DE NEUKTREIN

Een druilerige ochtend op het perron. Ik zoek mij een plekje
ergens tussen de grijze massa die dagelijks naar onze hoofdstad pendelt, en
trek mijn kap nog wat verder over mijn hoofd. Het regent pijpenstelen, en die
verdomde trein mag nu wel eens gauw gaan komen. Eindelijk, weer eens meer dan
een half uur te laat, bolt de al overvolle trein het station binnen. Ik wring
mij, samen met de rest van de massa, door de geopende deuren. Opeengepakt staan
we in de kleine ruimte tussen twee coupés.

Ik haal de krant boven en sla hem zo goed mogelijk open.
Shit, die is goed nat!

Dan maar op de smartphone even het nieuws checken. Ik steek
de krant terug weg en haal de Samsung Galaxy boven. Effe facebook openen, en
hopla: elke dag hetzelfde liedje. Foto’s van middelmatig klaargemaakt voer,
selfies van niet al te knappe tieners met modelambities…Waarom ik die app
eigenlijk nog op m’n phone heb staan…

Gelukkig staat de app van de krant wél garant voor enkele
interessante nieuwtjes, en al gauw ben ik verzonken in het nieuws van de dag…

“Vervoersbewijzen alsjeblieft!”

Het zal toch niet waar zijn zeker? Normaal gezien durven ze
zich zelfs niet laten zien als de trein overvol zit! Dapper baant ze zich een
weg door de meute, en valideert de langs alle kanten toegestoken abonnementen.
Een klein blondje, aan de mollige kant, strak in het uniform.

Zoals de meeste conductrices heeft ze een lichtblauw hemd,
grijze vest en een grijze kokerrok aan. Rond haar nek heeft ze dan het uniforme
sjaaltje gebonden dat haar decolleté ietwat bedekt. Om de volledige decolleté
te bedekken was het iets te klein want ze was toch goed voorzien van een
stevige C cup. Haar haar heeft ze strak in een vlecht gebonden die links over
haar schouder valt.

Met moeite geraakt ze vooruit, en vanuit m’n ooghoeken heb
ik zo rustig de tijd haar goed in me op te nemen. Een vrouw in een uniform
heeft zo zijn charmes, heb ik altijd al gevonden. Zij maakt zeker geen
uitzondering.

Wanneer ze dichter komt en de tickets en abonnementen
valideert maakt ze af en toe oogcontact met me. Geen idee waarom maar het doet
me iets.

Plots is ze vlakbij en realiseer ik me dat ik m’n abonnement
al in m’n hand heb. M’n fantasie had even de vrije loop gekregen. Nog wat
beduusd geef ik haar m’n mobib-kaart. Even langs de magnetische strook van haar
portable et voilà. Terwijl ik m’n kaart terug aanneem, probeert ze mij te
passeren, en schuurt zo met haar mooie stevige kont tegen mijn kruis. Mijn
kleine vriend was ondertussen door haar blik en men fantasie gegroeid. Een
beetje gegeneerd probeer ik van haar gezicht af te lezen of ze het ook gevoeld
heeft.

Haar blik verraad niets. Ik duik terug in het nieuws van de
dag, met een nog nazinderende paal in m’n broek.

Later…

Na een werkdag zoals zovele loop ik gehaast en met een rothumeur
naar het station. Die laatste vergadering was er net te veel aan. Gelukkig zijn
de weergoden mij al wat gunstiger gezind. Ik zet er stevig de pas in, want ik
moet nog naar de supermarkt ook. Vrouwlief staat erop dat ik enkele keertjes in
de week mijn steentje bijdraag in de keuken.

Het station ligt gelukkig op enkele 10 minuutjes goed
doorstappen van m’n werkplek, zodat ik even later sta aan te schuiven aan de
kassa van de Carrefour Express.

Met m’n handen vol boodschappen haal ik nog net de trein naar
huis. Deze keer geen drummende menigte. Door het uitlopen van die meeting op
het werk, is de spits zo goed als voorbij, en heb ik een hele coupé bijna voor
mij alleen, op een paar jongeren met hoofdtelefoon een aantal zetels verder na.
Ik plof me neer en haal opnieuw de krant boven. Gelukkig kurkdroog nu, dus weer
wat nieuw leesvoer.

