De picknick

Het is nog vroeg, maar het zonnetje schijnt
al. Haar warme stralen geven mij een goed gevoel terwijl ik de picknickmand
klaar maak. Heerlijk verse croissants, vers geperst fruitsap, lekkere aardbeien
en kersen. En natuurlijk niet te vergeten een heerlijk koud flesje Cava met
twee glaasjes. Alles zit er netjes in, een dekentje er bovenop en we zijn er
klaar voor! Misschien toch nog even snel de Vespa opblinken, want voor zo’n
heerlijk ritje moet natuurlijk wel alles tip top zijn!

Een beetje zenuwachtig kijk ik regelmatig op
mijn klok, was het al maar 9 uur. Kon ik al maar vertrekken. Ik neem de kaart
nog eens bij de hand en bekijk nog eens de route die we willen gaan rijden. Ze
zit helemaal in mijn hoofd. De grote wijzer is bijna boven… Zal ik dan maar
vertrekken? Komaan, zeg ik tegen mijzelf en maak de picknickmand vast op de
bagagedrager van de Vespa. Helm op, en we zijn weg!

Een klein beetje nerveus kom ik toe, maar als
ik je mooie lach zie zijn die zenuwen meteen helemaal weg. Jij staat daar in
een mooi zomers kleedje op mij te wachten met een klein zakje in je handen. Als
ik vraag wat erin zit, wil je mij dat niet vertellen. Een leuke verrassing zeg
je, voor als het nodig is…

Je neemt je helm, zet die op en komt achterop
zitten. Heerlijk voelt dat, zo dicht bij elkaar. Als we wegrijden merk ik dat
je jezelf vasthoudt aan het bagagerekje. Wel een beetje jammer. J

We rijden door het mooie Limburgse landschap
zo op weg naar de Katarakt- route. De zon schijnt heerlijk, de lucht is
stralend blauw. Het glooiende landschap lacht ons toe en we genieten van het
prachtige uitzicht! De herfstkleuren doen langzaamaan hun intrede.

Telkens als we moeten remmen voel ik hoe je
dicht tegen mij aan schuift! Wat een heerlijk gevoel. Van mij mocht je de hele
tijd zo dicht tegen mij blijven zitten, en dan plots voel ik dat jij het
precies ook wel fijn vindt om wat dichter tegen elkaar me zitten, heel
voorzichtig zet je uw handen in mijn zij om jezelf vast te houden. Een rilling
gaat door mijn lichaam… kippenvel! Zou ik… zou ik niet… jawel… heel voorzichtig
neem ik je hand vast en schuif ze zachtjes een beetje naar voor. Heerlijk… die lieve
zachte hand op mijn buik. Het was precies voor jou een teken, een teken dat je
jezelf wat beter vast mag houden aan mij. Je streelt met je tweede hand
zachtjes in mijn zij en laat die ook naar voor glijden! Al mijn haren over mijn
hele lichaam staan recht. Wat een heerlijk gevoel…

We rijden nog een stukje verder om dan aan een
mooie glooiende weide te komen. Je kent het wel, zo aan de rand van het bos, in
the middle of nowhere. Jij doe het hek van de wei open en springt terug
achterop als je het hek achter ons dicht gedaan hebt, hobbelend rijden we de
heuvel op om daar de Vespa neer te zetten. Wat zalig… zo samen op die Vespa
over de hobbels rijden. Lekker lachen, bijna vallen, heerlijk hoe je mij zo
stevig vast houdt.

Vespa achter de boom, gegiechel, een mooie
glimlach, en een lief woordje, geweldig toch wat zo’n ritje met twee mensen kan
doen.

Ik neem de mand van de Vespa en leg het
dekentje mooi open in de wei. Lekker warm is het! Gelukkig hebben we een beetje
schaduw van de dikke boom waar we achter zitten.

We gaan lekker zitten, dicht bij elkaar zodat
we niet te hard hoeven te praten. Zalig gewoon, de rust, het geluid van de wind
door de blaadjes van de boom, de vogeltjes in de lucht met hun vrolijk gefluit.
Het gezelschap van zo’n mooie dame… de wind die zachtjes door uw haren blaast…
uw kleedje dat zo’n beetje wappert van het briesje.

Terwijl jij de croissants op een bordje legt
schenk ik een glaasje Cava in. Hij is nog lekker fris! We genieten duidelijk
alle twee van de omgeving en het gezelschap. Jij leunt zachtjes tegen mij aan
als je sensueel in je croissant bijt. Ik kijk en geniet. Er vallen wat kruimels
op je mooie kleedje. Ik twijfel, of ze weg zou wrijven. Uiteindelijk zeg ik
tegen je dat er daar wat kruimeltjes op je kleedje hangen en jij veegt ze zo’n
beetje plagend weg.

