NIEUWE COLLEGA

Vivianne is ergotherapeut. Haar eerste werkdag neemt zo een
wending dat ze zelf in therapie moet. Ook ik kan wat begeleiding best
gebruiken. Op de eerste dag van augustus start op onze afdeling een nieuwe
ergotherapeut. Ik heb één keer het geluk gehad om haar tijdens de
selectieprocedure te ontmoeten en ik was best wel onder de indruk. Ze noemt
Vivianne, is heel spontaan, een lief snoetje, een mooi gebruinde huid, flinke
borsten en knappe benen. Ze is bovendien erg assertief. Dat is op onze afdeling
wel nodig want hier verblijven hoofdzakelijk door de rechter geplaatste mannen
die moeten begeleid worden om weer in de normale wereld te stappen. Er zitten
echt wel zware jongens bij.

Als Vivianne toe komt gaat er een rilling door me heen. Ze
heeft een heel kort rokje aan en een topje. Ze ziet er enorm sexy uit. Maar, zo
kan je bij onze kerels echt niet aan de slag. Ik hoop dat ze andere
‘werkkledij’ bij zich heeft, maar dat blijkt niet zo te zijn.

Haar entree zorgt ook bij de patiënten voor heel wat
emoties. Ze heeft onmiddellijk ieders aandacht en de schuine opmerkingen zijn
niet uit de lucht. Ik vraag me af hoe ze deze dag ongeschonden zal doorkomen.

We splitsen ons op in twee groepen. Ik start met de helft
van de groep een communicatietraining terwijl Vivianne met de andere helft zal
werken aan huishoudelijke integratie. Terwijl ik met mijn groep in het
aangrenzend lokaal verblijf, kan ik niet laten om via het raam Vivianne te
observeren. Ik ben duidelijk niet alleen met die belangstelling voor haar. Haar
patiënten geven hun ogen gulzig de kost en als ze aan de keukentafel de
groenten begint te kuisen, is er al verdacht veel ‘toevallig’ lichamelijk
contact van de patiënten naar haar toe. Ze komen toevallig met hun hand aan
haar benen of tegen haar blote rug. Vivianne negeert dit blijkbaar zoveel
mogelijk. Maar de handtastelijkheden worden steeds duidelijker. Ze beginnen
haar nu echt te strelen. Vivianne keert zich dan om en maakt er blijkbaar toch
een opmerking over. Even blijft alles rustig.

Vivianne gaat nu naar de spoelbak en laat die vol water
lopen om de groenten te wassen. Als de groeten erin zijn, buigt ze zich wat
naar voor om de groenten te spoelen. Haar rokje is zo kort dat haar slipje bij
de minste beweging voorwaarts zichtbaar wordt. Bij dat zicht begint mijn penis
onmiddellijk te groeien. Ook haar patiënten houden zich moeilijk onder
controle. Eén staat op en gaat onmiddellijk achter haar staan. Hij neemt haar
armen vast en duwt haar handen verder in het water. Daardoor staat ze nog meer
naar voor gebogen. Haar strak slipje laat haar kontje mooi tot uiting komen. De
grote kerel duwt zijn onderlichaam tegen haar kontje aan. Vivianne probeert
zich blijkbaar los te wringen, maar dat lukt haar niet. Ze zit stevig in de
greep. Haar weerstand heeft ook duidelijk een omgekeerd effect. De mannen zijn
nu nog meer opgehitst. Ze komen alle vijf rond haar staan. Terwijl de eerste
haar stevig vast houd, beginnen de anderen over en tussen haar benen te
wrijven. Vivianne probeert ze met één been weg te schoppen, maar dat lukt niet.
Een kerel zet zich nu op de grond en neemt haar stevig bij de enkels. Hij duwt
haar benen uit elkaar. Ik zit ondertussen met een stevige paal in mijn broek,
maar ik heb ook medelijden met haar. Ik weet niet goed wat ik met deze situatie
moet doen. Als ze met een keukenmesje haar slipje stuk snijden en van haar
lichaam trekken, wil ik haar, zonder nadenken, te hulp snellen. Daardoor komen
mijn vijf patiënten echter mee het lokaal ingestormd. Bij het zicht van
Vivianne haar naakte kontje en het schaamhaar van haar kutje, raakt iedereen
onmiddellijk over zijn toeren. Ik probeer te bemiddelen, maar dat lukt niet.
Als ik dan, ten einde raad, Vivianne probeer te bevrijden, word ik snel
overmeesterd en houden ze me vast met mijn armen op mijn rug gekneveld.

De kerel die Vivianne vasthoudt, knevelt haar armen nu ook
op de rug en draait haar met haar gezicht naar me toe. Ik zie de schrik in haar
ogen. Beiden beseffen we dat we deze situatie niet meer onder controle hebben,
volkomen machteloos zijn we. Ik probeer bemoedigend naar haar te kijken, maar
deze blik van verstandhouding brengt de patiënten op een idee.

