LIZZIE 3 WAT LIZZIE
NOG MOET LEREN EN AFLEREN
……

Een pedagogisch boek van Lea Dasberg heet Opvoeden door
kleinhouden. Het beschrijft het proces van opvoeding en welk resultaat je wilt
bereiken. Opvoeden door kleinhouden is veilig want dan voedt je op tot
gehoorzaamheid en kopieer je jezelf in een generatie jonger (denk je). Het is
ook een keuze die je maakt, maar niet mijn keuze.…

Mijn keuze zou zijn opvoeden tot zelfstandigheid. Rebellie
tegen mijzelf zou daarbij horen en ik zou het toejuichen. Ik zou ze leren
assertief te zijn en zelf keuzes te maken in plaats van braaf te zijn. Laat ze
mij maar op m’n nummer zetten, maar dan wel onderbouwd door hun eigen gevoelens
en overwegingen! Het zou me vaker tot wanhoop brengen maar vooral ook tot
twijfelen. En die twijfel zou me dwingen om mijn eigen visie kritisch te
bekijken en dat doet soms pijn. Dan moet je wel eens je eigen ongelijk onder
ogen zien en je eigen tunnelvisie overtreffen. Achteraf zou het leiden tot
sterkere mensen, zowel jonge als oude, daar ben ik wel van overtuigd.

Lizzie mag ook niet braaf tegen me zijn, braaf in de zin van
manipuleerbaar door mij om het MIJ naar mijn zin te maken. De verbuiging van
haar wil is verkrachting door mij, maar dan op een subtiele en gemene manier.
Martin, ben op je hoede! Je bent een goor gebekte fantast die niet serieus
genomen wil worden omdat je dat daarna wentelt in wroeging als je merkt wat je
hebt aangericht. Daag vooral uit tot weerspraak en die respecteer je, maar dat
weet JIJ en de ANDER wellicht niet. Denken ze je een plezier te doen door
zichzelf te kwetsen. Laat me dat niet overkomen. Doe me dat niet aan en laat
het mezelf niet aan doen.

Ik ken de ervaringen van Lizzie niet en ook haar
ervaringswereld is voor mij vreemd. Ik weet alleen dat ze welwillend is en je
daarom je handen in elkaar mag knijpen. De relatie is er een op praktische gronden;
jij wil seks en geen sores van een vrouw en zij heeft het geld hard nodig.
Misbruik ligt dan op de loer als diepe valkuil. Ze is door anderen al voldoende
misbruikt om haar lesje te leren, de extra morele zweep van mij is echt wel
overbodig. De slagen die je ermee uitdeelt krijg je zelf terug in slapeloze
nachten en in spijt. Ben je
NOG lelijker in de spiegel…

Ook volwassen mensen kun je bijscholen in de opvoeding als
je het maar voorzichtig doet, want ieder leerproces kan nodeloos pijnlijk zijn.
Ik wil dat Lizzie alles behalve mijn slaafje wordt maar alleen maar een
seksvriendinnetje die zelf aangeeft wat ze wil en geen van haar grenzen
forceert. Misschien wil ze de eerste keren niet volledig naakt, misschien ook
wel. Ik hoop het maar zal (mag) niet aandringen. Als ze me langer kent durft ze
zich misschien wel te laten likken, maar tot die tijd bespaar ik haar een
geforceerd en ongewild toneelspelletje. Dat komt wel een keer, of anders niet,
maar het zijn HAAR grenzen. Als ik ontdek, achteraf, dat zij te ver is gegaan
in haar welwillendheid zal me dat opbreken omdat ze zichzelf dan voor mij heeft
verkracht. Als ze de relatieve veiligheid, maar vooral ook onpersoonlijke
anonimiteit van mijn auto prefereert boven mijn woonkamer zal ik echt niet
aandringen, hooguit voorzichtig informeren. Misschien gaat ze een keer mee,
maar anders ook geen probleem! Dring niet te sterk aan, zodat zij zich niet
gedwongen voelt, jij ouwe viezerik die geilt op een voor jou heel jong meisje.

Voorzichtigheid is ook geboden, neen, verkeerde woord.
Omzichtigheid is beter om uit te drukken wat ik bedoel. Omzichtigheid wat
betreft emotionele binding. Jij weet dat dat niet mogelijk is, niet kan of goed
zou zijn met het oog op de toekomst. Laat daarover ook geen twijfel bestaan bij
Lizzie! Hopelijk blijft ze je zien zoals ze je nu ziet: een geldmachine waarop
ze tijdelijk is aangewezen tot wederzijds nut. Een klinische analyse van de
situatie, maar o zo waar. Geen illusies, geen hoopwekking over en weer, geen
vals toneel. Daar zijn we allebei te groot voor en we hebben ook allebei genoeg
klappen van het leven gehad om dat al te beseffen. Maar: niet verliezen in
illusies en niks forceren!

