

Pas ’s ochtends wordt ze wakker van de wekker. Ze staat op
en ziet dat ze nog in haar ondergoed is. ‘Huh, ik ben toch in bad geweest? Wat
is dit? Mijn baddoek…’

Haar baddoek ligt in de kast! Heel stiekem is ze opgelucht
dat het allemaal een droom was, dat moet wel. Hoe anders gebeurt dit zo? Nog
slaperig loopt ze naar de badkamer en tijdens het tandenpoetsen merkt ze dat er
water op de grond ligt. ‘Wat?’ Dan ziet ze uit haar ooghoeken een de paars
blauwe kleur. Als ze kijkt naar ze dacht dat het was dan ziet ze niets
ongewoons. “Tijd voor frisse lucht!” Zegt ze hardop tegen zichzelf en na het
tandenpoetsen begint zich aan te kleden.

Suzanne loopt in haar beige broek en witte blouse naar
buiten. De zon schijnt en het is heerlijk warm. Een klein blauw rugzakje
verstopt wat water in een klein flesje en een snack. Ze loopt het veld door wat
voor het huis ligt, dan draait ze het zandpad op dat naast het veld loopt, dit
pad leidt naar het bos. In het bos is het koeler en na een stukje heuvel op
lopen is ze blij weer de zon te voelen. Haar gymschoenen zijn geen super goede
wandelschoenen maar die heeft ze ook niet. Na een goed half uur lopen komt ze
steeds meer bij een moerasachtig gebied. De bossen en graslandjes worden minder
en het gras gaat over in riet. ‘Het is tijd om terug te gaan.’ Denkt ze. Maar
in de verte ziet ze een vreemde grote pilaar of kei. Nieuwsgierig als ze is
loopt ze er naar toe maar net voordat ze er is zakt ze door de grond. Ze
verzwikt stevig haar voet en komt muurvast te zitten. Ze kermt het uit van de
pijn. Na een paar minuten kijkt ze vertwijfelt om zich heen, begint om hulp te
roepen maar niemand komt. De zon zakt steeds verder en het begint al flink af
te koelen. In de schemering zit ze verdrietig wat te huilen. ‘Hoe komt dit nu
weer?’ En terwijl ze in haar misère dwaalt, schiet er plotseling een speer
langs haar been. Ze schrikt zich wezenloos en gilt; een groen kleurige ‘man’
staat naast haar en kijkt op haar neer. Maar haar voet is vrij en langzaam
trekt ze haar been omhoog. Ze kan er onmogelijk op staan en wijkt langzaam
achteruit, steunend op haar handen en voeten. Hij kijkt haar aan en twijfelt.
De speer trekt hij weer uit de grond. Zij ziet dat hij kleding draagt, bruine
kleding. Hij is zo goed gecamoufleerd dat hij bijna vervaagd voor haar ogen.
Dan zegt hij.

“Grennan” maar zij reageert niet.

Weer zegt hij “Grennan” maar ze is verstijfd van schrik. Hij
pakt haar arm en neemt haar mee.

“Mijn voet doet zo zeer dat ik er onmogelijk op kan lopen.” Zegt
ze. Half hangend op zijn arm lopen ze samen verder. Grennan zwijgt de hele tijd
en loopt zo naar een hut, verder in het moerasland. In de hut zet hij haar op
een bankje met een warm kleed. Hij verzorgt haar voet en kijkt naar haar met
een blik van herkenning maar zij is bang.

Met grote ogen van angst ligt ze later in de hut, een klein
rookloos vuur verwarmd de ruimte en heel laat in de nacht valt ze toch in slaap.

De ochtend begint
goed, de zon is te zien en haar voet doet al veel minder pijn. Ze staat op en
verkend de hut, ze vindt wat ze al had gevreesd. Ze kan er niet uit. Haar water
is bijna op en de snack is allang opgegeten. Haar voet wordt al weer pijnlijk
dus gaat ze er bij zitten. Ze kijkt naar beneden en wacht. Wacht tot Grennan
weer terugkomt.

Dan is hij plots
bij de deur, ze heeft hem niet eens horen aankomen! Hij kijkt haar aan en ruikt
aan haar. Hij kijkt niet blij en begint te wijzen. Er staat een grote teil.

“Oh nee, als je
denkt dat ik me daar ga wassen!” Zegt ze tegen hem maar hij verstaat er niets
van. Hij duwt haar ertoe en doet voor wat er moet gebeuren.

“Ja, echt niet!”
roept ze. Maar hij is vastberaden. Als ze blijft weigeren pakt hij zijn staf en
dreigt er mee. Geschrokken van het plotselinge gevaar, begint ze te waaien met
haar handen. Maar hij gaat niet weg, waarom zou hij?

