Blog Image

Verhalen voor de 4Fingers

OF U ER ZELF BIJ WAS.

2Blog2 - Megamastos

De kerstman

Tinus Boot Posted on do, december 24, 2020 13:50:47

Sinterklaas spelen, het zo omschrijven deed Bert te kort. Drie weken per jaar was hij Sinterklaas, compleet met zijn rol vergroeit. Twintig jaar terug, in verenigingsverband uit nood geboren, had hij zijn roeping ontdekt. De man die voor Sinterklaas zou spelen zegde op het laatste moment af en Bert werd voor de leeuwen geworpen. Het ging hem goed af en smaakte naar meer. In de jaren die volgden vervolmaakte hij zijn rol, tot het geen rol meer was.

De juiste stem had hij van nature, de bedachtzaamheid, de goede dictie leerde hij zich aan. Zijn gebrek aan lengte voor een statige oude baas compenseerde hij met hakken. Zijn vriendin, en later zijn vrouw, werd Piet, of Pieta de koosnaam die hij voor haar ging gebruiken. Hun goede naam als Sint en Piet werd steeds bekender en ze werden vaak gevraagd. Zo vaak dat ze konden selecteren uit de leukste opdrachten. Voor het geld deden ze het al lang niet meer. Ze hadden goed geboerd. 

Toen werd het 2020, een rampjaar. Tegen langdurig thuis werken, dicht op elkaars lip, bleek hun huwelijk niet bestand. Pieta, huurde een appartement en vertrok. “Op proef,” noemde ze het. In het begin koesterden beiden nog hoop. Ze spraken het niet naar elkaar uit, maar beiden hoopten dat gezamenlijk eind november weer op pad tot verzoening zou leiden. Het pakte anders uit. Er waren geen optredens te verwachten. Het land zat intelligent op slot, geen groepen, geen feestjes. De genadeklap voor Bert kwam, toen een gezamenlijke “vriendin” vertelde dat zijn Pieta kennis had aan een zekere Pieter, een Surinamer. Het was niet de kleur, maar de naam die hem woedend maakte.

Waar Bert de eenzaamheid in zijn bed bestreden had door aan seks met Pieta te denken, zocht hij daarna zijn heil op Internet. Alles om het lichaam en gezicht van Pieta uit zijn gedachten te bannen. Hij overwoog dating sites en bezocht er een paar zonder in te schrijven. Hij deed het niet, opnieuw verliefd worden moest spontaan gebeuren, besloot hij. Thuis werkend, met verenigingsactiviteiten op een laag pitje en veelal online winkelend, bleek dat een illusie. Het werd november en Sinterklaas optredens zaten er niet of nauwelijks in. Met Pieta aan zijn zijde hadden aantrekkelijke vrouwen, die net als de kinderen, bij hem op schoot kropen, nooit tot heftige beroering in zijn kruis geleid. Wat een gemiste kansen, dacht hij. Er aan terugdenkend wraakzuchtig. Dat zou anders worden, besloot hij. Helaas, het werd niet anders. Er kwamen nauwelijks aanvragen. En die er wel kwamen wilden bijna altijd een Piet er bij. Bij de overblijvende kwam hij niet verder dan anderhalve meter van de voordeur.

Eén keer haakte hij zelf af. Het adres op een industrieterrein had hem al wantrouwig gemaakt. Het bleek een afgelegen en vervallen bedrijfspand. Voor het pand stonden tientallen auto”s, scooters en fietsen. Met de deuren van de auto nog dicht hoorde Bert harde discodreunen in het pand. Aarzelend opende hij het portier en pakte zijn mijter en staf van de achterbank. De discodreun wijzigde in “Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht,” het volume nog wat hoger dan de toch al luide discodreun. Zonder knecht, corrigeerde Bert in gedachten. Verbaasd keek hij naar het pand. Er waren wat gasten naar buiten gekomen en voor de ramen op de bovenverdieping verdrongen zich tientallen mensen. Iedereen dicht op elkaar en zonder bescherming. Bert schrok en draaide zich om naar de auto. Hij opende het achterportier en gooide zijn staf en mijter weer op de achterbank.

“He klootzak, wat flik je me nou?” werd er geschreeuwd. Bert sprong achter het stuur. Een paar woedend ogende types, met weinig respect voor de goedheilige man, kwamen naar de auto toegerend. Gelukkig startte de auto direct, Bert gaf gas en scheurde het industrieterrein af. Na dat avontuur was hij helemaal klaar met zijn Sinterklaas zijn. De eenzaamheid en zijn behoefte aan echte seks begonnen nog meer te knagen dan in de voorgaande maanden. Zo erg, dat hij besloot toch een poging op een datingsite te wagen. De eerste reacties waren hoopvol en een contact sprong er uit. Een tien jaar jongere en op de foto”s aantrekkelijk ogende vrouw. Ze genoot van zijn berichten, schreef ze. Ze wilde geen telefonisch contact, maar ze kwam wel met een voorstel voor een ontmoeting. De horeca dicht en herfstweer, ze wilde hem best thuis ontvangen. 

In de dagen die volgden liet hij zijn pik met rust. Gedoucht, in een schone onderbroek en netjes aangekleed, ging hij op bezoek in een appartementencomplex in Utrecht. Verbaasd keek ze naar de bos bloemen in zijn hand. “Oh, dank je, kom binnen.” Hij zag kinderkleren en speelgoed, daar hadden ze het niet over gehad. Terwijl hij nog met zijn jas in de weer was, zei ze, “ik zal het maar direct zeggen.” Hij schrok van haar harde scherpe stem. “Ik vind je aardig en best een lieve man, maar de schoorsteen moet hier ook roken.” Ze vroeg hem om honderdvijftig euro neer te leggen op een kastje, daarna zou ze hem “vreselijk verwennen.” Had hij zich zo vergist? Onthutst keek hij haar aan. Zijn nood was hoog en hij had bijna toegehapt, als ze niet op zijn verbaasde blik had gereageerd met, “ik ben Sinterklaas niet.” Met zijn jas half aan, draaide hij zich om, wegwezen. Op weg naar de buitendeur riep ze nog “honderd mag ook, hoor.” Het werd behelpen die avond.

Tijdens een rondje hardlopen met een vriend, keurig meters uit elkaar, merkte die vriend het. Bert was niet zo van het te koop lopen met zijn ellende, maar hij leek zo bedrukt en keek zo gepijnigd dat de vriend doorvroeg. Zijn teleurstelling over de voorbije weken, waarin hij Sinterklaas niet was geweest, kwam er uit. Dat hij Pieta miste zei hij niet, dat hoefde niet, dat had zijn vriend al lang begrepen. Een dag later belde zijn loopmaat, hij had een oplossing, “Kerstman, spelen bij een relatie.”

Bert twijfelde, Kerstman, hij had er niets mee. Sinterklaas kent een eeuwenoude traditie en de Kerstman is een product van de commercie in Amerika. Sinterklaas is een rijzige eerbied wekkende man is, vol kennis en ervaring. De Kerstman, daarentegen is een vadsige vulgaire schreeuwer. Ho, ho, ho en dat is zo”n beetje zijn hele vocabulaire. Een dag lang kerstpakketten naar de thuis werkende medewerkers brengen. Daarbij voor iedere medewerker een door de eigenaar van het bedrijf op papier gezet persoonlijke boodschap voorlezen. Maar. De scheiding en twee huishoudens hadden er qua kosten in gehakt. Het betaalde dik en Bert trapte er in.

In een gehuurd kerstmanpak met een plastic voorbindbuik en in een bus van het bedrijf, volgeladen met kerstpakketten ging hij op pad. Om de hoek bij zijn eerste bestemming las hij de persoonlijke boodschap, zodat hij die vlot zou kunnen overbrengen. Het bleken tien regels over scores op prestatie indicatoren, een helaas niet gehaalde target en een Nieuwjaars event dat niet door kon gaan. Het stukje eindigde met hoe de eigenaar het betreurde dat hij niet persoonlijk in staat was om het cadeau te overhandigen en zijn waardering uit te spreken. Oh? Dacht Bert, bij het ophalen van de bus had hij de eigenaar kort gesproken en hem zien vertrekken met een golftas. Het werd een bijzondere dag. 

Al op het eerste adres voelde hij zich voor gek staan in het kerstmannenpak.

“Tring.” “Oh een kerstpakket, nee mijn man is niet thuis. Ik hoop dat er dit jaar iets bruikbaars in zit.” Het werd niet beter die dag.

“Toch niet weer, die zure wijn?”

“Laat maar op de stoep staan, dan neem ik het straks mee naar de voedselbank.”

“De doos wordt ieder jaar kleiner.”

Na een vijfde poging stopte Bert met het voorlezen van de persoonlijke boodschappen. Het briefje op de doos voor de deur, aanbellen, twee stappen terug en deelgenoot worden van de blijdschap van de ontvanger volstond. Halverwege overwoog hij om zijn rol als Kerstman echt serieus te nemen en de rest af te leveren bij de voedselbank of een kringloopwinkel. Hij deed het niet en zijn plichtsgetrouwheid werd beloond. Wel laat en pas op het allerlaatste adres.

In de schemering reed hij door een wijk met opvallend veel feestverlichting in de tuinen. Verlichte bomen, Bambi’s, rendieren, sleden, een opblaas kerstman, het leek wel een wedstrijd wie de meeste lichtjes in de tuin had. Uit de autoradio klonk, “komt allen te samen, jubelend van vreugde,” ‘nou nee,’ mompelde Bert voordat hij de radio uitzette. Zijn bestemming bleek een van de weinige huizen in de wijk zonder tuinverlichting. Voor de laatste keer, pakketje op de stoep, aanbellen, twee stappen terug. Goedenavond wensen, hohoho kon hij nog steeds niet uit zijn strot krijgen, daarna de bus wegbrengen en naar huis. De deur werd geopend door een vrouw van zijn leeftijd. Ze keek teleurgesteld.

“Oh, ik hoopte dat u de loodgieter was.”

Nee, dacht Bert en de Kerstman ook niet. “Uw kerstpakket,” Hij draaide zich om en liep naar de bus.

“Hebt u toevallig verstand van lekkages.”

Bert twijfelde, handig met gereedschap was hij zeker, maar hij was het zat en verlangde naar huis. Het kwam niet door de kerstsfeer met de verlichting in de tuinen dat hij aarzelde, het was haar teleurgestelde gezicht.

“Wat is er aan de hand, misschien kan ik u helpen.” Haar gezicht klaarde op. Ze bleek een lekkage te hebben en alle loodgieters die ze had gebeld hadden geen tijd. Een had na aandringen toegezegd dat, als hij met een andere klus snel klaar was, hij langs zou komen. Het was bijna avond en ze was bang dat hij niet meer zou komen. De lekkage zat in een keukenkastje en ze had de hoofdkraan dichtgedraaid, waardoor ze al een dag zonder water zat. Met een mondkapje op volgde hij haar naar binnen. Knielend voor het kastje en tastend met zijn handen vond hij het probleem, een losgeschoten soldeerverbinding. Hij legde haar uit dat hij de lekkage kon verhelpen maar dan eerst thuis materiaal en gereedschap moest halen. Plus de bus wegbrengen, bij elkaar ging dat wel een uur duren. Ze keek sip, tot ze op een idee kwam. Haar overleden man was een doe-het-zelver geweest en al zijn spullen waren nog in de garage. Samen gingen ze op zoek.

Onderweg naar de garage noemde ze haar naam. “Anja”, en pakte ze ook een mondkapje. Met enige moeite vonden ze alles wat Bert nodig had: een stukje koperen buis, snelkoppelingen en gereedschap. Gewapend met de buit ging Bert aan de slag. Het lukte niet goed, zijn kerstman buik zat in de weg en knielend kon hij er niet goed bij. In zijn gehuurde kerstmanpak languit op de vloer met zijn bovenlichaam in het kastje, leek hem ook geen goed idee. Hij verontschuldigde zich dat hij zich tot op zijn onderbroek en shirt moest uitkleden. Ze moest er om lachen, ze had vaker een man in zijn onderbroek gezien. Deels ontkleed legde Bert al zijn gereedschap zo neer dat hij er gemakkelijk bij kon. Hij ging op zijn rug leggen en wurmde zijn hoofd en schouders het kastje in. Al sleutelend ging het mis.

Hij herinnerde zich een filmpje dat hij, inspiratie zoekend, gezien had. Een loodgieter in de zelfde houding liggend zoals hij, met zijn hoofd in een aanrechtkastje. Een huisvrouw die op de loodgieter afstapte en zijn riem losmaakte en daarna zijn broek. De broek werd omlaag gesjord, waarop er een grote erectie te voorschijn kwam. De huisvrouw, schoof daarop haar slipje opzij en nam plaats op de loodgieter. Hij voelde dat hij een erectie kreeg. Aan andere dingen denken, hij deed zijn best, het werkte niet, het werd alleen maar erger. Er was te weinig ruimte in zijn onderbroek, niet alleen werd de stof van zijn slip opgerekt. Het topje van zijn eikel groeide boven de band van zijn slip uit. ‘Ik lig hier letterlijk voor lul,’ dacht hij. Wat zal ze wel niet denken? Hij hoorde haar een stap zetten, zou ze …?

“Gaat het?” Anja had eerst met verwondering naar zijn groeiende erectie gekeken, verbazing die overging in bewondering toen het geval op volle sterkte kwam en zijn eikel zich liet zien. Onbewust had ze een stap dichterbij gezet en ze moest zich beheersen om niet naast hem te knielen en zijn slip af te stropen. Het hele geval de vrijheid geven, het in haar hand pakken. Voelen hoe hard het was en toch zacht in de aanraking, voelen hoe het met zijn hartkloppingen pulseerde. Wat had ze zo iets gemist. Ze beheerste zich. Wel giechelde ze zachtjes. Waarschijnlijk was hij getrouwd en daar begon ze niet aan. Ze maskeerde haar giechel door te vragen of het ging.

“Ja prima, bijna klaar.” De dubbelzinnigheid van zijn antwoord ontging hem. Haar nuchtere vraag hielp, gelukkig slonk zijn erectie. Zich op zijn zij van haar wegdraaiend maakte hij de reparatie af. Uit het kastje tevoorschijn komend, had hij een rood hoofd. Daar is al zijn bloed nu naar toegestroomd, dacht Anja. Haar brede glimlach bleef achter haar mondkapje voor Bert verborgen. Hij droeg geen ring zag ze, voordat ze naar de meterkast liep om op Bert’s verzoek de kraan een stukje open te draaien. De reparatie hield, het bleef droog.

Ze stond er op dat hij iets dronk. Zij met een glas wijn en Bert met een biertje, zaten ze op veilige afstand tegenover elkaar. De mondkapjes gingen weer af. Bert had het kriebelende kerstmanpak nog even uitgelaten. Zij vertelde over haar werk en vroeg hoe hij bij haar werkgever als Kerstman terecht was gekomen. Terwijl ze praatte nam Bert haar op. Ja, ongeveer zijn leeftijd, klein en een slank postuur. Niet uitgesproken knap, wel een aantrekkelijke vrouw. Levendig, dacht hij, kijkend hoe haar bewegende handen haar verhaal ondersteunden. Tijdens zijn verhaal over hoe hij Kerstman was geworden en wat hij die dag had meegemaakt, barstte ze in lachen uit. Verbaasd keek hij haar aan. Hij voelde zich juist zo op zijn gemak bij haar.

“Ik zie het voor me en dan hoe je dit bij mij op de bank in je onderbroek zit te vertellen.” Dat maakte dat bij Bert zijn bloed weer harder stroomde. Niet omlaag om de zaak daar op te pompen, maar naar zijn hoofd, dat weer rood werd. Anja zag het en er kwam een plan in haar op. Twee jaar weduwe en na een jaar was ze gaan daten, dat was niet bevallen en nu werd dit haar in de schoot geworpen. Nou ja geworpen, maar haar schoot kon wel wat gebruiken. Ze besloot er moeite voor te doen.

Bert was gedurende zijn lange huwelijk nooit een flirt geweest. Hij betwijfelde of Anja hem, wel of niet, zag zitten. Ze leek met hem te flirten en hij hoopte dat het dat was. Toch vroeg hij zich af, hoe hij het moest aanpakken. Anja niet, ze stond op en trok haar shirt uit.

“Samen in ons ondergoed is eerlijker.” Bert zag haar slanke bovenlichaam. Haar borsten nog verborgen in een kleine rode bh. Ook haar broek ging uit en in een degelijke grijze boxerachtige onderbroek ging ze weer zitten. Anja lachte in zich zelf, komt er een man langs en dan ben ik er niet op gekleed. Het initiatief lag nu bij hem begreep Bert. Hij ging er voor.

“Mag ik je kussen?” 

De mondkapjes werden vergeten toen ze even later samen op de bank kusten. Een voorzichtige kus werd een heftige kus. Na even ademhalen werden twee tongen verstrengeld en er werd er zachtjes op lippen gekauwd. Zijn hand ging in haar bh en tepels werden gestreeld. Haar hand ging naar zijn onderbroek. Tevreden stelde ze vast dat zijn eikel weer boven de rand uit kwam. Ze voelde zich geil, geiler dan ze in tijden geweest was. Dat maakte dat ze de kus afbrak en haar hoofd omlaag boog. Bert kreunde toen haar lippen zijn eikel omvatte. Na een dag in het pak rook hij naar zweet en naar man. Het deerde haar niet, sterker nog ze voelde dat ze heel nat was.

Bert die ondertussen zijn hand in haar broekje had gestoken voelde dat ook. Stugge haartjes en daaronder warme vochtigheid. Anja ging wat verzitten zodat Bert verder kon, twee vingers schoven naar binnen. Zij pijpte en hij vingerde en het was voor hem zo lekker dat hij maar een gedachte had, doorgaan. Het was Anja die het afbrak met, “kom in me.” 

Ze dachten geen van beiden aan een condoom en als ze er al aan gedacht hadden dan was het tevergeefs geweest. Hij had ze niet bij zich en zij had ze niet in huis. De onderbroeken vlogen uit. Anja strekte zich uit op de bank en met zijn sokken nog aan kwam Bert op haar. Anja toonde haar gretigheid door zijn erectie vast te pakken en die zonder verder voorspel in haar te leiden.

Bert stootte en Anja ontving gretig iedere stoot. Het zwiepte haar op, haar zuchten werd kreunen en haar orgasme kwam snel. Hij dacht aan inhouden om niet voor haar te komen, toen ze begon te schokken en zachtjes jammerend klaar kwam. Bart stopte met bewegen en genoot van het samentrekken van haar vulva rond zijn pik. Het lukte hem maar net om niet te spuiten. Ze voelde hem aan, voldaan en met zweetdruppels op haar voorhoofd keek ze hem lachend aan, “kom op, nu doorgaan.” Een overbodige aansporing, hoewel als ze sporen had gehad dan had ze die kunnen gebruiken. Met haar benen om hem heen trommelde ze met haar hielen in zijn zij.

Bert stootte en stootte, een nieuw orgasme kwam op en Bert ging er in mee. Het was bijna een half jaar geleden dat hij zijn zaad in een warme zachte kut had geloosd, het voelde zoveel beter dan klaar komen in zijn hand. Op zijn ellebogen steunend bleef hij op haar liggen. Nu pas merkte hij hoe ongemakkelijk de bank was. Astrid merkte het ook en schoof wat op om ruimte voor hem te maken. Met de armen om elkaar heen, elkaar vasthoudend, lukte het net om met de gezichten naar elkaar toe samen op de bank te blijven. Ze waren een paar minuten stil en lagen tegen elkaar aan na te genieten. Bert verroerde zich om een lok haar uit haar gezicht te vegen. Daarop kuste ze hem.

“Dank je Kerstman, dit had ik nodig.”

“De Kerstman ook,” grinnikte Bert. 

“Ik moet naar het toilet,” zei ze even later, zich verontschuldigend van hem losmakend. Ze kwamen overeind.

“Oh Jezus, wat veel” riep ze naast de bank, met haar slipje haar kruis droog wrijvend. “Komt dat door je verblijf op de Noordpool?” Bert schoot in de lach en keek met verbazing en zonder te protesteren toe hoe ze ook zijn onderbroek als poetslap gebruikte. Ze liep de kamer uit en Bert, die nog maar weinig van haar lichaam gezien had, genoot van haar bewegende ronde billen. Hij keek de kamer rond. Er stond een minikerstboompje met wat foto’s er om heen. Waaronder een paar van Anja met een man. Op de foto’s waren ze jong en op sommigen nog piepjong. Ze oogden gelukkig. Hij hoorde een toilet doortrekken en gerommel elders in huis. Na een minuut of vijf kwam ze terug in een badjas. Ze had een kamerjas over haar arm.

“Trek die maar even aan.”

Bij het aantrekken zag Bart, tot zijn schik, de naam van een bekende hotelketen op de jas. Thuis had een bijpassende asbak. Ze vertelde dat ze pizza’s in de oven had gezet en vroeg wat hij wilde drinken. Bert keek naar zijn nog maar half opgedronken biertje op de salontafel. Hij had er geen trek meer in en vroeg om koffie. Pas met Anja terug naar de keuken drong het tot hem door dat ze geen “wil je?” had gebruikt. Ze nam aan dat hij bleef en hij had gereageerd of het vanzelfsprekend was.

Ze aten pizza en ze kletsten alsof ze elkaar al jaren kenden. Ze sprak over haar man en hoe hij plotseling ziek werd en Bert vertelde over zijn scheiding en de verwarring daarna. Met de pizza’s bijna op boog ze over de tafel om met haar vinger een kruimel uit zijn mondhoek te vegen. Een liefkozend gebaar dat Bert, met inkijk in haar openvallende badjas, beantwoorde door een tepel te strelen. Op haar voorstel gingen ze samen douchen. Met hun badjassen uit stonden ze naakt in de badkamer. De pik van Bert roerde zich weer. Ze pakte hem vast en voelde het in haar hand verder groeien.

“De wederopstanding.” zei ze.

“Ja, maar dat was niet met Kerstmis, dat had dacht ik met Pasen te maken.”

Samen in de kleine douchecabine zeepten ze elkaar in en verkenden ze elkaars lichaam verder. Het bood verrassingen, zoals littekens en bij Anja een vlindertje op een enkel.

Het elkaar afdrogen ging heel zorgvuldig, daarna nam Anja Bert mee nam naar haar slaapkamer. Hij zag hoe ze snel een huwelijksfoto oppakte en omgekeerd neerlegde. Het stoorde hem niet, hij begreep het. Hij nam haar in zijn armen en ze kusten. Daarna vroeg hij haar om op bed te gaan liggen. Hij manoeuvreerde haar zo dat ze op haar rug lag met haar benen buitenboord. Anja voelde aan waar hij naar toe wilde en werkte mee. Naast het bed tussen haar benen knielend had hij vol zicht op haar kut. Er zijn mannen die een kut alleen zien als een spleet om te vullen. Bert niet, hij zag schoonheid.

De heuvels van haar grote schaamlippen, de naar buiten stekende gezwollen binnenste schaamlippen en toen ze haar benen meer spreidde de verleidelijke rozige binnenkant. Hij drukte er een kus op en proefde vochtigheid, waar hij haar zonet zorgvuldig had afgedroogd. Hij richtte zijn hoofd op voor oogcontact.

“Ja toe.”

Ze voelde hoe zijn tong naar binnendrong en hoe even later zijn tong haar kittelaar beroerde. Ze genoot en gaf zich over aan het genot. Nog even overwoog ze om anders te gaan liggen om hem ook … Ze besloot het niet te doen, om heerlijk egoïstisch te zijn en zich te laten verwennen. God wat had ze dit gemist, daarna kwam zijn beurt. Ze kwam, dat maakte ze goed duidelijk, zowel hoorbaar als vochtig. Met zijn hand zijn mond afvegend hielp Bert haar verder op bed. Ze kuste hem en likte over zijn lippen.

“Nu moet jij gaan liggen.”

Ze ging op haar knieën over hem heen zitten en ving zonder haar handen te gebruiken zijn erectie in haar schoot. Bart richtte zijn hoofd op om te zien hoe ze zich liet zakken en hoe zijn pik tussen haar schaamlippen naar binnen gleed. Ze bereed hem en hij hielp haar. Eerst door haar handen vast te houden en later door met zijn handen onder haar billen haar beweging te ondersteunen. Ze werkte zich zelf naar een hoogtepunt en Bert ging mee. Terwijl ze kwam stootte hij een paar keer omhoog, totdat zijn zaad begon te stromen.

Later die avond moest er nog een bus weggebracht worden. Anja twijfelde er over mee gaan en daarna samen naar zijn huis. Bert twijfelde over aandringen. Ze deden het niet, beiden voelden de zekerheid dat ze meer deelden dan terloopse seks. Beiden wilden nadenken en het gebeurde een plekje geven. Waarbij ze niet nadachten over “of” maar “hoe” ze met elkaar verder zouden gaan. Vanuit de deuropening keek Anja de wegrijdende bus na. Ze zag de kerstverlichting in de tuinen. In wonderen geloofde ze niet, het ontbrak haar wel aan een beter woord voor wat haar overkomen was.

In de bus voelde Bert het akelige kriebelige kerstmanpak en ook de opgedroogde vlekken in zijn onderbroek jeukten. Dat laatste leverde een mooie gedachte op. Hij zong achter het stuur.

“Sinterklaas, wie kent hem niet.”

Tinus Boot

Graag Uw sterrenwaardering boven en/of reactie onder het verhaal. En/of rechtstreekse mail met de schrijver. Dank u

My



De Kerstman

Tinus Boot Posted on vr, december 22, 2017 12:24:42


De Kerstman

Tweede kerstdag ‘s morgens. Vermoeid na een slapeloze nacht
werd Dolf het verhoorkamertje binnengeleid. Hetzelfde duo als van het eerdere
verhoor de vorige dag wachtte hem op.

“U wilt nog steeds geen advocaat?”

“Nee, stelletje klootzakken. Ik ben onschuldig, ik ben er in
geluisd”.

“Wilt u iets drinken?”

“Ja koffie, zwart”.

Terwijl de lange koffie ging halen, dwaalden zijn gedachten
af naar hoe hij hier terecht gekomen was.

Een paar maanden terug was zijn tegenspoed begonnen. Zijn
ontslag dreigde al een tijdje, er waren genoeg waarschuwingen en signalen
geweest. Door zijn toegenomen alcoholconsumptie en de lucht er van tijdens
werktijd verslechterde de relatie met zijn werkgever. Hij had redenen genoeg om
te drinken. Suze had hem verlaten en de kinderen hadden haar kant gekozen. Het
onverstandig belegde spaargeld en het gekloot op zijn werk werkten ook niet
mee.

In oktober was hij het huis uit gegaan en het voelde als
uitgezet zijn. ‘s avonds alleen op zijn flatje viel er weinig anders te doen
dan te zuipen. Trompet spelen zat er na de tweede ruzie in de gehorige flat
niet meer in. Kutburen. En waarom allemaal? Hij was vreemd gegaan. Een keertje
maar, nou ja een paar keer, maar met de zelfde vrouw. Er stond pas nog een
artikel in de krant, vijfentwintig procent van de Nederlanders gaat wel eens
vreemd. Suze was vooral kwaad omdat het met een vriendin van haar was. Nou ja
vriendin? Mooie vriendin, dat ze met hem naar bed ging.

Gelukkig had hij recht op een flinke vertrekpremie. Zo
flink, dat hij besloot een paar maanden niets te doen. Een nieuwe rotbaan
zoeken kon altijd nog. Achteraf gezien had hij dat beter wel kunnen doen. Het
niets doen in de winter op die tering flat viel tegen en al snel sloeg de
verveling toe. Om niet de hele dag te drinken stelde hij zich als regel ‘nooit
voor drieën”. Dat lukte, maar met moeite.

De verveling werd zo groot dat hij af en toe door
tijdschriften en folders bladerde en zo las hij over ‘Kerstman te huur’.

‘U bent hier op de
juiste pagina voor een goede, vriendelijke, charmante en echte klassieke Kerstman!’

‘Kerstman zijn is meer
dan een pak aan, een baard om, een hohoho roepen!

