ZULLEN WE…

Hij voelde zich enigszins ongemakkelijk toen ze zich naar
hem toe boog. Zijn maag rommelde, hij voelde een lichte misselijkheid opkomen.
De geur van haar parfum drong zijn neus binnen waarna het zich nieuwe wegen
baande in zijn hersenen en onbekende terreinen blootlegde. Haar ogen waren
groot en bruin van zo dichtbij en omgeven door een stelsel van fijne rimpeltjes
en plooitjes. Onwillekeurig dwaalde zijn blik af naar de V-halsopening van haar
shirt waarvan de stof zich spande om haar borsten.

“Heu, ik had zo gedacht…” Ze sprak zacht en zoekend, op een
toon die duidde op een samenzwering. Schichtig keek ze achterom naar de deur.
“Ik heb zo zitten denken…” trachtte ze weer te beginnen. Niet helemaal op haar
gemak bewoog ze van het ene been op het andere, weer achteromkijkend. “Heb je
een idee van wat ik denk?”

Het was klaarblijkelijk makkelijker om datgene wat ze dacht
duidelijk te maken door middel van een vraag. Het schoot door hem heen dat het
niet waar kon zijn, maar aan de andere kant leek het overduidelijk. Hij had het
idee dat het bonken van zijn hart door zijn T-shirt zichtbaar moest zijn.

“Je bedoelt…?” Hij kwam niet verder dan de suggestie van een
wedervraag. Wat hij niet in woorden uitdrukte werd verduidelijkt door de
vragende blik in zijn ogen en zijn wenkbrauwen die hij hoog optrok.

Ze maakte niet eens geluid toen ze nauwelijks merkbaar met
haar hoofd knikte en beschaamd even naar beneden keek, naar de tafel waarop ze
met haar armen leunde. Toen ze haar hoofd weer oprichtte en hem weer aankeek
lag er ook in haar ogen een vragende blik.

“Wat dacht jij ervan?” Weer die samenzweerderige toon en
haar afdwalende blik die naar de deur.

Hij knikte slechts. Hij volgde haar met zijn ogen toen ze
naar de deur toe liep en deze sloot. Met een luide klik duwde ze de nippel in
de slotstand, waarna ze zich omdraaide en terugliep naar zijn bureau. Hij had
zijn wenkbrauwen nog steeds opgetrokken, maar in zijn ogen lag nu iets van een
glimlach. Zij beantwoordde die met een gespannen grijns.

“Zo, en nu?” Ze trok haar truitje recht en sloeg de armen
over elkaar. In haar glimlach lag een mengeling van triomf en uitdaging,
terwijl ze in een afwachtende houding voor zijn bureau stond.

“Nu begint het gedonder denk ik.” Hij keek haar aan vanaf
zijn bureaustoel.

“Dat denk ik ook.” Ze plantte haar handen in haar zij en
deed een poging zo nonchalant mogelijk over te komen. Dit lukte niet echt. “ik
ben… wat klam…” De glimlach had plaatsgemaakt voor een veelbetekenende blik die
viste naar een verstandhouding en tegelijkertijd opgewekt wilde zijn.

“Ik ben wat… stijf… Er klonk wat plagerigheid door in zijn
reactie. In zijn ogen lag een suggestie van ongemak.

“Kan ik misschien heu… helpen?” Nu lukte het haar beter
nonchalant over te komen, hoewel ze een gespannen lach nauwelijks kon
onderdrukken.

“Graag, doe maar.”

Ze liep op hem toe. Hij rolde zijn stoel naar achteren om
ruimte te maken. Met gesloten ogen onderging hij haar hulpvaardigheid, die ze
eerst wat onwennig, maar gaandeweg met groeiende voortvarendheid in de praktijk
bracht. Zo voortvarend, dat hij af en toe de tanden op elkaar klemde en de adem
inhield om niet teveel ruchtbaarheid te geven aan de groeiende opwinding. Zij
kon deze opmaken uit korte ademstoten die gepaard gingen met ingehouden
gekreun, of zijn vingers die zich spanden en zich vastgrepen in haar haar. Op
zijn gezicht lag een uitdrukking van extase, welke haar ertoe motiveerde om met
extra zorg en aandacht haar activiteiten voort te zetten. Bij het zien van zijn
enthousiasme had ze aanvankelijk haar wenkbrauwen even opgetrokken en diep adem
gehaald. Met een enthousiasme van een dergelijke omvang werd ze in de
echtelijke sponde nauwelijks meer geconfronteerd. De jaren van onbezonnen en
verhitte jeugdigheid lagen al een tijdje achter hen, dat maakte het wellicht
verklaarbaar. Hier haalde ze als het ware haar gram voor routine en gewenning.
De gedachte schoot door haar heen dat ze, op haar knieën voor hem gezeten, zich
verjongde door zijn jeugdige energie in zich op te nemen, wat wellicht een
dwaze gedachte was, maar dat kon haar op dit moment niet interesseren.