Ze draait haar
rug naar hem toe en doet haar blouse los, ze schept wat water onder haar armen
en wast haar gezicht. Hij moet lachen en zij glimlacht schuchter mee. Dan stapt
hij op haar af en tilt haar zo de teil in. Het water is ijskoud en het verstokt
haar adem. Nu wijst hij weer met de staf en trekt aan haar blouse.

“Alles moet uit
zeker…” bromt ze zachtjes. Grennan gaat zitten en kijkt naar haar. Hij heeft
een groenige huid en helemaal geen haar. Het is vreemd hoor vind ze. Ze trekt
haar blouse uit en daarna haar bh maar blijft met haar rug naar hem toe zitten,
zo goed als dat gaat. Haar borsten reageren op het koude water en haar huid
voelt strak met overal kippenvel. Hij kijkt naar haar, hoe het water langs haar
borsten en rug stroomt. Hoe haar fijne handen de blouse uitwringen en op de
rand van de teil leggen. Haar broek gaat met moeite uit en neemt meteen haar
slipje mee. Dan komt het volgende moeilijke moment; ze moet het water uit want
ze heeft het steenkoud. Hij geeft aan dat ze moet opstaan en langzaam doet ze
het ook. Ze vreest het ergste en ze staat rillend van de kou in de hut. Het
vuur warmt haar aan een kant. Dan pakt hij de teil en gooit het water weg. Als
snel staat er een nieuwe bak met water klaar. Met haar handen voor haar borsten
en voor haar kruis staat ze bij het vuur. Hij lacht en trekt zijn bruine kleren
uit, stapt in bad en ‘roept’ haar. Als ze wat dichterbij staat moet ze zijn rug
wassen. Hij reikt haar een lap aan en begint zijn donker groenachtige rug te
wassen en als ze klaar is gaat hij rustig zitten. Zijn huid is een soort
donkere camouflage, het is geen groen en het is geen bruin. Dan ziet ze tot
haar verbazing dat zijn pik omhoog staat, met de eikel uit het water. Ze
probeert het niet te zien maar gaat door met het wassen van Grennan. Hij ziet
haar kijken, lacht en zegt iets wat zij niet kan volgen. Hij pakt haar hand
vast en trekt deze naar zijn half harde pik. Ze voelt de warme pik kloppen in
haar hand. Zachtjes begint ze langs zijn harde pik te strelen en voelt deze
steeds harder worden. Het voelt vreemd zacht en warm aan. De streling is
aantrekkelijk en opwindend. Met het schaamrood op haar gezicht begint ze met
zijn ballen te spelen en laat haar soepele vingers over de gevoelige eikel
glijden. Dan uit het niets komt hij spuitend klaar. Een zilverachtige straal
zaad schiet uit zijn harde pik naar buiten. Ze is een verrast en trekt meteen
haar hand terug maar hij gromt tevreden. Verlegen en verrast door haar eigen
doen gaat ze bij het vuur zitten.

Grennan droogt
zich en pakt kleding voor haar. Het is bont, wat heerlijk warm is. Normaal zou
ze geen bont willen maar dit is extreem. Grennan neemt haar mee naar buiten.
Tot haar verbazing wil hij haar alles laten zien. Waar je vis kan vangen, hoe
je speren maakt. Langzaam breekt de muur af tussen hen beide. Haar voeten zijn
pijnlijk en het modder van het moeras zit over haar benen en op haar armen. In
de hut aangekomen is ze zo moe dat ze meteen in slaap valt. Wat ze niet kan
zien is dat Grennan elke avond naar haar kijkt. In een aantal dagen leert
Grennan hoe ze, in de basis, moet overleven. Het is veel te kort en hij maakt
zich ook zorgen, ook al laat hij dit niet blijken. Vaak moet hij lachen en
lijkt hij te zeggen; “jij weet echt niks en kunt nog minder!” Als ze op de
vierde ochtend zich gaat wassen trekt ze eenvoudig haar bont uit, ze heeft geen
zin meer om zich te verbergen in een hoekje. Na het wassen heeft ze alles wel
gezien en Grennan ook wel. Haar borsten glinsteren in het licht van de opgaande
zon. Grennan kijkt altijd graag naar haar. Dan staat hij plotseling achter
haar. Met zijn sterke handen glijdt hij langs haar lichaam. Ze verstijft en
weet niet wat ze moet doen. Dan draait ze zich om en ze ziet hem staan. Zijn
pik is al stijf en zwaait gevaarlijk in haar richting. Dan streelt hij zachtjes
langs haar borsten en draait rondjes om haar tepels. Hij leunt naar voren en met
zijn tong likt hij aan haar tepel en met zijn hand kneed hij haar andere borst.
Ze weet dat hij haar nu wil nemen, vol met die donkergroene gezwollen pik in
haar roze kutje wil verdwijnen. De harde gedachten komen snel en ze moet iets
beslissen. Ze kan er niet meer omheen of onderuit zoals ze altijd doet. De
confrontatie is hier. De tijd lijkt wel even stil te staan en te wachten op
haar antwoordt.