De Kerstman is een
echte entertainer die een Kerstman is en niet speelt!’

Zijn trompet mee en Kerstman spelen, het leek hem wel wat.
Zijn buikje groeide toch al door het nietsdoen en drinken, zo’n pak zou hem
goed passen. Nog een beetje doordrinken dan werd zijn neus permanent rood. Hij
was er voor geknipt.

Als Kerstman ging hij afstand nemen van zijn ouwe werk en
routine. Hohoho! Lol trappen en af en toe een neutje tegen de kou. En over kou
gesproken, wat leuke vrouwen met hun warme billen op schoot, dat zou hem wel
uitkomen. De laatste seks was meer dan twee maanden terug. Het ging zo lekker,
thuis zijn natje en zijn droogje en Anne als bonus. Als dat stomme wijf nu
gewoon haar mond gehouden had, maar nee hoor. Nadat ze een ruzietje hadden
gehad kreeg ze ineens spijt. Moest ze zo nodig hun relatie aan zijn vrouw
opbiechten.

Takkewijf, zij was nota bene begonnen. Vier maanden terug op
een tuinfeest bij haar thuis. Iedereen aan de hapjes en de drankjes in de tuin
en hij was even naar binnen gelopen om wat biertjes te halen. Anne stond in de
keuken iets klaar te maken en hij wilde met de biertjes in zijn handen achter
haar langs. Per ongeluk schuurde hij toen langs haar billen. Ze had zich
omgedraaid, “dat komt er van als je een buikje krijgt”.

Dat liet hij niet op zich zitten, “goed gereedschap hangt
onder een afdak”.

“Oh ja?” Ze had haar hand uitgestoken en hem zachtjes in
zijn ballen geknepen. Met in iedere hand drie flesjes kon hij niets terug doen.
Rood aangelopen en met een opkomende erectie was hij naar buiten gelopen. De
dag er na had hij haar gebeld, “ik wil revanche”.

Revanche had hij gekregen en steeds bij haar thuis. Met zijn
goede gereedschap had hij haar twee maanden lang regelmatig geneukt. Omdat ze
niet in haar echtelijk bed met hem wilde vrijen kreeg het vrijen een extra dimensie.
Net als in het begin met Suze. Op de keukentafel, onder de douche, in een
logeerbed en één keer, op een avond tijdens een feestje, in een
fietsenschuurtje.

Tot het mis ging. En hij maar denken dat ze een geil loeder
was, die overal voor in was. Ondanks het Christelijke visje dat zij en haar man
achter op de gezinsauto hadden leek het wel of ze de Kamasutra wilde
herschrijven. Overal voor in. Tot op een middag waarop ze samen een paar uur
van hun werk verzuimden. Zij had hem gepijpt en toen wilde ze dat hij haar zou
beffen. Wat hij precies gezegd had wist hij niet meer. Iets van. “Als je die
lekkere geile Christelijke kut van je scheert dan ga ik je likken. Nu ben je
vanonder net een kerel met een baard”.

Ze was kwaad geworden en had hem uitgescholden voor
“asociale klootzak”. Omdat hij geen zin had om zijn neus in een natte bos haar
te steken, kreeg ze last van haar geweten. Stomme trut.

Hij meldde zich aan als Kerstman en zo waar, hij werd
aangenomen. Zijn eerste optreden was op een personeelsfeest. Geen alcohol, zo
was hij vooraf geïnstrueerd. Dat lapte hij aan zijn bont gevoerde Kerstmanlaarzen.
Het was nog een saai feest ook, met een optreden van een bekende Volendamse
zanger. Alle vrouwelijke aandacht ging naar die verdomde palingboer en geen
enkele vrouw wilde bij de Kerstman op schoot.

Zijn tweede optreden was bij de aankomst van een cruiseschip
op de passenger terminal Amsterdam. Behalve twee ouwe Chinese of Japanse wijven
liep iedereen langs hem heen. Selfies met oma’s daarvoor was hij hier niet aan
begonnen. De rest van de passagiers stormden langs hem heen. Op weg naar de
koffieshops en de hoeren. “Red light district turn left, marihua turn right,”
riep hij balorig naar de laatste passagiers die hem passeerden. Als hij niet de
volgende dag een optreden in een nieuw geopende hudson bay vestiging in het
vooruitzicht had, dan was hij er mee gekapt.

De ochtend viel tegen, alleen maar pensionado’s en moeders
met baby’s en peuters. Hij kreeg huilende en angstig kijkende peuters op
schoot, maar geen jonge sappige moeders. Zelfs geen oma’s. De enige afwisseling
kwam van twee stomme spijbelende pubermeiden. Ze hadden een tijdje staan kijken
om moed te verzamelen en gefluisterd.

“Kerstman?”

“Hohoho, wat kan ik voor jullie doen?”

“Is het waar dat u net als de schotten geen onderbroek draagt?”

“Ja hoor, kijk maar”.

Ze renden lachend weg.

‘s Middags werd het beter. Hij scoorde drie moeders die voor
een selfie bij de Kerstman op schoot gingen zitten. Van de drie was er een
zeker de zonde waard. Hoezo zonde? Dacht hij later, ik ben nu godverdomme vrijgezel.
Het was een Surinaamse met grote tieten en een stevige kont. Hij had de indruk
dat ze expres lang prutste met de selfie en met haar billen op hem zat te
draaien om hem op te geilen. Toen ze weg was kwam hij op een idee. Kaartjes
laten maken. Kerstman te huur en zijn telefoonnummer. Dat diende dan gelijk
twee doelen. Contact met interessante vrouwen en promotie. Waarom zou hij
genoegen nemen met vierentwintig euro per uur en die kutorganisatie rijk over
zijn rug laten worden? Het duurde nog een paar dagen tot het kerstmis was en
misschien kon hij er een mooi slaatje uit slaan.

De volgende dag had hij weer dienst in het warenhuis. De
ochtend was bijna een kopie van de vorige morgen. Behalve dan dat er nu een
oude Indische dame op schoot wilde voor een selfie. Hij mocht haar wel en
speelde mee. ‘s Middags kwamen er twee vriendinnen langs. Rond de veertig
schatte hij hen. Een stevige forse blondine met dikke tieten en een kleine
donkere, met zo te zien leuke punttietjes. Ze bleven staan en hij zag dat ze
naar hem keken.

“Hohoho, selfie met de Kerstman jongedames?”

Ze wilden wel. Het werd een hele fotosessie. Foto met zijn
drieën, foto ieder apart met de Kerstman en een foto van hem met de forse
blonde op schoot. Als hij had mogen kiezen, dan liever de kleine donkere.

“Als jullie een Kerstman nodig hebben, dan ben ik er voor
jullie”. Ze namen de kaartjes met een glimlach aan.

Tegen het eind van de middag voelde hij zijn telefoon
trillen. Het was even rustig en hij haalde zijn telefoon te voorschijn.

“Dolf”.

Er klonk een vouwenstem. “Spreek ik met de Kerstman?”

“Hohoho, met Santa Claus”.

Het bleek de blonde van het tweetal van die middag. Hoe laat
de Kerstman vrij was en of hij trek had in een borreltje?

Ja, en in neuken, dacht hij. Hij werd uitgenodigd op hun
kamer in het Bastion hotel “en oh ja, wil je het Kerstmanpak meebrengen?”

Met het pak in een Aldi boodschappentas klopte hij op de
deur van kamer 213. De kleine donkere deed open. “Oh, zie je er zo uit!”

Van de grote blonde kreeg hij een kus op zijn wang.
Ongevraagd kreeg hij een glas Jägermeister aangereikt. “Tegen de kou”. De forse
blonde stelde zich voor als Toos en de naar de kleine donkere wijzend, “dat is
Kim”.

Terwijl de kleine nors toekeek, deed de blonde haar best
voor een gesprek. Ze vroeg hem waarom hij Kerstman speelde. Hij vertelde dat
hij tussen twee banen inzat en wat te doen wilde hebben.

En in contact wil komen met lekkere wijven zoals jij, dacht
hij. Ze kletsten door over hoe het was om Kerstman te zijn en of hij zo leuke
dingen beleefde. De kleine donkere bleef zwijgen en haar enige bijdrage was het
nog eens volschenken van zijn glas. Nadat hij zijn tweede borrel
achterovergeslagen had vertelde de blonde dat zij zich ook wel eens Kerstman
wilde voelen.

“Dan trek je toch mijn pak aan”.

Om het pak te passen kleedde de blonde zich zonder schroom
tot op haar ondergoed uit. Ze droeg een gewone maar goed gevulde bh. Dat was
niet wat zijn aandacht trok, dat was haar string. Suze droeg nooit strings en
takkenwijf Anne had altijd degelijke onderbroeken aan. Om het pak uit de tas te
halen had Toos zich met haar billen naar hem toe voorover gebukt. Flinke billen
en daartussen zag hij wat schaamharen uit haar string krullen. Toos met een
harige doos.

Hij wilde overeind uit zijn stoel komen. Dat werd verhinderd
door twee handen die op zijn schouders drukten. Chagrijnige Kim was achter hem
gaan staan en ze siste met een venijnige stem in zijn oor, “zitten blijven”.

Het pak paste Toos. Ze liep een showrondje door de kamer en
verdween toen in de badkamer om voor de spiegel de baard te schikken.

“Hohoho,” zei ze, de kamer weer inlopend.

“Meisje wil jij even bij de Kerstman op schoot?” Ze ging op
het bed zitten en Kim kroop bij haar op schoot. Daarna ik? Dacht hij hopend op
een trio. Een trio, dat had hij nog nooit gehad, goddomme wat een geluk. De
gedachte aan wat kon volgen maakte dat hij met een knoeperd van een erectie
toekeek. Kim kuste de Kerstman op de bebaarde lippen. “gadver,” zei ze en ze
trok de baard omlaag.

Hij keek toe hoe de twee vrouwen elkaar tongden en vroeg
zich af wanneer hij mee kon doen. Ondertussen nam hij een voorschot door alvast
door zijn broek heen zijn pik te kneden. Hij zag hoe Toos langs het hoofd van Kim
naar hem keek. Knipoogde ze naar hem? De dames verbraken hun kus en stonden op.
En ik dan? Dacht hij.

Toos begon het pak weer uit te trekken en ze deed het alsof
het een striptease was. Toen ze weer in haar ondergoed stond keek ze hem
lachend aan. Ze keerde hem haar rug toe en stroopte haar string omlaag. Met
haar billen naar hem toe bukte ze zich en ze plaatste haar handen op het bed. “Kom
maar,” zei ze over haar schouder. Dat ze haar bh aanhield had hij niet eens
inde gaten, zijn blik was gefixeerd op de tussen haar benen lokkende behaarde
pruim. Hij maakte zijn riem los en ritste zijn gulp open. Met zijn broek en
onderbroek op zijn enkels hopte hij naar haar toe.

“Ho stop even,” hoorde hij”. Kim tikte hem op zijn schouder
en toonde hem een condoom en een tube. “Condoom om je pik en de punt goed
insmeren,” commandeerde ze.

“Shit,” dacht hij en dat bleek een voorspelling.

Onder het toeziend oog van Kim prutste hij met condoom.
Verdomme, dacht hij, rubber! Dat heb ik in twintig jaar niet meer gebruikt. “Easy
glide,” las hij op de tube. Glijmiddel? Hij wreef wat van het spul over het
condoom.

“Meer op het puntje,” klonk het.

Terwijl hij verder naar voren hupte pakte Kim zijn pik vast.
Dat was het moment waarop hij doorkreeg wat er van hem verwacht werd. En dat
was niet in haar lokkende harige natte spleet. Kim stuurde zijn pik naar het
sterretje van Toos. Suze had anale seks altijd afgewezen en bij Anne was hij
nog te druk geweest met het vullen van haar andere openingen. Met zijn pik door
Kim keurig voorgaats gericht gleed hij na wat persen naar binnen. Het voelde…
anders, maar wel lekker. Terwijl hij voorzichtig verkennend in haar poepertje
heen en weer ging, was Kim op het bed gaan zitten. Ze zat dicht bij Toos en
opeens voelde hij dat zijn heen en weer slingerende ballen iets raakten. Het
was de hand van Kim en het ging niet om zijn ballen. Kim was Toos aan het
vingeren. Ondanks dat het geen trio was met hem als middelpunt vond hij het een
geil gedoe. Hij vond het jammer dat hij niet kon zien hoe de vingers van Kim in
de doos van Toos van zaten. Die twee hebben dat vast vaker gedaan, dacht hij.
Om Toos hoefde hij zich dus niet te bekommeren, gewoon rammen en spuiten. Na de
zaadlozing in het condoom vroeg hij zich af hoe het gevoeld zou hebben, als hij
met de blanke sabel zijn kwakkie in haar darm had kunnen lozen. Na het
klaarkomen was, hield hij zijn pik in haar in haar reet. Hij wilde ervaren hoe
het in daar voelde als ze klaar kwam. Dat voelde prima, zo goed dat zijn slap
wordende pik weer hard werd. Jammer dat ze overeind kwam en hem wegduwde. De
chagrijnige kop van Kim ontmoedigde hem om een vervolg voor te stellen. Het
gevulde stinkende condoom liet hij op de grond vallen, dat mochten zij
opruimen.

De dames leken daarna in eens haast te hebben. Er werd snel
aangekleed en er werd hem geen nieuw glaasje aangeboden. Demonstratief de
laatste druppel uit zijn glas likken vermurwde ze niet. Gelukkig vroegen ze bij
het afscheid of hij de volgende dag zin in een feestje had.

Ja, dat had hij.

“Of hij dan vroeg om vier uur wilde komen, met pak?”

Dat kwam niet goed uit, hij werd geacht tot vier uur in het
warenhuis te blijven. Hij dacht na, stel dat hij de kans kreeg om Kim te
neuken. Die kleine palen en als ze dan bijna kwam ophouden en het chagrijnige
kreng laten smeken, “toe ga door, alsjeblieft stoot door”. Hij besloot stiekem
eerder weg te gaan.

Iets over vieren de volgende dag klopte hij op de kamerdeur.
Hij kreeg een vluchtige kus op zijn mond van Toos en Kim negeerde hem. Dat
verandert straks nog wel kreng, dacht hij. Hij werd uitgenodigd om op het bed
te gaan zitten en er stonden drie gevulde glazen klaar. Een kleurrijk drankje,
een soort cocktail vermoedde hij. Niet zijn favoriete drank, maar alcohol is
alcohol besloot hij. Kim reikte hem een glas aan. Vooruitgang, dacht hij. Hij
nam een paar flinke slokken, want des te eerder kon de actie beginnen. De dames
kletsten en hij wilde wat terugzeggen. Verrekt, dacht hij nog, dat gaat
moeilijk. Hij voelde zich draaierig worden en… Hij werd wakker met een
rotsmaak in zijn mond en een bonkende koppijn.

Gedesoriënteerd keek hij om zich heen en heel langzaam begon
het te dagen. De hotelkamer van die twee wijven. Waar waren ze? Voorzichtig
kwam hij overeind, op zoek naar zijn telefoon in zijn jaszak. Tering, acht uur!
Wat was er gebeurd? De wijven waren er niet meer en ook zag hij geen kleren,
geen bagage, niets. Zijn Kerstmanpak was weg en toen hij in zijn jaszakken
zocht zijn autosleutels ook. Godverdomse klerewijven. Gelukkig hadden ze zijn
portemonnee niet meegenomen en kon hij een taxi naar huis nemen. Pal voor het
flatgebouw, op een plaats met een parkeerverbod, stond zijn auto met een bon
onder de ruitenwisser. Hij probeerde het portier, niet op slot. De sleutels
zaten in het contact en op de achterbank stond de tas met zijn Kerstmanpak. Hij
verzette de auto en ging naar binnen, op weg naar een flinke dosis paracetamol.
Aangifte doen? Hij dacht er over na, maar aangifte waarvan?

De volgende dag hoorde hij op Amsterdamfm een bericht over
een gewapende overval op een postnl afhaalpunt. De dader was verkleed geweest
als Kerstman. Zo iets zou ik ook kunnen doen, dacht hij. De verslaggever
vervolgde dat er veel pakketjes geopend waren, maar dat er slechts een paar
pakketten miste. De politie… Hij zocht een andere zender op, met muziek.

Vier dagen later, eerste kerstdagen hij kon uitslapen. Hij
lag in bed na te doezelen. Het Kerstmanpak hoefde hij pas ‘s middags weer aan.
De gedachte aan die rotwijven kwam terug. Ze hadden hem genaaid, maar hij had
toch maar mooi die Toos in haar reet geneukt. De gedachte daaraan deed zijn pik
groeien. Rukken, douchen en dan ontbijten besloot hij.

Hij was net lekker op dreef, nog even sjorren en…,
trrringgg, de bel. Barst maar, dacht hij en hij rukte verder. Verdomme, weer de
bel, welke klootzak? Er werd op de deur gebonsd, ‘politie open maken’.

Zijn pik was nog nooit zo snel gekrompen. Hij moest zich
godbetert onder toezicht aankleden. De hufters hadden een huiszoekingsbevel en
ook zijn auto werd meegenomen.

Een uur later zat hij in een verhoorkamer. Hij werd verdacht
van de gewapende overval op het postnl afhaalpunt. Of hij wilde uitleggen waar
hij op het moment van de overval was?

“In het verdomme Bastionhotel, verdoofd op bed”.

Ze geloofden hem niet. Zijn auto was net voor en net na de
overval door camera’s dicht bij de plaats van de overval gefilmd. “kon hij dat
verklaren?”

“Ja, de wijven, die zijn sleutels gepikt hadden”.

Ze bleven maar drammen over het wapen, hoe hij er aan
gekomen was en waar het nu was. Wist hij veel.

En dan dat gezeik over die klote pakjes. “waarom er maar
twee pakjes meegenomen waren en waarom juist die twee?

“Zoek die kutwijven op en vraag het aan hen”.

Hij kreeg te horen dat hij, hangende verder onderzoek, in
verzekering werd gesteld.

Het tweede verhoor was een kopie van het eerste. Ze
geloofden zijn verhaal niet. Op zijn verweer, dat hij te zien zou zijn op de
beelden van de bewakingscamera’s bij het Bastionhotel, gingen ze niet in. Ook
zijn verhaal over de taxirit, “met een dikke chauffeur, Marokkaan, Turk of zo
iets, geloofden ze niet.

Die volgende middag werd hij opnieuw opgehaald en naar een
verhoorkamer gebracht. Weer de lange rechercheur en nu met een vrouw met een
dikke reet. Inspecteur Vriezema en onderzoeksleider, zo stelde ze zich voor. Ze
legde uit dat hij in verzekering gesteld werd en wat dat inhield. Hij schold
haar uit voor “takkenwijf” en hij vroeg haar “of ze bij de recherche zat omdat
haar dikke kont niet meer in een uniformbroek paste”. Tot zijn plezier zag hij
haar rood van kwaadheid worden.

Kerstmis was al lang en breed voorbij toen hij weer naar een
kamertje met de lange en de kont werd gebracht.

“U hangt mijnheer,” zei ze met een triomfantelijke grijns.

In ambtenarentaal begon ze uit te leggen waarom dat was. Op
de plaats delict was sporenmateriaal gevonden, dat van hem afkomstig was. Echte
haren en baardharen, identiek met die van zijn Kerstmanbaard. Hij keek haar
ongelovig met open mond aan.

Ze had er duidelijk plezier in. “en dan waren er ook nog
sporen van lichaamssappen”.

“Heee?”

Ze begon te lachen. “weet je hoe ze je hier op het bureau
noemen?”

Hij schudde ‘nee’.

“De rukkende rover. We vonden spermasporen op de pakjes.
Over twee dagen krijgen we de uitslag van de DNA-test.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



KOUDE CONCEPTIE

Tinus Boot Posted on do, december 21, 2017 14:22:07

KOUDE CONCEPTIE

Ik ben van 20 oktober 1963, een datum als alle anderen. Geen
datum die in de geschiedenis boekjes is gekomen of in het collectieve geheugen
is blijven hangen. Van mijn ouders hoorde ik ooit dat het een natte winderige
herfstdag was. Over het weer op de dag van mijn conceptie hebben ze, behalve
indirect, nooit iets verteld.

In 1985 belde ik trots naar huis. Ik had me ingeschreven
voor de Elfstedentocht die twee dagen later op 21 februari gehouden ging worden
en dat wilde ik delen. Mijn moeder vertelde daarop dat ze in 1963 in Bartlehiem
bij een oom van mijn vader naar de tocht hadden gekeken. Vervolgend met dat het
zo jammer was dat de boerderij van oom Bertus niet meer in de familie was,
anders konden ze er weer heen om me aan te moedigen. Ik hoorde op de
achtergrond mijn vader, die ook naar de telefoon gekomen was, lachen. Door dat
lachen is de opmerking me waarschijnlijk bijgebleven. Zomaar lachen, dat was
niets voor mijn vader. Een rustige sterke man, maar zeker geen lachebek.

Als schaatsliefhebber zijn de datums van de laatste
Elfstedentochten in mijn geheugen gegrift. Ook die van 1963, hoewel ik toen nog
geboren moest worden. 18 januari 1963, de barste tocht ooit. Verreden in een
Siberisch landschap, met een loeiharde harde noordooster wind, stuifsneeuw en
bijtende kou van achttien graden onder nul. De tochten daarna reed ik mee en
die tochten waren met die van 1953 vergeleken een makkie.

Hoewel mijn beide ouders schaatsliefhebbers waren, was dat
in ons ouderlijk huis niet terug te zien. Op een ingelijste foto na. Zo lang ik
me herinnerde hing er boven de eettafel een ingelijste foto van het bruggetje
bij Bartlehiem. De brug in een ijzig landschap met wat supporters er op en twee
schaatsers onder de brug. De foto hing daar zo lang ik me kon herinneren. De
foto aan de muur was voor mij als kind vanzelfsprekend en ik vroeg me nooit af
waarom ze die foto aan de muur hadden hangen. Na het overlijden van onze ouders
gunde mijn zus me de foto en kreeg de foto een ereplaats in mijn werkkamer.

In januari 2013 was er een uitzending van “Andere
tijden sport” met beelden van de tocht van vijftig jaar eerder. Uiteraard
keek ik en ik las alle artikelen en verhalen die naar aanleiding van de tocht
van vijftig jaar terug verschenen.

Er was één artikel, dat me aan denken en rekenen zette. Er
stond een stukje in uit een interview, dat na de tocht van 1997 was gehouden
met de reporter die in 1963 vanuit Bartlehiem verslag had gedaan. In 1997 had
ik te midden van het vele materiaal dat er over de tocht gepubliceerd werd het
interview gemist. Een interview met de legendarische sportverslaggever Arie
Kleywegt, die het volgende verhaal vertelde:

“In 1963 waagde
de toen nog prille televisie zich voor het eerst aan rechtstreekse beelden van
de Tocht der tochten, en ik was daarbij op het ijs van Bartlehiem de
commentator. Grauwer, guurder en onaangenamer heb ik het daarna in mijn leven
niet meer gehad. In mijn herinnering was er in dat godverlaten oord bijna geen
sterveling te bekennen, en waren slechts wij, die paar televisiemensen en wat
bewoners, de getuigen van de doorkomst van dat handjevol overgebleven dapperen.
We stonden in de tuin van een grimmige boerderij. De boer was gastvrij en voorzag
ons regelmatig van warme dranken.

Om een beter uitzicht
te hebben, besteeg ik op aanraden van de boer ‘s middags de trap naar de
bovenverdieping. De kamer aan de voorzijde had twee smalle ramen, ieder slechts
ruimte biedend aan één persoon. Bij het rechterraam stonden al een vrouw en een
man. Hij stond achter haar, en keek over haar schouder mee naar het tafereel
beneden op het ijs, waar af en toe wat schaarse verkleumde rijders passeerden.

Terwijl ik mij naar
het andere raam wilde spoedden, viel mij plotseling op dat de kleding van het
tweetal gedeeltelijk rond hun enkels lag, en drong het tot mij door dat het
paar zich in de beslissende fase van een krachtige copulatie bevond. Ik heb me
toen maar omgedraaid en ben stilletjes naar beneden gegaan.”

Ik las het artikel en begon te lachen, wat een verhaal. Mijn
lachen stopte toen ik aan het verhaal van mijn ouders dacht. Ik begon te
rekenen en wat ik begon te vermoeden klopte. Ik ben bijna op de dag af negen
maanden na de roemruchte tocht geboren. De boerderij van pake Bertus, zoals wij
hem noemden, herinnerde ik me vaag. Als kinderen waren we er op bezoek geweest,
tot we op mijn achtste verhuisden. Pa was als predikant in Oude Tonge beroepen
en we vertrokken van Bergum naar Goeree. Goeree was toen nog een eiland en ver
van Friesland. Ik herinnerde me dat ik als kind kwaad over de verhuizing was.
In mijn herinnering zijn we na de verhuizing niet meer bij pake Bertus op
bezoek geweest. Wel herinnerde ik me als tiener zijn begrafenis in Leeuwarden
met pa als voorganger.

Ik probeerde om me de boerderij voor de geest te halen.
Teruggaand in mijn herinnering zag ik het water van de Dokkumer Ee voor me, met
snaterende eenden, bomen rond de boerderij en natuurlijk de dieren. De
koeienstal, de kippen en de trekker, waar ik op mocht zitten. Het lukte me niet
om me de indeling van het huis of de gevel te herinneren. Stom, dacht ik, al
die keren dat ik later schaatsend of op de racefiets langs Bartlehiem kwam, had
ik alleen oog voor het ijs of de weg en mijn voorgangers gehad.

Ik besloot mijn zus An te bellen. An is twee jaar ouder en
wist mogelijk meer.

Ik vertelde An van mijn vermoeden over het moment en de
plaats waarop ik verwekt was. Ze was even stil en toen begon ze te schateren.

“Mem en heit op zijn hondjes voor het raam?” Ze viel weer
even stil en vervolgde toen. “Weet je, van mem kan ik me het nog voorstellen.
Mem had altijd iets avontuurlijks en ondeugends in zich, maar heit? Het was een
lieve man, maar zo preuts als wat.”

“Ik ben een mens en niets menselijks is mij vreemd”,
citeerde ze met lachende stem. “Lees me dat interview nog eens voor.”

Ik las en toen ik klaar was wachtte ik op haar reactie. Ik
kon haar bijna horen denken.

“Het zou kunnen. Ik herinner me dat ‘s winters als het blad
van de bomen was, je vanaf boven goed zicht had op het water, daar waar de
Finkumervaart en de vaart naar Aldtsjerk op de Dokkumer Ee uitkomen. En als ik
het me goed herinner waren het smalle ramen”. We praatten verder en eindigden
giechelend over onze ouders. An had nog een goed advies.

“Je zit zo veel op de fiets. Ga een tocht in Friesland maken
en ga in Bartlehiem kijken.”

Het was voorjaar voordat ik er toe kwam om haar advies op te
volgen. Ik besloot zonder fietsmaten alleen naar Friesland te gaan. In
gedachten zag ik mijn queeste als een bedevaart. Een bedevaart zo veel mogelijk
langs de route van de Elfstedentocht naar Bartlehiem, de plaats van mijn
conceptie. Van de juistheid van die conclusie was ik inmiddels overtuigd.

Over de afsluitdijk reed ik Friesland binnen. Hoewel ik
vanaf mijn achtste op Goeree gewoond heb, voelt het binnenrijden van Friesland
altijd als thuiskomen. Vreemd dacht ik, voor iemand die het Fries wel verstaat,
maar niet spreekt en die zich alleen maar flarden uit zijn vroegste jeugd
herinnert.

Met in gedachte de bedevaart parkeerde ik de auto in
Witmarsum langs het water van de Elfstedentocht. Vanuit Witmarsum had ik een
route uitgezet die de officiële route over het ijs zo veel mogelijk volgde. Het
was een warme dag en met een Zuidwestenwind grotendeels in de rug bleef het
Elfstedentocht gevoel van kou en afzien uit. Het deel van de tocht over de
Blikvaart bij Sint Annaparochie in Noord Friesland is vaak omschreven als de
hel van het Noorden. Een bittere koude Oostenwind tegen en slecht ijs. Op die
warme dag met de wind in de rug en goed asfalt, was het een plezierrit.

