ONTLUIKENDE LIEFDE
2.2

“Je moet naar Mia toegaan, en vertellen dat je verliefd op
haar bent, anders maak je van je leven een hel, geloof me.”

Ze wilde hier niet verder over nadenken, en probeerde zich
met alle macht te concentreren op het in model brengen van Janhi’s haar, maar
kon niet verhinderen dat, terwijl ze het haar in stekeltjes omhoog zette, dat
de waarheid van het gezegde tot haar doordrong.

“Dat kan ik niet.” Antwoordde ze.

“Denk je dat jullie nu gewoon nog vriendinnen kunnen
blijven, dat je haar verhalen over haar vriendjes kunt verdragen?” Vroeg ze
genadeloos. “Of ben je van plan haar op te geven, haar nooit meer te zien, en
nooit te weten te komen of zij misschien ook iets voor jou heeft gevoeld?” Janhi’s
woorden sneden diep in haar ziel, en op dat moment had ze alles willen geven om
de tijd terug te kunnen draaien, om gewoon weer verder te kunnen gaan met haar
leven, onwetend. Maar dat kon niet, de brug achter haar was ingestort, en er
was maar een weg overgebleven; rechtdoor.

“Ze zal nee zeggen.” Zei ze zacht tegen Janhi, een stil
verwijt omdat zij het was die haar gevoelens had ontleed.

“Dat weet ik zonet nog niet.” Zei ze “Volgens mij weet zij
al heel lang dat je iets voor haar voelt.”

Inderdaad. Mia had regelmatig toespelingen gemaakt dat ze
dacht dat Veronique lesbisch was, het incident van gisteren maar een van de
vele voorbeelden. Maar Veronique had dat altijd van de hand gedaan als
plagerijtjes, omdat ze niet zoveel van jongens moest hebben.

“Ze lijkt me iemand die van de dingen des levens geniet.” Zei
Janhi weer, en Veronique was verbaasd, omdat zij gisteravond precies hetzelfde
had gedacht. “Misschien kan ze ook van jou genieten.”

Eindelijk iets wat logisch klonk, zelfs waarschijnlijk. Mia
zou waarschijnlijk niet afwijzend staan tegenover een lesbische relatie, al was
het alleen maar uit nieuwsgierigheid. Ze ontspande zich; ze had haar keuze
gemaakt. Ze zou het aan Mia vragen. Ze concentreerde zich weer op Janhi’s haar.
Het zwarte haar glinsterde van de gel en het stond stekelig overeind. Met een
paar halen maakte ze het geheel af, en merkte dat ze nu een lichte tinteling in
haar buik voelde bij het zien van Janhi’s mooie verschijning. Het stond haar
echt leuk, en Veronique wenste half, dat ze ook zulk haar had. Toen, in een
opwelling, pakte ze een nieuwe klont gel uit de pot, en kneedde die door haar
eigen haar heen totdat dat eveneens glinsterde. Met haar handen streek ze haar
haar nu naar achteren, en glimlachte bij het zien van het resultaat. Ze voelde
zich nu erg mooi, en ze kreeg zin om Janhi te gaan verleiden. Ze legde haar
hand op Janhi’s schouder, en duwde het bandje van de bh van haar schouder af. Janhi
legde haar hand op de hare.

“Bewaar dat maar voor Mia.” Zei ze zacht. Veronique beheerste
zich, maar was nog steeds geil. Het vooruitzicht om Mia te verleiden wond haar
ook op. Ze deed alsof er niets gebeurd was.

“Zullen we de foto’s gaan maken?” Vroeg ze.

“Laat de foto’s maar zitten, je krijgt het setje van me
cadeau, op voorwaarde dat je het een keer voor Mia aantrekt.”

Ze trok het slipje en de bh uit, en trok haar eigen kleren
weer aan, en merkte nu weer hoe fijn het lingeriesetje van Janhi had gezeten.

“Wil je een tasje erbij?” Vroeg Janhi alsof ze een gewone
klant was. Veronique knikte, en pas toen ze weer bij de voordeur van de winkel
was, durfde ze te zeggen: “Dank je wel, Janhi, voor alles.” Toen sloot ze
haastig de deur achter zich.

