LIBERTIJNSE
LUSTBELEVING

De woorden uit de titel zijn bekend qua inhoud, alhoewel de
combinatie niet zo voor de hand ligt. Voor de teergevoelige lezer, die zijn
gewaarschuwd. Dit wordt nogal aanstootgevend en expliciet, uitdagend en
beledigend grof voor de respectvolle Harry Potters. Het zal wel in de genen
zitten dat ik mij zo uitdruk, geen schroom ken of kleinburgerlijke
moraalridders ontzie. En dan nog steeds maar weinig meegemaakt of gepraktiseerd
op het gebied van lichamelijke beroering in aanwezigheid van een ander. Altijd
ben ik trouw geweest aan één partner tegelijk of anders solistisch monogaam.
Pornofilms of erotische (hardcore) verhalen, seksfoto’s en hulpmiddelen brachten
me in solo-vorm naar zeer bevredigende en intense orgasmes. Het grote voordeel
hierbij is dat je altijd tegelijk klaarkomt.

Uitgebreid naspel heb ik hooguit gelaten ondergaan en
meegedaan met een partner, min of meer uit een gevoel van solidariteit met een
genietende vrouw. Naspel voor mij is hooguit even manueel de ballen masserend
en knijpend of oraal zuigend over de eikel, eventjes klaargekomen na-schokkend
in mijn billen, mijn bovenbenen tot aan mijn tenen toe.

Even van de hak op de tak, maar via deze zijweg komen we wel
weer terug in de grote lijn van het verhaal. Libertijnse lustbeleving is het
issue, ik ben het niet vergeten.

Vanavond heb ik naar een pornofilm gekeken met de titel
‘Weird sex’. Je kijkt zo nu en dan je ogen uit je kop, zo’n vreemde dingen
vinden er plaats. Bij een enkele scène heb ik wel eens zeer geïnteresseerd en
ademloos tot het laatste zaadrestje bekeken, op het scherm… want m’n eigen
jongeheer werd niet opgewonden bij het zien van die beelden, maar toch…

Wat voor mij de film aantrekkelijk maakt is een andere dan
de scène die het meeste emoties oproept. Een beeldverslag over de ontmoeting
tussen een man en een vrouw die elkaar neuken. Oraal contact, daarna vaginaal
contact en zelfs anaal contact. De spelers in de rollen zijn een
niet-griezelige acteur en een (in mijn ogen) zeer knappe oriëntaalse die zowel
zwoel als ook koel is. Als ze er genoeg van heeft dat haar aars wordt
volgepompt wordt hem dit wel duidelijk gemaakt. Ze draait zich van hem af na
een lange shot en begint op haar gemak een strapon voor te binden.

Je kent ze wel, een leren tanga met voorin een opening
waarin een kunstlul gezet kan worden. Je voelt hem al aankomen, zo niet dan hij
in ieder geval wel. Uiteindelijk komt hij in de laatste shot nog net op tijd klaar
als hij zichzelf aftrekt terwijl hij op zijn rug gelegen nog steeds in zijn
reet werd genomen door die chick. Oef…

De andere scène is er eentje met, jawel, dezelfde artieste.
Dat mooie meisje is ontwapenend pervers zo blijkt spoedig uit de beelden, want
er bevinden zich maar liefst vijf personen in een en dezelfde ruimte.
Ongekleed, het onderste lichaamsgedeelte, dat spreekt voor zich in dit soort
films. En als in een schoolklas zitten drie zichzelf vingerende zeer
acceptabele dan wel geile dames te kijken naar een huisvrouwendemonstratie. Een
vrouw ligt onbeschroomd met haar benen wijd terwijl een andere meid haar kennis
laat maken met elektroseks en daarbij uitlegt hoe de apparatuur werkt. Je
steekt er wat van op, van zo’n voorlichtingsfilm, jawel. Maar ja, in die film
worden de toeschouwende dames ook nieuwsgierig en ze hebben toestelletjes
genoeg, dus alle variaties en mogelijkheden komen daarna duidelijk in beeld. De
sfeer hierbij is er een van leren van elkaar, puur lustbewust bezig zijn en
daarbij geen enkele schroom te beleven. Voyeurisme en exhibitionisme in één
ruimte samengesmolten met schaamteloosheid. Libertijnse lustbeleving ten top.