Drie pagina’s verder in de krant, hoor ik de deur van de
coupé opengaan. Verstoord kijk ik even op. Het blondje, de treinbegeleidster
van vanmorgen, loopt door de lege wagon in mijn richting. De bovenste knoopjes
van haar lichtblauwe hemdje staan open, en het sjaaltje is ook nergens meer te
bekennen. Ergens aan mijn onderbuik begint m’n kleine vriend zich weer te roeren,
het ‘voorvalletje’ van vanmorgen nog indachtig. Dat wordt weer controle, denk
ik, en haal alvast mijn abonnement uit m’n binnenzak.

“Vervoersbewijs alstublieft,” zegt ze kordaat. Het moet
blijkbaar vooruitgaan. Ik overhandig haar m’n pasje, en ze haalt het over de
magneetstrook, maar deze keer blijft de portable stil. Opnieuw haalt ze de
kaart over de magneetstrook, maar wederom geen kik. Er schijnt een probleem te
zijn met uw kaart… Ook dat nog, denk ik, en probeer haar duidelijk te maken dat
ik vanochtend, en nota bene ook bij haar, geen enkel probleem had met mijn
kaart. Het haalt niets uit, en vraagt mij haar te volgen. Ik sta recht, steek
de krant terug in m’n rugzak en volg haar gelaten richting een kleine ruimte
aan het einde van de coupé. Klein. Héél klein. Gelukkig heb ik geen last van
claustrofobie.

Een uitklapbaar tafeltje en stoel vormen het meubilair. Door
één raampje zie ik het landschap voorbijflitsen. De deur achter mij valt dicht.
Deze ruimte is eigenlijk te klein voor twee, denk ik nog bij mezelf. Ik voel
onmiddellijk weer die heerlijke borsten die in m’n rug priemen.

“Zo, zwartrijder,” fluistert ze in mijn oor. “Denk je dat ik
deze morgen niet gemerkt had dat je paal mij wel zag zitten? Ik hoopte al dat
je deze trein opnieuw zou nemen…” Onmiddellijk voel ik me ongemakkelijk. Ik ben
ondertussen al een jaartje getrouwd, en heb nog nooit de drang gevoeld om
vreemd te gaan. Laat staan met een wildvreemde vrouw, op een rijdende trein!

Mijn vriendje in m’n broek denkt daar duidelijk anders over,
en is in een mum van tijd uitgeroeid tot een stevige paal. Dat heeft ook zij
ondertussen gemerkt. Ze neemt me bij de schouder, draait me om en neemt me
stevig bij m’n kruis.

“Weer lekker hard zo te voelen”. Haar handen
verdwijnen achter de rand van m’n broek. Ik probeer haar eerst nog tegen te
houden, maar uiteindelijk winnen de hormonen het van het gezond verstand…

Mijn verstand doet nog een laatste poging om afstand te
houden maar ondertussen heeft ze me al tegen de muur geduwd en m’n broek naar
beneden getrokken. Ze zakt door haar knieën en begint me gulzig af te zuigen.
Blijkbaar wel grote honger, te voelen aan de kracht en enthousiasme waarmee ze
mij aan het pijpen is. Ik wou eerst niet, maar als het dan toch gebeurd heb ik
liever controle. Ik leg een hand op haar hoofd en door zachtjes te duwen geef
ik aan dat ik wil dat ze dieper gaat. Ze kijkt verbaasd naar boven. Dit had ze
zeker niet verwacht! Best wel een geil zicht, die verbaasde ogen en m’n paal
diep in haar mond. Even moet ze kokhalzen omdat m’n grote vriend te diep haar
keel in gaat, maar al snel zuigt ze lekker verder. Ik word te geil om m’n
lading diep in haar keel te schieten, dus trek ik haar recht en wissel met haar
van plaats. Nu staat ze met haar rug tegen de muur. Ik trek haar hemd uit haar
rok en ruk het open. Enkele knopen springen los. Terwijl ik stevig haar borsten
masseer, open ik de sluiting van haar BH. Mijn tong duw ik tussen haar lippen
voor een heerlijk lange tongzoen. Ondertussen trekt ze zelf haar rok omhoog,
zodat ze haar slipje beter uit kan doen. Met de BH buiten spel zet ik mijn
lippen aan een van haar tepels. Lekker likken… Af en toe gebruik ik voorzichtig
m’n tanden. Telkens gromt ze. Het doet wel een beetje pijn, maar ze vindt het
heerlijk, zo ruw behandeld worden. Met haar slipje op de grond, dwaalt mijn
hand af richting kutje. Ik schuif twee vingers haar natte grotje binnen. Ik duw
ze in één keer helemaal naar binnen.

