HENRIËTTE 1.2

Met
enige regelmaat frequenteerde ik het filmhuis om te genieten van een mooie
rolprent. Films die niet gauw te zien zouden zijn op de televisie maar wel de
moeite waard waren om te zien. Het enige probleem was om wakker te blijven,
want op de een of andere manier miste ik nogal eens het einde van de film.
Gelukkig werd ik meestal wel wakker als de zaallichten aan gingen en de andere
bezoekers hun weg naar de foyer zochten, waar de meeste bleven hangen om nog
wat te drinken. Hierdoor viel het amper op als ik toch weer eventjes was
weggedommeld, hoezeer ik mezelf er ook over ergerde. Ik probeerde mijn
toevlucht te zoeken in twee koppen zwarte koffie voor aanvang en nam me vast
voor mijn ogen open te houden. Toch miste ik weer het slot van een film op een
avond maar ditmaal werd ik wakker gemaakt door een medewerkster van het filmhuis.

Ik
had haar al vaker gezien want het theatertje werd runnend gehouden door een
handvol vrijwilligers, waarvan zij er een was. Soms zat ze bij de kassa, maar
ook werkte ze mee achter de bar en ruimde de zaal op. Ik baalde ervan toen ik
wakker werd doordat haar stem hoorde en meteen erna zag dat de zaal verder leeg
was.

“Ja
hoor, alweer…” was wat ik dacht voor ik een krachtterm over mijn lippen liet
komen. “Doe effe normaal zeg, ik kan er toch niks aan doen!” Zei ze fel, iets
wat ik mezelf ook maar wat goed realiseerde. Ik bood dan ook meteen mijn
excuses aan, die ze meteen accepteerde maar wel zei dat ze al had gezien dat
dit niet de eerste keer was geweest. “Nee, maar dat je lag te pitten onder de
film”, vulde ze aan toen ik me verdedigde en stelde dat ik me altijd netjes had
gedragen.

“Weet
je wat, ga nou maar naar de foyer, dan praten we zo meteen even verder” zei ze,
en met een rood hoofd van schaamte knikte ik dat instemde hiermee.

“Hoi!”
Klonk het opeens vrolijk achter me toen ik al aan mij tweede pilsje bezig was. “Daar
hebben we ons Doornroosje! Ik ben Henriëtte” stelde ze zich voor. “Vond je de
film nou echt zo slecht of val je altijd in slaap, ongeacht de film?” Viel ze
met de deur in huis. Ik vertelde dat ik de film, voor zover ik die had gezien,
best goed had gevonden maar dat ik inderdaad snel zware oogleden kreeg door de
bioscoopervaring. Ze vertelde dat ze het een te gekke film had gevonden, en
bovendien bepaald niet slaapverwekkend. “Maar wat is er dan voor nodig om je
wakker te houden?” Vroeg ze, en passant knikkend naar de bar voor nieuwe
consumpties. Schoorvoetend gaf ik toe dat ik films het liefste thuis bekeek,
omdat het nu eenmaal zo was dat ik wegdoemelde in de warme omgeving van een
bioscoop.

“Ik
heb nu mijn lesje wel geleerd hoor, het lukt me gewoon niet…” zei ik tenslotte.

Toen
Henriëtte daarop haar schouders ophaalde en zei dat ik dat dan maar moest doen
dacht ik er al aan om mijn jas te zoeken.

“Nou
is het jouw beurt!” Zei ze, haar lege glas naar me ophoudend. Tja, dat was waar
ook. Ik had wel van haar gedronken en het zou inderdaad niet netjes zijn me nu
meteen uit de voeten te maken.

“Oké,
dat is geen punt hoor, als je het nog aandurft met deze duffe slaapkop. Een
pilsje?” Ze knikte en staarde door het raam de straat op, waar een enkele auto
voorbijreed.