De eerste grote fout heb ik al gemaakt. Ik had haar na een eerste contact
al opgebiecht dat ik ook wel eens pornoverhalen schrijf. Nou ja, wel eens was
dan wel een relativerend understatement. Al die verhalen samen zijn al zo’n
stuk of drie dikke ordners samen als je ze zou uitprinten, dus meer dan een
klein beetje. Bovendien zou ze schrikken van alles wat daarin te lezen valt!
Maar het is allemaal ontsproten aan de diepste krochten van mijn ziel,
geïnspireerd door fantasieën en pornofilms en dagdromerijen naar aanleiding van
gewone advertenties en verhalen die ik opving en vervolgens zelf verder interpreteerde.
Met de echte wereld hebben ze geen ruk te maken. Nou ja, figuurlijk dan, want
soms werd mijn rechterhand wel eens geholpen bij het halen van mijn seksuele
bevrediging bij het nalezen. Maar dan is het rukken gewoon masturberen.

Met Lizzie speel ik overspel, maar mijn rechterhand vindt
dat niet erg, neemt me helemaal niks kwalijk. Verder zijn er wat mij betreft
geen mensen in het spel. Hopelijk komen er niet teveel klootzakken op het pad
van Lizzie want dat zou heel wat erger zijn. Maar daarin heb ik geen hand, of
klinkt dat dan weer te cynisch? In ieder geval hoop ik dat wel, hoe dan ook!
Voor Lizzie is dit niet meer dan hypocriet gelul van een hoerenloper denk ik,
maar voor mij zijn het oprechte gedachten, allemaal en stuk voor stuk. Gemeend
vanuit de diepste krochten van mijn geweten…

God moge me bewaren (symbolisch gezien dan, want in die grijs-gebaarde
opa geloof ik echt niet) dat zij haar grenzen overschrijdt om mij te
bevredigen. Ik wel; ik wil lekker vieze spelletjes doen zonder taboes. MIJN
valkuil zal hooguit haar toegeeflijkheid zijn waar ik in kan trappen. Afroep op
een verkeerde tijd is er al zo een die ik al ken. En nu alweer dreigt ze mij er
mee.

Ik opende mijn mailbox en zag een heel lief berichtje van
haar. De sprookjes over haar wilde ze wel lezen, daar was ze wel nieuwsgierig
naar begreep ik. De domper (maar voor mij tegelijkertijd ook de kick!) was dat
ze schreef dat ik maar moest laten weten wanneer IK de volgende afspraak wilde
maken en wanneer IK tijd en gelegenheid had. Nee gekkie! Dadelijk stel ik weer
wat voor waarvoor jij wat opzij moet zetten! Je favoriete soap (ik weet niet
eens de tijd waarop die wordt uitgezonden), het dansen wat je als hobby doet,
weet ik veel. Zeg maar liever; dan of dan van dan tot dan! Voor mij is het zoiets
als een te gek concert waarop ik me verheug. Stel je voor dat Betty Serveert of
een andere leuke band optreedt, dan koop ik een kaartje en ik ben er op de tijd
die vermeld is. Maar ik kan niet zeggen van; laat ze dan maar spelen, en dan
minimaal twee uur of zo. Nee hoor, IK schik me naar HUN tijd of het gaat niet
door; hoewel we het allebei voor ons plezier doen. Zij maken muziek voor hun
plezier omdat ze dat fijner vinden dan werken in een fabriek en ik vind het
leuker dan televisie kijken op dat moment. Gewoon op elkaar afstemmen is dan
tof en wel zo gemakkelijk voor allebei.

Als ik nu ga blaffen schrikt ze misschien, dus ik zal maar
een paar ruime tijden opgeven. Ik zal voorzichtig nog eens polsen om er
voorzichtig achter te komen wanneer ik haar het minste stoor met mijn
opdringerigheid en ongewenst in haar bestaan penetreer. Ik heb Lizzie tot nu
toe maar een keer ontmoet maar denk wel dat ze mijn woorden begrijpt. Dat zou
ik niet over iedereen zeggen hoor, daaraan kan geen twijfel leiden. Want ze kwam,
behalve als nerveus en afgeleid, ook over als intelligent en overdenkend. Maar
wel als teveel geslagen met de zweep des levens, om maar eens een oud gezegde
erin te gooien. Maar toch. En
hier houd ik maar snel op! Om te zoenen, om haar kutje uit te likken, om lekker
bandeloze lusten mee te beleven, samen met haar, ik als grote bofkont die haar
in onderling overleg mag betasten, om haar te mogen zien als evenwaardig
seksvriendinnetje, dat is allemaal nog zover weg Lea Dasberg noemde het ‘Opvoeden
door kleinhouden,’ haar boek. Dat is een makkelijke manier, en schijnveilig,
maar niet mijn ding.