“Nee” zegt ze
dan, in dat ogenblik schieten haar gedachten de andere kant op. “Niet zo,” zegt
ze en ze laat Grennan via een been greep op zijn rug vallen. Hij is verbaasd
door haar kracht maar ook opgelucht, in de dagen dat hij haar iets wilde leren
had hij dit nooit gezien. Dan stapt ze over hem heen.

Ze kijkt hem aan
en zegt met een zachte stem. “Ook zoals ik het wil.”

Langzaam laat ze
zich zakken en pakt met haar rechterhand de stijve vast. Op haar knieën gaat ze
tussen zijn benen ziftten, ze kijkt intens naar de hard gezwollen pik. Als ze
er in knijpt komt er al voorvocht uit en dit maakt de hele eikel glimmen. Dan
begint ze, een beetje twijfelend, te likken langs de schacht. Met haar natte
tong werkt ze langzaam omhoog. Dan laat ze de pik los en hij blijft gewoon
staan. Ze laat de ronde ballen door haar fijne handen glijden en likt langs de
rand van de eikel. Met golf van genot van Grennan komt een stoot voorvocht uit
zijn eikel. De spanning klopt in haar keel en haar hele lichaam is gevoelig
geworden. Ze heeft het warm, zelfs zonder kleren in de hut. En niet alleen haar
borsten maar ook haar buik, billen, benen… alles wil ook gestreeld worden in
dit vreemde spel, ergens in het moeras. Ze staat op en Grennan wil ook opstaan
maar ze maant hem te blijven liggen. Ze draait zich over hem heen en laat haar
natte lippen over zijn mond zakken. Zijn lange tong duwt haar lippen opzij en
glijdt met een lange lik over haar clitoris. Een golf van lust laat haar benen
ontspannen en ze zakt verder naar beneden. Zijn tong duwt diep bij haar naar
binnen en laat haar kreunen van genot. Dan pakt ze zijn trillende harde pik vast
en neemt deze in haar mond. Het voorvocht laat de eikel door haar mond glijden
met een tintelende sensatie. Ze voelt zijn tong dan weer stevig over haar
clitoris gaan en dan weer diep bij haar naar binnen glijden. Zo glijdt ze af
naar een weergaloos hoogtepunt. Met de sensationele tong in haar vindt ze het
steeds moeilijker om hem te blijven pijpen. Als er met de lange tong weer
intens aan haar clit wordt gezogen vloeit het orgasme door haar heen. Ze valt
over hem heen en twist en draait van genot. Ze komt golf na golf en is zo
gevoelig dat ze van hem afdraait. Lang genietend ligt ze kreunend op de grond.
Dan met een kleine grom draait ze weer zich naar hem toe. Grennan die een
beetje buiten zijn normale doen is geraakt ligt met een enorme glanzende stijve
te kijken naar hoe haar soepel lichaam draait op het kleed. Met een dierlijke
blik in haar ogen kijkt ze naar de harde staaf, het voorvocht loopt langs zijn
schacht naar beneden.

Ze twijfelt geen
moment en stapt over hem heen. Hij ziet haar ronde en beetje puntige borsten
lustig van links naar recht schommelen en reikt er met een hand naar uit. De
zachte huid, de kleine gevoelige tepel. Ondertussen duwt ze haar natte
gevoelige lippen tegen zijn druipende eikel. Met haar borst in zijn grote hand
laat ze zich zakken. Rustig voelt ze haar lippen wijken en dan glijdt de
glibberige paal naar binnen. Niet meteen helemaal maar beetje voor beetje. Ze
moet wennen aan hoe zeer ze gevuld is. De kloppende eikel voelt ze langs haar
wanden glijden. Dan als ze hem helemaal heeft genomen begint ze hem zachtjes te
berijden. Graag laat ze haar borsten door zijn sterke handen verwennen. Het
rijden gaat steeds heftiger en heftiger. Hij knijpt in haar tepel en ze begint
diep te grommen, uit het diepste van haar ziel, en het laat haar nog meer
genieten. Dan pakt hij haar bij haar middel beet en tilt haar van zijn stijve
af. Ze voelt de harde pik naar buiten glijden en merkt dan hoe zeer hij haar
heerlijk vulde. Dan maant hij haar om op handen en knieën te gaan. Ze glimlacht
naar hem en laat haar ronde witte kontje in zijn richting steken. Snel voelt ze
weer die ronde eikel tegen haar aandrukken en met een soepele stoot vanuit de
heupen duwt hij hem helemaal naar binnen. Ze gooit haar hoofd naar achteren en
pakt haar tepel vast. Dan begint hij haar stevig te nemen, zijn pik glijdt met
grote gang tussen haar lippen en zijn ballen kletsen hard tegen haar clitoris.
Ze moet nu wel beide handen op de grond houden om de harde stoten op te vangen.
Haar billen golven op beuken en haar borsten zwiepen geil heen en weer. Ze bijt
op haar lip, weer gaat ze komen, ze omklemt zijn stotende pik hard en met een
ongebreidelde oer-kreun komt ze intens klaar en voelt nu ook hem in haar komen.
Het zaad spuit er uit en met elke stoot komt weer een lading en weer tot hij
helemaal leeg is. Dan is het stil en laat ze haar hoofd zakken. Haar lichaam
trilt en hij trekt zich heel voorzichtig uit haar terug. Ze heeft nog een paar
ongecontroleerde spasmen van het orgasme en laat zich dan op haar zij vallen. Grennan
laat zich op zijn rug vallen. Zijn nog gezwollen pik glimt van het kutsap en
zaad wat langzaam naar van zijn eikel druppelt. Zij kijkt hem aan en lacht
verlegen. Hij lacht ook en kijkt met grote donkere ogen naar het plafond. Dan
zegt ze zachtjes, “Nog een keer?”