Toen
ik eenmaal terug was met de pilsjes had ik er geen spijt van dat ik niet meteen
was opgestapt, want Henriëtte bleek een leuke gesprekspartner. Ze wist veel van
films af, maar dat verbaasde me niks, maar haar interesse ging verder dan de
filmhuisfilms bleek al snel. Ook underground-films uit de jaren zestig had ze
bekeken merkte ik tot mijn verbazing op en daarnaast wist ze erg veel van
muziekfilms. En van het een kwam het ander, ook van moderne schilderkunst wist
ze veel en ze kon er zeer geanimeerd over vertellen. Toen ze opmerkte dat ik
niet de droge piet was die ze had gedacht voelde ik dit als een compliment. Het
was dan ook al heel wat rondjes later toen we afscheid namen. Op mijn
uitnodiging nog ergens anders heen te gaan ging ze niet in maar mijn aanbod om
zaterdags ergens te gaan eten sloeg ze niet af.

Snel
stelde ik voor om naar een Turks restaurant te gaan, en gelukkig leek haar dat
wel eens leuk om uit te proberen. We stonden al bij onze fietsen toen we besloten
om daar af te spreken om een uur of acht op zaterdagavond zodat we daarna nog
konden zien of we nog ergens anders heen wilden gaan, waarbij ze meteen
opmerkte dat een bioscoop dan niet in aanmerking kwam. Tot mijn geruststelling
merkte ze dit lachend op en net voor ze wegreed boog ze naar me toe om me een
kusje op mijn wang te geven, iets wat me aangenaam verraste. Ze liet me
verbaasd en blij achter tussen de andere geparkeerde fietsen. Ik keek haar nog
een tijdje na maar stapte snel op mijn fiets toen andere bezoekers naar buiten
kwamen. Onderweg naar huis vroeg ik me af of ze een spelletje met me speelde
want ze had me om haar vinger gewonden en ergens vroeg ik me af waarom ze dit
gedaan had.

Al
voor ik thuis was vroeg ik me af of ze me voor de gek had gehouden of ze
überhaupt van plan was te komen. Ik dacht er maar niet teveel over na tot het
zaterdagmiddag was en ik op mijn fiets stapte om naar “mijn date” met Henriëtte
te gaan. Met kriebels in mijn buik had ik me uitgebreid gedoucht en zorgvuldig
mijn kleren uitgezocht.

Een
spijkerbroek en een nieuw T-shirt had ik uiteindelijk wel het meest passende
gevonden. Niet te chique of zo, maar wel lekker fris en schoon. Ook pinde ik
nog snel wat geld zodat ik in ieder geval kon afrekenen, als ze al kwam, en
anders kon ik nog een Chinese maaltijd oppikken op de terugweg. Ja, inderdaad,
ik betwijfelde of ze wel op zou komen dagen. We hadden dan wel leuk zitten
kletsen, maar mijn knikkebollen in de bioscoop was bepaald onbegrijpelijk voor
haar. Bovendien vond ik haar te gek leuk en kon me amper voorstellen dat ik
geen blauwtje bij haar zou lopen. Zonder haar initiatief zou ik trouwens niet
eens met haar hebben gepraat en halverwege vroeg ik me af of het wel zou lonen
het hele stuk te fietsen.

Toch
reed ik door, in de hoop op… Gelukkig was het niet koud, echt een lekkere
voorjaarsdag, een van de eerste van het jaar. Fietsend droomde ik weg en voor
ik het wist fietste ik de hoek om naar het eethuis en mijn hart juichte in
stilte. Daar stond ze, voor het restaurant, en zwaaide naar me toen ze me aan
zag komen. Gelukkig was ik niet te laat, maar stond zij me toch al op te
wachten voor de ingang. Van verre zwaaide ik al tot ze me in haar vizier kreeg
en ik gaf nog snel een extra trap op de pedalen.

“Hoi
Henriëtte” riep ik zodra ik dichterbij kwam. “Je staat toch hopelijk niet al te
lang te wachten?” Ze zei dat ze wat te vroeg was geweest, maar er nog niet lang
stond. Toen ik mijn fiets parkeerde naast die van haar verraste ze me door me
spontaan te kussen, zeggend dat ik er mooi uit zag. Ze pakte me bij mijn hand
toen ik overeind kwam en trok me tegen haar aan en ik omhelsde haar als een
vertrouwde vriendin, hoewel ik haar eigenlijk nog maar amper kon. Het leek
vanzelf te gaan, ook toen we ons tegen elkaar aandrukten en over onze rug
streelden.