Geen geveinsde verliefdheden of romances, als dat ervan
afdruipt ervaar ik het al gauw als die kostuumfilms die ik zeer verfoei. Een
associatie met André Rieu ligt dan direct op de loer en dan gaat ‘ie hangen bij
mij. Afknappers ken ik velen en ik leer er nog steeds meer kennen. Tot zover de
zijweg.

De hoofdweg behoort van punt A naar punt B een korte en
snelle verbinding te zijn, een van de weinige standpunten van de ANWB die ik
onderschrijf.

B ken ik wel, maar jij als lezer nog niet. Ik kan nog niets
verklappen en dan een beledigd iemand weg zien spurten op het eind of de clou
alvast onthullen met alle risico’s van dien. Ik schrijf dit eigenlijk alleen
maar voor mezelf om mijn gefrustreerde en geperverteerde ego te verlichten van
de last die ik in een ander soort biechtstoel niet kwijt kan. Nou ja, ik denk
dat je het ergste al vreest inmiddels, en ik kan het niet ontkennen dat het een
wellicht onoorbaar voorstel in kan houden.

Ho, ho, eventjes. Verder lezen is: vrijblijvend rondneuzen
in de platvloerse spelonken van mijn gedachten. Ik schaam mij nergens (meer)
voor en ben dus niet meer chantabel en schrijf derhalve vrij wat ik wil. Viva
libertad! De vrije gedachte. Die moraalridders van tegenwoordig zien de vrije
gedachte als bedreiging en interpreteren dit het liefst als groot wild dat
afgeschoten moet worden. Dat vormt voor mij soms juist de uitdaging (maakt van
mij wel eens een karikatuur van Don Quichote, naar ik vrees). Vaker echter zie
ik mezelf echter als een soort Stan Laurel, die in zijn communicatie ook zeer
ontactvol kon zijn. Hij werd dan wel altijd overdonderd door van de gevolgen
van zijn aanwezigheid.

Eventjes dan maar weer terug van A naar B, want het einddoel
is nog niet bereikt, de bus rijdt verder. Voor de uitstappers zijn er overal
haltes naast de weg en middels het terzijde leggen van deze blaadjes weet de
chauffeur dat je niet meer verder meerijdt en je bent uitgestapt.

Is het in de grote wereld bekend dat twee samen klaarkomende
(seksende) personen dat gewoon kunnen doen met wederzijds genoegen zoals een
ander wellicht zijn of haar bevrediging zoekt in de gokhal of tennisclub, een
kerk of platvloers shoppend? Emotioneel anoniem zou een goede omschrijving
kunnen zijn. Zo van, seks is niks mis mee, maar al helemaal geen zoenen,
verliefd doen of handje in handje. Jakkes, dat is niet mijn ding.

Ik wil niet spelen of versmelten met iemands liefdesgevoelens
maar ik zou het fijn vinden om mijn eigen solo-seksleven te ‘exhibitioneren’
tegenover een libertijns denkend iemand die ook niet moet denken aan
verliefdheid, het betreft puur en alleen de lust. Als iemand zou willen
‘voyeren’ zou ik dit te gek vinden omdat het inspiratie op zou kunnen leveren
wat betreft techniekjes of fantasieën. Zowel voor mij als voor de zichzelf
eventueel ook exhibitionerende toeschouwer.

Nou zeg, amper op weg of alweer een nieuwe afslag.

Een film met geweldige acteerprestaties van helemaal te gek
uitziende jonge en slanke grietjes. Je voelt je een bofkont dat je mee mag
kijken en dat het allemaal legaal is. Als ik dat zie op het beeldscherm dan zet
ik daarvoor mijn bril op en zet het beeld een tikje lichter waardoor ik stukken
meer details zie. De intro’s van de clips lijken erg saai maar zijn het dankzij
het uiterlijk van de meisjes toch niet. Een snelle striptease en een brutale
zelfbevrediging waarbij ze verleidelijk, meer schaamteloos, in de camera
kijken, al dan niet met gebruik van een hulpmiddel. Na een heftige en lang aanhoudende
kreun door de boxen; dezelfde clip deel twee. Een man verschijnt in beeld en
zonder een woord te zeggen is het in no time hardcore tot en met. Helemaal
emotieloos, totaal geen enkel greintje sentiment maar 100 % puur fysieke
lustbeleving en niets minder of meer dan dat.