Hij opende zijn ogen en sloeg de op en neergaande bewegingen
van haar hoofd met een gevoel van vertedering gade. Zachtjes streek hij met
zijn handen door haar lokken, en glimlachte bij het zien van de grijze haren
die hij blootlegde. Ondanks dat hij haar zo’n twee decennia ouder schatte dan
zichzelf trok zij hem aan. Hij liet zijn handen over haar gebolde rug glijden
en boog zich toen voorover om kennis te nemen van de twee schatten die altijd
zichtbaar maar nooit te zien waren en zachtjes gewiegd werden op het ritme van
haar bewegingen. De volheid en de weekheid van haar borsten intensiveerden de
ervaringen van zijn zintuigen. Hij trok haar truitje op en legde zijn handen op
de warme huid van haar rug, beschreef imaginaire patronen met zijn vingers en
speelde met de zachte overvloedigheid van haar buik. Ze maakte zich even los
van hem en richtte zich op om hem te helpen bij het uittrekken van haar shirt.
Met een hand om zijn mannelijkheid geslagen zat ze voor hem, keek hem aan en
liet zich door hem bekijken. Met zijn duimen streek hij langs de bandjes van
haar beha, die zwart was en sober in zijn functionaliteit. Met de toppen van
zijn vingers gleed hij langs de twee fluwelen cups die als zwarte halve manen
haar borsten vormden. Met een hand achter haar rug maakte ze de sluiting los en
met een terloopse beweging van haar schouders gleed het langs haar armen omlaag
in haar handen. Vrijelijk veerde haar vrouwenvlees nu mee op het ritme van haar
armbewegingen. Met twee handen pompte en wreef ze zijn oer-sap naar de
oppervlakte, tot het in een opeenvolging van lome, gedecideerde stralen het
luchtledige in geslingerd werd. Het maakte een zachte landing tussen haar
borsten, spatte tegen haar kin en bleef lodderig hangen in haar krullen. Ze
slaakte een kreet van verbazing over de witglanzende vloeistof die over haar
hand golfde en glanzende sporen trok over haar huid. Het bankje in de L vormige
kamer bood uitkomst. Hij ging zitten, schopte zijn schoenen en broek uit en
trok zijn shirt over zijn hoofd. Hij keek toe hoe ze de strakke jeans van haar
heupen duwde, gevolgd door het elastische zwarte slipje daaronder.

