BLIJ JOLIENTJE

Het valt voor een vrouw met grote seksuele behoeften zoals
ik niet mee om zich te plooien in de dagelijkse tred van het huishouden.
Huisje, boompje, beestje is mooi, maar na drie jaar huwelijk en een bevalling
achter de rug werden er minder bomen opgezet dan ik zou willen en raakte de
verhouding tussen zelf doen en laten doen volledig uit balans. En zo kon het
gebeuren dat…

Zaterdag was het, midzomer en stralend weer. Ik kuierde in
een luchtig zomerjurkje achter de kinderwagen, met daarin ons Jolientje, drie
maanden jong, gedachteloos door de stad, toen ik per ongeluk, maar niet heus,
tegen hem op botste. Een lange, knappe vent met donkere manen verward om zijn
hoofd. Ik mompelde een excuus, maar daar wilde hij niets van weten. Het was
natuurlijk net zo goed zijn schuld. Zo beginnen die dingen, ach, dat wist ik
nog wel…

We stonden een beetje te schutteren voor een lunchroom
midden in die drukke winkelstraat en veroorzaakten een ware opstopping, tot hij
vroeg of ik hem de eer wilde aandoen samen met hem een versnapering te nemen.
Zo zei hij het bijna letterlijk, kan ik me nog goed herinneren, daarbij
knikkend naar de openstaande deur van die lunchroom, waar het stampvol was.
Moest ik daar soms met mijn kinderwagen naar binnen? Hij trok een grimas. Nee,
dat was een beetje moeilijk, moest hij toegeven. Maar hij wilde me ook niet
laten gaan, want de reu had feilloos het teefje geroken. Daarom liepen we wat
onhandig naast elkaar door.

Marcel heette hij en hij woonde dáár, met een knikje naar de
Markt.

Toevallig moest ik natuurlijk ook die kant op, kwam dat even
goed uit! Wie houdt wie eigenlijk voor de gek in die eeuwigdurende spelletjes?
Maar goed, het werkt wel…

Voilà, glimlachte hij bij een van die oude huisjes, die zo
kenmerkend zijn voor dat deel van de stad. Het zag er goed onderhouden uit en
hij bevestigde dat het pas was gerenoveerd. Ondertussen stak hij de sleutel al
in het slot en toen de deur openzwaaide zag ik een lange, smalle gang, waarin
halverwege een steile trap omhoog liep.

“Zeer geschikt voor een vrijgezel,” uitte ik mijn eerste
gedachte, “maar niet iets voor een gezin met kinderen, zeker niet als je met
een kinderwagen moet laveren.”

Tja, daar had ik misschien wel een punt, knikte hij, maar nu
voelde hij zich toch uitgedaagd. Even proberen dan? Ik keek schichtig om me
heen en toen tilden we de kinderwagen gezamenlijk over de drempel. Ik duwde en
hij trok de kinderwagen tot aan de trap, waarna hij zich er langs wurmde om
weer bij de deur te komen en die met een klikje in het slot te laten vallen.

Ik boog me onder de stuurstang door over de kinderwagen.
Mijn lieve schat was nog altijd diep in slaap. Ik streelde haar zacht over haar
hoofdje en bleef dat doen toen Marcel achter me kwam staan en bracht het
schootsveld in gereedheid door mijn jurkje omhoog en mijn broekje naar beneden
te schuiven. Hou je oogjes maar lekker gesloten liefje, bad ik in gedachten,
let maar niet op stoute mama. Ik zette mijn handen schrap op de randen van de
kinderwagen en perste mijn lippen op elkaar toen de stoothamer mijn lipjes
uiteen drukte en zich vlot een weg naar binnen baande. Bij het smeren van mijn
kut wiegde ik zachtjes de wagen heen en weer. Marcel klemde zijn handen om mijn
heupen om meer houvast te krijgen bij de stoten die geleidelijk aan met meer
kracht werden toegediend. De kinderwagen begon vervaarlijker te deinen, maar
pas toen Marcel nog feller aan de slag ging, sloeg Jolientje voor het eerst
verwonderd haar ogen op.

“Niks aan de hand lieverd”, kreunde ik toen ik haar lipjes
zag trillen. “Mama is zó klaar!”

En zo was het.

Het was veel te laat toen ik thuis kwam, maar ik had geluk
dat mijn mannetje naar een bergetappe van de Tour de France zat te kijken,
zodat het niet zo opviel. Ik haalde Jolientje uit de kinderwagen, legde haar in
de box en terwijl ik zo voorover gebogen stond herhaalde de geschiedenis zich.
Opnieuw werd mijn broekje omlaag getrokken en werd zonder veel omhaal een pik
bij me naar binnen gestoten. Jolientje was het al gewend. Een brede lach werd
mijn deel toen ik voor de tweede keer die dag mijn orgasme uitschreeuwde.

Esmeralda

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?