“Zullen
we dan maar een hapje gaan eten?” vroeg ze toen ze zich los maakte en naar me
opkeek. Ze was een kop kleiner dan ik was en in afwachting van mijn antwoord
wipte ze nog even op haar tenen om me te kussen. Zo buiten in het licht zag ik
pas dat ze een rosse kleur had in haar haren. Ik had gedacht dat ze bruine
haren had maar in het licht zag ik een mooie rode gloed. Ze maakte zich van me
los en trok me mee naar de voordeur van het restaurant. Eenmaal binnen keken we
rond naar een vrij tafeltje. Links en rechts stonden bordjes op de tafels om
aan te geven dat die al gereserveerd waren, maar de ober kwam snel op ons af.
Hij wees ons een tafeltje aan het raam dat nog vrij was en nam onze jasjes aan.
Henriëtte droeg ook gewoon een spijkerbroek en een hemdje dat mooi getailleerd
om haar heen spande. Maar dat verborg niet hoe mooi ze was en hoe elegant ze
soepel bewoog.

Het
was maar goed dat ik er al eerder was geweest, want Henriëtte keek verbaasd
naar de gerechten op de kaart. Ik kon haar een paar gerechten beschrijven en
met behulp van de kaart wisten we wel ongeveer wat we ons bij de rest moesten
voorstellen. Toen onze biertjes werden bezorgd wilden we nog eventjes nadenken
over het hoofdgerecht, maar ik kon al wel doorgeven wat we als voorafje wilde
eten. Met kaas gevulde pepertjes en een schaaltje olijven met brood lustten we
allebei wist ik, dus dat liet ik al vast weten aan de bediening. Al snel kwam
de ober terug met een dienblad vol de bestelde hapjes en we gaven meteen de
bestelling voor de hoofdgang op. We namen samen een schotel met gebakken
groenten, kaas, rijst en een salade hadden we snel overlegd. Zo hadden we veel
variatie en ik had haar kunnen bezweren dat het in ieder geval heel lekker
smaakte. Ze twijfelde geen moment toen ik haar dat had verteld en had meteen de
menukaart aan de kant gelegd.

“Oké,
klinkt prima! Ik laat me graag verrassen hoor, en bovendien ben ik niet zo
kieskeurig hoor!” Verzekerde ze me en nam een slokje uit haar glas.

Nou,
het eten liep wel los, dat wil zeggen dat we verrukkelijk aten en de tijd
voorbij vloog. Nadat we voorzichtig over films hadden gesproken (waarbij ik
niet in slaap gevallen was) en wat literatuur de revue hadden laten passeren
kwamen we op het thema vakantie. Ze bleek ook nogal bereisd te zijn en hield er
net zo min van als ik het doe, om lange dagen op het strand te slijten. Ook zij
liep liever door de natuur of bezocht steden en musea zodat we gespreksstof te
over hadden. Na een dessert met ijs en verse vruchten konden we allebei geen
paf meer zeggen. Een kopje sterke koffie en een borreltje gingen er nog wel in,
maar zelfs voor een pilsje was geen plaats meer daarna. Toen de rekening werd
gebracht deden we allebei een greep naar het schaaltje, maar ik was haar toch
nog iets te snel af. Ondanks haar protest wilde ik betalen en ook van het delen
van de kosten wilde ik niets weten.

Toen
ze me quasi pruilend vertelde dat ze me dan nog wel minimaal een paar pilsjes
wilde aanbieden in een kroegje vond ik dat prima. Het was zo gezellig geweest
en alles leek te kloppen. Ik zag het dan ook helemaal niet zitten om nu al
afscheid te nemen en gelukkig dacht zij hier net zo over. Na een fietsritje zou
een biertje er zeker ook wel weer in gaan, zodat we al tamelijk snel onze
stoelen naar achteren schoven en hand in hand naar buiten liepen, de bediening
bedankend voor het heerlijke eten.