Nog geen twee uur na mijn vertrek stopte ik, met een keurig
gemiddelde, bij het beroemde bruggetje over de Finkumervaart bij Bartlehiem.
Het was een lome warme zaterdagmiddag. Er klonk wat geroezemoes uit tuinen en
ik rook de geur van een barbecue. Eenden in het water en op de kant, maar het
was denk ik te warm om te snateren. Er kwam een jacht langs en schuin aan de
overkant zag ik door de bomen het huis, dat volgens mij, de boerderij van pake
Bertus geweest moest zijn. Het huis was duidelijk niet meer in gebruik als
boerderij, het zag er meer als een fraai buitenhuis uit. In de naar het water
gekeerde voorgevel zag ik op de verdieping twee hoge smalle ramen. Het rechter
raam binnen, dat is het linker raam van buiten. Het raam zag er uit als alle
andere ramen.

Ik moest naar de overkant. Terug op de fiets trapte ik over
het fietspad langs de Ee naar de brug bij Birdaard. Ik voelde me net als het
weer, zonnig. Genietend van de omgeving en enthousiast zwaaiend naar de
opvarenden van passerende boten. Over de brug, aan de overkant langs het water
terugfietsend betrapte ik me er op dat ik langzamer begon te fietsen. Wilde ik
onbewust het moment van aankomst en een mogelijke teleurstelling uitstellen? Vreemd
was dat ik me op dat moment pas realiseerde, dat ik weliswaar besloten had om
naar Friesland te gaan en de boerderij van dichtbij te bekijken, maar me geen
moment had afgevraagd wat ik daarna ging doen. Voor de deur staan en een foto
nemen voor An en mezelf en dan het rondje Friesland afmaken?

Niet veel later stopte ik bij de voormalige boerderij. Met
mijn fiets aan de hand liep ik verder. Ik tuurde over de heg en zag een goed
onderhouden tuin en de tot luxe woning verbouwde boerderij. Ik keek omhoog naar
de twee ramen en vroeg me af hoe het er vanaf het ijs uitgezien zou hebben. Zou
het zichtbaar geweest zijn, die twee copulerende mensen achter het glas. De
ramen waren hoog met zo op het oog een lage borstwering. Het lukte me niet om
mijn moeder in zo’n situatie voor te stellen. En dan mijn vader, al stotend en
over de schouder van mijn moeder naar buiten naar het gebeuren op het ijs
kijkend. Het in mijn hoofd gevormde beeld wilde niet beklijven. Dat was het
moment dat ik in mijn gedachten gestoord werd door een vrouwenstem.

“Mijnheer, kan ik u ergens mee helpen?”

Achter de heg zag ik een vrouw staan. Later bleek dat ze
gebukt in de tuin aan het werk was geweest. ‘s Avonds in de auto op de terugweg
naar Ouddorp vroeg ik me af waar mijn uitgebreide reactie op haar
beleefdheidsvraag vandaan kwam. Ik ben niet zo van de spontane contacten en
uitgebreide verklaringen. Mijn ex had me regelmatig en veelal terecht verweten
dat ik nors en lomp was. Was het mijn nieuwsgierigheid, was het haar
vriendelijke stem of haar uitstraling?

Ik antwoordde, “ja graag, hebt u een ogenblik?”

Zonder haar reactie af te wachten stak ik over de heg mijn
hand uit. “Bertus Gerritsma.”

“Christina Dekker,” zei ze me verbaasd aankijkend. Ze veegde
haar handen aan haar broek af, voordat ze me een hand gaf.

“Tuingrond,” zei ze.

Ik begon mijn verhaal te vertellen. Over pake Bertus die
hier gewoond had, de tocht van 1963 en mijn ouders die hier naar de tocht
hadden gekeken.

Dat was het moment dat haar ogen begonnen te twinkelen en er
een lach op haar gezicht verscheen. Ze viel me in de rede.

“Hoe oud bent u?”

“Vijftig,” antwoordde ik.

“Dan klopt het.” Zei ze zonder verdere uitleg. Ze vroeg of
ik iets te drinken wilde hebben. Dat wilde ik en ze nodigde me uit om mee naar
binnen te gaan. Ik liep om naar het tuinhek, zette mijn fiets tegen een struik
en hobbelend op mijn fietsschoenen volgde ik haar. Achter haar lopend
realiseerde ik me dat ik haar nauwelijks opgenomen had. Ergens in de veertig
schatte ik. Donkerblond lang haar in een vlecht en blauwe ogen. Ik bekeek haar
achterzijde. Slank, maar dan wel met heupen en billen. Ze droeg een verwassen
T-shirt en een oude, net onder de knieën afgeknipte spijkerbroek. De broek
spande om haar billen en dijen en daaronder zag ik een paar gespierde kuiten.
Lekkere kont, dacht ik. In de staart zag ik wat grijs glinsteren. Binnen
gekomen keek ik nieuwsgierig rond, helaas was er niets dat mijn herinnering op
gang bracht. Ze nam me mee naar een grote woonkeuken en bood me een stoel aan.
Terwijl ze een pak sap uit de koelkast haalde nam ik haar verder op. Tweede
helft veertig stelde ik mijn eerdere schatting bij. Niet uitgesproken knap en
met kleine borsten en vrij brede heupen geen fotomodellen figuur. Ze had
daarentegen andere kwaliteiten. Ze was op een zelfverzekerde wijze enthousiast
en sprankelend. Ik kwam tot de conclusie dat ik haar heel aantrekkelijke vond.
Toen ze een ingeschonken glas sap voor me neerzette viel me op dat ze geen bh
droeg. Ik zag geen bandjes en haar tepels drukten tegen de stof van haar shirt.
Met zelf ook een glas nam ze tegenover me plaats aan de keukentafel. Ze keek me
glimlachend aan en zei.

“Ik denk dat ik al weet waarom u komt. Ik woon hier pas vier
jaar, maar toen ik hier kwam wonen vertelden de buren me over de geschiedenis
van het huis en de buurman liet me een stukje lezen uit een krantenartikel dat
hij had bewaard. Het was een interview met een bekende sportverslaggever van
vroeger, eh…”

“Arie Keywegt”, vulde ik aan.

“Ja die. En u bent dus…?”

“Het vermoedelijk resultaat van wat afleiding tijdens het
schaatsen kijken,” zei ik lachend. Ze lachte met me mee.

“Er was toen vast nog geen verwarming op de slaapkamers,
misschien wilden ze warm blijven,” opperde ze.

We raakten in een geanimeerd gesprek over sport, werk en
onze levens. Hoe ik als Fries op Goeree terecht was gekomen en hoe zij als
Brabantse in Friesland. Een tweede glas sap sloeg ik niet af. Ik genoot van
haar gezelschap en mijn rondje Friesland kon ingekort worden. Na het tweede
glas vroeg ze me of ik de kamer boven wilde zien. En of ik dat wilde. Ik volgde
haar naar boven. In die tijd was een foute opmerking van Berlusconi over het
achterste van Merkel veel in de publiciteit. Op de trap naar de billen van mijn
gastvrouw kijkend, dacht ik in een variatie op de Berlusconi opmerking, wat een
lekkere neukbare kont. De kamer bleek haar slaapkamer te zijn. Tweepersoons
bed, vrouwelijke inrichting en geen mannenspullen te zien. Ik liep naar een van
de ramen en keek naar buiten. Riant uitzicht op de Dokkumer Ee en de kruising.
Ze was zelf naar het andere raam gelopen.

“Ik denk dat het dit raam geweest moet zijn. Voor het raam
waar jij nu staat stond een boom, die heb ik drie jaar terug weg laten halen.”

Ik ging achter haar staan en keek over haar schouder naar
buiten. Over wat daarna gebeurde bestaan twee versies. Ik ben er van overtuigd
dat mijn versie de juiste is: Terwijl ik achter haar stond drukte zij met haar
billen tegen mijn kruis aan. In mijn herinnering ben ik uit beleefdheid nog
iets achteruit gegaan en heb ik een verontschuldiging geuit. Ik kan het me nog zo
voor de geest halen, hoe ze daarna voorover boog en haar billen nog verder naar
achteren drukte. Het maakt ook eigenlijk niet uit wie er begon. Het resultaat
van het gezamenlijk naar buiten kijken was dat mijn kruis tegen haar billen
drukte en ik een stijve kreeg. We zijn het er wel over eens dat die
opdringerige (zoals zij het noemt) stijve voor haar voelbaar was en dat ze
daarom met haar billen begon te bewegen. Dat bewegen gaf mij de moed om mijn
armen om haar heen te slaan, een vrouw die ik nog geen uur kende en haar
borsten vast te pakken. Na een tijdje maakte ze zich los en draaide ze zich om
me te kussen.

“Ik stink van het fietsen,” zei ik nog.

“En ik van het werken in de tuin, eerlijk zweet ruikt niet
vies.”

Ik schoof haar hemd omhoog om haar borsten te zien en te
liefkozen. Eerst met mijn handen en toen bukte ik me om haar tepels een voor
een in mijn mond te nemen. Christina taste in het kruis van mijn wielerbroek.
De dikke zeem moet haar teleurgesteld hebben, want ze begon tevergeefs aan mijn
broek te sjorren om die omlaag te trekken. Dat wordt niets zo, dacht ik en ik
onderbrak het liefkozen om mijn shirt uit te trekken en de hinderlijke galgen
van de broek van mijn schouders te trekken. Ze hielp me uit mijn broek om
vervolgens mijn stijve vast te pakken en zachtjes te kneden. Ik trok haar hemd
over haar hoofd en maakte haar broek los. Ze kuste me weer en terwijl zij me
zachtjes begon af te trekken stak ik mijn hand in haar broek en haar slip.
Vochtig en behaard. Ze liet me los om zelf haar broek en slipje uit te trekken.
Toen ik haar weer in mijn armen wilde nemen, zei ze.

“Wacht even, voordat het te laat is.” Ze liet me staan en
liep de kamer uit. Ik keek haar verdwijnende lekkere blote billen na en vroeg
me af wat ze ging doen. Ze kwam terug met een condoom en ze stond er op om die
zelf over mijn pik te rollen. Mijn verwachting om op het bed te eindigen kwam
niet uit, ze trok me mee naar het raam. Maanden later deed ze me na een
gezellige avond een bekentenis.

“Weet je, nadat de buurman me dat artikel liet lezen, heb ik
me steeds afgevraagd hoe het zou zijn om voor het raam te vrijen.”

Ze ging voor het raam staan en leunde met haar handen op de
vensterbank. Met haar billen uitnodigend naar achteren gestoken zei ze.

“Kom, maar doe het alsjeblieft rustig. Ik heb al lang niet
meer gevreeën.” Met mijn pik in mijn hand bewoog ik mijn eikel over haar
schaamlippen. Ik hoorde haar zachtjes zuchten en ze duwde haar billen verder
naar me toe. Met mijn nat gemaakte eikel tegen haar spleetje drukte ik zachtjes.
Het werkte prima, mijn pik vond zijn weg naar binnen en heel rustig begon ik te
bewegen. Eerst met alleen mijn eikel in haar en daarna langzaam verder. Het
initiatief om mijn pik helemaal in haar schoot op te nemen kwam van haar. Ze
stootte ongeduldig naar achteren, zodat ik over de volle lengte in haar kwam.
Voor mij was dat het teken om harder te gaan stoten. Ik deed dat met haar
borsten in mijn handen. Zij zei lang niet meer gevreeën te hebben, voor mij was
het weken geleden. Dat en de geile situatie maakten dat ik op springen stond.
Ik wilde niet voor haar klaarkomen en gelukkig werd ik geholpen. Er kwamen
schepen langs, een heel konvooi. Er was zeker ergens een brug opengegaan. Over
haar schouder keek ik naar de schepen en dacht, als ze omhoog kijken dan zien
ze ons. Stel dat ze zwaaien, zwaai ik dan terug? Het hielp om het klaarkomen
uit te stellen. Christina bleek geen schreeuwer maar een grommer. Toen ze
grommend klaarkwam hield ik stil om haar orgasme om mijn pik te voelen. Door de
heerlijke massage stond ik opnieuw op springen. Het was Christina die vanuit
haar heupen de beweging weer op gang bracht. Ik gaf een paar tegenstoten en
toen kon ik het niet meer houden. Jammer van het condoom dacht ik nog, gelukkig
hebben Heit en Mem het zonder gedaan. Terwijl Christina kreunde stroomde ik
leeg.

Achteraf heb ik nagedacht over hoe het daarna ging. Na een
zogenaamde “one night stand” of seks met bijna onbekende vrouwen had ik me vaak
ongemakkelijk gevoeld. Soms ook merkte ik aan mijn sekspartners dat ze na
afloop met de situatie verlegen waren. In een extreem geval had ik na geweldige
seks meegemaakt dat mijn sekspartner zei.

“Het was lekker, bedankt. Nu mag je wel weer oprotten.” Nog
net niet de vrouwtjesspin die na afloop het mannetje verorbert.

Niets van dat alles met Christina. Alsof we al jaren met
elkaar vreeën gingen we boven op haar dekbed liggen knuffelen en we doezelden
bijna weg. Een toeterend geluid van buiten deed me opschrikken. Feestvierders
op het water. Christina maakte zich los uit onze zweterige omhelzing.

“Kom we gaan douchen.” Niet, “wil je douchen?” Voor haar was
het vanzelfsprekend om samen onder de douche te gaan en ik zei geen nee. Even
later stonden we samen onder de straal en begon ik haar in te zepen. Met extra
aandacht voor borst, buik en billen. Aandacht die mijn pik deed ontwaken. Hij
richtte zich op en tegen de tijd dat ik haar billen voor de tweede keer
inzeepte was hij weer helemaal arbeidsgeschikt. Christina had het ontwaken met
belangstelling gevolgd. Ze pakte hem vast en zei, “nu ik,” haar andere hand
uitstekend om de shampoo over te nemen. Ze zeepte mijn edele delen goed in.

“Zo in gestrekte toestand, blijft er geen vuil in plooitjes
zitten.”

Ook de rest van mijn lichaam kreeg voldoende aandacht,
waarbij ze opvallend lang met mijn billen bezig was.

“Lekker kontje,” zei ze. Ik bleek niet alleen in mijn
billenliefde. Ze draaide de kraan dicht. Afdrogen dacht ik en ik keek rond naar
een handdoek. Christina had een verrassing in petto, ze pakte mijn pik vast en
sprak hem toe.

“Zo dus jij hebt mij zo lekker verwend.” Ze bukte zich en
sloot haar lippen om mijn eikel. Ja! Dacht ik, nu verder. Ze liet het helaas
bij wat spelen met haar tong om mijn eikel.

Het elkaar afdrogen was een nieuw feest. Eenmaal afgedroogd
liepen we hand in hand terug naar haar slaapkamer en haar bed. Ze ging
wijdbeens op haar rug liggen en ik kroop tussen haar benen. He, dacht ik nog,
geen condoom? In antwoord op mijn vraag antwoordde ze.

“Kom zo maar in me, ik vertrouw je.” Dat deed ik en het
voelde lekker… vertrouwd. Ze liet me zachtjes grommend begaan tot ze op het
randje van een orgasme zat en toen begon ze met haar bekken omhoog te stoten.
Op mijn handen en tenen steunend tilde ik mijn gewicht van haar af en ontstond
er bewegingsruimte. Ze benutte die ruimte ten volle door haar bekken op en neer
te stoten. Het leverde een geweldige pik-strelende massage op. Zorgzaam lette
zij nu op mij, ze zag mijn vertrokken gezicht en kreunde “spuit maar, dan gaan
we samen.”

Terwijl we nagenietend naast elkaar lagen streek ze met haar
wijsvinger wat gelekt vocht met zaad van haar dij. Ze keek er naar en smeerde
het toen in mijn schaamhaar.

“Zo, dat is een goede reden om nog eens samen te douchen.”

We douchten en daarna liet ze me het huis zien. Zij en haar
ex hadden het gekocht, nadat de vorige bewoners de boerderij verbouwd hadden,
Christina had er daarna nog meer aan verbouwd. Ze bleek van de vorige bewoners
foto’s en tekeningen gekregen te hebben van hoe het voor de verbouwing was. Op
een van de foto’s stond een oudere man achter een kruiwagen. Pake Bertus? Ik
maakte er een foto van om met An te delen.

Pratend over de verbouwing bleken we een gemeenschappelijke
achtergrond te hebben, een studie bouwkunde. Zij het dan dat we verschillende
richtingen gekozen hadden, Christina werkte als architecte en ik heb een
constructie advies bureau.

De middag was voorbij gevlogen en met de vanzelfsprekendheid
die ik inmiddels van haar gewend was bood ze me aan om te blijven eten. Ik
rekende en het kon. De kortste weg terug Witmarsum, dan was ik bij vertrek om
een uur of zeven nog ruim voor donker bij de auto. Terwijl ze voor een
macaroni-maaltijd zorgde zat ik aan de keukentafel en keek naar haar.

In een middag had ze bereikt wat nog geen vrouw gelukt was…
alles loslaten en overgave. Het leek alsof ze uren terug besloten had dat wij
voor elkaar bestemd waren.

Later die dag op de fiets ervoer ik iets wat ik nog het best
kan omschrijven als ‘lichtheid’. Licht en zorgeloos in mijn hoofd, de lucht was
onbewolkt en de lenteavond leek nog vol van licht. Het trappen ging zonder
weerstand en ik dacht na over Christina, wat een vrouw!

Op mijn uitnodiging bij het afscheid nemen om het volgende
weekend samen uit eten te gaan had ze “ja graag” gezegd. Me verheugend op het
komende weekend en denkend aan Christina lette ik in Leeuwarden niet goed op.
Een richtingaanwijzer met ‘sneek” deed me beseffen dat ik verkeerd
gefietst was. Onder andere omstandigheden zou ik een verwensing geuit hebben,
op dat moment dacht ik, prima een paar kilometer meer.

Gedurende de week hadden we telefonisch contact over de
afspraak. Op haar vraag of ik in Friesland bleef overnachten vertelde ik dat ik
een hotelkamer in Leeuwarden had geboekt. In haar “oh!” hoorde ik
teleurstelling.

“Tweepersoonskamer,” vervolgde ik.

De tweede opeenvolgende zaterdag op weg naar Friesland dacht
ik voor de zoveelste keer na over de vorige zaterdag en hoe verder. Zou dit
serieus worden en wilde ik dat? Na de scheiding en wat gewenning, was het
vrijgezellenleven met veel vrijheid me gaan bevallen: Afwisseling, voldoende
seks en vooral geen verplichtingen.

Ik had geboekt in het Post Plaza Hotel in het centrum en
Christina zou daar om vier uur naar toe komen. Rond half vier en nog maar net
op mijn kamer, werd er geklopt. Room service? Nee, Christina stond al voor de
deur, met een rolkoffertje op sleeptouw. Ze kwam in mijn geopende armen, we
kusten en tussen het kussen door slaagden we er in het koffertje naar binnen te
trekken en de deur te sluiten. Ik was gretig en Christina deed niet voor me
onder. Met nog maar net haar hemd uit haar broek en mijn handen op weg naar
haar parmantige kleine borsten had zij mijn broek al los. Ze onderbrak onze kus
om te vertellen dat ze een verrassing voor me had. Gek op verrassing vroeg ik, “wat
dan? Kom vertel op.”

“Dat merk je zo wel.” En ze kuste me weer.

De verrassing bleek even later, toen ik haar broek los en
omlaag had. Ze had een kale poes.

“Hm… lekkere originele verrassing.”

Ik liet me op mijn knieën zakken en drukte een lange kus op
haar schaamlippen. Mijn lippen troffen de zilte nattigheid die ik verwachtte en
ik duwde het puntje van mijn tong naar binnen. Ze liet me even begaan en trok
me toen overeind.

“Kom,” zei ze, “samen. Ik wil jou ook proeven.” We kleedden
elkaar verder uit en ze vroeg me om te gaan liggen. Op mijn rug liggend naar
haar kijkend wachtte ik af. Ze liep naar me toe, boog zich over me heen en
kuste me, daarna draaide ze haar hoofd naar mijn onderlichaam.

“Zo, die heeft er zin in,” zei ze.

Ze opende haar lippen en nam mijn gezwollen eikel in haar
mond en net als een week terug likte ze er met haar tong langs. Het voelde
geweldig en smaakte naar meer. Verder naar binnen in die heerlijke verwennende
mond, zo ver mogelijk. Mijn hele pik laten omgeven door de vochtige warmte van
haar mond en mijn eikel diep in haar keel. Ik stootte omhoog. Dat werkte
averechts. Ze opende haar lekkere mond en tilde haar hoofd op.

“Rustig,” zei ze, “nu samen.” Ze kwam op me liggen met haar gladde
natte kut boven mijn lippen. Het werd een dijk van een samenwerking. Het leek
wel alsof iedere lik langs haar kittelaar door een pijpbeweging van haar lippen
beantwoord werd. Of omgekeerd, het maakte niet uit wie initieerde en wie
volgde, het was heerlijk. De genietende grom geluiden uit haar keel streelden
mijn pik extra en ik voelde een niet te remmen orgasme opkomen. Uit haar mond,
dacht ik nog vol consideratie en ik probeerde om uit haar mond te ontsnappen.
Ze had haar armen om mijn bovenbenen geslagen en liet zich niet wegduwen. Haar
lippen hielden mijn pik vast en ik moest wel. Met haar mee kreunend loste ik
mijn zaad in haar mond en ik proefde hoe zij een nat orgasme beleefde. Pas na
de laatste druppel liet ze mijn pik uit haar mond ontsnappen. Nagenietend bleef
ze nog even op me liggen voordat ze naast me in mijn armen kwam liggen.

Christina was de eerste die weer wat zei en wat ze zei bleek
een voorspelling.

“Zaad slikken zorgt voor verbondenheid.” Op dat moment dacht
ik, hè waar haalt ze die wijsheid vandaan?

We zijn nu vier jaar verder en we hebben er ieder al heel
veel kilometers tussen Bartlehiem en Ouddorp opzitten. Het is dat zakenreisjes
het ritme verstoorden, anders waren we na die zaterdagmiddag in Bartlehiem alle
weekenden en vakanties samen geweest.

Spijt? Geen moment, of het moet zijn dat we elkaar niet
eerder hebben ontmoet. Christina zegt dat onze relatie zo gegroeid is. Ik denk
dat zij op die eerste lentemiddag, al of niet bewust, besloten heeft om haar en
mijn lot met elkaar te verbinden.

Zus An, die spiritueler is ingesteld, wijt het aan ingrijpen
door Heit en Mem. Weliswaar anders dan dat An bedoelde, hebben Heit en Mem hier
wel de hand in gehad.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



SINTERKLAAS.

Tinus Boot Posted on do, december 07, 2017 09:57:32

Tinus heeft mij zo lief herinnerd aan iets dat ik vergeten was dat ik jullie zijn herinnering niet wil onthouden. Het spijt me Sint en ik hoop maar dat ik al niet in je verdoem-boekje voor volgend jaar sta

Een eenzame schrijver zat te dromen,

hoe de geile Sint op zou komen.

Hij zag hoe kerstbomen verschenen,

terwijl Sint en Piet verdwenen.

Zijn geile Sinterklaas verhaal,

niet gepubliceerd, te banaal?

Verdwenen in de krochten van het Internet,

of is My nog aan zet?
Tinis Boot

Met nederige excuses voor zo veel pietenleed

My

SINTERKLAAS.

Scabreus! Dat is de meest passende beschrijving van de foto’s. Nu het sinterklaastijd wordt, heb ik de foto’s weer opgezocht en bekeken. Evenals de voorgaande drie jaar rond deze tijd. De foto’s van mijn enige overspel. Het sinterklaasfeest zal me wel levenslang er aan blijven herinneren. Zal zij dit jaar ook weer naar de foto’s kijken en een bericht sturen? Er is een foto bij, die me het meest dierbaar is. De goedheiligman voorover gebogen met de rokken omhoog en ik er achter. ‘Hier sta ik, ik kan niet anders,’ zou Maarten Luther gezegd hebben in zijn rede voor de Rijksdag in Worms. Zo stond ik achter de billen van de bisschop van Myra en ik kon niet anders.

Het gebeurde vier jaar geleden. Nog voordat de Zwarte Piet discussie in volle hevigheid losbarstte. Graag zou ik aan de tegenstanders van Zwarte Piet laten zien dat Piet geen knecht was en hoe fijn Zwarte Piet het kan hebben. Helaas gaat dat niet, we hebben elkaar plechtig beloofd hebben om de foto’ nooit met anderen te delen.

In de nazomer van 2012 zat ik in een vergadering waar geen eind aan kwam. Ik haat vergaderingen en ik wilde naar huis, naar bed. De volgende morgen moest ik vroeg op pad. De voorzitter van de vereniging kwam nog met een laatste agendapunt. Het Sinterklaas toernooi, dat jaar voor het eerst te organiseren. Hoe leuk het zou zijn, als dan Sinterklaas en Zwarte Piet op bezoek zouden komen. Prima, dacht ik, goed idee, snel besluiten en dan naar huis. Er ontstond een discussie over wel of niet doen en hoe we aan een Sinterklaas en Zwarte Piet konden komen. De voorzitter vertelde dat zijn vrouw graag voor Zwarte Piet wilde spelen. Oh, dacht ik nog, daar komt het idee vandaan. Om de discussie verder in de kiem te smoren bood ik me aan als Sinterklaas.

Op weg naar huis kwam de bezinning. Sinterklaas? Ik ben helemaal geen Sinterklaas type. Sinterklaas is een grote statige man, die rustig zijn zinnen formuleert. Ik ben met een meter vijfenzeventig nu niet direct groot. Statig en rustig ook niet, ik ben meer een Zwarte Piet type. Druk en altijd in voor grappen en grollen. Nou ja, dacht ik, ik heb het toegezegd en een middagje Sinterklaas spelen overleef ik wel.

In de weken daarna had ik contact met Sandra, de vrouw van de voorzitter. Ik kende haar vaag en had behalve het uitwisselen van de bekende beleefdheidsfrasen, nooit met haar gesproken. Een grote forse vrouw, niet onaardig om te zien. In het bijzijn van haar man Henk leek ze me altijd wat bazig. We maakten een afspraak om bij haar thuis onze rollen door te nemen en wisselden per email nog wat ideeën en teksten uit. Henk kon ergens pakken lenen en het schminken en omkleden zouden we bij hem en Sandra thuis doen. Dat was handig omdat zij dicht bij de sporthal woonden.

Op de dag van het toernooi reed ik bijtijds naar het huis van Sandra en Henk. Henk was nog op pad om de pakken te halen en had de kinderen meegenomen. Sandra en ik dronken koffie. Sandra bekende wat plankenkoorts te hebben en ik stelde haar gerust met, ‘we slaan ons er samen wel door heen.’ Sandra vertelde, dat het voor haar een lang gekoesterde wens was om een keer voor Zwarte Piet te spelen.

Henk kwam terug met een doos met de pakken en vertrok even later weer met de kinderen naar de sporthal om het toernooi voor te bereiden. “Tot straks.” Sandra haalde de pakken uit de doos en ze keek bedenkelijk.

“Wat is er, ontbreekt er iets?”

“Hm…, ik hoop dat ze passen.” Ik keek mee en ja het Pietenpak leek wat klein en het Sinterklaaspak leek gemaakt voor een reus.

“Eerst maar passen?” Vroeg Sandra.

Ze deed de vitrages voor de ramen dicht en zonder gene stond ze even later in haar ondergoed in de kamer. Mijn best doend om niet al te nadrukkelijk te kijken, zag ik een sport bh en een degelijke slip. Best een lekker lijf voor zo’n forse vrouw. Ik kleedde me op mijn onderbroek na ook uit en we probeerden de pakken aan te trekken. Sandra kwam met geen mogelijkheid in het Pietenpak en de rokken van Sinterklaas bleken veel te lang voor mij.

“Die kan ik met veiligheidsspelden wel wat…”

Ik viel haar in de reden met, “maar dat Pietenpak aantrekken gaat jou nooit lukken.” Het was mijn voorstel om van rol te wisselen. Sandra’s bezwaren over haar vrouwenstem, wuifde ik weg door haar een paar zinnen met een ZWARE stem te laten zeggen.