De gure wind was gedraaid, en veranderd in een warm
avondbriesje toen Veronique naar de camping terug liep. Ze had eten gehaald,
hoewel ze als het aan haar lag vanavond niet aan eten toe zouden komen. De
strandboulevard was heel anders dan het dorpje waar ze net was geweest, en
hoewel het laatste in de toeristische-gids stond vermeld als een
bezienswaardigheid, en het ontegenzeggelijk een pittoresk plekje was geweest,
miste het de grandeur, de vrolijkheid, de losbandigheid van de boulevard waar
ze nu liep, en terwijl de wind licht door haar glinsterende haren blies gaf ze
haar ogen goed de kost.

Het eerste waar ze natuurlijk naar keek waren de vrouwen,
maar hoewel ze Janhi aantrekkelijk had gevonden, en van Mia en Nikita dacht dat
ze hun aantrekkelijk vond, viel het haar tegen; ze had half gedacht dat alle
vrouwen haar wel een beetje zouden opwinden. De meesten deden haar echter niks,
afgezien van een mooi meisje dat ze topless over het strand had zien lopen. Ze
merkte nu ook dat veel mannen haar met enige begerigheid aanstaarden, en dat
wond haar ook wel op; nu ze voor zichzelf had bepaald dat mannen haar niets
deden, leek seks met hun veel onbelangrijker, en ze nam zich voor om zich toch
een keertje flink te laten neuken. Haar gedachten gingen weer naar Mia, en ze
leek te zweven als ze aan haar dacht. Hoe had ze ooit dit gevoel kunnen
onderdrukken? Ze begon na te denken over hoe ze het aan Mia zou vertellen. Ze
overwoog eerst een voorzichtige strategie, maar verwierp die vrijwel meteen. Mia
hield van onverwachte dingen. Ze wilde Mia eigenlijk het liefst op de grond
duwen en met haar mond het bericht overbrengen, maar ze wist dat ze dat nooit
zou durven. Misschien moest ze gewoon maar een ansichtkaart sturen met ‘Ik ben
lesbisch en ik wil je.’ Ze giechelde, er zat een zekere humor in. Ineens trok
iets links in haar gezichtsveld haar aandacht. Ze stopte even. Daar, in een
zijstraat, een uithangbord. Ze had de oplossing gevonden.

“Welke naam zei je?” Vroeg de man van de tattoo shop
ongelovig aan haar. Hij was fors, zijn hoofd kaalgeschoren, en met zijn baardje
om zijn mond en zijn vele piercings zag hij er vervaarlijk uit. Maar hij zei
het op olijke toon, en de schittering in zijn ogen verraadden een goed gevoel
voor humor.

“Mia.” Herhaalde ze, een brutale blik in haar ogen, terwijl
ze hem haar linker borst aanbood.

“Goed, jij je zin, meisje.” Zei hij gewillig. Het plaatje
wat ze had uitgezocht, een rood hartje met een banier ervoor waar de naam van
de geliefde in kon, lag als voorbeeld naast hem. “Kom “es kijken, Fred, deze
meid heeft tenminste smaak.” Fred, die er minstens zo vervaarlijk uitzag als de
kale man, kwam er nieuwsgierig bijstaan.

“Zo, wie is de gelukkige?” Vroeg hij aan de kale man. Deze
keek even op. “Mia” antwoordde hij.

“Mia?” Vroeg hij aan haar. Ze knikte bevestigend. “Ik kan je
geen ongelijk geven.”

“Is ‘t een beetje een lekker ding?” Ze glimlachte alleen
maar, maar zag zijn blik over haar borsten gaan, en bedacht dat hij
waarschijnlijk nu over haar aan het fantaseren was. Het wond haar wel op.