“Wow,
rij jij op die tractor!” Zei ze toen ik mijn Kronan van het slot af haalde.

“Ja,
hij trapt zwaar maar fietst heerlijk met zijn brede banden. Bovendien is het
ideaal om boodschappen mee te doen, maar voor de andere fietsritjes heb ik ook
nog een normale fiets in de gang staan hoor” vertelde ik toen we wegreden. Al
snel had ik er spijt van dat ik die andere fiets niet had gepakt want Henriëtte
bleek het tempo er meteen al stevig in te zetten. Het kostte mij moeite haar
bij te houden maar deed moeite haar dit niet te laten merken.

Ik
viel door de mand toen ze vroeg of ik een voorstel had voor een terrasje of een
kroeg omdat ik haar toen hijgend antwoordde dat me het niet veel uit maakte en
de keus aan haar over liet.

“O,
sorry, ga ik te hard voor je?” Vroeg ze toen ik zei dat ik het jazzcafé wat ze
zelf opperde prima vond. Ze liet gelukkig meteen haar tempo dalen tot ik naast
haar fietste en bood toen haar excuses aan, verklarend dat ze gewend was stevig
door te fietsen omdat ze vaak net te laat van huis vertrok naar haar werk.

“Nou,
bij mij is dat omgekeerd. Ik vertrek liever op tijd zodat ik op mijn dooie
akkertje kan fietsen en toch nog ruim op tijd ben. Ik prefereer het om op mijn
gemak nog een kopje koffie te kunnen drinken voor ik moet beginnen” lichtte ik
toe.

“Dat
heb ik me al vaker voorgenomen…” was haar lachende antwoord. “Maar elke keer
druk ik de wekker nog een keertje in tot ik me echt moet haasten.”

We
waren inmiddels al op de Brink waar het cafeetje was, maar we zagen al van een
afstandje dat het publiek tot op het terras stond. Ja, zaterdagavond, dan is
het er vaker bomvol. Uitgerekend vandaag was er ook nog eens een jamsessie,
iets wat altijd extra publiek aantrekt, iets wat ik me pas op dat moment
besefte. Ik had me verheugd op een rustig plekje, het liefst aan een tafeltje,
om rustig met haar te kunnen praten. Gelukkig stelde ze zelf voor om dan maar
ergens anders heen te gaan, want zelf had ze ook niet zo’n zin in de drukte zei
ze. Snel ging ik de alternatieven na, maar die waren er niet zo veel. Het
jongerencentrum waar ik veel kwam was in de loop der jaren danig veranderd. Je
mocht er zelfs niet meer roken in het café en het publiek was mee veranderd met
de strengere huisregels. Zo relaxt als het was, zo clean was het nu. En de andere
kroegjes waren nu ook ofwel bomvol of je zat er tussen dartende vijftigers die
vooral gespreksstof vonden in roddels en populistische grappenmakerij.

We
stonden naast onze fietsen voor het terras en het geroezemoes dat van binnen de
straat op schalde maakte wel duidelijk dat een rustige conversatie daarbinnen
niet mogelijk zou zijn.

“Tja,
het is nog lekker buiten, we kunnen ook naar mijn huis gaan en op het terras
gaan zitten…” stelde ik voor. Meteen had ik daar al spijt van want ik wilde
haar niet meteen overvallen door de indruk te wekken dat ik nu al aan “een
kopje koffie na het sluiten van de kroeg” wilde beginnen, hoewel ik daar
eerlijk gezegd niets op tegen had. Ze zei meteen dat ze dat erg leuk zou vinden
en informeerde daarna pas of ik alleen woonde. Beseffend hoe weinig we
eigenlijk van elkaar wisten stelde ik haar gerust door te zeggen dat ik geen
huisgenoten had en er niet ver vandaan woonde.

“Te
gek, laten we dat dan maar doen!” Meldde ze spontaan en stapte weer op haar
fiets. Wijzend naar een friettent die we voorbij kwamen vroeg ze of ik
misschien een paar pilsjes had omdat we die anders mee konden nemen. Ik kon
haar geruststellen door te zeggen dat ik die middag nog een kratje had
ingeslagen.