Als ik mijn vingers in en uit begin t schuiven, hoor ik een
soppend geluid, zo nat is ze al! Ondertussen tijd geworden om jongeheer in
actie te laten komen. Ik kom terug recht en haal m’n vingers uit haar poesje.
Ze blinken van het vocht en ik vind dat ze wel proper gemaakt mogen worden.
Terwijl ze me met haar ogen opgeilt, likt ze haar vocht van m’n vingers.
Wanneer deze proper zijn, neem ik ze bij haar billen, hef ze op en duw ze tegen
de muur. Ze slaat haar benen rond me. Met een harde stoot glij ik naar binnen
en laat ze wat zakken zodat ik ze op de juiste hoogte kom en heel m’n paal vlot
naar binnen kan. Meteen ga ik zo diep ik kan en stoot ik al stevig. Ik zie aan
haar gezicht dat ze het moeilijk heeft om het niet uit te schreeuwen. Ze zweet
en heeft een gezonde blos op haar wangen.

Mijn oog valt tijdens het stoten even op de portable. Het
zwarte scherm spreekt boekdelen. Dat ding staat gewoon uit! Zozo, denk ik bij
mezelf. Wat een sluw sletje…

Ik voer het tempo op en neuk haar harder. Ze moet echt op
haar tanden bijten om niet te schreeuwen. Als ze haar mond opendoet hoort heel
de coupe haar. Even heb ik een niet zo propere gedachte: het lijkt me wel een
goed moment om van gaatje te wisselen. De kans is 50/50 dat ze het wel ziet
zitten, maar als ze niet wil kan het nu misschien wel lekker zijn omdat ze geen
kant op kan… Al snel verdwijnt die gedachte uit m’n hoofd. Ik voel haar grotje
natter worden en zelfs met een gesloten mond hoor ik ze kreunen. Ik probeer
haar nog sneller en harder te neuken zodat ze klaarkomt. Ik voel haar lippen
samentrekken en ze slaakt een ingehouden kreun als gevolg van haar orgasme.
Voor mij was dat dan weer de druppel. Ik blijf nog even stoten en voel m’n
hoogtepunt opborrelen. Ik schiet m’n ballen leeg in haar grotje.

Nog even blijf ik ze vasthouden en leun ik tegen haar en
tegen de muur tot ik uitgespoten ben. Ik geef ze nog een kus en trek me terug.
M’n grote vriend blinkt nog van mijn en haar vocht en ik vraag haar om hem toch
nog even schoon te maken. Braaf knikt ze, helemaal nog niet bekomen van het
stevige geram. Ze klapt het stoeltje uit, zet zich, en neemt m’n paal in haar
mond.

Wanneer ik m’n broek terug wil optrekken zie ik haar slipje
liggen. Ik kijk naar haar. Ze zit nog op het stoeltje. Ik raap het slipje op,
hou het even voor haar neus en zeg; “zo, als jij je slipje nog terug wil
zien, verwacht ik je morgen weer op deze trein, op hetzelfde uur, én zonder
slipje!”

Ik heb de smaak te pakken. Thuis word ik maar enkele keren
per week getrakteerd op saaie, middelmatige seks, en dit lijkt mij een leuke
afwisseling.

Ze zwijgt, maar aan haar ogen zie ik dat pendelen net een
pak opwindender geworden is.

Ik trek m’n broek op, stop haar slipje in m’n rugzak, en
enkele ogenblikken later verlaat ik met spijt de neuktrein.

Thuisgekomen laad ik de boodschappen uit, en verstop het
slipje op een veilig plekje.

M’n vrouwtje is niet veel later thuis, en we genieten samen
van een heerlijk dinertje.

Wanneer we samen knus de zetel ingepalmd hebben, verneem ik
via het journaal dat er treinstakingen aankomen… het zal toch niet waar zijn
zeker! Een vloek ontsnapt me.

“Als je wil kan je met me meerijden, schatje, dat is
helemaal geen probleem hoor”.

“Neen, snauw ik, ik neem wel vakantie”.

Kermit

Graag jouw waardering voor dit verhaal op de DUIMPAGINA”

Welkom bij 4Fingers Kermit Laat ons vooral van nog veel verhalen genieten.
Liefs My