Door de eerste twee verhaaltjes zal ze wel gechoqueerd zij
vrees ik. En Lizzie 3 is ook weer een geraaskal van jewelste, dus dat zal er
niet veel aan toegevoegd hebben behalve verwarring over die ouwe gek. De
ex-overbuurjongen die verhuisde toen zij nog in de luiers lag, zo gek kan het
lopen. Dat had ik echt nooit kunnen verzinnen Lizzie, dat het nog eens zover
zou komen! En dat ik je advertentie dan ook nog eens tegenkwam en je me niet
bij voorbaat afwees bewijst voor mij de serieusheid van je problemen maar ook
de ernst van mijn libido dat je opeens weer deed ontwaken.

Tot slot wil ik je nog uitleggen waardoor ik echt gechoqueerd
was toen je bij me in de auto (nou ja,
Alto bedoeld ik) stapte. Je ziet er zo bloedmooi uit en zo jong. Of, omgekeerd
in jouw ogen, ik zo oud natuurlijk. Bij 27 jaar of 29 jaar (allebei leeftijden
die in je advertentie worden genoemd) had ik een ander beeld dan van zo’n jonge
meid als jou. Ik voelde me bijna een verachtelijke pedo toen ik mijn wagen
startte in het besef dat je jonger bent dan mijn dochter hoewel die voor haar
geboorte is gestorven. Als ik haar had kunnen opvoeden had ik erop gehoopt dat
zij iemand als mij onder de ballen zou trappen en publiekelijk zou uitlachen
nadat ik haar had opgevoed, en bepaald niet door kleinhouden. Maar ja, zo heeft
iedereen in zijn/haar eigen leven een eigen oorlog te voeren en te overleven.

Ach ja; that’s life, that’s how it goes. En nou geil ik op jouw lekker kontje dat ik al
heb mogen voelen, aan je prachtige tieten waarvan ik al een stukje blije inkijk
heb mogen bekijken en bevoelen doorheen een T-shirt en daaronder nog een BH.
Het spannende stukje vel tussen je benen dat je welwillend toonde en je onaangedaan
confronterend liet weten. Je poesje voelde terecht kurkdroog aan. Ambivalent is
het juiste woord. Met tegenovergestelde gevoelens betekent dit vertaald. Voor
jou Lizzie, is het allemaal gewoon kut. De vertaling daarvan hoef ik je er niet
bij te leveren. Voor mij tegelijkertijd, is het ook allemaal kut, maar dan wel
in een hele fijne zin des woord. Super geil, opwindend, nieuw, om alweer een
stijve van te krijgen. En zelfs als dat een keertje eens niet zou lukken dan
nog uniek bevredigend voor mij.

Hey Lizzie! Ben je er
nog na dit hele voor jou rare epistel? Je snapt nu denk ik wel waarom ik je wel
wat extra’s wil geven voor het lezen van mijn pulp. Ook dat kost tijd,
ergernis, verbazing, ontsteltenis of krijg je ook twijfel om mij nog ooit eens
te willen zien. Jij Lizzie, wil je me nog eens ontmoeten? Jawel, dat weet ik
wel, want dat schreef je me al nog voor je dit allemaal onder ogen kreeg. En
asjeblieft, doe het alleen maar voor de pecunia, voor het geld, vergeet dat
nooit.

Ik slechte geile bok,
veel te oud voor jou eigenlijk en te veel dromend om aan te kunnen voldoen aan
zal zijn wensen (en zeker niet EISEN), die is en blijft dankbaar zonder
restricties voor je toegevendheid. Wat je me bereid bent te verkopen aan lust
en bevrediging zal ik graag en gulzig consumeren en genieten. Mijn sinds mijn
sterilisatie zaadvrije sperma wil ik graag aan je offreren hoe dan ook
.

‘Ben wel benieuwd naar je verhaaltjes waarin ik tot Lizzy
ben omgedoopt’ liet je me nog weten in je meest recente berichtje. Die zin
maakte me wel vrolijk! Nog voordat je dit alles gelezen had gaf je die fictieve
figuur al een andere schrijfwijze qua naam. Ik blijf er stug bij dit
sprookjesfiguurtje als Lizzie te betitelen; een naam als van een Barbiepop.
Jouw echte naam die hoort bij jou en Lizzie stemt in niks overeen met wie jij
echt bent, zij bestaat alleen maar in mijn hoofd. Daarin leidt ze een eigen
leven in fantasie, en daarom is ze ook een sprookjesfiguur. Jij bent iemand
anders met heel andere sores aan je hoofd, een eigen blik op de wereld en een
eigen wil en dat hoort ook zo.

Taboe

Dit verhaal kreeg van de lezers smileysmileysmileysmileysmiley