“En, weet je wat, ik doe gewoon het meeste praatwerk en na binnenkomst vertellen we dat de stem van Sinterklaas moe is van het vele praten. Op de televisie, op het bordes bij het gemeentehuis en al die aanwijzingen aan de Pieten, die anders fouten maken.” We hadden geen andere keus en Sandra zwichtte. Het Pietenpak paste me met moeite, adem in en geen wilde bewegingen maken. Ook voor Sandra bleek het Sinterklaaspak nog aan de grote kant. In de met veiligheidsspelden ingenomen onderjurk van Sinterklaas schminkte Sandra mijn gezicht en mijn hals. Ze nam de vrijheid om met haar vinger een oud litteken op mijn bovenarm te volgen en naar de geschiedenis te vragen. We gingen zo vrij met elkaar om dat ik er bij het verder aankleden uitflapte. “Zeg Sandra jammer van die sport bh en degelijke directoire. Hoe zou het zijn als Sinterklaas sexy lingerie droeg?”

Ze kon er om lachen en vanaf dat moment waren we in een soort van keetstemming.

Geschminkt, aangekleed en van alle attributen voorzien reden we naar de sporthal. Mijter op, staf in de hand, schreed Sinterklaas naar binnen.

“Denk om de veiligheidsspelden.”

Om niet uit het keurslijf van het te kleine pak te barsten hield ik me in.

De kinderen zongen en ik strooide. We deelden wat prijzen uit en Sinterklaas nodigde een paar kinderen uit om op schoot te komen zitten. Een notoir verenigingslid, dat doorhad dat het een vrouwelijke Sinterklaas was, viste ook naar zo’n uitnodiging. Dat werd gehonoreerd en ook Henk de voorzitter mocht bij Sint op de knie. Al met al en ondanks de pakken en de rolwisseling werd het een geslaagd optreden met glunderende kinderen en lachende volwassenen. Een drie kwartier later schreed Sinterklaas, gevolgd door zijn trouwe knecht en onder begeleiding van “Dank u Sinterklaasje”, de zaal weer uit.

In de auto zong ik zachtjes:

“Sinterklaas is jarig,

zet hem op de pot.

Oh, wat zak hij stinken,

doe de deur op slot.”

Lachend stopten we bij Sandra voor de deur. “Eerst wat drinken?” Vroeg ze.

Onder het genot van een biertje zaten we na te kaarten over ons optreden. We waren tevreden en Sandra kwam met het idee om nog wat selfies te maken. Zij met en zonder baard en ik met baret en door Sandra nog snel bij geschminkte rode lippen. We hadden er zo veel schik in dat het niet bij selfies bleef maar dat Sandra ook nog een camera pakte voor betere foto’s. Ik dacht terug aan de middag en al het volk dat bij Sint op schoot had gezeten.

“Jij hebt vandaag al kinderen en twee kerels op schoot gehad. Zullen we er ook nog een maken met Zwarte Piet op schoot?”

“Ja, en dan mag Piet nog een ondeugend Sinterklaasliedje voor me zingen?

We stelden de camera in en zochten een geschikt plekje voor de camera op een kast. Ik wipte bij Sandra op schoot en begon wachtend op de klik te zingen:

“Sinterklaas die ouwe vent,

schudt de vlooien uit z’n hemd.

Speelt ermee soldaatje,

hangt ze aan een draadje,

doet ze in een koekepan

en smult er s‘ avond lekker van.”

Omdat ik op Sandra’ bovenbeen balanceerde sloeg Sandra haar armen om mijn middel. Een van haar handen kwam op mijn onderbuik te rusten en daar ging het mis. De stemming, bij een vrouw op schoot en haar hand dicht bij mijn kruis. Mijn pik roerde zich. Met een groeiende erectie is het net als met de roze olifant. Als je er niet aan wilt denken dan…

De foto was genomen en ik bleef zitten.

“Volgens mij voel ik een ondeugend Pietje.”

“Ja, dat klopt,” zei ik naar waarheid. Er werd niet op de deur geklopt, er werd in mijn broek geklopt en er werd hard geklopt.

“Sorry Sandra,” zei ik beschaamd. “Als je me nu loslaat, dan ga ik van je schoot af. Vergeet alsjeblieft dat dit gebeurd is.” Dat meende ik echt, ik was niet uit op vreemdgaan en al helemaal niet met de vrouw van een bekende.

“We kunnen er ook een selfie van maken,” zei ze plagend.

Zo begon het. Ik wilde me niet laten kennen en wat pikante foto’s nemen en pret hebben is nog geen vreemd gaan. Ik poseerde met mijn Pietenbroek op mijn knieën en mijn piemel fier schuin omhoog.

“Eigenlijk moeten we dat geval ook schminken.”

Dat ging me te ver. Ik stelde nog een foto voor nu weer bij haar op schoot en met mijn pik uit mijn broek. Die foto kwam er, plus een van de gehandschoende hand van Sinterklaas om de schacht van mijn pik. De paarse kop stak in mooi contrast boven de witte handschoen uit. Plagend boog Sandra haar bebaarde gezicht in de richting van mijn pik. Ja, dacht ik, zo’n foto wil ik ook. Het werd een foto met een geknielde Sinterklaas en Zwarte Piet voor haar staande met zijn stijve geslacht uit zijn broek. Sinterklaas met geopende bebaarde mond en mijn blanke sabel daar vlak voor. Als ze nu toehapt, dan… dacht ik. Ze deed het niet.

Ik voelde teleurstelling en dat maakte dat ik voorstelde om de billen van Sinterklaas te fotograferen. Eerst een foto met Sint voorover gebogen met omhooggetrokken rokken en de in een slip gehulde billen naar de camera.

Het kostte geen overredingskracht om nog een foto te nemen, nu met de slip op de enkels. De natte plek in het kruis van haar slipje maakte dat ik voorstelde om de ultieme pikante sinterklaasfoto te maken. Het vergde wat vogelen met de cameraopstelling en toen kon de foto genomen worden. Sinterklaas voorover gebogen, leunend op zijn staf. De rokken en mantel omhoog gesjord en de blote billen uitnodigend naar achteren gestoken. Bij de eerste poging klopte de hoogte niet. Terwijl Sandra geduldig wachtte pakte ik een boek uit de kast. Op het boek staande was de hoogte precies goed. Mijn eikel keurig op haar spleet gericht en wachtend op de klik, waarschuwde Sandra, “niet verder!”

“Nee,” zei ik, “zo is het goed.”

De klik kwam en Sandra bleef staan. ‘Daar stond ik en ik kon niet anders.’

Eén bekkenstoot en mijn pik gleed naar binnen. Hoewel Sandra het later ontkende, weet ik zeker dat haar gat me naar achteren tegemoet kwam. Dat moet wel, want over de volle lengte schoof ik naar binnen. Het was niet de knecht die zijn baas naaide en het was niet de baas die zijn knecht misbruikte. Het waren twee mensen die er van genoten. Ik pompte en Sandra maakte contra bewegingen. Het was geen bijzonder standje maar het voelde als een hoogstandje. Het was lekker neuken, ik genoot en Sandra liet haar genot blijken door te zuchten en zachtjes kreunend klaar te komen. Na keurig op haar gewacht te hebben en na wat laatste ferme stoten, spoot ik mijn zaad in haar. Naast elkaar op de bank zaten we uit te hijgen. Sandra rukte haar afgezakte baard en pruik af en zei “pffffft.” Ik reageerde door te vertellen dat het heerlijk was geweest. Verder genoten we in stilte na, een stilte die door Sandra werd verbroken. Ze ging met een vinger langs haar kruis, hield de vinger voor mijn neus en zei, “je hebt geen zwart zaad.”

Voor we naar de badkamer gingen om af te schminken, raapte ik het boek van de grond, om het terug in de kast te leggen. Het bleek een Bijbel te zijn. Achter Sandra aan naar boven lopend, dacht ik. De bijbel met voeten getreden; twee geboden geschonden en een Sint ontheiligd. Dat is geen slechte oogst voor een middag pret.

Gedoucht en aangekleed haalde Sandra de geheugenkaart uit het fototoestel. We spraken af om later die week te overleggen over de foto’s. Ik ging terug naar de sporthal om te helpen met opruimen. Henk bood me na afloop nog een biertje aan, dat ik bezwaard afsloeg. Spijt heb ik er nooit van gehad en uit latere contacten is mijn indruk dat Sandra er ook niet mee zat.

De volgende week gingen we samen lunchen om over de foto’ te overleggen. Als begroeting een kus op de wang en “hallo, hoe gaat het.” We slaagden er goed in om neutraal te doen.

Alle twee wilden we de foto’s bewaren en we spraken af om ze nooit en dan ook nooit met anderen te delen. Ik maakte een gmail adres aan en vertrouwde de foto’ toe aan de servers van Google. saalkretnis@gmail.com. Het wachtwoord deelde ik met Sandra.

Het werd geen verhouding. Het was gewoon goed zo en het bleef een fijne herinnering. Een jaar later verhuisden Sandra en Henk naar Limburg. Het laatste, wat ik van Sandra hoorde was bijna een jaar terug. Een op 5 december 2016 geplaatst bericht op het gmail adres.

-Het blijven leuke, spannende foto’s, Liefs Sandra.-

Tinis Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?




OBSESSIE Deel 2

Tinus Boot Posted on zo, november 19, 2017 16:32:40

OBSESSIE Deel 2

Aan de haak

Ik kon het niet laten en dacht na over een nieuwe
advertentie op een ander platform. Doordat ik onverwacht op reis ging kwam het
er niet van om een advertentie te plaatsen. Een van mijn opdrachtgevers voorzag
problemen met een overname bij een Duitse dochteronderneming. Dat maakte dat ik
voor een paar dagen naar Limburg an der Lahn ging voor een ‘due dilligence’
onderzoek van de boekhouding van het betreffende bedrijf.

Onverwacht en slecht voorbereid reed ik naar Duitsland. Bij
het bedrijf in Limburg kreeg ik Frau Ute Burst ter assistentie toegewezen. Frau
Burst zou alle deuren in het bedrijf voor me gaan openen. Frau Burst werd naar
het directie kantoor ontboden. In afwachting van Frau Burst en in een
halfslachtige poging tot beleefd naar mijn gastheren luisteren sloeg mijn
fantasie op hol. Frau Burst, met zo’n naam, die moest wel een geweldige boezem
hebben. Ze bleek een genie in het vinden van de juiste stukken, maar helaas, ze
was zo plat als een pannenkoek. In de loop van de middag vroeg Frau Burst of ik
al onderdak had en waar. Dat moest ik nog regelen. Ze tipte me over haar nicht
Aleit, die sinds ze weduwe was het pension van haar ouders had overgenomen. Ze
had vast wel plaats en Ute wilde wel even bellen. Als ik kan declareren ben ik
niet zuinig en een hotel bood kansen met interessante ontmoetingen aan de bar.
Ze drong echter aan en uit beleefdheid zei ik ja. Dat maakte dat ik tegen de
avond bij pension “Am Lahn” naar binnen liep. Met Ute in gedachte
verwachtte ik een oudere boezem-loze dame. In de gang kwam me een vrouw van,
naar schatting, midden dertig tegemoet. Dat was niet wat maakte dat ik even
sprakeloos was en verward reageerde op haar begroeting. Het was haar
verschijning, ze leek zo weggelopen uit het koortje. Een zelfde figuur met een
formidabele boezem. Ze toonde me een comfortabele ruime kamer met een
tweepersoons bed en uitzicht over de rivier. ‘Of ik al gegeten had’? en ‘nee,
het was geen moeite’.

Een uurtje later zat ik bij Frau Aleit aan tafel. Samen met
vier Polen die als vaste gasten in het pension verbleven. De Polen dronken bier
bij het eten en ik dronk mee. Na het eten vertrokken de Polen de stad in en ik
sloeg het aanbod van koffie niet af. Frau Aleit kwam er gezellig bij zitten. Na
de koffie toonde ze een fles Obstler. Een merkloze fles, van een kennis die het
zelf stookte, vertelde ze. Ze zag mijn twijfel en drong aan, voor de
gezelligheid dronk ze een glaasje mee. Het smaakte prima en ja Herr Stoffel
beliefde nog een glaasje. Op de vraag van Frau Aleit, wat ik op het Geschäft van
haar nicht deed, vertelde ik over mijn werk als accountant. We pimpelden en de
alcohol deed zijn werk. Het formele ‘sie’ werd vervangen door ‘du’ en na het
inschenken van het tweede glaasje had ze de stoel tegenover me verruild voor
een stoel naast me. Al pratende vergat ik dat het niet beleefd is om je
gesprekspartner niet aan te kijken. Mijn blik ging regelmatig naar haar boezem.
Ik was me er van bewust en ik zag aan haar dat ze het merkte. Het leek haar
niet te deren, sterker nog ze bood een derde glaasje aan. Omdat ze zo
aandachtig luisterde vertelde ik over “Aktiva” en “Vermogenswerte” en hield mijn
ogen gericht op haar “wichtigsten Vermogenswerte”. Moeders mooiste was ze
niet, maar haar zandloper figuur met die grote tieten maakte me geil. Zo geil,
dat ik haar vertelde dat ze me ergens aan deed denken. De alcohol van drie
Obstlers in mijn bloedbaan was daar waarschijnlijk mede schuldig aan. Ze keek
me aan en vroeg, “waaraan dan”.

“Aan een filmpje,” flapte ik er uit. Gevolgd door de vraag
of ze kon zingen. Ze lachte om de vraag. Vroeger had ze als meisje in een
kerkkoor gezongen. “Bij pastoor Bauer,” voegde ze er aan toe.

“Waarom vraag je dat?”

Ik liet het filmpje zien. Tot mijn verrassing begon ze mee
te neuriën. Toen het filmpje afgelopen was, keek ze me lachend aan en ze vroeg
waarom ze me aan de zangeressen deed denken.

“Je hebt me nog nooit horen zingen,” zei ze. Ze wilde het
horen.

“Omdat je ook van die mooie grote borsten heb”.

Ze was even stil, ze nam een slokje en net toen ik dacht dat
ik te ver was gegaan, begon ze te vertellen. Dat ze tot haar zestiende in het
kerkkoor zong en over pastoor Bauer. Pastoor Bauer was een liefhebber van jonge
ontluikende borsten. Dat was de oorzaak van de vroegtijdige beëindiging van
haar koor carrière. Nadat zij en een paar vriendinnen de voorkeur van de
pastoor ontdekt hadden, maakten ze er een spel van om de arme man gek te maken.
Op weg naar een repetitie op een stil plekje de bh afdoen en een extra knoopje
los. Alles om de arme man te laten zweten. Tot er gekletst begon te worden,
toen moest ze van het koor af.

Ze vroeg of ze het filmpje nog eens mocht zien. Ik vroeg me
af waarom, wilde ze vergelijken of meezingen? Ik stelde de vraag niet maar
startte het filmpje weer. Terwijl we samen, met de hoofden dicht bij elkaar,
naar het filmpje keken ging de deur open. Een meisje van een jaar of veertien
kwam binnen. Ze keek verbaasd.

“Wat doe je,” vroeg ze naar ons toelopend.

“Mijn dochter Beate,” zei Aleit.

“Gadver, wat stom” en weg was ze. Dochter Beate was een spelbederfster.
Het filmpje was afgelopen, de fles werd opgeborgen en Aleit zei dat ze ging
afruimen.

Teleurgesteld droop ik af naar mijn kamer en mijn laptop met
cijfers. Aleit’s boezem, haar nabijheid, haar belangstelling voor het filmpje
en de drank maakten dat ik mijn gedachten slecht bij mijn werk kon houden. Ik
dacht na over een list om weer met haar in gesprek te raken. Ik besloot de
volgende dag een dure fles wijn te kopen en haar uit te nodigen om ‘s avonds
samen een glas te drinken. Het was onvermijdelijk dat ik die avond in bed
fantaseerde over Aleit met blote tieten. Dat maakte dat ik pas in slaap kon
komen nadat ik de hand aan me zelf had geslagen. Dat zal die pastoor ook wel
gedaan hebben, dacht ik nog.

De volgende morgen aan de ontbijttafel vroeg Aleit of ik nog
een tweede kopje koffie wenste. Achter me staande en over me heen leunend,
schonk ze in. Tante Julia, dacht ik met het refrein van een oud nummer van
Boudewijn de Groot in mijn hoofd.

“Ja, tante Julia ik lijkt al weer veel ouder,

Ik speel piano als u wil

Maar haal uw borsten van m’n schouder”.

Wat mij betreft kon ze wel door blijven schenken. Tot mijn
genoegen zag ik dat ze bij de andere gasten meer afstand hield.

Die avond geen aanbod van koffie, Schnaps of Obstler na het
eten. Was de wens de vader van de gedachten of wenste ze me echt met nadruk “een
prettige avond”. Ik deed mijn best om nog wat te werken en wachtte tot een uur
of negen voordat ik op de met ‘Privat’ gemerkte deur klopte. Frau Aleit was
alleen en reageerde enthousiast. Ze wilde graag wat met me drinken. Ze vond dat
het beter om dat op mijn kamer te doen, haar dochter kon zo thuis komen. Ze nam
wijnglazen mee.

Op mijn kamer, met Aleit in de enige fauteuil en ik op het
bed dronken we van de wijn. Na het eerste glas wilde Aleit graag nog eens het
filmpje zien. Ze kwam naast me op bed zitten en ze neuriede weer mee. Ik keek
naar haar en zag kleine zweetpareltjes op haar voorhoofd. Na afloop vroeg ze of
ik een borstenman was. Ik vertelde naar waarheid dat ik een liefhebber van rondingen
was”.

“Ik zag je gisteren steeds naar mijn borsten staren. Hoe
vind je ze?”

Ik verklaarde dat ik ze geweldig vond en dat ik ze graag
zonder verpakking zou willen zien. Het was op haar voorstel dat ik het filmpje
weer aanzette, ze wilde haar borsten op de muziek laten zien. Een voorstel als
een geschenk uit de hemel. Ik zat op het bed met de telefoon in mijn hand en
Aleit ging voor me staan. De muziek begon en Aleit knoopte langzaam haar
blouse. Een groot formaat witte bh werd zichtbaar. Ik heb geen verstand van
lingerie, maar het leek me een niet alledaags, vooraf voor de gelegenheid
aangetrokken luxe exemplaar. Ze stripte met stijl en ritme gevoel en deed zeker
niet onder voor de dames in het filmpje. De blouse ging uit en werd op de stoel
geworpen. De bh werd losgehaakt en naar mij geworpen. Cups zo groot, dat ik ze
met een iets kleiner hoofd als muts had kunnen gebruiken. Met de figuurlijke ‘ogen
op steeltjes’ keek ik toe. Haar borsten waren minder groot en minder stevig dan
die van Suri, maar toch. Heerlijke joekels met roze knopjes. Ik hield het niet
meer op het bed. Ik stond op om haar borsten vast te pakken en haar tepels en
mond te kussen.

Al kussend trok ik haar onderlichaam tegen het mijne om haar
te laten voelen hoeveel trek ik in haar had. Gedeelde trek, naar het bleek. Ze
duwde me wat weg om een hand tussen ons in te krijgen. Een onderzoekende hand,
die door de stof van mijn broek heen mijn stijve pik pakte en begon te kneden.
Ik hield het niet meer. Ik verbrak de kus en maakte haar broek los en trok die
omlaag. Ze droeg een bij de bh passende slip. Ik rekende op een behaarde poes,
net als bij de dames in het filmpje en had geen geduld om eerst haar slip
netjes uit te trekken. Ik trok de bovenrand omlaag en onthulde een echte
poezenvacht. Gretig liet ik mijn vingers door haar bosje naar haar spleet gaan.
Zo, dacht ik, die heeft er zin in! Terwijl ik haar met twee vingers vingerde,
maakte zij mijn broek los. Ze bevrijdde mijn jongeheer en begon er zo hard aan
te sjorren, dat het bijna zeer deed.

“Ein richtiger Schwanz,” zei ze. Daarbij in het midden
latend of ze daarmee mij of mijn jongeheer bedoelde. Door de gretigheid, waarmee ze met mijn apparaat te keer ging,
vermoedde ik het laatste. Zij nam het initiatief en duwde me achterover op bed
om mijn schoenen, mijn broek en mijn onderbroek uit te trekken. Terwijl ik
toekeek schopte ze haar schoenen uit en ze trok haar broek en slipje verder
uit. In mijn carrière als man had ik meestal het initiatief gehad, die keer
niet. Ook de theorieën over een lang, teder en passievol voorspel lapte ze aan
haar laars. Ze mompelde nog iets over ‘schwanz” en “füllen”
terwijl ze op me ging zitten. Mijn stijve snikkel werd vastgepakt en ze wipte
wat omhoog. Ik tilde mijn hoofd op om te kijken en zag mijn jongeheer door de
nooit getrimde bos haar heen in haar natte warme spleet verdwijnen. Ik vond het
prima. Ze bereed me door heen en weer te schuiven met mijn pik in haar kut. Ik
genoot van het gevoel van mijn pik, die in haar zompige warme kut letterlijk
klaar gestoomd werd en het zien van haar borsten. De joekels zwaaiden op en
neer en af en toe ving ik er een mijn handen. Nou ja opvangen, voor een deel
dan. Ik had reuze handen moeten hebben om ze helemaal in mijn handen te kunnen
houden. Gelukkig werkte ze zich snel naar een orgasme en had ik me de avond
ervoor nog afgetrokken, anders was ik voortijdig gekomen. Een Suri debacle
wilde ik niet meer mee maken. Ze kwam snel en stil. Even twijfelde ik, doorgaan
met wat opwaartse stoten of de rollen omkeren in een ander standje. Een
toegift, rente op haar investering. Het werd het laatste.

Ik liet haar even boven op me liggend bijkomen. Met een
toegift in het vooruitzicht wilde ze wel van me af. Compliment voor Aleit, een
vrouw naar mijn hart, ongevraagd ging ze op de rand van het bed op haar knieën
zitten. Haar stevige gat naar me toe, haar hoofd op de matras en haar benen wat
gespreid. Het was perfect, de geur van haar poes, mijn stijve van haar vocht
glinsterende pik en haar spleet op de juiste hoogte. Zonder helpende hand gleed
mijn pik weer in haar. Ongeremd begon ik haar met grote lange halen te neuken.
Ze kreunde heel zachtjes en het enige dat ik miste was een spiegel. Het was
geweldig en het had super geweest, als ik in een spiegel haar gezicht had
kunnen zien. Er is niets zo geil als het gezicht van een vrouw tijdens een
orgasme. Aan haar zachte kreungeluiden hoorde ik dat ze een nieuw orgasme
naderde en mijn zaad was als lava vlak voor een eruptie. Superman, voelde ik
me, toen ik haar heupen vastpakte en mijn pik zo diep mogelijk in haar drukte.
Over haar heen gebogen, met mijn handen om haar bungelende borsten en mijn pik
gekneed door haar orgasme, kwam ik. Een eruptie als een vulkaan, na eeuwen van druk opbouwen. Al
mijn zintuigen waren geprikkeld, de huid van mijn vingers door haar grote
borsten, mijn neus gevuld met de geur van onze seks, mijn oren door haar
gekreun en mijn pik door de bewegingen van haar bekken. Ik spoot en er leek
geen eind aan te komen. Ze liet zich voorover op bed zakken en ik zakte met
mijn pik nog in haar mee omlaag. Pas toen mijn krimpende pik er uit floepte,
ging ik met mijn armen om haar heen naast haar liggen. Na een paar minuten kwam
ze overeind.

“Ik moet weg”. Ze wilde haar kleren oprapen en stopte. “Guck
mal,” wijzend op een kleverig spoor op haar dijen. Ze raapte mijn onderbroek
van de grond om het af te vegen. Aangekleed vertrok ze met een knipoog en “Tschüss”.

Ik had de volgende dag nog een paar uur werk en het plan was
om na de middag naar huis te rijden. Voor ik in slaap viel dacht ik vergeefs na
over smoezen om langer te blijven. Mijn laatste gedachte was, niet slecht voor
een cijferneuker.

De volgende morgen verwende ze me bij het ontbijt met een
extra ei en een extra glas sap, prestatiebeloning. Bij het afscheid vroeg Aleit
of ik snel weer zou komen. Naar waarheid zei ik, dat ik hoopte van wel.

De opdracht afgerond, ‘s middags op weg naar huis kon de
balans opgemaakt worden. De verlies en winst rekening van de Duitse beurt zag
er beter uit dan die met Suri. Een fles wijn van zeventien en een halve euro
voor een geweldige wip. Het pension was goedkoper dan een hotel. Ik besloot om
zonder bonnetjes toch maar de duurdere hotelkosten te declareren, dat
compenseerde het verlies door de dure ketting.

Na thuiskomst stortte ik me op het werk en na een paar dagen
merkte ik dat de drang om filmpjes met dikke tieten te kijken er niet meer was.
Ook het plan om een nieuwe advertentie te plaatsen raakte op de achtergrond. Ik
leek van mijn obsessie genezen en besloot mijn stiekeme telefoon nog een
laatste maal aan te zetten. Daarna alles wissen en de telefoon verkopen. Met Suri
exit had ik het ding een dag voor mijn vertrek naar Duitsland uitgezet en er
niet meer aan gedacht. Tot mijn verbazing zag ik drie gemiste oproepen en een
bericht van Suri.

“Hi Dushi, ik ben niet boos meer. Bel me”. Dat laatste
klonk nogal dwingend en daar hou ik niet van. Een paar weken terug had ik van
zo’n bericht een harde plasser gekregen, nu bleef een erectie uit. Het was mijn
nieuwsgierigheid, die maakte dat ik haar belde. Het werd een lang gesprek. Ze
was niet boos meer en vond het nu ‘reuze’ grappig. Ze miste ons contact en
wilde me graag weer zien. In antwoord op mijn vraag, vertelde ze dat de overige
kandidaten voor de functie van bijman afgevallen waren. Ze nodigde me de
woensdag daarop bij haar thuis uit. Overdondert, zei ik ja. Bij het beëindigen
van het gesprek zei ze, “oh ja Dushi, wat ik zeggen wilde, je moet wel in pak
komen met je stropdas om”.

“He?”

“Ook beter voor de buren. Bij een man in een net pak denken
ze niet aan een minnaar”.

Het gesprek leverde veel stof tot nadenken, wilde ik nog
wel? Ik leek gepromoveerd tot minnaar en haar gebruik van het woord ‘ook’. Dat
intrigeerde me, waarom nog meer in pak dan voor de buren? Ze kon het krijgen,
ik besloot een krijtstreeppak aan te trekken, een pak dat ik voor officiële en
chique gelegenheden gereserveerd hield.

Ik parkeerde de auto bij Suri in de straat, de Wim
Sonneveldlaan in Utrecht Oost. Vaag herinnerde ik me een door Sonneveld
gezongen liedje over een vrouw in vestzakformaat. Dat sloeg niet op de
afmetingen van Suri. Vanuit de gewoonte in Utrecht niets in de auto te laten
liggen, liep ik met mijn tas onder mijn arm het tuinpad op. De deur werd direct
geopend.

“Je lijkt wel een Jehova met die tas”.

Ze sloot de deur achter me en kuste me. Ik had het al gezien
en nu voelde ik ze tegen mijn borst drukken. Het was een bh loze dag. Achter
haar aan naar binnen lopend roerde mijn pik zich al. Ze droeg opnieuw een
legging en alles wat er over vrouwen in legging aan negatief gezegd wordt is
waar. Alleen niet bij Suri, wat een kont. Ze schonk koffie in en nieuwsgierig
keek ik rond. Een grotere en chiquere woning dan ik had verwacht. Ernesto met
de bijvrouw, zo begreep ik uit haar verhaal, deed iets wetenschappelijks op de
Uithof.

Zij had me uitgenodigd en ik haastte me niet. Vooraf had ik
besloten om het initiatief ditmaal aan haar te laten. Ik was nog maar
halverwege mijn koffie toen ze opstond en de ‘in between’ gordijnen van de
woonkamer sloot.

