Koningspaar

Ik zag de twee toen ik al zeker vijf glazen bier had
gedronken. Het eerst zag ik haar. De zin die ik wilde uitspreken bleef in de
lucht hangen. Zo’n vrouw was het. Of was het een meisje? Adembenemend in ieder
geval. Glinsterend zwarte ogen, een net niet pruilende onderlip, springerig
donker haar. En dat was alleen haar hoofd. Haar tengere lichaam was gehuld in
een donkerrode jurk die obsceen was in zijn gewoonheid. Ze sprong in het oog
toen ze zich met een soepele beweging losmaakte van haar gezelschap en met twee
golvende stappen de dansvloer op liep en begon te dansen. Mensen die echt
kunnen dansen hebben mijn onvoorwaardelijke bewondering.

“… Sorry, ik eh… Ik was even afgeleid.”

“Onmiskenbaar. En niet onterecht,” wil ik graag
toevoegen. Oogverblindend is hier wel de juiste term. En bezet eveneens, vrees
ik. Er loopt een directe lijn tussen haar en dat sujet achter haar.

“Heb je ooit zo’n lelijke kerel gezien?” Ik schoot in
de lach. De man waar mijn vriend op duidde, hoorde overduidelijk bij de
dansende vrouw en hij was zonder enige twijfel een mooie man.

“Ik vind hem eng,” zei Albert. “Dat soort
mannen zou niet vrij mogen rondlopen.” Ik begreep waar hij op doelde maar
was het niet met hem eens. De man, die inmiddels ook op de dansvloer was, was
niet glad genoeg om eng te zijn. De twee op de dansvloer bewogen nu samen en
zagen alleen elkaar nog. De deejay zette een van mijn favoriete platen op.

“Maar om kort te gaan, ik vind dat we nog een keer met
z’n allen bij elkaar moeten komen, voordat we met z’n tienen totaal
onvoorbereid in die ouwe rammelbakken springen om naar Marokko te rijden. Het
is god betere vijfenveertig graden daar in juli, man. Ik bedoel…” Ik
sloeg m’n glas achterover en trapte mijn sigaret uit op wat tot mijn schrik de
vloerbedekking bleek te zijn. Ik pakte de peuk op en deed hem in een leeg
flesje.

“Goed, doen we. Ik ga even dansen.” In
tegenstelling tot veel mensen vind ik het prettig om naar feesten te gaan waar
ik weinig mensen ken. Het is vaak veel eenvoudiger om echt te feesten als je
bijna niemand kent. Niemand die op de altijd volgende ochtend zegt. “Zeg, ik
wist niet dat jij kon breakdancen. En ik heb ook nooit geweten dat je daar echt
dingen bij moest breken.” Hier kon ik ongegeneerd dansen, op mijn manier.
Op goede momenten is dansen heerlijk. Ondanks mijn teleurstellende vaardigheden
bij het dansen, kán ik me erbij laten gaan. De deejay draaide platen die ik kende,
en dat was op feesten als het deze al heel wat. Toen er tot mijn vreugde maar
liefst vier platen achter elkaar voorbijkwamen die ik allemaal erg goed vond,
vergat ik mezelf. Ik genoot van de beweging, tolde vervaarlijk over de
dansvloer en danste mijzelf in het zweet. Toen ik niet meer genoeg lucht had om
verder te dansen, plofte ik neer op de grote sofa die in de ietwat duistere
hoek onder de trap was geschoven. Met een lege blik van vermoeidheid staarde ik
naar de bewegende massa op de dansvloer. De bewegende lichten waren
veelkleurige vlekken in mijn ogen. Ik leunde achterover in de kussens en voelde
mijn ogen zwaar worden.

“Biertje? Sliep je?” De vrouw in de jurk! Ze hield
me een glas voor en lachte om mijn verwilderde blik. Ik grijnsde en nam het
glas aan.

“Ben weer helemaal wakker. Dankjewel.”

“Volgens mij kun je het wel gebruiken. Je ging
behoorlijk tekeer daar.”

“Ja… Niks gebroken, deze keer?”

“Jij denkt zeker dat je niet kan dansen.” Ik
grijnsde weer. “Ach.” “Je kunt ook niet dansen. Maar je bent wel
heel leuk om naar te kijken als je danst.”

“Hm. Leuk, als in; grappig, neem ik aan?”

“Nee, meer leuk als in; lekker. En grappig, dat ook.
Zeg, blijf je staren?”

“We kunnen het niet met zekerheid uitsluiten. Sorry, ik
vrees dat ik er niet zoveel aan kan doen. Proost.”

