ZWART – WIT

Mijn spiegelbeeld toonde een aardig naakt meisje met een
bijna witte huid, 1 meter 68 lang, kleine rechtop staande borstjes, lange rode
haren die tot bijna op haar dijbenen vielen. Ken je dat reclamespotje? Dat
meisje in het gras met alleen een broekje aan en die kaas naast haar lijf? Nou,
daar lijk dat spiegelbeeld wel een beetje op. Mijn spiegelbeeld zei niks terug.
Mijn hand gleed als vanzelf even naar beneden, woelde een beetje door het
schaamhaar en vond dat heerlijke knopje. Het meisje in de spiegel deed
hetzelfde. ‘Dan komen we toch lekker samen klaar,’ fluisterde ik. Het lekkere
ding gehoorzaamde ook nog. Na een paar minuten was mijn ochtendritueel
voltooid. Nog een beetje nahijgend schoot ik in mijn spijkerbroek en T-shirt,
zocht mijn zwemspullen bij elkaar en sprong even later op de fiets op weg naar
het zwembad.

Al een aantal jaren ga ik daar op mijn vaste vrije dag naar
toe. Bij de fietsenstalling zag ik haar al; zwart haar, donkerbruine huid,
bijna zwart zelfs. Het dunne, vrij blote zomerjurkje liet niet zo heel veel te
raden over. Onze blikken kruisten elkaar. Wat zo’n kort moment soms met je kan
doen. Of de bliksem insloeg! Ik heb dan wel een vriendin en ga dan ook niet
zomaar met ieder ander meisje een avontuur aan, maar soms gebeurt zoiets,
iedereen kent dat wel.

Toen ik even later vanuit mijn kleedhokje naar het zwembad
liep, zag ik haar nog juist in het water springen. Haar badpak had niet bloter
kunnen zijn, hoog opgesneden, opengewerkt aan de zijkanten, bijeen gehouden
door een koordje, waardoor je heel veel naakte huid kon zien. Ook van voren
diep uitgesneden, zodat haar borsten bijna geheel te zien waren. Toch
wonderlijk, dat Bart of Ellen, de twee personeelsleden, er kennelijk geen aanmerkingen
op hadden gemaakt.

Het was niet druk in het bad. Toen ik even naar de kant
zwom, zag ik ze naar me toe komen. Ze trok zich wat op aan de rand en daarbij
voelde ik even haar dijbeen tegen het mijne. Toeval? Ik dacht het niet, want de
manier waarop ze zich in het bad bewoog en telkens naar me keek, de vele ‘terloopse’
aanrakingen bezorgde me de koude rillingen. Ik voelde me beurtelings heet en
koud worden! Terwijl ik even op de rand zat en ze weer eens naar me toe zwom,
raakte haar hand even de binnenkant van mijn dijbeen en gleed speels een moment
naar boven tot bijna bij mijn kutje! Sidderen!

‘Goed, meisje, je wilt dus wat,’ dacht ik en eigenlijk begon
ik ook hevig naar dat lichaam te verlangen. Maar hoe moest ik dat aanpakken? Rotzooien
hier in het bad zou echt niet getolereerd worden. Ik besloot haar eerst maar
eens aan te spreken. Het taaltje wat ik toen hoorde kon ik onmogelijk thuis
brengen. In het Engels dan maar? Geen reactie. In het Duits? Voor zover ik dat
kan. Weer geen reactie. Ze bleef maar met haar hoofd schudden. Een gesprek zou
het dus nooit worden, maar met je ogen en je lichaamstaal kun je ook heel veel
duidelijk maken. En duidelijk was het. Ze wilde me! En ik wilde haar ook! Verlieft?
Welnee, stapelgek werd ik, oh god, dat lijf! En hoe ze me iedere keer aanraakte
was om gek, zeg maar gewoon op z’n oer-Vlaams bloedgeil te worden. Wanhopig
piekerde ik me suf; hoe en waar?

Onverwachte hulp kwam er hulp van Ellen, de badjuffrouw, die
mij natuurlijk wel kende en een en ander natuurlijk ook niet was ontgaan. Ze
wenkte me en opende even later een deur naar een kleine fitnessruimte, die al
een tijdje niet meer in gebruik was.

“Ik weet van niks hoor,” fluisterde ze tegen me. “En jij
ook; mondje dicht, anders krijg ik problemen.”

Ik trok de zwarte schoonheid met me mee naar binnen. Een
paar oude ongebruikte toestellen stonden er en een aantal matrassen lagen her
en der verspreid op de grond.

Van enig aftasten, voorspel of ander voorzichtig begin, was
geen sprake meer. Enkele seconden waren maar nodig om met onze, nog
kleddernatte naakte lijven op een van de matrassen te duikelen. Het moet wel
een heel apart schouwspel zijn geweest: mijn bijna witte lichaam, verstrengeld
met haar zwarte lijf, kronkelend, glijdend, om en om draaiend, rollebollend,
zoals dat heet, alsof we elkaar nooit meer wilden loslaten. Wederzijds werden
onze lichamen helemaal verkend, zowel met handen als met tongen. Geen plekje
werd overgeslagen. Toen we na eindeloos gedraai en gekronkel met de kutjes
tegen elkaar wreven en we met de wijsvingers ook elkaars G-plekje hadden
gevonden, wist ik niet meer wat me overkwam.

Gewoonlijk kom ik niet zo vaak achter elkaar klaar, maar nu
raasden de orgasmes aan een stuk door als een vloedgolf door me heen en ook
haar lichaam schokte en schudde hevig bij elk orgasme. Het kon niet anders, dat
er ook een moment moest komen, dat we volledig uitgeput raakten. Dat moment
kwam dan ook. Heerlijk in elkaar verstrengeld lagen we daar een poosje uit te
rusten.

Dan, een klop op de deur: Ellen! “We gaan sluiten, jongens,
zijn jullie klaar?”

“Dat zou ik wel denken,” stotterde ik. Daar zaten we dan, in
onze poezelige nakie. Ik voelde, dat ik niet alleen vuurrood haar had, maar ook
nog eens een vuurrooie kop.

Het zwarte meisje verdween ijlings door de deur. Ellen sloeg
een grote handdoek over me heen.

“Genoten?” Vroeg ze met een ondeugend lachje. “Kom even
douchen nog, je ruikt nog helemaal naar de chloor. Dit blijft onder ons, hè?”

“Ja, ja, natuurlijk Ellen.” Oh, wat voelde ik me een heel
klein, betrapt meisje op dat moment.

Toen ik thuis naakt voor de spiegel stond, zag ik weer dat
andere meisje. ‘Zeg Veronique, wat ben jij een geil ding zeg, heb je nog steeds
zin, zullen we nog een keer samen klaarkomen’.

Het spiegelbeeld zei, ‘ja, laten we dat nog maar een keer
doen’.

De dagen er na heb ik me af en toe afgevraagd of het
allemaal wel echt gebeurd was. Het was ook allemaal zo onwezenlijk, zo vreemd,
zo… tja…

Maar een week later hoorde ik, dat haar badpak was gevonden,
half onder de matras, die als ‘slagveld’ had dienst gedaan. Het zwarte meisje
heb ik echter nooit meer in het dorp gezien.

Veronique

Dit verhaal kreeg van de lezers smileysmileysmileysmileysmiley