“Oké
dan, het klinkt perfect!” Zei ze en keek me aan voordat ze haar hand naar me
uitstak. Als kinderen fietsten we hand in hand verder en opeens leek het wel
alsof ik haar al een eeuwigheid kon. Onder het fietsen genoot ik van haar
aanraking en haar stralende gezicht, d’r vrolijk kijkende ogen en haar sensueel
bewegende lichaam op haar zadel. Ik bedacht me dat haar zadel net iets te hoog stond
toen ik haar heupen zag bewegen maar het zag zo prachtig uit dat ik haar dat
nooit zal verraden. Tien minuutjes later wees ik haar de voordeur van mijn huis
en stapten we af.

“Je
kunt hem beter in de gang zetten hoor”, zei ik toen ze haar fiets op straat
wilde afsluiten. “Er staan er al twee, dus een derde past er altijd bij”
lichtte ik toe, haar voorbereidend op de nauwe doorgang. Maar ja, vlakbij het
centrum een nieuwe fiets op de stoep is nooit echt safe. Snel opende ik de
voordeur en sleepte mijn eigen fiets de trapjes op. Ik hielp haar fiets ook
naar binnen, nadat ik haar voor had laten lopen de gang in.

“Loop
maar door hoor” zei ik toen ik haar zag kijken waar ze naar toe moest. Verderop
in de gang wachtte ze me op en ik liep haar voor naar buiten. Het was nog
aangenaam warm en begon pas net te schemeren. Ik maakte een kaars op de tafel
aan en een olielamp die aan de muur hing, hoewel deze nu nog amper licht gaven,
maar dat zou snel veranderen in deze tijd van het jaar.

“Gezellig
hé!” Zei ze toen ze rondkeek naar de planten die in bakken stonden en hun
eerste bloemen al lieten zien. Ik liep even naar binnen om wat muziek op te
zetten en vroeg door het raam wat ze wilde drinken.

“Nou,
een pilsje zou wel lekker zijn” zei ze, dus die nam ik op de terugweg voor ons
mee. Toen ik aan de tafel aanschoof keek ze naar de muurschilderingen en vroeg
of ik die soms gemaakt had, iets wat ik bevestigde.

“Nou,
het is wel even wennen zeg… het lijken wel marsmannetjes!” Zei ze, wijzend naar
een muur.

“Hoor
ik een spottende toon?” Vroeg ik, luchthartig bedoeld. Ze keek me verschrikt
aan en begon zich te verontschuldigen zodat ik maar snel zei dat ik een grapje
had gemaakt. “Nee hoor, ik vind ze eigenlijk best wel geinig geloof ik, alleen
een beetje apart” liet ze weten.

Ik
opende de flesjes en besefte me toen opeens dat ik haar geen glas had
aangeboden. “Nee hoor, thuis drink ik ook altijd uit een flesje” zei ze toen ik
haar hiernaar vroeg, waarop we de flesjes klonken en onwennig zochten naar een
gespreksthema. De LP van de Clash die ik had opgezet bleek ze te gek te vinden,
wat me verbaasde gezien haar leeftijd.

“Mijn
broer draaide die ook vaak” verklaarde ze, “en ook in films wordt het veel
gebruikt”. En zo begonnen we aan een tweede en aan een derde flesje bier voor
we het in de gaten hadden, pratend over literatuur, design, politiek en
actualiteiten. Het was inmiddels donker geworden maar, zo uit de wind gezeten,
koelde het niet echt snel af. Ze keek wel eventjes vreemd op toen ik opeens zei
dat ik spijt had dat ik haar niet eerder had leren kennen.

“Ja,
weet je, we zitten nu te kletsen alsof we elkaar al vanaf de schoolbanken
kennen of zo…” Ze keek me vragend aan, en even viel er een stilte die ik als
pijnlijk ervoer. “We hebben toch tijd genoeg om dat in te halen? Proost!” Meldde
ze luchthartig.