“Zo hebben we privacy”. zei ze naar me toelopend.

“Goed idee,” zei ik opstaand om haar te kussen. Vozend
kwamen we op de bank terecht. Ik hielp haar uit haar truitje voor een
hernieuwde kennismaking met de joekels. Wat een luxe, dacht ik met mijn neus
tussen haar kolossen. Met de herinnering aan de vorige keer in mijn
achterhoofd, was ik blij dat ik de avond daarvoor met Nelie gevreeën had. Ik
wilde mijn kleren uittrekken om de huid van haar fantastische lijf tegen mijn
huid te voelen.

“Niet doen,” zei ze. “Ik wil dat je je jasje aanhoud en je
stropdas om”. Verwonderd keek ik haar aan.

“Dat is toch niet lekker bij het vrijen”.

Ze vertelde dat het haar heel bijzonder leek om te vrijen
met een man in colbert. Na hulp van de gretige handen van Suri stond ik even
later naast de bank verbaasd naar beneden te kijken. Mijn pik stak trots onder
mijn colbertje naar voren. Geen fotomoment, dacht ik. Interessanter dan mijn
harige blote benen was Suri. Eindelijk helemaal naakt. Als ik een dichter was,
dan had ik voor de rest van mijn leven inspiratie gekregen, wat een lijf. Super
borsten met daaronder een slanke taille, een licht gewelfd vrouwelijk buikje en
een gladde onthaarde schaamstreek. Haar buik vertoonde, zonder dat het haar
ontsierde, sporen van haar zwangerschappen en dan haar kut. Een kut, zoals een
van mijn vrienden het ooit noemde, ‘een porno kutje’. Een strakke gladde snee
zonder uitstekende schaamlippen. Terwijl ze mijn pik masseerde verkende mijn
vingers haar gladde spleet. Goh, wat nat, dacht ik nog. Twee van mijn vingers
gleden naar binnen en ik dacht, dat is niet nat dat is soppen. Het kloppen van
mijn hart pulseerde in mijn opgezwollen pik. Mijn pik won het daardoor van mijn
besluit om af te wachten. Haar gladde zeiknatte spleet was als een lokkende
sirene. Suri naar de bank duwend protesteerde ze.

“Wacht even,” zei ze, zich losmakend. Ze bukte zich om iets
onder de bank te pakken. Het leverde een geweldig uitzicht op haar bruine ronde
kont met een donkerbruin poepertje en haar spleet op. Helaas was het niet
bedoeld om haar van achteren te mogen pakken. Ze haalde een badlaken onder de
bank vandaan en spreidde dat over de bank uit. Ze ging op de bank liggen,
spreidde haar benen en wenkte. Prima dacht ik, de eerste keer missionaris,
niets mis mee. Mijn pik had geen helpende hand nodig. Een beetje richten en
floep. Het leek wel of hij naar binnen gezogen werd. Ik begon te stoten en al
snel miste ik wat. Ik miste contact, ik miste wrijving. Ik miste het strelen
van mijn pik door de wand van haar flamoes. Ze werd steeds natter. Ik voelde
dat mijn zak nat werd en van lekker neuken was geen sprake meer. Het voelde
alsof mijn leuter in een vijver plonsde. Het leek Suri minder te deren dan mij.
Haar ademhaling versnelde en ze steunde. Ik dacht aan de vorige keer toen ik
haar te kort had gedaan en plompte verder. Twee vingers er bij en haar
kittelaar strelen. Het werkte, ze kwam schokkend klaar. Ze bleek zich van haar
overdadige natheid goed bewust. De handdoek werd gebruikt om haar poes te
drogen en toen ging ze op haar knieën met haar billen naar me toe op de bank
zitten.

“Nu is het jouw beurt,” zei ze. Ze hield haar benen tegen
elkaar en met haar benen tussen de mijne en een beetje druk, zat mijn dikke
natte pik terug in haar gleuf. Gelukkig in die positie met meer wrijving. Ik
gedroeg me als de heer die ik boven mijn middel was, de man in krijtstreep met
stropdas. Ik wachtte tot ze een nieuw orgasme kreeg en stootte toen door. Ik
weet niet of het normaal is, maar klaarkomend krijg ik soms bizarre ingevingen.
Die keer was het mijn besef dat het de eerste keer was dat ik een gekleurde
medelander geneukt had. In mijn gedachten verwoordde ik het anders.

Na het afscheid genomen moest ik terug naar kantoor, naar
het reserve overhemd voor nood gevallen. Met het verkreukelde overhemd met de
bevlekte natte onderkant kon ik niet thuis komen. Op weg naar huis schoot me een
fout rijmpje te binnen over een schoorsteenveger. De juiste woorden kende ik
niet meer, maar het was ongeveer zo:

“Toen kwam ik bij een negerin.

En vloog meteen haar schoorsteen in.

Haar schoorsteen was wat wijd.

Ik raakte haast mijn bezem kwijt”.

Die avond lag ik lang na te denken. Een goddelijk lijf maar
het neuken met Suri was zeker niet beter dan de seks die ik thuis had. Wilde ik
hier mee wel door? Naarmate ik het meer rationeel benaderde luidde het antwoord
nee. Te meer; toen ik uitrekende hoeveel verzuim van mijn werk er voor nodig
was en hoeveel verloren declareerbare uren het me kostte.

De beslissing over wel of niet doorgaan werd me uit handen
genomen door Suri, die aandrong op een nieuwe afspraak. “Niet bij haar thuis,”
zei ze, “te riskant”. Het werd het Bastion hotel in Utrecht. Ik voelde me
gigantisch opgelaten toen ik daar een kwartier voor het afgesproken tijdstip
binnenliep. Ik deed mijn best nonchalant over te komen, maar had het gevoel dat
iedereen die ik tegen kwam me als vreemd-ganger herkende. Het werd extra gênant
toen ik niet contant kon betalen.

Suri stond er op om samen te douchen. Eerlijk is eerlijk,
het was een feest. Vooral toen ze mijn pik waste en zich daarna bukte om hem in
haar mond te nemen. Terugdenkend aan haar geile zondvloed, deed de gedachte aan
wederkerigheid me even terugschrikken. Even leek mijn pik daardoor te krimpen
en een compliment voor Suri die zorgde dat het bloed naar mijn pik bleef
stromen. Ze stopte helaas op tijd. Na elkaar afgedroogd en verwend te hebben
gingen we op het bed verder. Op aandringen van Suri had ik mijn stropdas weer
omgedaan. Wat ik al vreesde gebeurde, Suri wilde gebeft worden en nog wel in
negenzestig houding met haar boven. Daar trapte in niet. Ik had eens in een
film de CIA martelmethode ‘waterboarding’ gezien. Ik mooi niet.

Ze ging akkoord met mij boven en zo viel het mee. Ik had wel
een ongelofelijke natte snuit, maar haar behandeling van mijn pik compenseerde
dat meer dan. Het slotakkoord vond plaats met Suri op haar buik. Mijn armen om
haar heen en mijn handen op haar dikke tieten. Zij weer met de benen dicht bij
elkaar voor meer wrijving.

Een dag later nam ik een moedig besluit. Het was genoeg.
Goede seks had ik thuis ook en dit gedoe kostte me te veel tijd en geld. Mijn
obsessie met super tieten was over. Jammer van Suri, een lieve meid maar…

Ik belde Suri op voor een afspraak om het haar in een
gesprek netjes te vertellen. Ze voelde het of aankomen of ze hoorde het in mijn
stem. Ze viel me in de reden en zei, “je wilt me zeker dumpen, mannetje. Zo
gemakkelijk kom je niet van me af”.

Dat bleek te kloppen. Een paar uur later, ik zat net te
broeden over de tekst van een accountantsverklaring. Ik wilde iets schrijven
over een slechte investering en mijn telefoon kondigde een boodschap aan. Niet
mijn stiekeme telefoon, maar mijn gewone. Een bericht van Suri. ‘sukkel, ik
laat me niet dumpen. Woensdagmiddag om twee uur kom je me ophalen, anders bel
ik je vrouw’.

Over slechte investering gesproken.

Dat is nu drie maanden geleden en sindsdien treffen we
elkaar wekelijks. Als ze ongesteld is gaan we naar een stomme film en krijg ik
rust. Verder doen we wat zij verzint. Het stomme mens lijkt obsessief bezeten.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



OBSESSIE Deel 1

Tinus Boot Posted on zo, november 12, 2017 16:54:15

OBSESSIE Deel 1

Het kerstfilmpje en de gevolgen

Stoffel Johannes Punt is mijn naam. Met dank aan mijn
ouders. Hadden ze het oude van vader op zoon doorgegeven Christoffer
gehandhaafd, dan was mijn roepnaam Chris geweest. Nu was het Stoffer of Stoof.
Bij het voorstellen maakte ik er soms een grap van, ‘stoffel J. Punt, waar mag
ik hem zetten?”

Toen ik opgroeide en me realiseerde dat ik punctueler was
dan de meeste mensen en graag punten scoorde, vroeg ik me wel eens af of dat
door mijn naam kwam. Punctueel en goed kunnen rekenen, het bepaalde mijn
beroepskeuze. Ik ben accountant en een verrekt goede.

Waar ik minder goed in bleek te zijn was mijn
huwelijkstrouw. Jarenlang ging het goed en toen kwam die verrekte obsessie. De
diagnose was duidelijk, daar had ik geen psychiater of psycholoog voor nodig.
Ook geen artikelen op Internet, eerder het tegendeel Internet voedde mijn
obsessie.

Ik weet exact waardoor en wanneer het begon. December vorig
jaar, met de digitale kerstkaart van Jan voor de vriendenclub. Zo’n dertien in
een dozijn ‘grappig’ filmpje met een kerstwens. Vier vrouwen, met een ruim
voorkomen in Dirndl jurken en veel decolleté, die een kerstlied zongen.

‘stille Nacht, Heilige Nacht

Alles schläft, einsam wacht

nur das traute hochheilige Paar,

holder Knabe im lockigen Haar,

Schlaf in himmlischer Ruh

schlaf in himmlischer Ruh.”

Tot zo ver niets bijzonders, ware het niet dat ze al zingend
een striptease uitvoerden en dat ze alle vier enorme tieten hadden. Meloenen!

Daarmee begon mijn obsessie voor super grote tieten. Als
mijn Nelie zo plat als een pannenkoek zou zijn, dan was het verklaarbaar. Het
tegendeel, Nelie met wie ik al twintig jaar gelukkig getrouwd ben, heeft een paar
heerlijke flinke borsten. Groter dan mijn handen zeg ik wel eens tegen haar bij
het liefkozen. Ook het seksleven van Nelie en mij liet niets te wensen over.
Als er weer eens gemiddelden in het nieuws kwamen, dan keken we elkaar tevreden
met een blik van verstandhouding aan. Ons seksleven leed gelukkig niet onder de
obsessie, het werd er, wat mij betreft, door verrijkt. Het probleem was de
ontrouw en de consequenties daarvan.

De flinke borsten van Nelie haalden het niet bij de reuzen
tieten van de dames in het filmpje en zo begon het. Ik fantaseerde over die
joekels. Hoe het zou zijn om ze vast te houden en hoe het zou voelen met mijn
jongeheer tussen zulke borsten ingeklemd. Ik dagdroomde over het vanachteren
neuken van een vrouw met mega borsten en me daarbij vastklampen aan die
vleesklompen. Mijn favoriete fantasie was om bereden te worden door een vrouw
als in het filmpje. Ik op mijn rug liggend, de vrouw met sterke beenspieren
squattend over mijn pik. Op en neer, terwijl ik met mijn handen haar grote
openneer zwaaiende tieten liefkoosde.

Ik zocht op Internet naar foto’s en filmpjes van vrouwen met
reuzentieten. Het aanbod viel tegen, vooral toen ik kieskeurig werd. Het
moesten echte tieten zijn, geen siliconen en de dames mochten niet dik zijn,
hooguit volslank. De borsten mochten ook niet teveel hangen. Het moesten net
zulke borsten zijn als bij het viertal in het filmpje en dat aanbod bleek
schaars. Wat ik vond voorzag kortstondig in mijn obsessieve behoefte, maar
steeds was er na een tijdje de behoefte aan meer.

Gelukkig floreerde het seksleven met Nelie door de extra
inspiratie. Hoewel Nelie wel een paar keer vroeg waar ik in eens de ideeën
vandaan haalde. Ik had een smoesje verzonnen, over hoe ze me nog steeds
inspireerde en hoe ze met de jaren steeds aantrekkelijker werd.

“Je kijkt toch geen porno op de pc?” Had ze al een paar keer
gevraagd.

De zoektocht naar “materiaal” op Internet liep uit
de klauw. Het kostte te veel tijd en het werd gevaarlijk. Een van de kinderen
en een assistente op kantoor hadden me al bijna betrapt. Zelfs bij
opdrachtgevers op kantoor was er de neiging om even te zoeken en te kijken.

Mijn gedrag op straat was nog gevaarlijker, constant
speurend naar vrouwen met super borsten. Als de kinderen aan het sporten waren
dan zocht ik tussen de toeschouwers, in winkelstraten leek ik wel een roofdier.
Het escaleerde bij een bezoek aan de Hema. Naast Nelie liep ik door de Hema en
daar zag ik een verkoopster met een reusachtige voorgevel. Een blonde jonge
vrouw, een meisje nog eigenlijk, slank en super borsten. Haar borsten
schommelden, terwijl ze gehaast door de winkel liep. En ik? Ik vergat alles,
waar ik was en met wie ik was. Als een Zombie liep ik met haar op, met alleen
maar oog voor de bewegende borsten. Het eindigde toen ik over een bak met
sokken viel en door een bezorgde Nelie overeind geholpen werd. Gelukkig had ik
een smoes paraat, problemen bij een klant en in gedachten met een oplossing
bezig.

Ik besloot om af te kicken, geen porno meer en me zelf
dwingen om niet voortdurend rond te kijken op zoek naar grote borsten. Geen
porno meer, dat lukte met moeite. Het tweede deel van mijn voornemen faalde
hopeloos. Dat maakte dat ik besloot om me zelf te genezen. Eén keer vrijen met
een vrouw met super borsten, dan wist ik hoe het was en moest het over zijn.
Overspel als therapie. Misschien zou het mogen spelen met een paar XXL tieten
al voldoende zijn.

Hoe vind je als getrouwd man van vierenveertig een vrouw met
mega joekels. Een vrouw die ook nog bereid is om met je te vrijen. Punctueel en
analytisch als ik ben, besloot ik tot een gestructureerde aanpak:

– Nelie mocht
het nooit te weten komen en ze mocht er geen last van ondervinden.

– Op het
werk, in het dorp of op de vereniging, allemaal taboe. Veel te riskant.

– Geen
betaalde seks.

– Geen jonge
meiden en ook geen te oude vrouwen. Ergens tussen de dertig en vijfenveertig.

– Geen
ordinaire dellen.

Daarmee was geformuleerd wat ik niet wilde, maar dat bracht
een contact niet dichterbij. Hoe kwam ik in godsnaam in contact met geschikte
kandidates? Zo maar in de supermarkt of op straat aanspreken?, de moed daartoe
ontbrak me. Na lang nadenken bleef er niets anders over dan contactadvertenties
of dating sites. Het werd een contactadvertentie op een overspel site. Geen
romantiek bij kaarslicht en geen langdurige relatie, dan zou ik mijn lieve
Nelie te kort doen. Ik wilde maar een ding. Gratis dikke tieten zien;
vasthouden en vrijen met de kanjers in een hoofdrol.

Na een verkenning van de diverse aanbieders en een
kosten-batenanalyse werd het erocontact.nl. Een goede pakkende tekst opstellen
kostte moeite. Uiteindelijk koos ik voor een “recht voor zijn raap”
benadering. Geen omwegen, gewoon de vraag benoemen.

“Welke vrouw met grote borsten wil mijn dromen
werkelijkheid doen worden?

Man van 44; 1m.78; academisch niveau; zoekt vrouw van 30 tot
45 met minimaal cup D.

groot-liefhebber@gmail.com.”

Het liep niet storm met de reacties, het liep helemaal niet.
De enige reacties kwamen van vooral erg jonge dames die tegen beloning wilden
verwennen. Na een paar weken, ik dacht al na over een betere tekst, kwam er
alsnog een reactie. Ene Suri, ze wilde meer informatie en ze wilde een foto
zien. Over haar zelf schreef ze niets. Er kwam een email uitwisseling op gang,
waarin Suri veel vroeg en weinig prijs gaf. Zo weinig, dat ik het opgegeven zou
hebben, ware het niet dat Suri in haar tweede bericht haar bh maat vermeld had,
100F. Van bh maten had ik geen kaas gegeten, maar Google afbeeldingen bood
uitkomst. Joekels, zoals in de film. Ik overwoog te vragen of ze niet te veel
hingen, maar bedacht op tijd dat zo’n vraag kon afschrikken. Foto’s
uitwisselen, daar had ik al voor de vraag kwam goed over nagedacht. Snapchat en
een voor de gelegenheid aangeschafte tweede hands prepaid mobiel moesten mijn
anonimiteit waarborgen. Ik stuurde een selfie vanuit de beslotenheid van mijn
kantoor en in mijn accountantskloffie. Suri reageerde op de foto met:
“Oei, een sjieke blanke mijnheer.”

Blanke mijnheer? Daarop kwam haar foto. Ik zat klaar, om in
de me gegunde seconden haar borsten te kunnen beoordelen en toen kwam ze in
beeld. Een negerin, of zoals ik me zelf direct corrigeerde, een gekleurde
vrouwelijke medelander. Verbijsterd staarde ik naar haar gezicht, haar lippen
en haar kroeshaar. Pas, net voor de foto verdween, dacht ik er aan om naar haar
borsten te kijken. Een strak truitje bedekte een imposante voorgevel en weg was
de foto. Had ze nu wel of geen bh gedragen onder het truitje? Het zag er strak
uit.

Het uur daarna kwam er van werken weinig. Mijn punctualiteit
was even weg, mijn gedachten gingen steeds weer naar die paar seconden dat ze
in beeld was. Als ze geen bh aanhad, dan waren het geweldige stevige tieten.
Maar als ze nu wel een bh aanhad, dan waren het misschien omhoog gesjorde
hangers. En haar kont? Als ze Surinaams was, dan had ze misschien zo’n
formidabele kont en dat zocht ik niet. Een negerin? Ik realiseerde me dat ik op
porno sites altijd naar blanke vrouwen keek. Ik had er nooit zo over nagedacht,
vond ik donkere vrouwen aantrekkelijk? Ik kwam er niet uit en besloot om het ‘s
avonds te testen. Nog een keer porno kijken, naar een film met een donkere
vrouw en een grote cup-maat in de hoofdrol.

Later die dag tijdens een bespreking bij een opdrachtgever
begon er een telefoon te rinkelen. Niet de mijne dacht ik nog, die staat netjes
uit. Terwijl iedereen elkaar aankeek, realiseerde ik me dat het geluid uit mijn
tas kwam. Mijn stiekeme telefoon, daar had ik niet aan gedacht. Ik mompelde een
verontschuldiging en blozend viste ik het apparaat uit mijn tas. ‘Suri’, toonde
het scherm bij het uitzetten.

Die avond op weg naar huis belde ik Suri terug. Ze bleek een
zwoele hese stem te hebben. Haar lichte accent deed me vermoeden dat ze
Antilliaans was. Ze bleek ook erg direct. Ze noemde me Pakkenmans en ze
vertelde dat ze nog nooit een pakkenman als minnaar had gehad en dat ze ook
nooit een blank vriendje had gehad. Het gesprek duurde langer dan de autorit,
zodat ik buiten het dorp de auto in de berm moest zetten. Ze vroeg veel en
vertelde weinig. Uiteindelijk lukte het me om haar over te halen tot een
afspraak.

Die avond, teruggetrokken op mijn werkkamer om nog wat te
werken, vond ik een film met in de hoofdrol een donkere vrouw met mega borsten.
Afgezien van de dikke billen bleek het een geslaagde film en een geslaagd
experiment. Mijn groeiende erectie bewees dat mijn jongeheer kleurenblind was.
De film leverde ook nieuwe inspiratie op. Nelie had het er wel eens over om een
sportschool te gaan bezoeken. Die avond vertelde ik haar dat het me een goed
idee leek.

“Vooral voor je beenspieren,” zei ik zonder verdere uitleg.

Een week later was de afspraak in Theehuis Amelisweerd, aan
de rand van Utrecht. Voor mij dicht genoeg bij kantoor om niet te veel tijd te
verliezen en weinig kans om bekenden tegen te komen. Voor Suri, volgens haar
zeggen, op fietsafstand. Een flauwe opmerking over fietsende Antillianen slikte
ik op tijd in.

Ze was me voor, ze zat al in het restaurant en ze stond op
om me een hand te geven. Heel veel vrouw, dacht ik. Groot met de imposante
voorgevel van de foto, een slanke taille en daaronder brede heupen. Ze droeg
opnieuw een strak truitje en ze had een broek aan die om haar heupen en benen
spande. Met halfhoge hakken was ze langer dan ik. Ik schudde haar hand en deed
mijn best om niet te veel naar haar boezem te staren. Enigszins teleurgesteld
zag ik onder het truitje de aftekening van bh-bandjes. Die teleurstelling werd
meer dan gecompenseerd toen ik zag hoever de stof van haar truitje werd
uitgerekt. Mijn onopvallend bedoelde monstering mislukte jammerlijk.

“Gaan, we nog zitten of blijf je naar mijn meisjes staren?”

Betrapt, ik voelde dat ik bloosde. Meisjes?, zo zou ik ze
niet noemen.

Ze had me in verwarring gebracht, waardoor ik vergat om mijn
‘stoffel J. Punt, waar mag ik hem zetten’ act op te voeren. Voor het zitten
gaan draaide ze een kwartslag. Het gaf me de gelegenheid haar billen te
bekijken. Fors en rond en gelukkig niet van die billen als een bagagedrager.

Wachtend op de serveerster voor de bestellingen was ze me
voor met een openingszin. Ze nam me met een kritische blik op.

“Ik mis je stropdas Pakkenman. Ik had me er zo op verheugd
om hier met een man in een pak met stropdas te zitten.” In de auto had ik
bedacht dat ik zonder stropdas vlotter en relaxter zou overkomen en met haar
opmerking maakte ze dat ik me niet relaxed voelde. Ik wilde het initiatief
terug en vroeg haar, om iets meer over haar zelf te vertellen. Op het moment
dat ik het uitgesproken had, realiseerde ik me dat het er net zo uitgekomen was
als wanneer ik die vraag bij sollicitanten gebruikte. Ze keek me aan en begon
te lachen.

“Wat een geweldige openingszin! Jammer dat dit mijn eerste
date met een Hulanda (Hollander) is. Ben je altijd zo grappig?”

Die stomme griet bracht me in verwarring en mijn reactie
maakte het er niet beter op. “Hoe doen, eh… jouw soort mannen dat dan?”

Met een opgetrokken wenkbrauw keek ze me aan.

“Eh…, ik bedoel, eh… ben je Antilliaans of Surinaams?”

“Ik ben geboren in Amsterdam.” Zei ze met een plagende
glimlach. Gelukkig kwam op dat moment een serveerster de bestelling opnemen.
Zodra de serveerster weg was vroeg Suri.

“Wil je weten hoe Antilliaanse mannen met een vrouw
aanpappen? In ieder geval niet op jouw manier, meer van, -zeg schatje, wat zie
je er leuk uit-, of -Mi Dushi, wil je wat van me drinken?-”

Dus gewoon recht voor zijn raap, begreep ik.

“Lekker stuk, ik ben blij dat ik hier met je zit.” Ze begon
te lachen.

“Goed zo, je bent een snelle leerling.”

Ze vroeg me naar de reden van de, zoals zij het uitdrukte,
“rare advertentie” en ik besloot de waarheid te vertellen over mijn obsessie en
de oorzaak. Dat maakte dat ze het filmpje wilde zien. Ik pakte mijn mobiel,
zette hem aan en zocht het filmpje op. Terwijl het koortje begon gaf ik mijn
mobiel aan Suri. Het koortje zong en stripte.

‘schlaf in himmlischer Ruh” zongen ze toen de
serveerster met de bestelling kwam. Ze keek nieuwsgierig over Suri’s schouder
op het schermpje en toen naar de grote borsten van Suri. Lachend zette ze de
drankjes neer. Met een ernstig gezicht keek Suri het filmpje uit.

“Mijn meisjes zijn mooier,” zei ze bij het teruggeven van
het mobieltje.

Suri vertelde uit zichzelf dat ze samenwoonde met een
vriend, een Arubaan, met wie ze twee kinderen had. Ze was er achter gekomen dat
de “traido”, de vuile verrader een bijvrouw had. Ze besloot haar
verhaal met “en daarom neem ik een bijman. Door een blanke Hollander te nemen
pak ik Ernest dubbel.” Ze zag mijn blik. “Ho, ho, ik weet nog niet of ik jou
als bijman wil. Ik doe marktonderzoek.” Ze wilde van alles over me weten. “Je
moet niet tegen me liegen, daar hou ik niet van,” zei ze met een strenge stem.
Mijn huwelijk, of ik kinderen had, mijn werk. Ze gaf me weinig kans met
versluierde antwoorden, ze bleef maar vragen. Verdorie, dacht ik nog, sukkel
daar gaat je voorgenomen anonimiteit.

Ze vroeg nadrukkelijk of ik eerder een bijvrouw had gehad.
Die vraag kon ik naar eer en geweten negatief beantwoorden. Daarop vertelde ze,
nooit een bijman gehad te hebben, wel vroeger meerdere vriendjes tegelijk. “We
zijn dus bijmaagd.” Dat was het moment waarop de serveerster langs kwam om te
vragen of alles naar wens was en besmuikt giechelend weer vertrok om met haar
collega’s een verhaal te delen.

Op mijn vraag, hoe ver ze met haar marktonderzoek was, vertelde
ze dat ik de eerste kandidaat was. Ze vroeg of ik als “blanku” wist hoe een
bijvrouw behandeld wilde worden. Hè, dacht ik, is er een handleiding voor de
behandeling van minnaressen? Verrast keek ik haar aan.

“Om een bijvrouw tevreden te houden moet je haar cadeautjes
geven.”

Hoezo cadeaus? Cadeaus kosten geld. De accountant in me werd
wakker en in gedachten ontstond er een overzicht met de activa en passiva van
zo’n relatie.

“Dat geldt dan zeker ook voor een bijman? Die krijgt ook
cadeautjes.”

Met een meewarige blik keek ze me aan. “Je begrijpt het
niet. Voor een bijman is de omgang met de vrouw het cadeautje.”

Door mij vertaalt als: ‘seks in ruil voor cadeaus’ en in
strijd met mijn voornemen, geen betaalde liefde. Op mijn vraag, wat voor
cadeaus bijmannen zo al geven, was het antwoord, dat het van de begeerlijkheid
van de vrouw afhing en van de financiële positie van de man.

“In jouw geval, een man in een sjiek pak en met een vrouw
als ik,” daarbij legde ze zonder op de restaurant bezoekers te letten even haar
handen op haar borsten, “is om te beginnen een mooie gouden ketting wel op zijn
plaats.” Dit wordt niets, dacht ik en ik besloot het gesprek zo snel mogelijk
te beëindigen. Dat lukte moeizaam, Suri rekte het gesprek en stond er op om mee
te lopen naar mijn auto. Ze wilde mijn auto zien. Met een handdruk en een
gelogen “ik bel je,” was ik eindelijk van haar af.

In de auto op de terugweg naar kantoor, dacht ik na over een
andere manier om boezemvriend van een vrouw te worden. Wel jammer, dacht ik nog,
wat een lijf!

Tegen de avond mijn bureau opruimend om naar huis te gaan,
zag ik onder in mijn tas de telefoon voor de stiekeme contacten liggen. Er was
een bericht van Suri.

“Was gezellig, wanneer weer?” Ik negeerde het
bericht. Terwijl ik die avond met Nelie vree, dacht ik aan de grote borsten van
Suri en hoe het zou zijn om die vast te houden. “He, Stoof, doe eens rustig
aan,” zei Nelie, “straks ben ik bont en blauw.” Beschaamd viel ik in slaap.