Toen ze op de camping aankwam, drong het pas tot haar door
wat ze gedaan had; als Mia haar niet zou willen, zou ze met de gebakken peren
zitten met die tatoeage. Maar dat paste wel, bedacht ze; ze zette immers ook al
haar gevoelens en haar vriendschap op de waagschaal. De tatoeage was hierbij
vergeleken niet meer dan een symbool voor het risico wat ze nam. Ze hoopte dat
het een symbool van haar liefde zou kunnen worden. Bij haar tent aangekomen
gooide ze de tassen met boodschappen op de grond, en ging in de tent liggen.
Geen Mia te zien. Mooi, kon ze zich even omkleden.

Ze trok haar kleren uit, en schoot haar rode bikini en slip
aan. De bikini bedekte tot haar tevredenheid niets van de tattoo, die boven op
haar borst zat. Ze schoot haar regenjas aan, en kroop weer uit de tent, alleen
het tasje met het lingeriesetje meenemend. Toen ze de deur van het camping café
opendeed, trof ze daar zoals verwacht Mia aan, druk in gesprek met een jongen
van haar leeftijd. Ze onderbrak haar gesprek echter meteen, en stoof op haar
af.

“Waar heb jij gezeten.” Vroeg ze meteen. Veronique kon
echter de woorden niet vinden om een antwoord te vinden, ze was te geobsedeerd
met Mia’s verschijning. Ze was gekleed in haar beige wollen trui, met daar
onder haar zwarte badpak. Maar haar blonde haar was nu donkerrood geverfd. “Vind
je het leuk?” Vroeg ze stralend.

“Ja…” Antwoordde ze weinig enthousiast. Ze vond het
eerlijk gezegd prachtig staan, maar ze had het gevoel dat de jongen aan de bar,
waar ze zoeven mee had zitten praten er iets mee te maken had. En ja hoor; “Veronique,
dit is Peter, Peter, dit is Veronique.” Hij glimlachte vriendelijk naar haar
toe toen hij haar de hand schudde, en Veronique kon wel janken. Alles was voor
niets geweest als ze haar hart al aan hem gegeven had. “Peter, vind je het goed
als wij even gaan praten als meiden onder elkaar?” Vroeg Mia. Peter knikte, en Mia
nam haar vriendin bij de arm het café uit.

Zodra de deur achter hen dichtsloeg begon Mia te ratelen
over hoe leuk Peter wel niet was. En dat hij haar had verteld meisjes met rode
haren heel opwindend te vinden, en dat zij daarom voor hem haar haren had
geverfd. “Boven en onder” voegde ze daar met een ondeugende blik aan toe. “Maar
jij hebt ook iets met je haar gedaan.” Zei ze, terwijl ze door Veronique’s
glinsterende haar streelde.

‘Ja, boven en onder’ dacht Veronique bitter.

“Leuk” zei Mia, en Veronique zag in haar ogen een lichte
schittering. Ze keek nog eens, maar het was nu weg. Meer was ook niet nodig.
Het had haar een vonkje hoop gegeven, en met de hoop kwam moed.

“Ik moet jou ook iets vertellen…” begon ze voorzichtig. “Maar
onder vier ogen.” En ze gebaarde naar het toiletgebouwtje van de camping. Mia
was ongebruikelijk stil geworden terwijl ze naar het gebouwtje liepen, en Veronique
voelde de moed in haar schoenen zakken. Ze gebaarde Mia een van de
douchecabines binnen te gaan, en pas toen ze zich verzekerd had dat de deur op
slot zat, keek ze haar vriendin aan. Deze keek terug met een ongeduldige blik.
Toen ze eindelijk met het laatste restje van haar zelfbeheersing haar jas van
haar schouders gooide, haar blik nederig naar Mia’s voeten gericht, om haar de
tatoeage te tonen, bedacht ze dat ze zich nog nooit zo had gevoeld; ze speelde
roulette met haar gevoelens, en ze achtte haar kansen niet geweldig. Maar, toen
ze opkeek, en haar donkerblauwe blik de lichtgrijze van Mia ontmoette zag zij de
angst, de minachting en de vervreemding niet die zij verwacht had. Enkel
begrip, en oprechte liefde. Het verwarde haar, zozeer zelfs dat toen Mia zich
licht voorover boog, haar lippen tegen die van Veronique probeerde te drukken,
zij haast instinctief Mia wegduwde, maar toen, toen de realiteit haar geest
binnen sijpelde, gaf zij zich over aan een volle en intense kus, langer dan zij
ooit eerder had meegemaakt, en beter, want hiervan kon ze genieten, geen
schuldgevoel, geen zeurderig stemmetje; alleen de sensatie van het gehemelte
van de ander, de diepe, warme adem die uit Mia’s neusgaten tegen haar gezicht
aanblies en voelde als een intieme streling, de textuur van haar lippen, en, nu
ook, twee handen die zich voorzichtig om haar heen sloten.