Na
nog een flesje was het weer mijn beurt er een te halen waarop ze zei dat dit
dan wel haar laatste was.

“Het
is al drie uur!” Meldde ze. Ik had helemaal niet meer op de tijd gelet en er
ook niet meer aan gedacht dat ze weer weg zou gaan, hoe absurd dit ook moge
klinken.

“Je
kunt ook blijven slapen, Henriëtte”, probeerde ik. Ze vroeg me serieus klinkend
of ik een logeerkamer had waarop ik haar zei dat ik op de bank kon slapen en
dat helemaal geen probleem vond.

“Ja,
weet je, ik houd niet van one night stands of seks bij een eerste keer… Sorry
hoor…” zei ze, alsof ze zich hiervoor zou moeten schamen. “Ik heb er een paar
keer spijt van gehad, dus ehhh….”

Ik
vertelde haar eerlijk dat ik liever had dat ze bij mij zou blijven slapen omdat
we al aardig wat gedronken hadden en ze nog een heel eind zou moeten fietsen.

“Bovendien
zei je dat er niemand thuis op je wacht en ik zal me echt heel netjes gedragen
hoor” probeerde ik uit beleefdheid, maar ook omdat ik haar niet graag zou zien
vertrekken.

“Nou,
anders kunnen we misschien samen in jouw bed slapen, maar dan wel gewoon,
alleen maar slapen” gaf ze toe toen ik had geantwoord dat ik een
tweepersoonsbed had. “Ik verban jou niet naar de bank en zelf vind ik een echt
bed ook lekkerder” zei ze na even te hebben nagedacht. “Maar, als ik dan toch
niet meer hoef te fietsen, lust ik nog wel een laatste afzakkertje” besloot ze.

Mijn
hart juichte toen ik dit hoorde en snel haalde ik dan ook nog twee flesjes
pils, innerlijk de goden dankend en huppelend van plezier. Het kostte me veel
moeite mijn ogen van haar af te houden nu ik wist dat ik de nacht met haar zou
mogen delen op eenzelfde matras, zelfs in de wetenschap dat we dit ‘netjes’
zouden doen. Ze vertelde me dat ze haar vorige vriendje nog steeds miste, al
was het al drie maanden geleden dat ze hem de deur uit had gegooid. Hij had
haar een paar keer geslagen, maar dat was toen ze zelf ook vreemd was gegaan
vertelde ze. Wat voor haar de druppel was geweest die de emmer had doen
overlopen was dat hij haar vriendin had lastig gevallen toen zij eventjes de
stad in was gegaan en hij met haar in haar appartementje was gebleven.
Christine, zo heette ze, was compleet van haar stuk geweest toen ze vertelde
dat hij haar van de WC had getrokken en met haar had willen neuken.

“Die
klootzak zei haar dat hij nooit met mij mocht vrijen als hij daar zin in had,
die gore hypocriet!” Meldde ze luidruchtig.

Beduusd
hoorde ik haar aan en liet haar maar praten tot ze klaar was. Toen ze stil was
stelde ik voor nog een laatste nummer te draaien voor ik naar bed zou gaan.

‘In
Mijn Hoofd’ van Raymond van het Groenewoud weerklonk door de kamer. Bij de
eerste klanken al keek ze me verbaasd aan en tot mijn verrassing begon ze
zachtjes mee te zingen. Ze kon de hele tekst uit haar hoofd en vroeg me na
afloop hoe ik wist dat ik haar favoriete nummer kende. Ze leunde tegen me aan
en keek me in mijn ogen, wat me verlegen deed worden. Ik genoot het wel, dat
kan ik niet ontkennen. Maar na haar ontboezemingen eerder die avond schaamde ik
me voor mijn erectie die ik hierdoor kreeg en was bang dat ze de bult in mijn
broek zou voelen. Ik kon er niets aan doen toen ze zich dichter tegen me aan
vleide en met haar rug tegen me aan leunde. Ze keek omhoog naar me toen ik haar
haren uit haar gezicht streelde. Haar wangen voelden warm en zacht aan en het
liefst had ik haar gekust en mezelf laten gaan, maar ik stak een laatste
sigaret aan en meldde dat ik het niet meer te laat wilde maken.