“Proost.” We dronken terwijl we elkaar over de
rand van onze glazen bleven aankijken. Tot mijn verbazing besefte ik dat ik
haar op de dansvloer helemaal was vergeten. Van dichtbij sprankelde ze
helemaal. Ik voelde hoe ik gloeide van binnen. Ik hield mijn glas op.

“Erg aardig van je. Omdat ik leuk ben als ik
dans?”

“Ja. Je gaat ervoor ’s een goed teken.” Ze ging
naast me zitten.

“Een teken waarvoor?”

“Dat ligt aan jou.”

Het lag aan mij? Ze legde een hand op mijn knie en toen ze
naar me keek en ik haar donkere, glinsterende ogen weer zag, besloot ik om voor
de rest van de avond mijn eeuwig malende twijfels, voorbehouden en
waarschuwingen te negeren. Ik nam nog een slok.

“Ik ben overal voor in. Echt.”

“Goed.”, zei ze. “Goed. Drink je bier op.
Peuk?” Ik leegde mijn glas en stak de hand-gerolde sigaret aan met de
metalen aansteker die ze ergens uit haar jurk tevoorschijn had gehaald. Ze
duwde me achterover in de kussens en kwam op haar knieën naast me zitten. Ik
inhaleerde diep. De sigaret smaakte kruidig. Ze kwam met haar gezicht vlak bij
het mijne, haar mond half open. Toen ik de rook begon uit te ademen, plaatste
ze haar mond op de mijne en zoog. Ik hoorde een laag gekreun, dat evengoed van
mij als van haar had kunnen zijn. Haar tong glipte langs mijn tanden en
verdween weer. Ze kwam overeind.

“Meer.”

Ik nam nog een trek, dieper dan de vorige en hield de rook
binnen. Er zat zonder twijfel hasj in de sigaret, maar dat interesseerde me
niet. Ik voelde me geweldig. Ze kuste me nu en ik liet mijn adem gaan. Terwijl
we kusten dwarrelde de rook om ons heen. Haar lippen waren zo zacht dat ze
vloeibaar leken. Ik legde mijn hand op haar rug en voelde haar huid door de
dunne stof. Als in een trance voelde ik haar hand onder mijn shirt schuiven. En
weer weg!

“Meer.” Ik gaf haar de sigaret. Over de muziek
hoorde ik het geknetter toen ze inhaleerde. Ze duwde me verder achterover en
leunde half over me heen. Toen ze me weer kuste en me de prikkelende rook liet
opzuigen voelde ik de rest van de wereld verdwijnen. Haar hand gleed weer onder
mijn shirt en streelde mijn rug. Ik opende mijn ogen en keek recht in de hare,
wijd-open en zo dichtbij dat ik haar wimpers voelde bewegen. Ik verdronk. Ik
voelde haar andere hand over de binnenkant van mijn benen glijden. Ik streelde
haar rug en liet mijn handen naar beneden dwalen. Toen ik haar billen voelde
kwam ze overeind en ging op haar knieën over me heen zitten, haar handen op
mijn schouders.

“Ben je er klaar voor?”

“Ja. Ik zal maar niet vragen waarvoor.”

“Doe maar niet.”

“Dus this is the time and the place, right?”

“Right.” Nu grijnsde zij. “OK. Doe je broek
los. En raak me niet aan daar.” Ik keek even om me heen. Het feest ging
gewoon door en niemand leek enige aandacht aan ons te besteden. Het was nog wat
drukker geworden, maar de plek onder de trap was een eiland van rust.
Ogenschijnlijk tenminste.

“Hee!”

“OK, ok.” Ik ging met mijn beide handen onder haar
jurk, die ons zo bedekte dat er voor de overige feestgangers niets meer te zien
was dan een vrouw die op haar knieën bij een man op schoot zat. Het was heel warm
onder haar jurk. Ik kon de gladde huid van haar dijen voelen.

“Hee!”

“Sorry.” Ik grijnsde, maakte mijn broek los en
schoof mijn onderbroek met enige moeite naar beneden. Ik kon nauwelijks geloven
wat er gebeurde. “Klaar.” Ik hield mijn handen omhoog.

“Nog lang niet.” Ze gooide de peuk weg, reikte
onder haar jurk en pakte me vast. Ik had inmiddels een erectie zoals ik nog
nooit had gehad. Haar handen gloeiden en ik sidderde. Ze streelde mijn ballen
en gleed zonder te wachten over me heen. Ik snakte naar adem. Het was alsof ik
werd ondergedompeld in een warme, zachte vloeistof.