Toen het dromerige gevoel wat haar had beheerst sinds Mia
haar zo lief had aangekeken wegebde, een eeuwigheid, maar nog te kort, zo leek
het, merkte ze dat ze instinctief haar handen om Mia’s schouders had
heengeslagen. Ze drukte zich nu tegen de ander aan, en gaf zich, terwijl de
dromerigheid weer aan kwam golven, over aan een gevoel van duizelingwekkende
blijdschap, wetend dat zij nu eindelijk kon genieten. De ontdekking Eindelijk
had ze nu de kracht gevonden om zich los te breken van de tongzoen, en aan Mia’s
hunkerende lippen en liefdevolle blik te zien was het nog niet genoeg.

Ze voelde Mia’s handen over haar welgevormde billen glijden,
als om haar uit te nodigen voor een volgende intimiteit. De lichte streling
veroorzaakte een milde tinteling die nieuw was voor haar, althans op die plek.
Ze voelde zichzelf langzaam maar zeker geil worden, en bracht haar handen nu
naar de borsten van Mia. Deze wilde haar wollen trui uittrekken, maar Veronique
gebaarde haar het ding te laten zitten. Met haar twee handen begon ze nu de
borsten van haar vriendin te strelen. Ze probeerde zich voor te stellen hoe het
zachte wol zou aanvoelen op Mia’s borsten, en voelde haar eigen tepels warmer
worden. Mia’s tepels kon ze natuurlijk niet voelen door het dikke materiaal
heen, maar een blik in haar ogen vertelde haar dat zij net zo geil was als
zijzelf. Ze voelde de handen van haar vriendin over haar dijen en billen
glijden, en spinde haast van tevredenheid. Ze voelde aan dat Mia nu heet genoeg
was voor de volgende fase, en stond haar nu toe haar trui uit te trekken.

Ze had gelijk gehad over de tepels van Mia; ze priemden
zowat door de dunne stof van het strakke zwarte badpak heen. Haar machtige
borsten leken beklemd in het nauwsluitende pak, en Veronique liet haar handen
er weer overheen glijden. Ditmaal klemde ze beide tepels vast met haar duim en
wijsvinger, en begon zachtjes te knijpen. Haar vriendin kreunde, haar
ademhaling werd dieper, zodat je bij elke inademing haar bovenlichaam omhoog
zag komen. Veronique begon haar knijpkunst op de ademhaling af te stemmen,
knijpend als de borsten omhoog kwamen, loslatend als ze uitademde. Dit ging zo
door, en Veronique zag dat haar vriendin nu met haar ogen gesloten lag te
genieten van haar vaardige handen. Ze likte gulzig haar lippen, en leek deze
geile massage nog urenlang vol te kunnen houden. Veronique was echter geenszins
van plan nog uren door te gaan met dit spelletje.

Toen Mia weer inademde, trok ze ineens uit alle macht aan de
tepels. Mia schrok, en slaakte een kreetje van genot. Ze had bijna een orgasme
gehad. Veronique zette nu haar scherpe nagels bovenin het badpak om een kleine
inkeping te maken. Toen scheurde ze met beide handen het pak van boven af open,
de geile borsten van Mia bevrijdend. Mia legde haar handen op die van Veronique,
en samen trokken ze het badpak open als een conservenblik, tot Mia volledig
naakt was, en met trots haar lichaam toonde, inclusief het geverfde schaamhaar.
De douchecabine, die bestond uit een muur met zwarte tegeltjes waar de
sproeikop aan vast zat, en drie houten schotten, was opgedeeld in de cabine
zelf, en een klein compartiment waar kleren konden worden opgeborgen. Veronique
trok zich nu hier terug, en deed het tasje van de lingeriezaak open. Ze was
verbaasd toen ze, naast het setje een klein flesje massageolie aantrof. Er zat
een briefje aan vast: “Veel plezier. Liefs, Janhi.”