“Dat
is best hoor, dan ga ik alvast voor” zei ze en stond snel op, waarbij ze
steunde op mijn bovenbeen. Na een vluchtig kusje zei ze dat ze het fijn vond
bij me te mogen slapen. Ik liep met haar mee naar de badkamer om haar wegwijs
te maken en haar een handdoek te geven. Ik had haar al gewezen waar de
slaapkamer was en in de woonkamer wachtte ik af tot ik haar naar boven hoorde
lopen. Ik had de lege flesjes al opgeruimd toen ik ook naar de badkamer liep en
mijn tanden poetste en een korte douche nam voor ik verder liep. Ik had snel
wat schoon ondergoed aangetrokken om geen verkeerde indruk te wekken hoewel ik
normaliter naakt slaap. De lamp in de slaapkamer brandde nog toen ik binnen
kwam en Henriëtte lag al onder de lakens. Haar weelderige haardos lag
uitgewaaierd over het kussen zag ik nog voordat ik de lamp doofde en snel
glipte daarna ik onder het dekbed.

“Dank
je wel voor de geweldige avond” zei ik haar en bedankte haar voor het
vertrouwen dat ze me gaf door naast me te willen slapen. Ze antwoordde met niet
meer dan een zuchtend stil ‘is goed’ en ik rolde me om, zodat ik met mijn rug
tegen haar rug aan lag, maar wel op het randje van het bed om haar niet aan te
raken. Het voelde heerlijk warm aan in bed met aan ander lichaam naast me en ik
voelde haar krullen in mijn nek. Ik sloot mijn ogen en genoot van haar
aanwezigheid toen ze zich omdraaide en ze zachtjes vroeg of ik nog wakker was.

“Ik
wil je bedanken voor de te gekke avond” zei ze zachtjes en ik voelde hoe ze
haar arm om me heen sloeg. Ze drukte haar lichaam tegen me aan, een hemels
gevoel, ondanks het feit dat zij haar slipje aan had gehouden en ook een
T-shirt droeg. Met haar vingers voelde ze over mijn buik en zuchtte slaperig
tevreden. Ik was wel klaarwakker geworden, evenals mijn pik die uit zijn
slaaptoestand verheven was en opgewonden klopte in mijn ondergoed.

Henriëtte
knorde tevreden tegen me aan maar leek in tegenstelling tot mij wel al bijna te
slapen door de genoten drankjes en het late tijdstip. Ik waande me tevreden en
schoof met mijn heup om een goede slaappositie te vinden, sloot mijn ogen en
was blij met haar aanwezigheid. Ik wilde haar niet wakker maken of opschrikken
en hield me dan ook zo stil mogelijk naast haar, genietend van haar warme
gloed. Ik wist niet wat ik moest doen toen haar hand zich ontspande over mijn
buik en mijn harde paal in mijn onderbroek raakte. Op dat moment bewoog ik in
een onwillekeurige reflex naar voren, iets waar ze van schrok en eventjes
verstarde. Ik mompelde snel mijn excuses, hoewel ik er eigenlijk niets aan kon
doen. Ze schudde haar haren naar achteren en haar ademhaling die ik in mijn nek
voelde versnelde toen ze fluisterend zacht vroeg of ik geil was.

Nog
voor ik kon antwoorden drukte ze tegen mijn rug. En ik voelde haar tepels door
haar shirt heen tegen mijn rug aan priemen. Als een kleine verlegen jongen
voelde ik me, maar mijn erectie ontkennen kon ik ook niet. Ik schaamde me
hoewel ik wist dat ik dit niet gepland had, aan niks schuldig was, hoewel ik me
besefte dat het de afspraak was dat er niks zou ‘gebeuren’. Ondanks de
duisternis voelde ik mij rood kleuren en wenste dat ik op de bank was gaan
liggen om mezelf niet in verlegenheid te brengen. Opeens voelde ik haar
vochtige lippen in mijn nek en haar vingers die zich om mijn lid klemden.
Voorzichtig bewoog haar hand in een masturberende beweging en voelde ik hoe
mijn eikel begon te lekken. Dit had ik dus totaal niet verwacht gezien haar
eerdere stellingname inzake seks bij een eerste date en bleef stil liggen.