“Jij gaat eerst” beveelt de grootste kerel me. Ze dwingen me
op mijn knieën voor Vivianne te gaan zitten. Ze doen haar rokje uit. “Lik haar
kutje”, klinkt de opdracht. Zowel Vivianne als ik aarzelen. Haar arm op haar
rug wordt aangeschroefd zodat ze automatisch haar onderbuik naar voor duwt,
benen wijder open. Iemand pakt me bij mijn haarbos en duwt mijn gezicht in
schaamhaar. Er is geen ontkomen meer aan. Ik begin haar poesje te likken. Hoe
stroef het in het begin ook allemaal loopt, geleidelijk aan brengt mijn warme
natte tong toch beweging in haar kutje. Er komt wat kutsap vrij. Ik begin te
genieten en Vivianne kan tussendoor een kreuntje niet onderdrukken.

De grote kerel vindt dat het voldoende is.

“We gaan een afspraak maken”, zegt hij, “we zullen jullie
niets doen op voorwaarde dat jij haar hier in ons bijzijn eens stevig neukt.”
We hebben eigenlijk geen keus. Beide zijn we tevreden dat we de schade toch
zullen kunnen beperken. Ik wil meteen op haar kruipen, maar zo snel komen we er
niet vanaf.

“Eerst alle kleren uit”, krijgen we als bevel. Vivianne is
werkelijk bloedmooi. Ze moet geregeld naakt zonnen want ze is overal prachtig
gebruind.

“Zuig eerst haar tepels hard”, is mijn volgende opdracht.
Als Vivianne er klaar voor is, moet ik eerst nog haar clitoris likken. Vivianne
komt schokkend klaar. Haar kutje stroomt nu vol van haar geile sappen. Als ik
op haar wil kruipen om haar te neuken, trekken ze me wild weg. De smeerlappen
hebben ons geflikt. Eén van hen kruipt op Vivianne en duwt zijn stijve paal met
één vlotte beweging in haar soppend kutje. Voor ze het goed en wel beseft,
wordt ze genaaid aan een onvoorstelbaar ritme. De kerel komt snel klaar en
spuit haar kutje vol sperma. Terwijl hij zich van haar laat afrollen wordt
Vivianne alweer genomen door de tweede kerel die klaar staat. Ik word
ondertussen weer gekneveld in bedwang gehouden. Ik probeer hen verbaal tot andere
ideeën te brengen, maar niets helpt. Integendeel. Ze dwingen mij op handen en
knieën te gaan zitten. Voordat de derde kerel Vivianne een neukbeurt geeft,
neemt één van de mannen met zijn hand een mengeling van kutsap en sperma van
Vivianne ‘s poesje en smeert er mijn anus mee in. “Nu kunnen we op twee
plaatsen rijden”, zegt hij. Voor ik mij realiseer wat er gebeurt, voel ik een
stevige eikel tegen mijn kontgaatje. Ik probeer mijn anus dicht te knijpen,
maar dat verergert het alleen maar. Met een stevige stoot vindt die kanjer van
een lul zijn weg en met een hevige pijnscheut voel ik hem bij me binnendringen.
De naaibewegingen die hij maakt, verplichten me om me te ontspannen. Ik moet me
helemaal geven.

Met keiharde paalstoten geeft mijn berijder me aan dat ik
inderdaad van hem ben. Nadat hij het ritme heeft opgevoerd, stopt hij plots. Ik
voel hoe hij het warme zaad in mij spuit.

Hoeveel er mij genomen hebben weet ik niet. Hoe dikwijls
Vivianne werd geneukt weet ik evenmin. Totaal uitgeput liggen we op de grond.

“Nu nog een dessertje!” Zegt één van de mannen. “Vivianne
gaat gehurkt boven het gezicht van Simon zitten en plast. Simon moet alles
opdrinken.” Een laatste marteling, zowel voor Vivianne als voor mij. Maar we
hebben geen keuze. Alleen is plassen op commando niet zo eenvoudig. Ze laten
het kraantje met water lopen. Het helpt. Vivianne plast, gegeneerd, het warme
scherp-smakende vocht in mijn mond. Ik slik het vieze goedje naar binnen.

De kerels hebben zich inmiddels weer aangekleed. De sessie
zit erop. Ze verlaten het lokaal en gaan naar hun volgende activiteit. Ze laten
ons naakt achter. We hebben niet de moed om onze kleren aan te trekken. We
kruipen tegen elkaar aan en zoeken bij mekaar bescherming en geborgenheid. Het
was vreselijk om mee te maken. Maar tezelfdertijd is hier ook iets nieuws
ontstaan. Tussen Vivianne en mij is een heel sterke band gegroeid. Misschien
komt daar nog iets moois van.

Guido

Dit verhaal kreeg van de lezers smileysmileysmileysmileysmiley