‘De schat’ dacht ze bij zichzelf, terwijl ze zich, ontdaan
van haar oude bh en slipje, grondig begon in te smeren.

“Waar blijf je nou?” Klonk het ongeduldig vanuit de douche.

“Geduld is een schone zaak; je wordt er alleen maar heter
van.” Gaf ze gevat repliek. Toen haar hele lichaam glansde als een botergeile
paling, trok ze het setje aan. Ze had nu geen spiegel nodig om te weten dat ze
eruit zag als de natte droom van West- Europa, en stapte, met het flesje in
haar hand de cabine in. Mia’s mond viel open van geilheid en verbazing, en
stapte op haar toe, haar mond wijd geopend, haar dunne tong gretig naar buiten
stekend. Ze duwde Mia van zich af.

“Kronkel voor me.” Sprak ze geil, terwijl ze Mia het flesje
in haar hand drukte. Mia’s grijze ogen spuwden vurige vonken van uitdagende
ongehoorzaamheid bij het horen van het bevel, maar ging mee in het spel van
haar vriendin. Terwijl haar linkerhand vanaf haar heupen via haar buik naar
haar borsten toe gleed, en deze begon te kneden alsof ze deeg waren, begon ze
met haar andere hand over haar roodbehaarde venusheuvel te glijden, terwijl ze Veronique
nog steeds uitdagend aankeek.

Veronique voelde haar tepels hard worden, en gaf nu ook toe
aan de drang tot masturbatie. Ze had het wel eens eerder gedaan, alleen, maar
het gevoel was niet te vergelijken met de geile krampen die ze kreeg toen haar
vingertoppen haar bijna kale heuvel beroerden. Mia was nu met beide handen haar
borsten aan het kneden, haar blik een van onderdanige geilheid, haar tong gleed
over haar volle lippen. Toen deed ze twee stappen achteruit, zodat ze onder de
douchekop stond. Ze draaide zich om, zodat ze met haar rug naar Veronique
toestond, en terwijl ze met haar ene hand nog steeds ruw haar weldadige borsten
masseerde, draaide ze met de andere hand de kraan open, zodat een koude straal
over haar heen spoot. Met een hand aan de kraan hangend begon ze nu met grote
kracht haar vagina te bewerken met haar hand.

Haar mooie billen schokten op de maat die door haar vingers
werd gedicteerd, en Veronique moest zich met alle macht inhouden om niet naar
haar toe te lopen en ze te strelen. ‘Nog niet’ dacht ze ‘laat haar eerst maar
eens tonen hoe hitsig ze wel niet is.’ Veronique zag dat Mia bijna een orgasme
bereikte, maar net op tijd de vinger uit haar spleet trok. Rustig draaide ze nu
de kraan dicht, en draaide zich weer naar Veronique toe; haar blik glazig, haar
natte donkerrode haren een plakkerige omlijsting voor haar mooie ovale gezicht.

Langzaam ging ze nu op haar knieën zitten, haar borsten fier
vooruit, haar tepels twee roze knopjes op haar gouden lichaam. Toen pakte ze
eindelijk het flesje met olie, en begon haar nek, haar schouders, haar armen in
te smeren. IJverig en doelbewust smeerde ze, en hoewel haar lichaam al flink
nat was van de douche, schonk de olie haar lichaam een parelmoerachtige glans
die niet opdroogde. Bij haar borsten aangekomen bleef ze langer dan nodig was,
en terwijl ze haar tepeltjes kneep dat het een lieve lust was, boog ze haar
hoofd en schouders naar achteren, haar lenige lichaam gekromd als een brug.
Haar vaardige handen zeilden nu over haar buik, deze veranderend in een
parelmoer glanzend bijna-wasbordje.