“Had jij ze niet liever weggeveegd?”
Vraag je.

Je neemt een aardbei uit het doosje, dipt dit
in je glaasje Cava en bijt er heel sensueel in. Je lippen zo mooi rond die
aardbei, alsof je ze kust. Ik krijg er een rilling van en streel je over je
rug.

“Wat ben je mij toch aan het plagen, pas
maar op of ik kan niet meer van je afblijven” fluister ik in je oortje.

Je neemt nog een aardbei, maakt ze weer nat,
en nu hou je ze vlak voor mijn mond. Hm… Ik trek ze met mijn tong een stukje
mijn mond in en bijt er een stukje vanaf.

Maar goed dat jij nu niet weet hoe opgewonden
ik hiervan geraak.

Langzaam maar zeker geraakt het doosje
aardbeien op deze manier leeg, en ook de glaasjes Cava gaan er vlotjes door. Ik
begin het al behoorlijk te voelen, dus verder rijden is nu geen optie. Ik leg
mij eventjes languit op mijn rug.

“Sluit je oogjes maar eventjes” zeg
jij lief tegen mij, en wie ben ik om dat dan te weigeren. Ik sluit mijn ogen en
voel de warmte van, ja… het is de warmte van jouw handen die ik voel. Zacht
streel je mijn armen… mijn buik. Hm… ik lig hier ZO te genieten. Met de rug van
je hand streel je heel zachtjes langs mijn wangen. Alle haartjes staan weer
recht overeind. Misschien wel meer dan mijn haartjes alleen…

Zo ontspannen ben ik al heel lang niet meer
geweest, ik voel hoe je naast mij komt liggen, zo lekker dicht tegen mij aan,
op je zij met een hand op mijn buik. Heel zachtjes streel je. Je liefkozingen
worden steeds zachter en zachter… trager en trager. Langzaam maar zeker zak je
weg en je ligt daar zo heerlijk tegen mij te dutten.

Wat zou ik doen? Blijf ik liggen? Of draai ik
je zachtjes van mij af en kom ik naast je zitten. Dan kan ik je natuurlijk een
beetje strelen Terwijl ik nog lig te twijfelen rol jij zachtjes op je rug. Zo’n
mooi zicht hoe je daar met een gelukkige glimlach ligt te rusten.

Voorzichtig beweeg ik mijn mond richting jouw
wangen. Ik geef je een heel teder kusje en er verschijnt een lieve glimlach op
je snoetje. Mijn handen strelen door je haar. Ik krijg er zelf rillingen van,
zo fijn voelt het. Jij bent precies nog in dromenland, maar als mijn vingers zo
uit je haren, langs je hals en over je schouders glijden zie ik aan je reactie
dat je maar doet alsof je slaapt. Met mijn nagels glijd ik over je blote armen.
Kippenvel krijg je ervan…

Ik streel terug omhoog. Nu tot aan je kin om
dan mijn hand zo tussen je borsten door naar je buikje te laten glijden. Je
lichaam schokt als ik daarbij je borsten per ongeluk aanraak. Maar je blijft
rustig doen alsof je slaapt. Als ik je terug een kusje op je wangen geef hoor
ik een klein zuchtje. Ik kus je neusje. Ik kus je nog eens op je wang, maar nu
een beetje dichter bij je mond, je lippen gaan een beetje van elkaar, ik kus
nog eens en raak de hoek van je mond. Je kreunt heel zacht van genot.

Oh! Je moest eens weten wat ik nu allemaal zou
willen doen. Maar durf ik dat wel zo hier en nu?

Ik streel je nog een keer, nu van je buikje
omhoog naar je schouder, plagend dicht langs je rechterborst door, ik zie je
tepeltjes hard worden, ze steken heerlijk in je kleedje!

Maar dan worden we opgeschrikt! Opgeschrikt
door het oorverdovende lawaai van een oude tractor die de wei in komt. We
schrikken ons te pletter. We voelen ons een beetje betrapt, terwijl er
eigenlijk niet echt iets gebeurd is.

Maar zo met die gezellige boer in de wei is er
niets meer aan. Dus we pakken onze spulletjes weer netjes in en stappen dan
maar terug op de Vespa om ons ritje verder te zetten.

Je zit weer zo lekker dicht tegen mij, je
armen lekker rond mij. Ik voel zo alweer de goesting groeien. Hm… Ik zou je
hand zo graag een beetje verleggen…

Hoe zou dit verder gaan?

Zou deel 2 een stuk spannender zijn? Ik denk
het wel.

Vespa