Maar weinig mensen (alleen positief gestoorden op dat
gebied) kunnen dit aan zonder morele of religieuze dilemma’s te moeten
overwinnen.

Atheïstische porno en libertijnse lustbeleving, het moet
toch niet nog gekker worden, of is dit de voyeuristische lezer die ondanks
beter weten te ver door wil bladeren in boeken die terecht op de index zijn
geplaatst?

Je moet het zelf weten, een volwassen vriendschap is tegen
menig stormpje bestand en dit zal sowieso toch niet kunnen zijn dan een
geschreven briesje, zo gewenst instant overgewaaid en dadelijk voorbij zonder
rancune.

Een andere DVD vol speels kijkgenot. Ik hoop dat het niet
dubbelzinnig zal worden uitgelegd als ik schaamteloos erken dat deze film die
bij mij regelmatig aftrek vindt, vooral stilistisch zo herkenbaar is wat
betreft een absoluut ontbreken aan ‘emo effecten’. Niks liefde, neen, pure
fysieke wellust in een heel eerlijke biseks verhouding tussen twee mannen en een
vrouw. Het meeste wat ik heb gezien op dat gebied is tegenvallend als ik het
mild uitdruk. Maar dit is een deel uit een serie films die waan is op het
gebied van emotieloze fysieke lust voor alle betrokkenen.

Jawel, de weg naar het einddoel, we zitten er weer op. De
ruwe weggedeelten met de meest confronterende en beledigende rotsblokken.
Alweer een haltebordje voor de buspassagiers… Plaats om uit te stappen. Het
wordt nog vozer en wellicht goed om niet nog verder te lezen. Stoppen met iets
al je al te ver gegaan bent is geen schande. Halte.

Ben jij nooit nieuwsgierig hoe iemands penis uitziet in
natuurlijke staat? Ik wel, en in menig naturistenkamp zie je het en is dat
normaal. Ik heb nog nooit naar een pik gekeken om er opgewonden van te geraken,
zelfs als braaf jongetje niet (de meisjes waren de enige met wie ik doktertje
speelde). Maar ja, sommige interesses nemen met de loop der jaren toe omdat
taboe ’s steeds minder waarde hebben of gewoon oplossen in de mist van het
leven.

(nu volgt een tussendoortje dat mij zomaar inviel, geen A –
B, meer een kort panorama dat een onderdeel van het hele landschap vormt:)

Ja, net als toen ik nog kind was, toen had je achter de
vlierstruiken en voor de rododendron een beschutte geul en daar begon het, maar
liefst met twee meisjes (zusjes!) tegelijk en totaal onschuldig. Maar toen al
nieuwsgierig… Zo van ik wil wat zien en als ik wat mag zien dan wil ik ook wel
wat tonen en een showtje weggeven door mijn broekje ook uit te trekken. Soms
was hij harder dan anders, maar ik wist niet wat dat inhield. Ze zeiden dan wel
eens dat ik hem weer groot moest maken en soms lukte dat op onverklaarbare
wijze.

Holy shit, dat klinkt weer echt platvloers. Zo zonder enige
warmte of liefde, maar ja, ik snuffel de markt af naar Libertijnse Lust, nog
steeds, maar nu wel onschuld-bewuster en

vrij nieuwsgierig en bovenal lustgierig.

Het valt niet mee gedurende de oriëntatie. De een blijkt
gewoon een romantische flikker te zijn met vrouwelijke trekjes die er direct
een dikke stroop van gevoelens over uit wil storten. Gedverderrie, dank je wel
en tot nooit weer ziens dus. Een andere persoon met wie ik heb gesproken zei
biseksueel te zijn. Hij deed me veel te moeilijk, begon gelijk met foto’s van
vrouw en kinderen (gescheiden!) en ik vond het echt een creep om te zien met
zijn dik behaarde borst van zijn ruim 90 kilo wegende lichaam. En dan nog
volledig onbekend, nou ja, dag dan maar en groetjes, snel wegwezen, gewoon niet
de juiste personen. En dan nog die dame die bij voorbaat vertelde dat ze graag
kinderen met mij wilde nog voordat ze mij echt had leren kennen. Ik wil geen
strontfabriekjes fabriceren, dank je wel, het gaat mij alleen maar om de seks.