Geheel naakt nu kwam ze op hem zitten en duwde haar lichaam
tegen het zijne. Zichzelf ternauwernood beheersend verkende hij haar lichaam.
Beurtelings zoog hij op haar tepels. Haar hartslag versnelde toen ze zijn hand
tussen haar benen voelde. Ze holde haar rug en maakte zich lang. Met gesloten
ogen onderging ze zijn tastende vingers. Hij nam nauwelijks de tijd voor een
voorspel, ging er klaarblijkelijk vanuit dat ze voldoende opgewarmd was.
Slechts een paar draaiende bewegingen van zijn hand waren nodig om te stuiten
op een glinsterend spoor van zacht wuivend vrouwenvlees, dat zich als een
verkwikkende rivier door een glooiend en met stug gras begroeide landschap
kronkelde. Met een vinger volgde hij het spoor langs haar zachte bedding tot
aan de bron. Het leek wel of zijn hand een zalvende werking bezat. Maar, zij
was het zelf die, gestimuleerd door zijn aanrakingen, een olieachtige
substantie afscheidde waardoor haar doorgaans droogstaande vallei
getransformeerd werd tot een drassig moeraslandschap dat buiten zijn oevers
leek te treden. Zijn vingers zoefden langs haar welvingen en wallen,
doorploegden haar vochtige vallei en gleden schijnbaar moeiteloos in haar
openbloeiende kelk, die zijn vingers leek vast te willen zuigen met smakkende
geluiden. Ze klampte zich met beide handen vast aan de rugleuning van de bank,
terwijl hij achter haar stond en haar vast had gepakt aan de ruimvallende huid
van haar taille. Zijn vingers lieten rode afdrukken achter daar waar hij haar
vasthield en haar naar zich toetrok of van zich afduwde. Ze moest haar aandacht
er bij houden om niet toe te geven aan de neiging om een schreeuw of een
verwensing te uiten wanneer hij met volle kracht zijn onderlichaam tegen haar
achterste dreunde, of een plotselinge tempoversnelling invoerde die haar deed
schudden op haar grondvesten en snakken naar adem. Dan duwde ze haar mond tegen
haar arm of bonkte haar hoofd tegen de rugleuning van de bank. Tussen haar
armen en kon ze zien hoe haar borsten rondtolden en op en neer kwakten op het
dreunende ritme. Het enige wat ze kon doen was met puffen en snuiven de stoten
op te vangen en gebruik te maken van de meer rustige momenten waarin hij
kennelijk zelf ook even bij moest komen. Op zo’n moment beperkte hij zich tot
een langzaam schuiven om zijn hoogtepunt uit te stellen en keek hij naar zijn
lid, die glansde als een vloer die in de boenwas was gezet. Wanneer hij het
tempo opvoerde verleidde haar klotsende billen hem ertoe om met de vlakke hand
een flinke pets uit te delen. Wat een geluid opleverde van een bescheiden
knallende zweep, alsof hij een paard aanvuurde. Waar hij zijn hand liet
neerdalen, gloeide haar huid op. Toen hij een hand onderlangs tussen haar benen
liet glijden en haar glibberige plooien opzij vouwde en masseerde tot hij vond
wat hij zocht, wist hij haar, telkens wanneer hij het knobbeltje beroerde dat
eigenwijs tussen een paar huidplooien de kop opgestoken had, geluiden te
ontlokken, die ze met gesloten mond in haar keel liet resoneren. Op het ritme
van zijn heupen gleden zijn vingers over het plekje ter grootte van een
kiezelsteen dat door decennialange werking van langsstromend water glad en
glibberig geworden was. Haar hoofd liep rood aan en haar aderen zwollen in haar
nek.

Hij deed geen poging meer om een ejaculatie uit te stellen.
Toen hij uit de gorgelende diepten van zijn onderlichaam het zaad omhoog voelde
stuwen, verhoogde hij nog een keer het tempo, totdat het vanuit donkere diepten
een uitweg vond die eigenlijk geen uitweg was, maar meer een overplaatsing naar
een andere plek, waar het donker was en nat.

Hij bekeek haar terwijl ze zich aankleedde. Ze hield haar
buik in om de strakke jeans te kunnen sluiten. Ze lachte besmuikt naar hem
onder het aantrekken van haar bh. Waarna hij haar het T shirt aangaf, dat ze
aantrok en fatsoeneerde. De huid bedekkend die over de rand van haar te strakke
spijkerbroek wilde lubberen. Nadat ze balancerend op beide benen haar laarzen
had aangetrokken, wreef ze met beide handen wild door haar haar, in een poging
haar kapsel op orde te brengen.

“Nou,” zei ze nadat ze de laatste plooien had gladgestreken,
“dan ga ik maar.”

Hij knikte en stond op.

“Nog steeds in staat van paraatheid?” Gapte ze terwijl ze
zich naar hem toeboog en een kus op zijn mond gaf. Met een onderhandse beweging
liefkoosde ze zijn geslacht dat nog of weer recht overeind stond en plaagde
zacht met haar vingertoppen zijn ballen.

“Hm…” mompelde hij, terwijl hij zijn handen nog eens op haar
vrouwelijke welvingen legde en haar vastgreep. Hij gaf haar een
vriendschappelijke tik op haar kont toen ze zich omdraaide en wegliep. Terwijl
het geluid van haar tikkende hakken wegstierf op de gang, raapte hij zijn
kleding bij elkaar en hij begon zich aan te kleden.

Esmeralda

Graag jouw waardering
als reactie onder dit verhaal?