SLAPPE TUBE

Met haar achttien jaar is Katrien duidelijk de jongste van
het stel fanatieke wielrenners, dat een paar keer per week de Limburgse wegen
onveilig maakt, maar ze is ook de fanatiekste. De meeste andere leden van de
fietsclub zijn in de twintig of nog ouder en het is een gemêleerd gezelschap.
De samenstelling wisselt per keer, er zitten studenten bij, kantoormensen,
huisvrouwen en de studente Katrien dus.

Dat er geen tieners bij zitten, vindt Katrien niet erg,
integendeel. Ze heeft het niet zo met haar leeftijdsgenoten, ze gaat graag om
ouderen, die zich veel volwassener gedragen. Ze is een sportieve meid van
ongeveer 1.70 met een slank lichaam en gespierde benen. Haar stevige B-cup komt
tijdens het fietsen goed uit, want ze houdt er niet van een beha te dragen, ze
heeft dan liever een strak topje onder haar wielershirtje.

Die zaterdagochtend is het al vroeg warm en het belooft een
hete dag te worden. Dit keer is de groep niet groter dan 6 mensen. Ze
overleggen welk route ze dit keer zullen nemen en besluiten eerst een stuk vlak
te rijden en dan toch maar de Postelberg op, ondanks de hitte. Dat had wel weer
als voordeel dat ze een heel stuk door een bosrijk gebied kwamen, zodat de zon
niet de hele tijd op hun lijf zou branden.

Het eerste deel ging hard, ondanks de warmte, Katrien hield
ervan, die snelheid, de wind langs je lichaam, het geluid van de zuigende
bandjes op het asfalt. Soms kreeg ze er zelfs erotische gedachten van als de
zwoele wind haar blote armen streelde, en de trappende beweging van de benen,
die ze soms zelfs maakte als ze eens een van haar weinige onenightstands had.

En vooral het schuiven van haar kruis naar het puntje van
het zadel, ondanks de beschermende stukjes leer in haar wielerbroek. Ze kon
zich voorstellen, dat sommige leeftijdgenootjes gingen paardrijden, die moesten
ook dat gevoel krijgen; maar ze hield niet van paarden.

Katrien heeft veel op kop gereden, maar als ze in het
bosrijke deel komen, laat ze meer naar achteren zakken om even bij te komen. De
Postelberg neemt ze vrij gemakkelijk in laatste positie, maar dan in de
afdaling klinkt het bekende sissende geluid; lekke band. Haar voorganger kijkt
om en remt af en schreeuwt dan naar de voorste vier dat ze door kunnen rijden,
hij blijft wel wachten. Het duurt even voor ze stilstaan, want remmen in een
afdaling en dan ook nog met een platte band is niet leuk.

Gelukkig staan ze stil onder de bomen, anders was het weer
in orde brengen van de smalle tube niet zo lekker geweest in de zon. Als Katrien
haar fiets aan de kant heeft gezet, ziet ze pas wie er op haar gewacht heeft.
Het is Paul, een wat stille jonge, die ze eigenlijk niet echt goed kent. Ze
weet dat hij studeert aan de universiteit van Antwerpen en dit jaar zal afstuderen
als ingenieur. Hij is lang, zeker 1.85 en heeft krullend zwart jaar,
donkerbruine ogen en een slank lijf. Ze schat dat hij zeker een jaar of vierentwintig
is.

Paul heeft zijn fiets weggezet en begint Katrien te helpen
met het maken van de lekke band. Hij is er erg handig in, want binnen een paar
minuten is de band weer vol lucht. “Bedankt”, zegt Katrien en als beloning
geeft ze hem spontaan een kusje op zijn wang. Paul bloost er een beetje van.

“Ik maak meteen van de gelegenheid gebruik om even te
plassen,” kondigt ze aan.

“Ik ook,” zegt Paul en ze lopen met de fietsen aan de hand
een eindje het bos in. Eerst over een smal pad en dan stuiten ze op een kleine
open plek met hoog gras.

Mooi stukje, zegt Katrien en zet haar fiets tegen een boom.

“Voor jou is het makkelijk”, zegt ze lachend tegen Paul,
maar ik moet toch een eindje het bos in. Ze loopt de open plek op en gaat aan
het einde ervan zitten. Paul is blijven staan aan het begin.

“Wel de andere kant op kijken hoor”, zegt Katrien grappend,
als ze ziet dat Paul aarzelt om verder te gaan. Hij draait zich half om en
probeert zijn penis langs de strakke pijp naar beneden te duwen. Dat kost enige
moeite, want hij heeft dan wel geen grote (hooguit een centimeter of 14 in vol
ornaat), maar wel een dikke.

Slinks kijkt hij even opzij en ziet daar twee blanke billen,
net boven het gras uitkomen en hoort hij een straal kletteren. Op dat moment
kijkt ook Katrien opzij en brutaal zegt ze.

“Vind je het mooi, wat je ziet”.

Paul bloost nu echt voluit en kijkt dan naar beneden, maar
zijn dikke pik, die net onder de broekspijp uitkomt. Voor hij kan antwoorden,
zegt Katrien, dat zij vindt dat ze wel een mooi uitzicht heeft. Ze gaat staan
en draait zich om. Hij heeft nu vol uitzicht op een mooi helemaal gladgeschoren
poesje. Dat is een beetje te veel voor zijn geslacht, dat zich terstond
probeert op te richten, maar tegen gehouden wordt door de broek.