Dit mag ik niet doen en ik doe het toch. Een gevoelig punt
aanhalen; Nico. Zij was het die zong ‘People are made for showing, so why not
let them show?’ en in die song herkende ik een statement in de zin van
lik-me-reet. Diezelfde morele anarchie die wordt belichaamd door de celliste in
‘Venus in Furs’ van Reed op zijn meest recente DVD-optreden.

Nog een omweg tot we bij de desillusie komen? Ik denk wel
dat dat kan, want een andere pornofilm die ik regelmatig heb gezien (niet
ziekelijk of al te fetisjistisch, maar wel meer dan een gemiddelde andere film)
zag ik zeer verblijd, maar nooit als meer dan een ‘voorfilm’ voor het
‘spuitwerk’ werd ingezet. Een clip van zo’n 20 minuten waarin ze zichzelf ligt
te penetreren met allerhande hulpmiddelen (meerdere tegelijk!) en terwijl
vrolijk een praatje maakt met de man achter de camera. De vrouw in kwestie komt
uit Californië en is redelijk onknap, maar toch, het feit dat ze zich zo
schaamteloos en goddelijk pervers toont dat doet mijn penis wakker worden voor
het echte trekwerk bij andere filmbeelden. Die heerlijke onbevangen onschuld
van ‘ik doe toch niemand kwaad?’ Ze kijkt je als toeschouwer aan met de vraag
of ze dan zo iets vreemds doet.

Het is net zoals in een gespeelde pornofilm die ik heb
waarin het toch weer wordt rechtgezet door de situatie. Een stelletje komt voor
een sollicitatiegesprek om te werken in een seksclub en wordt plompverloren
gevraagd een demonstratie te geven van hun kunnen. Kleren gaan uit en voor de
ogen van de in de kamer aanwezige personen wordt er aan een orgasme gewerkt.

Bijna ben ik uitgeschreven, moe-geschreven, ha, dadelijk
misschien nog even likkebaardend kijken naar een film die niet voor een jongere
of onwillige is geschikt en die ik toch graag mag zien. Het kan best zijn dat
ik nu al, ondanks mijn prille leeftijd in een midlifecrisis zit. Maar ik denk
toch zeker van niet van mijzelf, en zo ja, so what?

Ik sta open voor nieuwe dingen (Hopsakee! B bereikt!) omdat
ik mij niet meer aan voorgaande relaties of verplichtingen ten aanzien van
fysieke relaties gebonden voel. Ik weet niet eens of ik ‘hem’ nog overeind
krijg voor de ogen of in de aanwezigheid van iemand anders dan mijzelf. Maar
zelfs als dat niet het geval is vind ik dat dit mijzelf niet teleur zal
stellen. Het zat-zijn zegt namelijk niets over het te ervaren genot van kunnen
tonen, in welke staat dan ook en de mogelijkheid om te kijken en voorzichtig te
voelen.

Kernwoorden uit de voorgaande tekst die ik zie als
notendopbegrippen zijn voyeurisme, exhibitionisme, geen homotoestanden in
gevoelens, maar hooguit puur fysieke lustbeleving. Binnenshuis discretie
(kennis tot aan de dorpel, voor de rest volledig stilzwijgen naar buiten tenzij
anders gewenst; ik zou er niet trots op zijn, noch mijzelf ervoor schamen, maar
zou denken dat je er niets mee wint).

Ik hoop niet nu al kinds te worden, alhoewel het
puberervaringen schijnen te zijn die ik nastreef. Het zijn ervaringen die ik
door mijn opvoeding en buurt indertijd heb gemist en inmiddels ben ik dermate
schaamtevrij en onbevangen pervers geworden dat ik ze alsnog in wil halen, maar
lang niet met iedereen.

Nou zeg, het is klaar, ik zet een punt achter deze aanzet
tot een pleidooi voor Libertijnse Lustbeleving, misschien wel een van de meest
voze schrijfsels die ik op het scherm neer kalkte (tot nu toe wel te verstaan).

Voor de lezer van deze tekst tot slot; dit is verstrekt ter
kennisgeving, als pamflet, als pleit en eventueel als (g)een gesprekspunt te
eniger tijd.

Taboe

Dit verhaal kreeg van de lezers smileysmileysmiley