De volgende morgen, toch nieuwsgierig, ging in de
beslotenheid van de auto de stiekeme telefoon aan. Bericht van Suri: “Hi
Lover. Afspraak morgen?”

Mijn wil bleek minder solide dan de borsten van Suri. Ik
zwichtte en er volgde een afspraak, de volgende dag aan het eind van de middag.
Op weg naar Amelisweerd kwam ik langs een tuincentrum en impulsief besloot ik
een bos bloemen te kopen. Niks geen gouden ketting, dacht ik nog bij het afrekenen
van een bos gele rozen. Bij het uitstappen leek het ineens geen goed idee, de
bloemen meenemen het restaurant in of later bij het afscheid geven? Ik besloot
de bloemen mee naar binnen te nemen.

Suri was me weer voor en als begroeting kust ze me op mijn
wang.

“Goedmakertje voor je vrouw?” Vroeg ze op de bloemen
wijzend.

“Nee, attentie voor een mooie vrouw.”

“Slim van je, want gele rozen staan voor vriendschap.”

Ik keek haar verrast aan, van dat soort dingen had ik geen
verstand. Ze bleek in een bloemenwinkel te werken. Het gesprek verliep leuker
dan het vorige. Ze vertelde over haar werk, haar klanten en ook over haar
kinderen. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik van haar gezelschap en aandacht
genoot. De tijd vloog voorbij, er kwam helaas een eind aan doordat ze weg moest
om haar kinderen op te halen. Tot mijn verrassing kuste ze me vluchtig op de
mond voordat ze op de fiets stapte.

“Tot ziens Dushi.”

Ik wachtte nog even met wegrijden. Het was niet de kus, waar
ik onthutst van was, het was haar weelderige boezem die ze even tegen me
aangedrukt had.

Naar huis rijdend dacht ik na over hoe verder, over verder gaan
had ik geen twijfels meer. Ik besloot haar een berichtje te sturen met een
uitnodiging voor een nieuwe en langere afspraak. Tijdens het gesprek was me
opgevallen dat ze haar Antilliaanse accent alleen gebruikte als ze een effect
wilde bereiken. Ze had ook meer over zich zelf verteld. Gescheiden ouders,
afgebroken opleidingen en nu een deeltijd HBO studie naast een baan, de zorg
voor de kinderen en het huishouden. Antilliaanse mannen doen geen huishoudelijk
werk, had ze me uitgelegd. Er kwam een afspraak op haar vrije middag. Ze vroeg
me om haar met de auto op te halen, om de hoek van de straat waar ze woonde.

Over wel of geen cadeautje had ik lang nagedacht en gekozen
voor een doos chocolaatjes. Ik was iets te vroeg en keurig op tijd kwam ze
aanlopen. In de achteruitkijkspiegel zag ik haar aankomen. Deinende borsten,
geen bh. Een om haar heupen en dijen spannende legging en hele hoge hakken. Ze
stapte gehaast in.

“Vooruit rijden,” zei ze, toen ze zonder verdere begroeting
naast me schoof.

Ze kon me wat. Mijn ogen gingen eerst naar de aftekening van
haar tepels in de stof van het truitje voordat ik optrok. De wijk uit rijdend
en stuiterend over een verkeersdrempel bewogen haar borsten. Dat maakte dat ik
bij de volgende drempel extra gas gaf.

“Klojo, doe eens rustig.” Gevolgd door, “wat gaan we doen?”

Zo snel mogelijk aan je dikke tieten zitten, dacht ik, maar
dat hield ik voor me. Het kostte me moeite om naar de weg, in plaats van naar
haar borsten te kijken.

“Wil je naar het Panbos bij De Bilt voor een wandeling?”

“Met deze hakken?” Zei ze, de stoel naar achteren schuivend
en haar voet optillend.

Die hakken had ik al gezien. Mijn blik bleef in haar kruis
hangen, daar waar de legging over haar venusheuvel spande.

“Je hebt gelijk, dat is niet handig,” zei ik teleurgesteld.
De wandeling en mijn plan voor op een stil plekje in het bos gingen niet door.

Nadenkend over een alternatief was ze me voor. “Bioscoop, we
gaan naar een film. Mag ik je telefoon even?”

Zonder er bij na te denken gaf ik mijn telefoon aan. Ze
zocht even.

“We gaan naar de bioscoop langs de snelweg in Ede, ken je
dat?”

Regelmatig was ik er langs gekomen, zonder er ooit ‘in’ geweest
te zijn. Ik schudde nee en vroeg naar wat voor film ze wilde. Het bleek een
romantische komedie te zijn. Gadver, dacht ik, maar met de gedachte dat het
donker kansen bood zei ik, “prima.”

“Leuke vrouw en kinderen heb je,” zei ze toen ze de telefoon
teruggaf. Sukkel, dacht ik.

Van het parkeerterrein naar de ingang babbelde Suri over
films die ze had gezien en ik vermaakte me door naar haar schuddende borsten en
haar billen te kijken. Een oud deuntje kwam in me op. ‘Baby let your blue jeans
talk’. Dat gesprek boeide me meer dan haar geleuter over films en sexy acteurs.

“Luister je wel naar me?”

Bij het binnenlopen van de bioscoopzaal zei ze op strenge
toon, dat ik in het donker mijn handen huis moest houden. Verloren middag,
dacht ik.

De film was wat ik er van verwachtte. Wat ik niet meer
verwacht had waren aanrakingen. In haar enthousiasme over het stupide verhaal
legde ze af en toe een hand op mijn arm of op mijn been en ze leunde soms, voor
zover de stoelen het toelieten, even tegen me aan. Na lang aarzelen en na de
tweede keer dat ik haar hand op mijn been voelde fluisterde ik in haar oor,
“mag ik ook een hand op jouw been leggen?” Ze keek opzij en zei, “natuurlijk
mag dat, maar verder handen thuis.”

Voorzichtig legde ik een hand op haar dijbeen. Wat een
dijen, als ze die om mijn hoofd klemt dan…, en zo dwaalde mijn aandacht
verder van de film af.

De hand op haar dij en de afleiding die dat bood beviel goed
en een tijdje liet ik het daarbij. Tel je zegeningen. Mijn hersenen vonden het
rationeel zo wel voldoende, ‘helaas’ ging mijn hand zijn eigen gang. Zachtjes
knijpen in haar vlezige dij, geen reactie, een stukje naar de knie en weer
terug, geen reactie. Een stukje naar haar kruis en actie, jammer! Een hand werd
boven op de mijne gelegd en zo werd een verdere kruistocht voorkomen. Ze zei
niets, ze keek voor zich uit naar de film en na een minuutje haalde ze haar
hand weg. Ik zag dit als, weliswaar geen aanmoediging, maar ook geen bezwaar om
door te gaan. Mijn hand schoof iets verder tot in haar lies. Daar stopte ik om
te wachten hoe ze zou reageren en om te verzitten. Dat verzitten was nodig om
mijn pik ruimte te geven. De warmte van haar dij had een aanmerkelijke groei
bewerkstelligd. Ze liet mijn hand ‘rusten’ en legde haar hand weer op mijn
been. Actie? Dacht ik. Haar hand schoof omhoog naar mijn kruis. Ik hield mijn
adem in. Even kneep ze door de stof van mijn broek in mijn erectie. Direct
daarna verdween haar hand en werd mijn hand uit haar lies geplukt.

“Genoeg zo,” fluisterde ze. “Ik wilde even testen of de oude
haan nog werkt.”

Oude haan? Dacht ik verontwaardigd. Ik ben hooguit tien jaar
ouder. Het zat me de rest van de film goed dwars.

De filmzaal uitlopend maakte ze het goed, ze ging achter me
lopen en ze sloeg haar armen om mijn middel. Ik voelde haar borsten tegen mijn
rug drukken. In mijn oor fluisterde ze, “Bij het naar binnen gaan keek je naar
mijn kont, nu kijk ik naar de jouwe.”

In de auto terug naar Utrecht knaagde de opmerking weer en
ik vroeg naar haar leeftijd. Ze bleek elf jaar jonger. Op haar wedervraag,
waarom ik dat wilde weten, kwam ik terug op haar opmerking. Dat maakte haar aan
het lachen. Er is een Antilliaans spreekwoord “Gai bieu ta traha sòpi
stèrki.” Ik keek haar niet begrijpend aan, waarop ze vertaalde. “Van oude
hanen kan men sterke soep trekken. Ervaring komt met de jaren.”

Minnaar of soephaan? Ik wist niet hoe het bedoeld was, als
compliment voor mijn erectie of vond ze me te oud? En hoezo mocht zij wel
testen en ik niet. Misschien waren het wel siliconen borsten? Eigenlijk wist ik
door het prachtige deinen wel beter, maar toch. De chocolaatjes! Voor me zag ik
de afslag naar Tankstation Oudenhorst bij Veenendaal. Mijn beurt, dacht ik en
met een ruk aan het stuur kon ik nog net de afslag nemen.

“Wat doe je, waar ga je heen?”

“Ik ben mijn cadeautje voor je vergeten.”

Ik stopte tussen twee vrachtwagens en gaf haar de feestelijk
verpakte doos. Met een blije verwachtingsvolle blik scheurde ze het papier van
de doos.

“Chocolaatjes!” klonk het verbaasd en teleurgesteld. “Ben je
daarvoor gestopt?”

Oei, dacht ik, misschien toch niet het goede moment om met
mijn voorstel te komen om haar borsten te testen. Aan de andere kant. Zoals het
liep werd het ook niets. Dus deed ik mijn voorstel. Zij had mijn pik getest en
ik wilde even haar borsten voelen. “Quid quo pro,” en per slot van
rekening was het nog een dure doos ook.

Ze reageerde niet boos of verontwaardig op mijn Antilliaanse
directe aanpak. Ze dacht na en kwam met een vraag.

“Ken je het spreekwoord, “pay peanuts, get monkeys?” En
zonder een antwoord af te wachten. “Je mag even aapjes kijken.” Ze pakte de
rand van haar truitje en rekte de stof ver uit om het truitje over haar borsten
omhoog te trekken. Ze gunde me een korte blik op twee magistrale mooie grote
borsten. Voordat ik kon reageren ging het truitje weer omlaag. Verdorie, dacht
ik, was dit het? Haar korte show was niet onopgemerkt gebleven. Naast de auto
stond een vrachtwagenchauffeur, met opgestoken duim. Die klojo keek gratis
terwijl ik een middag bioscoopbezoek en een doos chocola geïnvesteerd had. Ik
sloeg aan het rekenen. Een doos chocolaatjes van € 14,95 voor een seconde
kijken. Dat extrapolerend naar haar borsten vast houden of mijn jongeheer
tussen haar memmen laten klemmen, dan… Al rekenend reed ik weg van het
parkeerterrein.

Mijn berekening werd door Suri verstoord, “wat is er
Stoffel? Je bent zo stil. Ben je teleurgesteld, vond je ze niet mooi?”

Naar waarheid antwoordde ik, dat ze een geweldig fraai stel
borsten had en dat ik ze graag zou aanraken. Ze was even stil, om daarna mijn
rechterhand van het stuur te pakken. Haar hand stuurde mijn duim en wijsvinger
naar een in stof verhulde tepel. Ik kneep er in, rolde de tepel tussen mijn
vingers en voelde hoe haar tepel verstijfde. Net als mijn pik, ik floot tussen
mijn tanden en dacht na over waar de volgende afrit was.

“Lekker?”

Retorische vraag, ik maakte mijn hand los van de hare om zo
veel mogelijk borst vast te pakken. Had ik maar grotere handen, wat een tiet!

Niet te hard knijpen… Zo is het genoeg. Doe nu maar weer
twee handen op het stuur.” Daar bleef het die dag bij. Om de hoek bij haar huis
kreeg ik bij het afscheid weer een kus op mijn wang. Naar huis rijdend dacht ik
aan het spreekwoord van een kinderhand die gauw gevuld is.

Die avond, tijdens het vrijen met Nelie, konden Nelie’s
borsten de vergelijking met die van Suri niet aan. De helft in volume en minder
stevig. Terwijl Nelie sliep lag ik nog lang te denken en dat leidde tot een
besluit. Toch maar investeren in Suri door een gouden ketting of zo te kopen.
Het betasten van haar borst had me gretig naar meer gemaakt. Als ‘return on
investment’ moest een ketting toch minimaal een wip kunnen opleveren. Met die
gedachte kwam de slaap.

De volgende dag ging ik op zoek naar een geschikte ketting
en ik schrok me rot van de prijzen. Uiteindelijk bood een webwinkel met
erotische sieraden uitkomst. Het werd een ketting met een hanger. De hanger was
bijzonder, een voorover gebogen knielende naakte vrouw met haar achterste
uitdagend omhoog. Precies zoals in mijn favoriete standje. In goud 259 euro en
in double 79 euro. Het werd double. Af te halen op een afhaalpunt in de buurt
van kantoor.

Toen ik haar de volgende woensdagmiddag ophaalde, was ze
gekleed op een boswandeling. Sneakers, spijkerbroek en dit keer had ze gekozen
voor een ruimvallende blouse. Om mijn aandacht niet af te leiden? Goed voorbereid
wachtte ik haar op. Een rugzakje met drinken; een stiekem van zolder meegenomen
picknickkleed en voor de gelegenheid aangeschafte condooms. Standaard condooms
in een voordelige grootverpakking, dat scheelde aanmerkelijk in de stuksprijs.

We wandelden en kletsten. Ik deed mijn best geduldig te zijn
en niet te snel voor te stellen om de picknickdeken uit te spreiden. Een heel
half uur hield ik dat vol, tot er een plekje kwam dat ideaal leek. Gelukkig
voelde Suri er voor om even te gaan zitten. Zo ontstond de ideale gelegenheid
om mijn genereuze cadeau te voorschijn te halen. Suri toonde zich blij verrast
en vond de hanger ‘grappig’. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Gevolgd
door, “wacht even, zo komt de hanger beter uit.” Ze knoopte haar blouse los en
een rode super formaat bh werd zichtbaar.

Ze zag mijn blik, “ je bent net een klein kind. Help me maar
met mijn blouse, dan mag je daarna mijn bh los maken.”

De ketting bleef even liggen. Het onthullen en in volle
pracht bewonderen van haar monumentale borsten had voorrang. Ik verslond ze met
mijn ogen. Mijn handen ondernamen eindelijk de gedroomde ontdekkingsreis, haar
borsten werden gekoesterd door er zo veel mogelijk van in mijn handen vast te
pakken, door ze te strelen en er zachtjes in te knijpen. Ik genoot van de
stevigheid en van haar geil makende grote donkere tepels. Met mijn neus in de
diepe kloof tussen haar borsten voelde ik ze tegen mijn wangen drukken. Wat een
weelde. Ik deed een stapje terug om ze nogmaals in volle glorie met mijn ogen te
verslinden. Suri legde haar handen onder haar borsten en nodigde me uit om haar
tepels te kussen, de vervulling van een maandenlange verwachting. Bij de
gedachte, en nu mijn broek uit en mijn snikkel tussen die borsten, riep Suri me
tot de orde. Ze vroeg me om de ketting om te doen. Dat deed ik met enige
tegenzin, mijn beknelde pik klopte in mijn broek en ik wilde verder. De hanger
verdween in de diepe donkere vallei tussen haar borsten. Ze boog haar
bovenlichaam en plagerig liet ze de hanger heen en weer slingeren. Uit de
vallei in de vallei, heen en weer. Het was hypnotiserend en ik wenste mijn pik
in die vallei. Ze verbrak de hypnose door me te kussen en nu vol op de lippen.

“Dank je wel voor het cadeau. Is het echt goud?” Ze zag mijn
aarzeling. “niet liegen!”

Ik bekende dat het double was.

“Oh,” zei ze met teleurstelling in haar stem, “je bent
gierig. Nou ja, je bent in ieder geval eerlijk.”

Ze kuste me weer en nu langer. Onze eerste echte voluit kus,
met haar tong in mijn mond en haar tieten tegen me aan. Al kussend knoopte ik
mijn overhemd los om haar borsten tegen mijn blote bast te voelen, het prikken
van die grote harde tepels tegen mijn borst. De druk in mijn broek deed me
vermoeden dat het mijn grootste en hardste erectie sinds maanden was. Ik wreef
al kussend met mijn kruis tegen haar buik. Suri verbrak de kus en kneep door de
stof van mijn broek heen in mijn pik.

“Ik heb altijd Antilliaanse vriendjes gehad en een keer een
Surinamer, nu wil ik zien of het waar is over de pikken van negers en blanken.”

Met wat ik voelde dorst ik iedere vergelijking aan, maar dat
boeide me niet. Ik dacht maar aan een ding, mijn pik de vrijheid geven en dan
tegen haar huid aan. Ik maakte mijn broek los en trok de band van mijn slip
omlaag. Mijn pik veerde de buitenlucht in en werd opgevangen in de handen van
Suri. Ze pakte hem keurend en testend vast.

“Hm…, niet kleiner en ook niet groter… Gewoon”. Zei ze
plagerig.

Laat maar lullen, dacht ik, naar beneden kijkend. Het is een
super erectie en nu tussen die joekels. Met een welgemeende lofzang op haar
borsten en na nog wat gesabbel op haar tepels kreeg ik haar zo ver dat ze ging
liggen. Suri met nog steeds haar broek aan en ik met haastig verder
uitgetrokken kleren. Ik ging op haar zitten en schoof naar boven zodat mijn
gezwollen pik tussen haar borsten kwam. Terwijl Suri met haar handen het
weelderige borstvlees tegen mijn pik drukte, schoof ik heen en weer. Het was
een heerlijk gevoel, de streling van haar donkere fluwelen huid langs mijn pik.
Ik voelde mijn zaad opkomen. Veel te vroeg, maar ik kon niet stoppen. Dit was
een droom die in vervulling ging, ik schoof door. Suri dacht dat het voorspel
was en ik, ik dacht niet meer, ik schoof en genoot. Maandenlang, vanaf het
kerstfilmpje, had ik naar zo’n moment toegeleefd. Heel even kwam de gedachte
aan uitstel in me op. Ik keek omlaag en dat deed hem, het ongelofelijk geile
gezicht van mijn al vocht lekkende pik tussen die mega tieten. Er viel niets
uit te stellen, het viel niet te stoppen, er was geen houden aan. Suri voelde
aan wat er dreigde te gebeuren. Ze liet haar borsten los en probeerde me van
haar af te duwen. Het was te laat, ik spoot. Een eruptie van kleverige witte
klodders. Mijn kwak spoot tegen haar kin en deels landde het op haar gezicht. Het droop vanaf de
landingsplaatsen omlaag in haar hals.

Ze duwde me van zich af en terwijl ik nagenoot van de
ontlading, begon ze me uit te schelden. “Klootzak,” noemde ze me en ze
vergeleek me met een stomme puber. “Doet jouw soort, dat altijd zo?”

Tissues in de rugzak, daar had ik niet aan gedacht. Galant
bood ik haar mijn sokken en onderbroek aan om het sperma af te vegen. Ze koos
voor wat mos. Daarna wilde ze weg, naar huis. Mijn verontschuldigingen en
pleidooien voor een herkansing werden afgekapt met, “breng me naar huis,
sukkel.”

Het werd een stille terugtocht zonder vervolgafspraak. Op
een verontschuldiging via mijn stiekeme telefoon, kreeg ik geen reactie. Er
ging een week zonder contact voorbij en in gedachten schreef ik Suri af. De ‘verlies
en winst rekening’ die ik maakte pakte ongunstig uit. Ondanks dat ik lekker
klaar gekomen was, waren de kosten te hoog geweest voor maar een keer spuiten.

Had ik het daar maar bij gelaten.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



De reis of de bestemming? – 5

Tinus Boot Posted on do, oktober 05, 2017 10:28:26

De reis of de
bestemming?

Deel 5

Rustig
zomerweer

Peer wandelde mee Nieuwpoort in en samen wachtten ze zwijgend op de
tram. Een laatste kus en “het ga je goed” van Peer en een “ik zag je graag” met
een traan van Paula. Peer keek de tram na en dacht, wat nu?

In de tram voelde Paula hoe de huid van haar onderbuik en de
binnenkant van haar dijen schrijnde. Zijn stoppelbaard, dacht ze. Ze dacht
terug aan de seks van die morgen en voelde dat ze nat werd. Ze maakte een
onwillekeurige beweging met haar hand naar haar kruis. Oeps, dacht ze, wat is
er met de keurige vrouw van de schepen gebeurd. Ze keek om zich heen in de
bijna lege tram, gelukkig, niemand lette op me. Zal ik, stiekem even voelen hoe
nat ik ben? Nee stomme muts. je bent bijna vijfenveertig. Straks in het
appartement nazorg verlenen. Niets voor een vaste relatie zo’n rare Peer met
zijn buien en zijn onverwachte spontane acties. Maar wel een goede minnaar en
fijn gezelschap. Leuk om er bij te hebben. Waarbij? Stom schaap, dacht ze. Als
de scheiding rond is heb je niet eens een echtgenoot meer. Een
contactadvertentie? Nee, dat nooit. Met een glimlach bedacht ze wel een tekst.
‘Gezocht toffe Peer. Flink geschapen. In bezit van zeiljacht. Niet TE
avontuurlijk’.

Na Paula uitgezwaaid te hebben maakte Peer een lange wandeling. Langs
de vuurtoren door de duinen en over het strand. Alleen met zijn gedachten. De
afgelopen twee weken; hoe hij zich klote voelde; het avontuur met Paula en de
reis naar Engeland. Paula, een leuk mens, goede kameraadschap en heerlijke
seks. Wat een verrassing en wat een verademing zo’n vrouw. Het was nota bene
begonnen doordat hij ruzie zocht in die kroeg in Zeebrugge. Wat zich daarna
ontwikkelde was fijn en goed voor hem geweest. Hij dacht na of hij spijt voelde
dat hij Sjaan opnieuw besodemieterd had. Een beetje wel, maar aan de andere
kant had het hem geholpen. Seks en avontuur in plaats van Prozac. De mist in
zijn hoofd, die zijn normale optimisme en zelfvertrouwen belemmerd had, was
opgetrokken. Hij dacht na over hoe hij verder met zijn leven zou gaan. Vechten
voor de liefde van Sjaan, zijn kut-baan opgeven en zelfstandig verder gaan? Hij
overdacht en woog zijn opties zonder nog een besluit te nemen.

Die avond raadpleegde hij de lange termijn weersverwachting.
Zuidwesten wind voor de komende vijf dagen. Als hij opnieuw richting Franse
kust wilde dan was dat wind tegen. Hij besloot met de wind mee naar het Noorden
te gaan. Tijd zat, naar Denemarken? Een herinnering kwam op aan een
gedenkwaardige reis naar Denemarken, samen met Sjaan. Alleen kan ook, besloot
hij terwijl hij een borrel inschonk.

De volgende dag voer hij naar Breskens. Patat met kibbeling aan de
haven en een berichtje naar Sjaan.

“Wind komende dagen Zuidwest, ga naar het Noorden.” Er kwam
geen reactie en dat irriteerde hem.

Een bericht van Paula deed hem grinniken. “Hi Zeeschuimer, mis je
me? Mijn eerste ‘saaie’ werkdag zit er op. Als ik denk aan wat we deden dan
voel ik nattigheid. Kus, Paula.”

Hij dacht lang na over wel of niet reageren en besloot tot. “Kus terug
van Plop de eenzame zeiler.”

Voor het slapen gaan, alleen in zijn kooi, dacht hij aan Sjaan, aan
seks met Paula en weer aan Sjaan. Tot hij in slaap viel.

De volgende dag trok de wind in de middag aan en miste hij opnieuw een
paar extra handen. De opkomende gedachte, Sjaan zou nu, drukte hij weg. Het
werd Stellendam als bestemming voor de overnachting. Hij was blij verrast met
een bericht van Dil. “Alles ging goed en ze ging werken in het restaurant
van een neef van oom.”

Ondanks drie borrels kwam de slaap slecht. Hij besloot zich af te
rukken en deed zijn best het beeld van Paula voor ogen te halen. Paula
voorovergebogen met haar kont naar hem toe en haar lekkere natte kut klaar om
hem te ontvangen. Het lukte niet, zijn gedachten dwaalden steeds af naar het beeld
van Sjaan op de avond voor zijn vertrek. Haar grote zware bungelende borsten
boven zijn gezicht. Hij gaf het op en zijn laatste gedachte, voor hij in slaap
viel was, ze zal toch niet…

De volgende morgen appte hij naar Sjaan. “Stil aan boord.”

Een uur later hoorde hij het pingeltje van een reactie. “Je hebt
toch een cd-speler.”

De reactie zat hem de hele dag dwars en hij besloot ‘s avonds geen
boodschap te sturen.

De volgende morgen vertrok hij vroeg. Hij wilde Oude Schild halen. Hij
zeilde en luisterde naar muziek. Toen hij ‘s avonds afgemeerd lag, zag hij een
gemiste oproep van Sjaan en een appje, “Hier ook stil.” Hij twijfelde
tussen bellen en appen. Het werd appen. “Stil en ik mis twee handen aan
boord”

Er kwam direct een reactie, “Voor de zeilen of voor?”

Peer dacht aan de warme handen van Sjaan die zijn snikkel vastpakten,
maar hij antwoordde. “Twee armen om me heen met twee handen op mijn rug.”

Als reactie kreeg hij. “Welterusten voor straks met een
smiley.”

De volgende middag voer hij de haven van West Terschelling in.
Verbaasd keek hij rond. Begin juni, nog geen vakantietijd en hartstikke vol.
Een havenmeester voer hem in een rubberboot tegemoet.

“Ken net, schipper.” Peer begon te lachen. “Ken net, in het Fries of
in het Nederlands?”

“Dit is Friesland.”

“In dat geval versta ik vandaag geen Fries. Wat is er aan de hand, dat
het zo druk is en hebt u echt geen plekje?”

“Over een paar dagen begint Oerol. Als u het niet erg vindt om over
vier boten naar de kant te klimmen, dan kan ik u er nog net tussen wringen. Dan
is het voor u “ken net” in het Nederlands.”

Afgemeerd en met een biertje in de kuip dacht Peer na. Oerol, Sjaan
had het er een paar keer over gehad om Oerol te bezoeken en hij had het steeds
afgehouden. Theater en cultuur, niet zijn ding. Na wat aarzelen pakte hij zijn
telefoon en hij belde.

“Dag Schuimer van me, waar ben je?”

Het klonk als een opening met mogelijkheden. Dat maakte dat Peer,
nadat hij verteld had dat hij op Terschelling was, verder ging. Hij stelde
Sjaan voor om een paar dagen vrij te nemen en naar Terschelling te komen om
samen van Oerol te genieten. Het was even stil aan de lijn, tot Sjaan aarzelend
reageerde. Ze wilde graag komen en ze ging het de volgende morgen direct
proberen te regelen. Maar ze wilde ook wat dingen uitpraten en ze had iets op
te biechten. Peer ging er direct op in.

“Nee,” zei ze. “Ik wil het niet over de telefoon bespreken, maar als
we elkaar kunnen aankijken.” Ze spraken verder over neutrale dingen en Sjaan
zou hem bellen, zodra ze wist of ze vrij kon krijgen. Peer voelde zich
opgelucht. Later, op weg naar de douches voorzichtig over vier boten klauterend
om aan de kant te komen, hoorde hij een stem, “niet zo stampen.” Peer twee
weken eerder zou dit een geweldige aanleiding hebben gevonden om te gaan
rellen. Peer op dat moment zei vriendelijk, “goedenavond.”

Sjaan kreeg vrij en het duurde nog anderhalve dag, voordat ze kwam. De
hervonden rust in zijn hoofd was even spoorloos. Het “uitpraten en
opbiechten” spookten door zijn hoofd. Om er niet aan te denken huurde hij
een mountainbike. Trappen, zweten en niet nadenken. Raggen over Terschelling,
geen Sjaan in zijn hoofd. Op het fietspad langs het wad vloog de van de banden
spattende schapenstront tegen hem aan. Geen Sjaan in zijn kop, maar stront voor
de kop. Het hielp zo lang hij fietste, daarna kwamen zijn gedachten steeds weer
terug bij Sjaan. Zou ze over die stomme verliefdheid heen zijn en wat zou er
gebeurd zijn, dat ze het over opbiechten had?