Katrien loopt op hem af, nog steeds met haar broek op haar
knieën en kijkt naar zijn zwellende penis.

“Die moet je meer vrijheid geven, dat kan toch niet zo,”
zegt ze lachend en ze trekt snel zijn broek naar beneden, inclusief het kleine
slipje. Pauls pik reageert verheugd op de vrijheid en floept in volle lengte en
vooral breedte omhoog. “Jeetje, wat een lekkere dikke zeg”, roept Katrien,
verheugd.

Voor Paul er erg in heeft, pakt ze zijn dikke staaf beet en
gaat er op haar hurken voor hem aan zitten trekken. Hij is te verbijsterd om te
reageren, maar het lekkere gevoel begint te overheersen, zeker als ze die dikke
rol ook nog in haar mond stopt. Wordt hij hier zomaar in het bos bij Postel
gepijpt door een leuk jong ding, het kon slechter, bedenkt hij dan. Hij legt
een hand op haar hoofd en beweegt dat heen en weer met het ritme van haar
pijpbewegingen. Katrien smakt dat het een lust is en af en toe laat een klodder
spuug langs zijn benen lopen. Paul voelt zich steeds geiler worden en begint nu
ook met zijn onderlichaam bewegingen in de richting van haar mond te maken. Hij
voelt dat dit niet lang gaat duren, ook al omdat Katrien nu zijn ballen aan het
kneden is, alsof ze zijn zaad zo snel mogelijk wil oppompen. Dat lukt aardig,
want na een paar minuten begint Paul te schokken, hij stoot steeds harder in
haar mond en Katrien zuigt steeds wilder aan zijn pik. Dan komt hij klaar in
haar mond, lading voor lading spuit hij haar keel binnen. Ze slikt en slikt,
maar krijgt niet alles in een keer weg en laat een deel langs haar mond in het
gras lopen. Ze blijft zuigen totdat ze voelt dat er weinig tot niets meer in
zijn ballen zit en laat zich achterover op het gras vallen.

“Dat was lekker zeg,” kreunt Katrien, en ze schuift haar
broek helemaal uit en gaat zich wijdbeens liggen vingeren. Paul heeft nu vol
uitzicht op haar geopende natte spleetje en zijn dikke pik begint alweer te
zwellen. Zeker als Katrien haar wielershirt en het topje uittrekt en met haar
ene hand haar klitje bewerkt en met de andere haar stevige borstjes, die
rechtop boven het gras uitsteken. De tepels zijn al hard en afwisselende
streelt en kneedt ze beide borsten.

“Kom eens helpen”, spoort Katrien hem aan, “en trek die
broek uit, het is geen gezicht”.

Nog steeds verkeert Paul in een roes, maar hij doet gewillig
wat hem wordt opgedragen en gaat op zijn buik in het gras liggen voor de
gespreide benen van Katrien. Voorzichtig begint hij aan haar kutje te likken en
zuigt hij even op haar klitje. Katrien slaakt direct een kreetje en moedigt hem
aan.

“Stop je vingers erin, harder zuigen, ja”. Met zijn vrije
hand pakt hij een van de borstjes beet en knijpt erin, hij rolt de harde tepel
heen en weer. Katrien raakt in extase en begint te schudden en te hijgen. Paul
voelt zijn geslacht weer op volledige sterkte komen en eigenlijk wil hij wel
meer dan dit. Voor het eerst sinds hun aankomst op de open plek neemt hij het
initiatief. Hij komt overeind en gaat bovenop Katrien liggen, die onmiddellijk
zijn pik beetpakt en die bij haar binnen duwt. Paul begint wild te stoten, hij
wil snel nog een keer klaarkomen, maar Katrien kan hij niet bijhouden. Die
slaakt steeds hardere kreten, duwt haar onderbuik tegen hem aan en met haar
armen om zijn rug drukt zij hem heel dicht tegen zich aan. Haar tepels priemen
op zijn borst, haar benen klemmen zich om zijn onderlijf, en dan komt ze. Niet
zomaar, maar heftig, heel heftig, ze gaat helemaal uit haar dak. Ze beweegt
wild heen en weer en schreeuwt het uit van genot; dat moeten ze tot in Postel
horen. Paul blijft stoten tot hij voelt dat zijn scrotum zich weer samentrekt,
zijn ballen bewegen naar binnen zijn sperma vindt de weg naar Katrien haar
samengetrokken schede. Als ze zijn warme zaad naar binnen voelt komen, geeft Katrien
nog een harde schreeuw en dan laat ze zich helemaal los achterover vallen.

Minutenlang blijven ze op elkaar liggen, tot Katrien hem van
zich afduwt en met een tissue, dat ze uit haar wielerbroek tovert, haar spleetje
schoon veegt.

“Kom, we gaan”, zegt ze heel neutraal of er niets gebeurd
is, “anders denken de anderen er wat van als we te lang wegblijven”.

Peter de Groote

Graag jouw waardering
als reactie onder dit verhaal?