Veronique was nog steeds aan het toekijken, langzaam in haar
slipje haar gezwollen klit masserend, maar wel steeds alert om niet te vroeg
tot een orgasme te komen. Haar borsten zaten nu te krap in het bh-tje, dat
zoeven perfect gepast had, alleen haar tepels, die aanvoelden alsof ze statisch
geladen waren, ontsnapten aan het traliewerk van zijde wat haar maagdelijke
bollen omsloot. Toen ze Mia’s handen weer naar haar kutje zag glijden, besloot
ze zichzelf niet langer te dwingen tot dit eenzame genieten. Ze trok nu het
slipje en bh- tje uit, knielde naast Mia, en liet haar handen over Mia’s
heerlijke dijen glijden.

Deze richtte zich op, en voor een kleine eeuwigheid staarden
ze elkaar met een blik van eeuwige verliefdheid aan. Raakte Mia met haar
vingertoppen Veronique’s gezicht aan, een druppel op de gloeiende plaat die
haar wang was. Zij deed hetzelfde bij haar vriendin, en merkte dat deze
minstens zo warm was als zijzelf. Ze bewoog haar lippen iets uit elkaar, haar
mond klaar voor een intense tongzoen, maar Mia stak alleen haar tongetje naar
buiten, en beroerde daarmee de lippen van Veronique. Veronique’s tong gleed nu
ook naar buiten, en de dames gaven zich over aan een geil zwaardgevecht met hun
tongen. Toen bewoog Veronique haar tong naar de geil omhoog staande knop die Mia’s
linker tepel was. Toegewijd begon ze er aan te zuigen, en begon met haar handen
Mia’s andere borst en haar klitje te masseren.

Mia kreunde, en weldra voelde Veronique een dunne vinger bij
haar binnenglijden. Ze begon nu te kneden en te zuigen dat het een lieve lust
was, haar tepels striemden tegen Mia’s buik, en ze voelde nu een orgasme
aankomen. Mia begon nu ook steeds krampachtiger te schokken, en ze hoopte dat
ze tegelijkertijd zouden komen. Ze kwam, maar niet voordat Mia was gekomen met
een schreeuw waarvan ze nog dagen schor zou zijn, en die aantoonde dat haar
orgasme vele malen feller was geweest.

Veronique haalde haar vinger uit Mia’s vochtige
druipsteengrot en stak hem in haar mond om het geil van haar vriendin te
proeven. Mia, nog steeds buiten adem, maar al weer aardig bijgekomen van haar
orgasme, duwde haar echter ruw op haar rug en begon met haar tongetje haar klit
te bewerken met een felheid die Veronique voor bovenmenselijk hield.

Vrijwel onmiddellijk voelde ze de krampen van haar tweede
orgasme door haar lichaam scheuren. Een witheet vuur verspreidde zich vanuit
haar kruis, en het leek haar alsof de hele douchecabine baadde in een onaards
fel wit licht. Het orgasme bleef aanhouden, de laatste restjes energie uit haar
lichaam gebruikend, totdat het haar leek alsof het nooit zou ophouden. Maar
toen het begon weg te ebben, greep ze met alle macht haar borsten, pogend om
het onbeschrijflijke genot zo lang mogelijk vast te houden. Het mocht niet
baten, en toen haar tijdsbesef begon terug te keren, merkte ze dat ze
ongemakkelijk lag, en dat de vloer van de douchecabine koud en nat was.

Maar het kon haar niets meer schelen, want Mia lag alweer
bovenop haar, haar tong tot een kelk van Veronique’s eigen geilvocht gekromd. Toen
ze het mengsel van haar vaginale sappen en Mia’s speeksel proefde, bedacht ze
dat ze Janhi een keer moest bedanken voor haar advies.

Arnulf

De lezers waardeerde dit stukje met smileysmileysmileysmileysmiley met een smiley van de redactie er bovenop vanwege de unanieme stemming