Al voor het aanmeren van de veerboot zag Peer haar staan. Ze zwaaide
en Peer zwaaide terug. Als een van de eersten liep ze, zeulend met een zware weekendtas,
de kade op. Peer liep haar tegemoet en kuste haar. Opgelucht merkte hij dat
zijn kus beantwoord werd. Hij nam haar tas over en wat verlegen met zijn
houding vroeg hij of ze eerst iets wilde drinken in het dorp of direct naar de
boot wilde. Sjaan wilde zo snel mogelijk naar “onze boot”. Daar wilde ze met
hem praten. Tijdens de korte wandeling naar de jachthaven was Sjaan zwijgzaam.
Peer putte hoop uit het vastpakken en vasthouden van zijn hand.

Eenmaal aan boord sloeg ze het aanbod van Peer om koffie te zetten af.

“Eerst praten,” zei ze. Tering dacht Peer, dit wordt ernstig. Hij
wilde beginnen met zijn avontuur en bekentenis. Sjaan viel hem in de reden.

“Ik eerst, ik heb hier lang over nagedacht en ik moet het nu kwijt.”
Peer zag dat ze tranen in haar ogen had en hij wilde ze wegvegen.

“Nee,” zei ze, “luisteren.” Sjaan was vreemd gegaan en ze had er spijt
van.

“Toen jij zo raar deed en boos weg ging en ik dagenlang niets van je
hoorde, was ik eerst ongerust en later was ik boos, heel boos. Ik wilde er met
niemand over praten, maar die collega, waar ik je over vertelde, die zag het
aan me. Hij vroeg wat er was. Ik kon het toen niet meer houden. Ik begon te
huilen en hij leek zo begripvol. Hij troostte me en toen kuste hij me.” Peer
wilde iets zeggen. “Nee, hou je mond alsjeblieft, eerst luisteren. Ik liet het
gebeuren en ik kuste hem ook. We gingen naar het magazijn en daar hebben we
gevreeën. Ik liet toe dat hij aan mijn billen en borsten zat. Hij wilde nog
meer, maar ik was bang dat er collega ‘s binnen zouden komen.” Die avond hoopte
ik opnieuw dat ik iets van je zou horen, want ik wilde het stoppen. Ik
probeerde je te bellen en jij klootzak was onbereikbaar. De volgende dag hebben
we weer gekust en toen stelde hij voor om later met me mee naar huis te gaan.
Dat wilde ik niet en omdat hij ook getrouwd is, stelde hij voor om naar een
hotel te gaan. Hij zou het regelen.”

Verdomme, dacht Peer, zo iets heb ik ook wel eens gedaan. De vuilak! Sjaan
zag Peer zijn woedende blik en zei.

“Hou je in, het wordt nog erger. We gingen naar een hotel bij Schiphol
en… het hotel was vol.” Peer glimlachte opgelucht. Sjaan die het zag, begon
te huilen. Tussen de snikken door stamelde ze, “Ik wilde toen eigenlijk al naar
huis, maar ik liet me over halen om een ander hotel te zoeken. Op de kamer
wilde hij dat we eerst wat dronken. Hij zei dat het heel romantisch was om
samen eerst wat te drinken. Weet je nog die vieze zure rode wijn die ik
afgelopen winter bij de Aldi gekocht heb? Zo’n fles haalde hij uit zijn tas en
dat dronken we uit plastic bekertjes, die hij uit een badkamer op de gang
haalde. Toen wilde hij vrijen en begon hij zich uit te kleden. Ik twijfelde en
keek hoe hij zich uitkleedde en weet je?” Vroeg ze tussen haar tranen door Peer
aankijkend. Peer schudde nee. “Hij was helemaal kaal. Hij had al zijn
schaamhaar en het haar op zijn borst en benen geschoren. En hij had niet zo’n
grote piemel. Ik moest aan mijn broertjes denken, vroeger als die in bad gingen
en omdat ik zenuwachtig was schoot ik in de lach. Zijn piemel werd toen weer
slap.”

“En toen,” vroeg Peer, die nog steeds hoopte op een afloop zonder
neuken.

“Toen schaamde ik me dat ik gelachen had en ik was kwaad op jou en
vond hem zielig.”

Oei, dacht Peer, dus toch!

“Ik heb me uitgekleed en zijn piemel vastgepakt en hard gemaakt. Toen
wilde hij me op het bed duwen en dacht ik aan gelukkig aan een condoom. Ik
vroeg of hij een condoom had en hij haalde een grote voordeelverpakking van
Kruidvat uit zijn tas. Ik wachtte tot hij een condoom omdeed. Hij zat zo te
klooien, om het voordeelpak open te krijgen, dat ik het uit zijn handen trok en
er een condoom uitpeuterde.”

Ze keek Peer, die gespannen luisterde aan. “Toen deed hij vreemd, hij
vroeg of ik het met mijn mond over zijn pik wilde rollen. Met mijn mond! Nou
mooi niet.”

Peer wist dat ze er een enorme hekel aan had om dingen van rubber aan
te raken. Na het aanraken van een elastiekje of een gummetje waste ze al haar
handen. Hij kon zich niet beheersen en begon te grinniken.

“Hij zal het wel in een filmpje gezien hebben,” zei Peer.

“Eigenlijk was ik het zat, ik wilde naar huis. Het is jouw schuld dat
we het toch gedaan hebben. Ik was zo kwaad op je dat ik je wilde straffen. Ik
wilde wat wij hebben kapot maken en toen zijn we toch gaan vrijen. Ze wilde
verder vertellen, maar Peer viel haar in de reden.

“Zal ik mijn verhaal vertellen?” Tot zo ver vond hij het een grappig
verhaal, maar hij was bang dat de details van hun verdere vrijpartij hem te
veel zouden raken. Hij had aan haar opmerking dat ze verliefd was, gemerkt hoe
enorm jaloers hij was.

“Nee, wacht,” zei ze. “Ik wil het kwijt.” Ze begon weer zachtjes
snikken. “Het, het was de meest waardeloze seks ooit.” Gelukkig, dacht Peer,
die zijn gezicht strak hield, om niet te laten merken dat hij dat een
opluchting vond. Die verliefdheid was in ieder geval over.

“Hij kwam bijna direct en hij bleef op me liggen tot ik hem een duw
gaf. Ik had het helemaal gehad met die slijmerd. Vooral toen hij, met die fles
rot wijn in zijn hand zei, “dat was lekker he schat. Wil je nog wat drinken?”

“Ik wilde naar huis en heb hem verteld dat het over was.”

Peer dacht er over om de naam te vragen van de klootzak die aan zijn
vrouw gezeten had en hem op te zoeken. Sjaan zag en herkende zijn
gezichtsuitdrukking.

“Nee Peer, het is over. Nu wil ik jouw verhaal horen.”

Peer vertelde zijn avontuur. Wel maakte hij de rol van Paula wat
kleiner. De mensensmokkel en de mogelijke consequenties leidde gelukkig de
aandacht van Sjaan van Paula af. Sjaan verklaarde hem hartstikke gek. “Je had
wel in de gevangenis kunnen komen.”

Net toen Peer dacht, daar kom ik gemakkelijk mee weg, kwam Sjaan erop
terug.

“Die vrouw, die Paula, daar heb je zeker seks mee gehad?”

Peer ontkwam er niet aan en hij vertelde over zijn achteraf dwaze
besluit om verder celibatair door het leven te gaan. Onthouding als oplossing
van zijn problemen. “Het mislukte al op de avond voor mijn vertrek toen jij…”

“Oh daarom deed je zo stom, door me af te wijzen maakte je me zo
verdrietig.”

Peer vertelde dat hij Paula alleen maar meegenomen had als gezelschap
en hoe ze zijn ochtenderectie had vastgepakt en hem had afgetrokken.

“En daarna?”

“Ja, daarna hebben we seks gehad.” Als ze maar niet vraagt hoe vaak en
op welke manieren.

“Heb je er van genoten?” Peer aarzelde, hij wilde niet liegen, maar
het ook niet zo mooi maken als het was geweest. Sjaan zag zijn aarzeling.

“Vuile klootzak, jij hebt seks gehad en er van genoten. Lieg maar
niet. Terwijl ik… wanhopig was en…”

“Ja, maar jij was verliefd geworden en daar kon ik niet tegen.”

Ze praatten het uit en legden het bij. Ze troosten elkaar en Peer
beloofde beterschap met meer aandacht voor Sjaan. Dat leidde tot knuffelen en
tot meer. Ze streelden elkaar en bezochten oude en vertrouwde plekjes. Ze
kleedden elkaar uit en Sjaan nam de regie. Ze vond dat ze nog heel wat te goed
had en dat zei ze ook.

“Ik wil dat je me verwend. Ik wil door je gelikt worden en ik ga je
niet pijpen. Dan had je hem maar niet in een andere kut moeten stoppen.”

Ja, dacht Peer, daar heeft ze gelijk in. Hij kende zijn Sjaan, erop
vertrouwend dat hij niets te kort zou komen ging hij met zijn mond naar haar
poes. Zijn tong deed nog even niets. Sjaan pakte zijn hoofd vast en bewoog zo
zijn lippen over haar poes. Peer begreep de aanmoediging en hij wist de weg.
Hij drukte zijn tong in haar spleet en proefde de vertrouwde smaak. Nog even
kwam de gedachte aan die andere kerel in hem op en dacht hij, gelukkig dat ze
een kapotje gebruikt hebben. Zijn tong vond het voor hem zo vertrouwde
genotsknopje. Hij like haar en hoorde haar zachte geluiden van genot. Hij
noemde haar niet voor niets zijn spinnende poes. Het duurde niet lang of Sjaan
liet zijn hoofd los om op zoek te gaan naar zijn erectie. Terwijl hij door
likte kneedde ze zijn pik. Wat hij al verwachtte gebeurde, Sjaan begon aan hem
te sjorren om hem op zich te krijgen en om zo zijn snikkel in haar mond te
nemen. Peer likte door en genoot van de streling van haar lippen en haar tong
op zijn pik. Hij begon ongeduldig te stoten. Dat strookte niet met het plan van
Sjaan.

Ze liet even zijn pik uit haar mond ontsnappen en zei, “ik wil het
doen. Ga eens op je rug liggen.” Met Sjaan boven gingen ze verder. Haar orgasme
kwam en ze kreunde met zijn pik ver in haar mond. Het extra gevoel dat dit gaf
was verrukkelijk. Peer voelde zijn zaad koken en hij wilde het nog stoppen door
zich uit haar mond terug te trekken. Sjaan hield vast met haar lippen en haar
hoofd volgde zijn terugtrekkende beweging. Er was geen houden meer aan. Peer
spoot en Sjaan opende haar lippen voor een schreeuw van genot.

Later die dag klauterde Peer samen met Sjaan over de naburige boten
naar de steiger voor een bezoek aan de douches. Hij zag hoe een vrouw, op de
boot van de klager over het stampen, naar hem staarde. Hij gaf haar een knipoog
en merkte tot zijn voldoening dat ze rood werd. Op de steiger vroeg Sjaan.

“Zag je die vrouw kijken, hebben we veel kabaal gemaakt?”

“Viel wel mee,” jokte Peer.

“Je liegt,” zei Sjaan “en ik zag je knipogen naar die vrouw. Je bent
van mij en waag het niet nog eens om vreemd te gaan.”

“Het is
niet het begin of de bestemming waar het op aan komt. Het is de reis er
tussenin,”
dat speelde meer dan een
maand terug door zijn hoofd.

Deze reis zat er op.

Een weg
ontstaat door hem te belopen.

Tinus Boot

Graag
jouw waardering als reactie onder dit verhaal?



De reis of de bestemming? – 4

Tinus Boot Posted on wo, oktober 04, 2017 14:25:15

De reis of de
bestemming?

Deel 4

Af en toe een
bui

Paula werd wakker doordat Peer haar wakker schudde. “Half vijf,
opstaan. Ik heb al water opgezet voor koffie.”

Nog slaapdronken kwam ze overeind en stommelde naar het toilet.
Terwijl ze urineerde realiseerde ze zich dat ze de afgelopen nacht als een lang
getrouwd echtpaar knus naast elkaar en zonder seks geslapen hadden. Haar slipje
ophijsend hoorde ze Peer vertellen over hoe moe hij zich gisteravond gevoeld
had. Zal hij gedachten kunnen lezen? Dacht ze. Peer vertelde dat hij de vorige
avond helemaal leeg was. “Niet lichamelijk moe, maar geestelijk uitgeput.
Terwijl we onze mensensmokkel uitvoerden, zat ik denk ik in een roes. Met Dil
en Abdul veilig afgeleverd, voelde ik me gisteravond uitgeput.”

Paula beaamde een zelfde gevoel gehad te hebben.

“En nu?” vroeg ze.

“Voldaan, een gevoel dat het zo goed is.”

Na een snelle slok koffie werd de motor gestart en de boot losgemaakt
van de ankerboei. Ze voeren weer. De zeilen werden gehesen. Met de motor
zachtjes mee draaiend voeren ze nog in het donker de Medway af. In de
Thamesmonding bij Sheerness begon het licht te worden en er kwam meer wind. De
motor kon uit en Paula toverde oud brood en kaas in een koekenpan om tot tosti
’s. De wind werkte mee en ter hoogte van Margate overlegde Peer met Paula over
een lange zeildag naar Nieuwpoort of vroeger aankomen in Duinkerken. Paula koos
voor Nieuwpoort. Voor Peer aanleiding om de helmstok aan Paula te geven en een
cd op te zoeken. Even later klonk uit de kajuit:

“Wanneer de
Noordzee koppig breekt aan hoge duinen

En witte
vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen

Wanneer de
norse vloed beukt aan het zwart basalt

En over dijk
en duin de grijze nevel valt

Wanneer bij eb
het strand woest is als een woestijn

En natte
westenwinden gieren van venijn

Dan vecht mijn
land, mijn vlakke land”

Paula keek verrast op, vooral toen die rare Hollander mee begon te
zingen. Ze aarzelde even en daarna zongen ze samen het refrein mee.

Dan vecht mijn
land, mijn vlakke land”

Later die dag, Peer aan de helmstok en Paula in een boek verdiept,
kreeg Peer een ingeving.

“Zeg Paula.”

Na bijna een week samen voelde ze aan dat er iets bizars ging komen. “Ja
Plop.”

“Jammer dat we niet verder de Thames op naar Londen zijn gevaren.”

“Oh ja, waarom?”

“Dan passeer je net voor Londen bij Greenwich de 0-meridiaan en dat is
net als de evenaar passeren, maar dan in lengterichting. De evenaar passeer je
van Noord naar Zuid en de 0-meridiaan van Oost naar West.”

“Ja, dat begrijp ik, en?”

“Zeelui die voor het eerst de evenaar passeren worden ontgroend.”

Paula die al vermoedde welke kant dit gesprek op zou gaan, antwoordde
voorzichtig. “Oh ja?”

“Dan komt Neptunus aan boord.”

“Plop veranderd in Neptunus, dat kan ik volgen. Wat gaat Neptunus dan doen?”

“Scheren en inwijden,”

“We zijn de O-meridiaan niet gepasseerd en van mijn haar blijf je af.”

“Wel bijna gepasseerd en je hebt je zo’n goede zee-vrouw getoond, dat
ik vind dat je een inwijding verdiend hebt.”

“Mooi niet, ik heb wel eens afbeeldingen van Neptunus gezien en daarop
had hij lang haar. Je lijkt er niet op.”

“Wacht maar, wil je me de dweil aangeven?”

Met de dweil op zijn hoofd speelde Peer voor Neptunus en drong hij aan
op het afscheren van het driehoekje haar op haar venusheuvel. Paula speelde het
spel mee en haalde zijn toilettas uit de kajuit. Ze trok haar broek en slipje
uit en Peer spoot scheercrème op haar onderbuik en smeerde het uit.

“En nu mijn scheermes zee-vrouw!”

Paula lachte en zei, “je denk toch niet dat je me met een scherp mesje
op een deinende boot gaat scheren, terwijl je met één hand moet sturen. Ik doe
het zelf wel, dan mag je toekijken.”

Dat strookte niet met Neptunus zijn plan. Hij droeg Paula op om de
helmstok over te nemen en staand te sturen. Met Paula aan het roer ging hij op
zijn knieën zitten en begon hij het driehoekje haar weg te scheren. Heel
voorzichtig onder het toeziend oog van Paula.

“Let op je koers zee-vrouw.”

Klaar met scheren pakte Neptunus een handdoek om de restanten
scheerschuim weg te vegen. Hij ging weer op zijn knieën zitten om zijn handwerk
van dichtbij te inspecteren.

“Mooi glad, nu even testen.” Hij streek er met zijn vingers over en
drukte toen een kus op haar venusheuvel.

“En? Vroeg Paula.

“Het smaakt naar zeep en vrouw. Zilte vrouw en daar is Neptunus gek
op.” Hij likte over haar poes en kwam overeind om haar te kussen. “Proef maar.”
Terwijl ze kusten vingerde hij haar. Paula begon zwaar te ademen en vergat op
haar koers te letten. Peer brak het vozen en kussen af en nam de helmstok over.
“Nu het laatste deel van de inwijding. Dat moet iets nieuws zijn, anders is het
geen inwijding. Buk eens voorover en laat je gatje zien.”

“Oh nee, manneke. Dat gebeurt niet!” Paula herinnerde zich een eens en
nooit meer poging van Pieter. Na jarenlang zeuren en aandringen had ze
toegegeven. Toen hij haar kontgaatje binnen wilde dringen had het ontzettend
pijn gedaan. Ze was verkrampt en ze had gehuild. Hij wilde toen toch nog doordrukken
en ze had hem uitgescholden en een klap gegeven. Daarna had hij het gelukkig
nooit meer geprobeerd. Toen uiteindelijk uitkwam dat hij van twee walletjes at,
vermoedde ze dat hij zijn pik vaak in andere donkere gaten had gestoken.

Peer lachte. “Nee gekkerd, dat doen we niet. Beroepsdeformatie van
Neptunus, doordat zeelui vroeger altijd mannen waren. Wil je bij me op schoot
komen zitten?”

Peer trok zijn broek en onderbroek uit en ging zo zitten dat Paula bij
hem op schoot kon komen. Ze ging met haar gezicht naar hem toe op zijn
bovenbenen zitten en pakte zijn omhoogstekende pik vast. Ze boog het geval
omlaag, richtte en schoof wat naar voren om de top van zijn pik in haar te
krijgen. “Hm…,” zei Peer toen ze verder naar hem toe over zijn pik schoof, tot
ze niet verder kon. Hij schoof haar truitje omhoog om haar tepels te kunnen
liefkozen. Met één hand sturend en de andere hand voor haar tepels, gaf hij
zich over aan het genot.

Paula wist vanaf het moment dat hij over ontgroenen begon, dat het op
seks zou uitdraaien en ze had, na het goed aflopen van het smokkelavontuur,
behoefte aan de ontlading die goede seks biedt. Ze was opgewonden geraakt door
het scheren en vooral toen hij haar poes kuste en haar liet proeven hoe geil ze
was. Ze schoof over zijn harde knoeperd heen en weer. Na een week met Peer wist
ze dat hij niet vroegtijdig zou komen. Hij zou op haar orgasme wachten en dan
voor een toegift zorgen. Ze werkte zich rustig heen en weer schuivend naar een
orgasme. Peer stelde haar niet teleur, toen ze kwam trok hij haar met zijn
handen op haar billen zo ver mogelijk over zijn pik. Hij hield haar zo vast en
genoot van het samentrekken van haar bekkenspieren om zijn pik.

Hij liet haar even bijkomen en vroeg haar of ze zo nog een keer wilde
of een ander standje.

“Nu mag jij aan het werk,” zei ze. Ze ging van hem af en ging door
haar knieën zakkend, om op Peer ’s pikhoogte te komen, voorover gebogen staan.
Peer ging staan en met één hand de helmstok vasthoudend stuurde hij zijn pik
terug in haar warme natte gleuf. De boot was een tijdje niet koersvast, Peer
zijn stoten waren dat wel. Harde stoten schuin omhoog en ze troffen doel.
Helemaal naar binnen tot zijn kloten tegen haar kont tikten en weer terug en
opnieuw. Paula jubelde en Peer gromde toen hij voelde hoe zijn zaad omhoog kwam
en begon te stromen. Na zijn zaadlozing bleef hij lekker, met zijn pik diep in
haar, tegen haar billen aan staan. Helaas begon het zeil begon te klapperen en was
hij genoodzaakt bij te sturen, waardoor hij zich terug moest trekken. Paula
kwam langzaam overeind en draaide zich naar Peer om. Ze wilde net, dat was
lekker Plop, zeggen toen hij met zijn vinger over de binnenkant van haar dijen
streek. Ze keek en zag hoe hij met een grijns een gelekte klodder sperma van
haar dijbeen schraapte. Met een zwaaiende beweging van zijn hand schudde hij
het overboord van zijn vinger.

“Offer voor Neptunus, het vermengde geil van man en vrouw, daar is hij
gek op.”

“Lekkere zotte kop,” zei Paula.

Ze losten elkaar aan de helmstok af en ze lazen en kletsten wat. Paula
had al een paar keer nieuwsgierig geprobeerd meer over Peer zijn leven te weten
te komen. Hij praatte over van alles, behalve over zijn huwelijk en zijn werk,
maar af en toe liet hij wat slippen. Paula vroeg hem naar zijn beroep. “Constructieadviseur.”

Paula vroeg door.

“Vooral fundaties.”

“Oh,” zei ze lachend “daarom weet je zeker alles van heipalen?”

“Ja,” zei hij, “dat is mijn sp…, hoe raad je dat zo en waarom lach
je? Oh shit, nee ik bedoel echte heipalen.”

Tegen de avond kwamen ze in Nieuwpoort aan. Ze maakten snel de boot
aan kant en gingen uit eten. Peer dronk bier en Paula ging aan de wijn. Ze
namen er de tijd voor en bespraken hun avontuur. Paula kwam nog eens terug op
waarom hij Dil en haar zoontje wilde wegbrengen. Peer keek haar aan en tastte
in zijn broekzak om twee kiezelstenen te voorschijn te halen.

“Opgeraapt toen ik in Engeland de rubberboot terug het water in duwde.
Een voor jou en een voor mij, als herinnering,”

Paula keek hem verrast aan.

“Er is een lied van Bram Vermeulen en Paul de Leeuw heeft het ook
gezongen. Ik weet niet of het in Vlaanderen ook bekend is. Als ik me het goed
herinner dan is de tekst:

Ik heb een steen verlegd,
in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten.
Ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

Wij hebben een steentje verlegd in een rivier. In een snelstromende
rivier van vluchtelingen en ellende, blatende politici en geen oplossing. In
die rivier hebben wij een steentje verlegd. “

“Onderweg heb ik me wel een paar keer afgevraagd wat me bezielde.”

Reagerend op de vragende blik van Paula ging hij verder. “Ik denk twee
dingen. Enerzijds, een daad stellen in een wereld waarin iedereen een mening
heeft over vluchtelingen en bijna niemand iets doet.”

“En de andere reden?”

“Persoonlijk, toen ik met deze reis begon zat ik met mezelf in de
knoop. Ik had actie nodig om daaruit te komen en aan me zelf te laten zien dat
ik nog ergens voor sta. En jij?”

“Vooral medelijden en als ik eerlijk ben ook een beetje zucht naar
avontuur en dat werd door jou aangewakkerd.”

Na nog een slok wijn zei Paula. “Dank je wel voor de steen en het
verhaal. Ik ga deze steen koesteren. Het lied ken ik niet, maar ik ga het zeker
opzoeken. Denk je dat ze gelukkig worden in Engeland?”

“Ik weet het niet. Ook in Engeland zijn ze ongewenste vreemdeling. Het
enige verschil met deze kant van de Noordzee is dat daar een grote Afghaanse
gemeenschap is. Laten we allebei contact met ze houden en hen volgen.” Terug
aan boord zochten ze hun kooi op en ze sliepen.

De volgende morgen, bestemming Zeebrugge en Paula ‘s laatste dag aan
boord, bleek het offer aan Neptunus niet geholpen te hebben. Het was windstil
druilerig weer. Peer was het eerst wakker. Hij hoorde de regen op het kajuitdak
tikken. Hij stond op, keek naar buiten en raadpleegde wat weerapps. Hij liet
Paula slapen en ging de wal op om verse broodjes te kopen. Bij terugkomst rook
hij vers gezette koffie.

“Wordt zeker niets met dit weer?” Vroeg de zeevrouw met een week
ervaring. Peer probeerde haar nog over te halen een dag langer te blijven,
zodat hij haar de volgende dag zeilend naar Zeebrugge kon brengen. Paula legde
uit dat ze dat niet kon maken, te meer daar ze als vrouw in scheiding de
zekerheid van haar baan nu hard nodig had. Ze moest met de kusttram terug.
Voordat ze op de tram stapte had ze een goed alternatief voor de laatste
zeildag samen. Na het ontbijt stelde ze Peer voor om te gaan douchen, daarna
had ze een verrassing, zei ze.

“Samen douchen?” Vroeg Peer.

“Nee geilaard, dan is het geen verrassing meer.”

Na het douchen wachtte Peer voor het havengebouw tot Paula klaar was
en ze samen terug konden lopen. Peer, met een vermoeden van wat ze als
verrassing in petto had, sloeg zijn arm tijdens de wandeling om haar middel.
Paula beantwoorde het gebaar en liet al lopend haar hand afzakken en stak hem
in de band van zijn shorts om hem in zijn kont te knijpen. Terug op de boot
sloot Peer de luiken terwijl Paula de gordijntjes sloot. Peer trok snel zijn
kleren uit en keek verrast toe toen Paula haar hemdje en broek uittrok.

“Het was maar voor even, dus ik heb maar geen ondergoed aangedaan.” Ze
kneep in zijn paraat staande pik en bukte zich om, even plagerig kort, zijn
eikel tussen haar lippen te nemen. Ze trok een dekbed uit de voorkajuit en
spreidde die uit op de vloer.

“Wil jij gaan liggen?” vroeg ze.

Benieuwd naar welk standje ze in gedachten had ging Peer liggen. Ze
ging schrijlings op zijn borst zitten en zei, “dit is onze laatste keer. Ik wil
dat je me, als afscheid extra verwend.” Ze schoof naar voren tot ze met haar
poes op zijn mond zat. Peer kuste het inmiddels vertrouwde terrein. Ze taste
achter zich en pakte zijn stijve vast en begon hem te strelen. Voor Peer het
signaal om aan de slag te gaan. Hij drukte zijn tong in haar natte doos en
begon haar clit te likken. Paula genoot, ze liet zijn pik los en concentreerde
zich op haar genot. Peer hoorde en voelde hoe ze genoot, dat maakte dat hij
zich aan een experiment waagde dat al dagen eerder tijdens het vrijen in hem
opgekomen was. Hij stopte met likken en bewoog zijn lippen om op haar forse
clit te gaan sabbelen. Haar onderlichaam begon te schokken en ze kwam met een
ongecontroleerde gil klaar. Geslaagde proef, dacht Peer.

Hij let haar kittelaar los en Paula schuurde nog een paar keer met
haar natte lekkende poes over zijn gezicht. Daarna ging ze op hem liggen en
kuste ze hem.

“Hm…, dit was heerlijk. Nu jij, hoe wil je me hebben?”

“Van achteren, mag dat?”

Paula kwam overeind en ging op haar knieën zitten. Ze twijfelde over
wat hij met ‘van achteren’ bedoelde. Zou hij toch anaal willen? Ze voelde zich
zo geil dat ze dacht, toch nog een keer proberen nu ik zo nat ben? Hoe zal het
voelen? Het maakte haar niet uit. Ik ben zeiknat en geil en wil dat ding in me.
Ze voelde even iets van teleurstelling toen ze zijn eikel tussen haar
schaamlippen naar binnen voelde glijden. Dat gevoel was direct weg toen hij
doordrukte en haar helemaal vulde. Hij pakte haar heupen vast en stootte steeds
zo diep mogelijk.