“Zit stil.” Haar handen lagen weer op mijn
schouders. Ik hijgde. Ze kuste me en keek me lachend aan. “Vind je ‘t
wat?”

“Ik vind het helemaal niks. Wat eigenlijk?”

“Mm…”

Mijn hele lichaam stond onder stroom. Er gingen kleine
schokken door me heen. Ik streelde haar armen en heupen en verbaasde me over de
zachtheid van haar huid. Binnen in haar voelde ik bijna onmerkbare
spierbewegingen. Ik was zo diep in haar. Toen ik even bewoog kreunde ze en ze
duwde me dieper in de kussens van de sofa.

“Zit stil!”

“Mmm. Je bent zo mooi…”

“En? Gewoon stilzitten.” Ze zat zelf volkomen
stil, maar ik voelde hoe de beweging van de spieren in haar binnenste
geleidelijk sterker werd. Al mijn bloed leek naar mijn pik te stromen en ik kon
niet meer uitmaken waar mijn lichaam eindigde en het hare begon. Ik sloot mijn
ogen en concentreerde me op de tintelingen die door me heen gingen. Het was of
ik zweefde. Plagende vingertjes leken me op alle plaatsen aan te raken.

“Blijf je d’r een beetje bij? Kijk me ’s aan.” Ze
ging verzitten en er ging een hete golf door me heen. Ademloos zag ik hoe
opgewonden ze zelf was. Haar ogen glansden, haar mooie mond was half open.
Zweet glinsterde op haar naakte armen. Ik legde mij handen op haar benen en
liet ze onder haar jurk glijden. Het was daar nog warmer geworden. Ze pakte
mijn armen en legde ze naast me.

“Afblijven en stilzitten. Beetje hardleers?” Ik
kon inmiddels niets meer zeggen. Gedachteloos greep ik haar handen en kneep. Ze
kneep even hard terug en ik voelde hoe de bewegingen binnen in haar onregelmatiger
werden. We keken elkaar aan. Een paar minuten bleven we zo zitten. Ik vergat
alles behalve haar ogen en de overweldigende golven van genot die door me heen
sloegen. Onze ademhaling versnelde langzaam, ik zag de beweging onder haar
jurk. De tepels van haar kleine borsten prikten bijna door het rood. Ik wilde
er een aanraken maar ze sloeg mijn hand weg.

“Afblijven! Stilzitten en voelen! Lul!” En ze
lachte weer. Door de kleine schokken die haar lach in haar lichaam
veroorzaakte, raakten we beiden plotseling in een niet meer te stoppen
stroomversnelling.

“Oh…ho… Wat zei ik nou?” Het was niet meer
mogelijk om stil te zitten, hoewel we het beiden hard probeerden. Ze greep mijn
schouders nu stevig vast en keek strak naar me. “Blijf kijken. Ik wil je
zien. Blijven kijken.” Haar aansporing was niet nodig. Ik zag hoe haar
blik wazig werd, terwijl alles in me naar ons middelpunt stroomde. De spieren
in haar gloeiende kut leken te golven, mijn pik op te willen nemen. We trilden
en schokten. Ik voelde hoe ik nog groter groeide in haar toen de laatste,
lange, lange golf naderde. Ze sperde haar ogen wijd open. Haar nagels groeven
in mijn schouders.

“Oh…ho…” Ze schokte nu hevig. Ik liet mezelf
leegstromen, heet, diep in haar bewegende binnenste, er leek geen eind aan te
komen. Ze schudde me een paar keer hard heen en weer en trok me toen met een
ruk naar zich toe. Ze legde haar hoofd op mijn schouder, terwijl er nog steeds
schokken door ons heen gingen. Ik greep haar eindelijk vast.

“Dat zag er niet onaangenaam uit…” Naast ons, op
de sofa! En we hadden niets gemerkt!

Zij: “Hee, Rut! Haal je een biertje voor ons?”

“Rutger, please.” Hij grijnsde. Het lelijke sujet,
natuurlijk.

“Tuurlijk. Twee bier. Niks zo lekker als een koel glas
na een hete werkdag. Komt eraan.” Hij stond op en liep weg. Ze kwam
overeind, trok mijn broek omhoog en ging naast me zitten, dicht tegen me aan.
Haastig knoopte ik mijn gulp dicht. Ze giechelde en kuste me op mijn neus.

Hagar Delieverd

Dit verhaal kreeg van de lezers smileysmileysmileysmileysmiley