“Pssttt”
lispelde ze bijna onhoorbaar toen ik me naar haar om wilde draaien dus wachtte
ik af. Toen ik haar knie voelde tilde ik mijn been omhoog en een genotvolle
rilling trok door me heen toen ik haar been tussen mijn billen voelde persen.
Meteen daarna liet ik mijn lies ontspannen en staarde in de duisternis voor me
uit.

Voorzichtig
streelde ze over mijn buik en duwde de katoenen rand van mijn slip naar beneden
in meerdere bewegingen. Mijn pik glipte naar buiten en haar vingers werden nat
van mijn geil dat uit mijn spleetje opwelde. Het schrok haar gelukkig niet af
en heel traag, bijna loom, begon ze me af te trekken. Regelmatig herhaalde ze
het sussende geluidje waardoor ik stil bleef liggen hoewel me dit veel moeite
kostte. Ik had me liever snel omgedraaid en over haar heen gebogen. Niet alleen
om haar te kunnen neuken, maar haar likken of vingeren zou ik al gewild hebben.
Ze trok haar knie op waardoor ze harder tegen mijn bilspleetje aan duwde wat
mijn lust deed toenemen. Heel zacht trok ze aan mijn vel, bewoog mijn eikel al
doende bloot en pompte met haar hand op en neer. Spastisch trokken mijn spieren
samen en knepen haar been samen maar dat deerde haar gelukkig niet. Ze liet dat
weten door haar knie steviger tegen me aan te duwen en ze versnelde haar
ademhaling met me mee.

Met
haar onderarm hield ze me tegen het matras geduwd en zei me dat ik klaar mocht
komen, dat ik lekker warm was en ze me heel lief vond. Een opgewonden man is
als een kind, gelooft alles zolang zijn lust bevredigd wordt en ik vormde
hierop geen uitzondering. Aan de ene kant wilde ik niet klaarkomen om dit
gevoel zo lang mogelijk te kunnen genieten maar anderzijds wilde ik haar ‘werk’
niet te lang laten duren. Maar hoe het ook zij, mijn ballen borrelden hun zaad
naar boven en even later spoot het vocht naar buiten. Mijn klaarkomen, werd
geïntensiveerd door haar knie die ik plette tussen mijn dijbenen toen ik mijn
zaad plengde over het laken. Natte spatten belandden op mijn buik en de laatste
druppels voelde ik naar beneden druipen die ook haar vingers smeerden. Zachtjes
wreef ze met haar vingertopjes het geil uit over mijn eikel, wat bijna
elektriserend lekker aanvoelde.

Traag
bleef ze doorgaan tot mijn pik verslapte en drukte met haar lichaam tegen me
aan tot ze me kuste en me een goedenacht wenste. Bevredigd sloot ik mijn ogen
nadat ze zich had omgedraaid en voelde hoe ze haar billen tegen me aan drukte.
Mijn onderbroek hing nog omlaag en toch voelde ik haar naakte huid, zelfs
voelde ik geen katoen meer tussen haar borsten en mijn rug. Toen ik mij
omdraaide met mijn bovenlichaam zag ik dat ze haar kleren had uitgetrokken en
naakt naast me lag. Een vluchtige kus, ditmaal op haar lippen, mocht ik haar
geven voor ze haar hoofd terugdrukte in haar kussen en ze meteen haar ogen
sloot. Haar mond lachte voldaan, haar lichaam straalde tevreden rust uit. Ik
deed geen moeite meer mijn onderbroek uit te trekken maar ook niet om hem op te
trekken. Overweldigd door wat ik had meegemaakt lag ik bevredigd op het matras,
verwend door de aanwezigheid van Henriëtte en genoot geluidloos van de klanken
van Raymond, die de krochten in mijn hoofd wel leek te kennen.

Taboe

Dit verhaal kreeg van de lezers smileysmileysmileysmiley