Grennan heeft
niet echt een idee wat ze zegt maar hij vind alles goed. Dit is het meest
fantastische wat hij ooit heeft gedaan.

Dan staat ze weer
op en ze laat zich zachtjes zakken over de nog steeds harde pik. Haar lippen
laten zich eenvoudig opzij duwen en de gladde harde pik glijdt rustig naar
binnen. Ze voelt de dikke eikel langs haar wanden glijden en stopt pas als ze
bij de basis is aangekomen. Ze schommelt langzaam heen en weer om haar clitoris
te verwennen. Het gevoel van lust, net zoals in het bad, komt bij haar terug.
Grennan streelt haar borsten en haar rug, langs haar zachte kont en over haar
boven benen. Ze begint hem te neuken en geniet van hoe de ronde eikel langs
haar wanden glijdt, het kutsap druipt er uit. Ze pakt zijn ballen vast en voelt
dat ze glibberig zijn van het zaad en kutsap, zachtjes laat ze de ballen door
haar handen gaan. Dan gaat ze wat sneller op en neer. Nu tilt Grennan haar met
zijn sterke armen een beetje op en begint haar hard te neuken. Ze sluit haar
ogen en voelt de ballen tegen haar kont aan slaan. Een nieuw orgasme groeit in
haar en komt steeds en beetje dichterbij. Ze pakt haar borst vast en knijpt in
haar tepel. Haar andere borst golft omhoog en omlaag door het gebeuk van
Grennan op haar kut. Ze is al zo opgewonden dat ze nu veel sneller komt, als
golf na golf. Ze komt weer klaar en knijpt de harde pik samen. Door de grote
scheuten van genot spuit hij zich leeg in haar. De stilte van het moeras komt
als een dichte mist en laat alles weer stilstaan. Met een moeite laat ze zich
op het kleed vallen. Uit haar kut stroomt zaad en het orgasme gonst nog na.

Ze liggen samen
bij het vuur kruipen onder een deken. In haar hoofd is alles is de war. Haar
leven staat compleet op zijn kop. Hoe ze hier is gekomen, hoe ze is beland in
het huis… hoe alles begon.

De volgende dag
hangen haar eigen kleren over een tak. Het is tijd om te gaan. Verlegen kijkt
ze naar beneden. Zo bang als ze was, voor alles eigenlijk, zo blij is ze nu dat
ze dit heeft gezien en gedaan. Spijt heeft ze niet. Ze zeggen vaarwel, ook al
verstaan ze van elkaar niet veel. In haar eigen kleren loopt ze weg, al snel
ziet ze niks meer van het haar grote vriend Grennan of zijn hut. Het is al
avond als ze terug komt, haar vader. ‘Hij zal wel dood ongelukkig en vreselijk
ongerust zijn,’ denkt zij. Hij ziet haar komen aanlopen en zwaait vrolijk.

“Ha, daar ben je
dan! Ik dacht al, kom je wel op tijd voor het eten?”

“Maar was je niet
ongerust dan? Ik was zo lang weg!”

“Nou, zo lang lieverd.
Een middagje wandelen? Je bent vroeger thuis dan normaal!” Haar vader lacht er
vrolijk bij en zegt dan duidelijk.

“Ga jij eerst
maar een douchen!”

In totale
verbazing gaat ze naar binnen en zegt in zichzelf; ”maar ik was dagen weg! Ik
weet het zeker!”

Arjan

VAN HARTE WELKOM ARJAN
smileyBIJ HET SCHRIJVERSGILD VAN 4FINGERS MET EEN ZOEN EN EEN smiley VAN My

Dit verhaal krijgt van de lezers smileysmileysmileysmiley