Peer rook haar geile vrouwelijkheid en hij genoot van de streling van
zijn pik door haar vaginawand. Paula voelde hoe hij al neukend haar heupen
losliet en haar tepels vastpakte en ze voelde zijn ballen tegen haar aantikken.
Ze begon te kermen. Ze kwam en ze ging op haar buik liggen. Peer stootte nog
een paar keer en liet zich toen kreunend op haar zakken. Zo bleven ze liggen
tot Peer merkte dat zijn gekrompen lid uit haar glibberde. Hij kwam overeind en
zei. “God mens, dat was lekker.”

Paula voelde aan dat het afscheid ook het einde van hun korte
verhouding was. Hoewel hij niet over zijn vrouw praatte, had ze uit een paar
terloopse opmerkingen gecombineerd dat hij naast problemen op zijn werk ook een
huwelijkscrisis had. Ze had gezien dat hij de laatste twee dagen begonnen was
vaak zijn telefoon te pakken.

Ze hadden email adressen uitgewisseld en afgesproken elkaar op de
hoogte te houden, hoe het ze verder in het leven verging en over wat ze van Dil
hoorden. Ze was hem dankbaar voor het avontuur en vreemd genoeg had ze door die
rare ontrouwe vent weer vertrouwen in mannen gekregen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit
verhaal?



De reis of de bestemming? 3

Tinus Boot Posted on di, oktober 03, 2017 12:29:10

De reis of de
bestemming?

Deel 3

“Een
enkele opklaring”

Paula schudde Peer zachtjes heen en weer en vertelde haar besluit, “als
je gaat dan ga ik mee.”

Peer die slaapdronken wakker werd reageerde eerst niet. Het duurde
even voordat hij begreep waar hij was en waar het over ging. Hij keek haar
verbaasd aan. Slaapkop, dacht ze en ze tastte nieuwsgierig in zijn kruis om te
onderzoeken of hij daar wel wakker was. Niet zo wakker als de voorgaande
ochtenden, ze voelde een slap peertje in rust. Rust die ze hem niet gunde, de
vorige avond had haar sluimerende seksleven doen ontwaken en ze had behoefte
aan een vervolg. Peer werd door haar
strelingen wakker en zijn peerke begon te groeien.

Peer twijfelde, zich overgeven aan het genot of eerst even opstaan. Zijn
volle blaas legen, zijn tanden poetsen en dan terug in bed voor een grote
beurt? Hij koos voor het laatste en verontschuldigde zich met de woorden dat
hij snel terug zou komen. Nadat hij zijn blaas geleegd had, volgde Paula zijn
voorbeeld. De voorgaande dagen had Paula steeds het deurtje van de toiletruimte
zorgvuldig achter zich gesloten. Nu liet ze het open en Peer merkte dat zijn
pik reageerde. Paula kwam van het toilet af en ze pakte zijn pik vast.

“Zo mag ik hem graag zien. Ga maar vast liggen terwijl ik mijn tanden
poets. Nu wil ik boven.” Peer ging op zijn rug in de voorkooi liggen en Paula
kroop op hem. Ze pakte zijn pik vast en doordat ze overeind kwam om zich op het
gezwollen geval te laten zakken, stootte ze haar hoofd.

“Nondejus, wat is het hier laag.”

Peer begon te lachen. “Kom Sidonia. Ik heb een beter idee.” Peer klom
uit de voorkooi en klapte de tafel in de grote kajuit op. Hij ging op de vloer
liggen, pakte zijn pik vast en richtte hem recht omhoog met de woorden, “laat
je hier maar op zakken. Hier hebben we speelruimte genoeg.” Paula stapte over
hem heen en liet zich zakken. In plaats van over zijn pik, liet ze zich
langzaam op zijn gezicht zakken, tot ze met haar poes vlak boven zijn mond was.
Peer tilde zijn hoofd op en drukte een kus op haar schaamlippen.

“Hm… lekker,” zei Paula. “De rest hou ik van je tegoed. Nu wil ik die
dikke knuppel weer in me voelen.” Ze hurkte over zijn pik en liet zich zakken.
Peer richtte zijn hoofd op, om te genieten van het schouwspel van zijn pik die
door haar opgenomen werd. Hij zag en voelde hoe zijn eikel naar binnen gleed en
hoe langzaam zijn hele pik door haar warme natte kut omgeven werd. Steun
zoekend aan de rand van de neergeklapte tafel begon ze Peer te berijden. Ze
werkte zich op en neer bewegend naar een orgasme. Toen ze op het randje zweefde
en het nog wat wilde rekken, liet ze zich op hem zakken. Ze ging heen en weer
schuiven tot ze zachtjes kreunend kwam. Ze zakte voorover om Peer te kussen en
ze tilde ze haar bekken iets op. Daarmee Peer de ruimte gevend om omhoog te
stoten. Ze bleef kreunen en Peer stootte tot hij zijn zaad in haar spoot. Zo
bleven ze liggen, totdat Paula voelde hoe de krimpende pik van Peer uit haar
glibberde. Voordat ze opstond om van hem af te gaan schoof ze plagend met haar
poes over zijn buik en zijn borst.

“Zo, ga je mee douchen?” Vroeg ze, terwijl ze de uit haar kut lekkende
sappen over zijn lichaam uitsmeerde. Even later liepen ze samen naar het
havengebouw om te douchen.

“Samen in een hokje,” vroeg Peer? “Dat scheelt een euro.”

“Geile zot, het gaat je niet om die euro.”

Ze hadden geen seks onder de douche, maar Paula genoot wel van het
ingezeept worden, met extra aandacht voor haar intieme zones. Ik gedraag me als
een slet, dacht ze. En ik geniet er van. Dit was meer seks in vierentwintig uur
dan in weken met Pieter. Ze kreunde zachtjes toen Peer met een ingezeepte hand
een paar maal tussen haar billen streek. Om geen aandacht te trekken gingen ze
omzichtig naar de tent van Dil. Er werd opnieuw getelefoneerd met broer en oom
en er werd overlegd. Dil dorst het avontuur aan en oom en broer steunden het
idee van de overtocht.

Geholpen door Paula, ging Peer aan de slag om een stuk uit het
tussenschot te zagen en de schuilplaats in te richten. Nadat de schuilplaats
klaar was, wilde Paula naar het havengebouw om haar ondergoed te wassen.

“Niet doen, ik heb een beter idee,” zei Peer. Laat eens zien?”

Verwonderd keek Paula hem aan. “Zotte Hollander, je bent toch geen
slipjes snuffelaar?”

“Soms,” zei Peer. “Maar nu zijn ze voor de douane en de immigratie
ambtenaren. Mochten ze aan boord komen dan zorgen we dat het vuile ondergoed op
de kussens in de voorkooi ligt. Hopelijk leidt dat ze af.”

Ze overtuigden Dil ervan dat ze, tot ze veilig in Engeland was, niet
mocht opvallen. Geen hoofddoek en zo westers mogelijk gekleed. Paula deed
daarvoor nog wat inkopen in het plaatsje. Dil werd Dilla, de dochter van Peer
en Abdul werd Appie zijn kleinzoon. Paula werd tante Paula. Het wachten duurde
lang die dag. Peer probeerde met een boek afleiding te vinden en Paula bladerde
nerveus in tijdschriften. Haar gedachten dwaalden steeds af naar het komende
avontuur en de seks met Peer. Geweldige seks met een bijna wildvreemde man, en
vreemd is hij zeker, dacht ze. Ze dacht aan de jaren met Pieter, verloren jaren
vond ze nu. Ze probeerde gelukkige momenten met hem terug te halen en dat lukte
niet. Zachtjes begon ze te snikken. Peer schrok op uit zijn boek.

“He, wat is er lieverd? Ben je bang voor de reis?”

Paula vluchtte de kajuit in en Peer volgde haar. Hij sloeg zijn arm om
haar heen. “Je hoeft niet mee.”

Ze snikte, “dat is het niet.” Ze begon te vertellen over haar huwelijk
en dat ze niet treurde dat het voorbij was, maar dat het zo lang geduurd had.
Hoe stom ze was geweest dat ze het niet eerder gemerkt had en dat ze zolang
genoegen had genomen met slechte seks. Peer veegde haar tranen af en hij vroeg
zich af of ze met haar opmerking bedoelde dat ze hun seks goed vond. Hij wilde
het niet vragen. Paula zag hem nadenken en vroeg, “nu vraag je je af zeker af
hoe ik onze seks vind?”

“Betrapt,” zei Peer. “Ik denk gehoord te hebben dat je er van genoten
heb. Geef eens een cijfer, op een schaal van 0 tot 10?”

Paula begon te lachen en veegde haar tranen af. “Voor een kabouter
niet slecht en zeker geen onvoldoende. Als jij de luiken sluit, dan krijg je
een herkansing voor een hoger cijfer.” Ze kleedden elkaar uit en streelden
elkaar. Met de stijve van Peer in haar hand boog ze zich voorover.

“Kabouter inspectie. Hm…, een mooie paarse kaboutermuts.” Ze nam zijn
eikel even tussen haar lippen en beet er heel zachtjes plagerig in.

“Au, verdomme.”

Ze kwam overeind. Ze kuste hem en begon hem rustig af te trekken,
terwijl Peer haar al kussend vingerde. Paula leunde achterover tegen de
kajuittafel en voelde de rand in haar billen. Dat bracht haar op een idee. Ze
verbrak de kus, liet zijn pik los en wipte op de tafel. Ze spreidde haar benen
en gaf Peer een goed zicht op haar openstaande gleuf. Peer stapte naar voren,
drukte zijn pik wat omlaag en zonder druk gleed hij naar binnen. Het lijkt
alsof ik er ingezogen wordt, dacht hij. De hoogte van de tafel was precies
goed. Paula schoof nog wat meer naar het randje en Peer pakte haar heupen vast.
Hij begon rustig te bewegen. Hij stopte even en vroeg, “hoe voelt dat, zo’n
kabouter in je?”

“Toe niet stoppen, doorgaan en het voelt niet kabouterachtig. Het voel
lekker!”

Peer stootte door en hij keek omlaag om zijn nat glinsterende pik in
en uit haar te zien gaan. Al doorstotend pakte hij haar hand en bracht die naar
zijn heen en weer gaande pik. “Voel eens hoe lekker nat je bent.” Paula voelde,
ze gaf geen antwoord, wel hield ze even met twee vingers zijn natte bewegende
pik vast. Daarna stopte ze een vinger naast zijn bewegende pik in haar kut om
haar kittelaar te strelen. Peer hoorde aan haar zuchten dat ze tegen een
orgasme aan zat. Hij keek haar aan en pakte haar borsten vast. Hij zag haar
gezicht vertrekken en zei, “kijk me alsjeblieft aan als je komt. Ik vind het
heerlijk een klaarkomende vrouw in de ogen te kijken.” Ze keek hem aan, hield
zijn blik vast en even later kwam ze onderdrukt kreunend klaar. Peer bleef rustig
door bewegen terwijl ze kwam.

Toen haar orgasme weg ebde vroeg Peer of hij van achteren in haar
kutje mocht. Ze ging van de tafel af en ging wijdbeens voorover gebogen staan.
Ze werkte goed mee door iets door haar knieën te zakken. Peer stapte naar voren
en zijn pik glibberde zonder hulp terug in haar warme masserende vlees. Hij
rook hun geiligheid en voelde zijn zaad opkomen. Hij pompte door en toen Paula
zachtjes gilde, gaf hij een paar forse laatste stoten voordat hij in haar spoot.
Hij voelde hoe zijn pik en zijn zak nat werden. Tegen haar aanleunend en met
zijn armen om haar heen hijgde hij uit, tot hij zijn lid voelde verschrompelen.

Later met zijn boek weer in handen en een drankje onder handbereik,
dacht Peer na over de seks met Paula. Drie keer neuken binnen vierentwintig
uur, niet slecht voor een ouwe lul van vijf en vijftig. Nooit gedacht dat ik zo
geil zou worden van een lange dunne met kleine tietjes. Klein maar fijn, die
geile stevige puntjes en dan die strakke ronde kont. Dat was een gezamenlijke
spuiter net. Haar nattigheid droop langs haar dijen en ik was ook zeiknat. Nou
ja spuiter, bij mij moest het uit mijn tenen komen. Haar van achteren neuken
hielp om de laatste druppels er bij me uit te melken. Mijn pik heeft nu wel
rust verdiend. Van mijn stomme celibaat voornemen is gelukkig niets van terecht
gekomen. Ik voel me nu een stuk beter.

Paula had haar tijdschrift weer gepakt. Het lezen lukte nog steeds
niet. Stiekem keek ze naar Peer, die in zijn boek verdiept leek. Hij heeft niet
meer om een cijfer gevraagd, dacht ze. Minstens een negen en voor libido een
tien. Zo nat ben ik nog nooit klaar gekomen. Hij klaagde niet, sterker nog hij
stond met een grijns overdreven zijn benen droog te wrijven. Zal hij geen last
hebben van de spanning?

Ze zag hoe hij opkeek van zijn boek en haar een knipoog gaf. “Geen
zorgen voor morgen Sidonia, het komt goed. En met een overdreven plat accent er
achteraan. “Wa”k nog segge wou. Het was een goddelijk lekkere wip.”

Ze wachten die avond tot het donker en rustig in de haven was. De
naburige boten waren gelukkig niet in gebruik en met Peer op de uitkijk bracht
Paula moeder en kind aan boord. Dil sliep met haar zoontje in de voorkajuit en
Paula en Peer namen ieder een bank in de kajuit in gebruik. Voor het slapen gaan
kusten ze elkaar, waarbij Peer zijn hand in Paula’s slipje liet verdwijnen. “Heel
zachtjes?” Vroeg hij.

“Verleidelijk,” zei ze en ze beantwoordde zijn uitlokking door plagend
even in zijn half harde pik te knijpen tot hij hard werd. “Nu niet, zodra ze
van boord zijn.”

De volgende morgen vroeg, zodra er voldoende water in de riviermonding
stond, voeren ze de haven uit. Het riviertje af naar zee. De wind werkte mee.
Een rustige windkracht drie uit Zuidelijke richting en het weerbericht
voorspelde een warme voorjaarsdag.

Dil bleef met Abdul in de kajuit. Peer stuurde en genoot van het varen
en de spanning.

Zodra ze de haven uit waren begon Abdul zachtjes te huilen. Hij was
bang door de bewegende boot en de af en toe klapperende zeilen. Paula zag aan
de onzekere blik van Dil dat ze het moeilijk had. Ze liet het zeilen aan Peer
over en bleef lang in de kajuit om Abdul te troosten en Dil moed in te praten.

Later, toen Abdul de deinende boot leuk begon te vinden en er een
voorzichtig lachje op het gezicht van Dil kwam, ging Paula naar buiten. Ze
koesterde zich in de ochtend zon en ze loste Peer aan de helmstok af voor een
plaspauze. Paula en Peer luisterden hoe Dil Afghaanse liedjes voor haar zoontje
zong en ze glimlachten naar elkaar. We zijn soms net een lang getrouwd stel,
dacht Paula. Het blijft vreemd met die kabouter. Zoals net heel vertrouwd en
soms van die rare onvoorspelbare acties en opmerkingen. Hoe zou het zijn om met
zo’n man getrouwd te zijn?

Na een uur of twee varen riep Peer, “dolphins, come and have a look.”
Hij wees Paula en Dil op een grote en kleine rugvin vlak naast de boot. Ze
zwommen een stukje met de boot mee. Paula zag de dolfijnen vlak onder het
wateroppervlak zwemmen. “Moeder en kind, denk ik,” zei Peer. Met een knikje
naar Dil die Abdul op haar arm naar de dolfijnen wees. “Vast een goed
voorteken.”

Tegen de middag was het warm geworden en Peer vroeg Paula om even de
helmstok over te nemen, hij ging zijn zwemboek aantrekken. Hij zal toch niet,
dacht Paula. Peer trok zich netjes terug in de kleine toiletruimte. Nadat Peer
de helmstok weer teruggenomen had, trok Paula haar bikini aan en ging buiten
bij Peer zitten. Peer vertelde haar dat ze goed opschoten en hij wees op de
Engelse kust in de verte. Hij was net begonnen uit te leggen dat ze de
“shipping lanes” de routes voor de grote scheepvaart waren
overgestoken, toen hij een vloek liet.

“Verdomme, nog aan toe. Kijk daar!” Hij wees naar een helikopter, die
in de verte kwam aanvliegen en op een motorjacht af dook. De helikopter ging
vlak boven het jacht hangen. “Gauw, naar binnen en help Dil en Abdul in de
schuilplaats.” Paula schoot de kajuit in en kwam na Dil en Abdul verstopt te
hebben weer naar buiten. Ze zagen de helikopter naar hen toe zwenken.

“Kom bij me op schoot zitten en doe je bovenstukje af, doe net alsof
we aan het vrijen zijn.” De helikopter zakte en ging een meter of dertig bij
hen vandaan vlak boven het water vliegen. Ze zagen de piloot en zijn metgezel
zitten en naar hen kijken. Peer begon enthousiast te zwaaien en hij pakte een
leeg blikje, dat nog in de kuip lag. Hij hield het blikje omhoog. Met een
uitnodigend gebaar van, kom er maar een halen. De mannen zwaaiden terug en de
helikopter zwenkte weg.

Pfffftt, dacht Paula toen ze van zijn schoot af ging. Een tien voor
improviseren en koelbloedigheid. Nou ja koelbloedig. Ik voelde ondanks de
situatie zijn piemel groeien. Hoe spannender de situatie, hoe relaxter hij
wordt. Sinds hij het besluit nam om Dil te helpen, straalt hij rust uit en
loopt hij de hele dag met een glimlach.

“Je bent een adrenaline junk.” Zei ze, door zijn zwembroek heen in
zijn pik knijpend. Als ik Dil niet uit haar nauwe bergplaats moest bevrijden,
dan zou je nu willen vrijen, of niet?”

“Daag me niet uit.”

Voor de haven van Ramsgate verdwenen Dil en Abdul weer in hun
schuilplaats. De haven was vol, een stil plekje zoeken was er niet bij. Na het
afmeren bleven Dil en Abdul in de schuilplaats, terwijl Peer naar het kantoor
van de havenmeester ging. Terug aan boord, vertelde hij dat alle formaliteiten
vervuld waren en dat ze te voorschijn konden komen, maar wel uit het zicht in
de kajuit moesten blijven.

“ Ga je mee,” vroeg hij aan Paula. “Dan gaan we onopvallend gearmd de
haven verkennen.” Ze liepen rond en ze zagen een hek om de jachthaven. Een hek
dat er, toen hij hier jaren terug was, nog niet stond. Plus camera’s; camera’s
op de steigers; camera’s op de kade en camera’s bij het hek. Ze overlegden en
besloten Dil hier niet aan land te brengen. Peer bedacht een alternatief. De
Thamesmonding in. Van een eerdere reis naar Londen wist hij dat er bij
Queenborough in de monding van de Medway ankerboeitjes lagen voor een getijde
stop of een overnachting. “In mijn herinnering is het daar ‘s nachts heel rustig.”

Ze besloten om de volgende dag de Thames op, richting Londen te varen.
Met eb vertrekken en de vloedstroom benutten om de Thamesmonding in te varen,
tot aan de monding van de Medway bij Sheerness en dan een stukje de Medway op
naar Queenborough.

Terug aan boord speelde Paula een spelletje met Dil en Abdul, terwijl
Peer met een boek in de kuip de wacht hield. Vroeg in de avond, net toen Peer
dacht dat alle ambtenaren thuis of in de pub zouden zitten, schrok hij. Hij zag
een geüniformeerd groepje op het haventerrein. De groep splitste zich en een
tweetal kwam hun steiger op. Gelukkig stapten ze bij de eerste de beste boot al
aan boord voor een inspectie.

“Snel verstoppen,” riep Peer. Paula hielp Dil en haar zoontje in de
schuilplaats, ze sloot de deksels boven de bergruimte en legde de matrassen
goed. “Slipjes er op?” Vroeg ze aan Peer die binnengekomen was, de luiken sloot
en de cd speler aanzette.

“Ik heb een beter idee,” zei Peer. “Kleed je uit. Dan doen we net of
we bij een vrijpartij gestoord zijn.” Paula aarzelde en ze keek toe hoe hij
zijn kleren snel uittrok. Het valt me mee dat hij niet alweer een harde heeft,
dacht ze. “Schiet op,” zei Peer. “Sla een handdoek om en ik doe in mijn blootje
het luik open. Doe je best om gegeneerd te kijken.”

De zot, dacht Paula achteraf. Ze had zich snel uitgekleed en een
handdoek omgeslagen. Tijdens het wachten stelde ze Dil fluisterend gerust en
Peer zette de muziek nog wat harder om eventueel geluid van Abdul te
overstemmen. Terwijl ze zich naar de bergplaats boog om met Dil te praten, had
de geile zottebol zijn kruis tegen haar billen gedrukt en haar borsten
vastgepakt. Op zo’n moment! Ze had hem weggeduwd. Peer lachte naar Paula en
greep de handgrepen bij de kajuitingang vast. Hij bewoog heen en weer zodat de
boot ook begon te bewegen. “Let”s rock the boat,” zei hij met een grijns. Ze
hoorden voetstappen aan dek, gevolgd door kloppen op het kajuit-dak. Peer
slaakte een grove vloek. Hij wachtte tot er weer geklopt werd.

“Wat the bloody hell,” zei hij, het luik openschuivend. “I am taking a nap and
you’re disturbing my rest. Hij klom in
zijn blote gat de kajuittrap op. Paula keek naar zijn billen en probeerde zich
voor te stellen hoe de Engelsen naar zijn blote piemel keken. Het bleken een
man en een vrouw. Politie en immigratie zeiden ze en ze wilden in de kajuit
kijken. Met bonzend hart en haar handdoek vastklemmend ging ze wat opzij staan,
terwijl ze de kajuittrap afkwamen. Om gegeneerd te kijken hoefde ze geen moeite
te doen.

De vrouw had een politie-uniform aan en ondanks de penibele situatie
viel het Paula op dat ze haar best deed om niet naar Peer te kijken. Peer had
een kussen gepakt en hield dat demonstratief voor zijn middel. Hij nodigde ze
uit om snel rond te kijken en dan op te hoepelen, zodat hij verder kon met zijn
slaapje. Hierop begon de immigratie officier te lachen en hij zei met een
grijns. “W”re finished sir, enjoy your nap.”

De vaste wal van Engeland was zo dichtbij, maar vijftig meter van de
steiger af en toch zo ver weg voor Dil. Ze snikte zachtjes en Abdul begon mee te
huilen. Paula nam Abdul op schoot en begon liedjes voor hem te zingen, terwijl
Peer Dil troostte en haar verzekerde dat ze de volgende dag echt in Engeland
zou zijn. Peer besloot zijn eigen telefoon weer te voorschijn te halen om Dil
met haar broer en oom te laten bellen, zodat de situatie kon uitleggen. Zestien
gemiste oproepen, waaronder twaalf van Sjaan en diverse Whatsapps en emails.
Hij opende de berichten niet, maar zag dat bijna alle gemiste oproepen en
berichten van Sjaan kwamen. Hij voelde zich tot zijn verrassing niet meer
kwaad, maar schuldig en dat maakte dat hij een kort berichtje stuurde.

“In Ramsgate. Alles gaat goed. Heb telefoon uitgezet om rust in
mijn hoofd te krijgen. Stuur je vanaf nu om de dag een berichtje.”

Dil belde met broer en oom. Peer sprak met oom en vertelde over het plan
om ze in Queenborough aan land te zetten. Oom wilde haar samen met een vriend
met een auto ophalen en vroeg hoe laat. Peer legde uit, dat hij dat met een
zeilboot niet kon voorspellen en dat het aan land zetten alleen kon als het uit
het zicht van nieuwgierige ogen gebeurde. Hij vroeg oom om buiten Queenborough
te wachten en om vooral niet op vallen. De avond verliep verder rustig. Met Dil
en Abdul naar bed in de voorkajuit en het deurtje dicht, kleedden Peer en Paula
zich uit om te gaan slapen. Peer was het eerst klaar en keek toe tot Paula
alleen in haar slipje stond. Hij boog zijn hoofd en kuste haar tepels en nam ze
daarna een voor een in zijn mond.

“Peer,” fluisterde ze. “Je kan het wel proberen, maar ik trap er niet
in. Het is veel te gehorig en misschien is Dil nog wakker.”

“Je tepels hebben er wel zin in,” zei Peer de harde knopjes tussen
zijn vingers rollend.

“Nee echt, nu niet, naar onderen wijzend, “het is hier onder nog wat
gevoelig van de afgelopen dagen.”

“Daar weet ik iets op. Ik heb de hele dag al een ongelofelijke zin in
je. Al vanaf het moment, dat je met je blote tietjes en je lekkere kont op mijn
schoot zat te draaien, heb ik een plan.”

Paula keek hem aan, “en wat mag dat plan dan wel zijn, als er niet
geneukt wordt?”

“Allereerst wil ik dat lekkere ronde kontje vasthouden, kijk zo.” zei
hij terwijl hij zijn handen op haar billen legde.

“Hm…,” fluisterde Paula, “dit voelt goed en wat komt er hierna?”

Peer zei niets maar stroopte haar slipje omlaag en hielp haar om er
uit te stappen. Hij ging op zijn hurken zitten en pakte weer haar billen vast.
Met zijn vingers in haar kontvlees trok hij haar onderbuik naar zijn gezicht.
Hij drukte een kus op haar schaamlippen en keek toen omhoog om haar blik te
vangen.

“Dit lijkt me een voortreffelijk plan,” zei ze en ze trok met haar
handen op zijn achterhoofd zijn mond weer naar haar onderbuik. Peer drukte zijn
lippen op haar poes en likte haar. Ze opende haar benen en zijn tong vond de
weg naar haar genotsknopje. Ze liet zijn hoofd los en zocht steun tegen de
tafel.

“Zullen we gaan liggen?” Vroeg ze. Paula ging op een van de banken
liggen en Peer wilde tussen haar benen knielen om verder te gaan.

“Nee samen,” zei ze. “Ik wil jou ook verwennen.” Paula schikte zich op
de bank en Peer ging in 69 positie op haar liggen. Om niet met zijn hele
gewicht op Paula te drukken en om zijn pik boven haar gezicht te krijgen legde
hij zijn onderbenen op de kaartentafel. Hij schikte zich zo dat zijn pik naar
beneden naar haar mond wees en drukte zijn mond op haar natte zilte poes. Hij
zocht met zijn tong haar kittelaar weer op en begon te likken. Paula kreunde
zachtjes toen ze zijn tong voelde en ze tilde haar hoofd met geopende mond op
om de boven haar bungelende eikel te omvatten. Ze likte zijn eikel en voelde
hoe Peer zijn bekken omlaag drukte om meer van zijn pik in haar warme mond te
krijgen. Kom maar, dacht ze en ze bewoog haar lippen over zijn schacht. Lik
door, lik door, dacht ze. Peer likte verder en stootte vanuit zijn bekken in
haar mond. Op en neer, waarbij haar lippen en tong zijn pik masseerden. Paula
voelde een orgasme opkomen. Om niet te schreeuwen klemde ze haar lippen strak
om zijn pik. Peer vermoedde, door de mond die zich om zijn pik klemde, dat ze
ging komen en hij stond zelf ook op springen. Hij stopte zijn stoten en likte
haar naar een orgasme. Hij voelde hoe haar lippen en tong om zijn pik bewogen,
terwijl ze met een gorgelend geluid probeerde om niet te schreeuwen. Zijn
ontlading was niet meer te stoppen, zijn zaad begon te stromen. Met een ruk
trok hij zich terug uit haar mond. Net te laat, daarbij zijn lading deels in
haar mond en deels op haar gezicht lozend.

Terwijl Paula lag na te schokken, tilde Peer voorzichtig zijn voeten
van de kaartentafel en tilde hij zijn bovenlichaam van Paula af. Hij pakte een
keukenrol en maakte Paula’s gezicht schoon. “Het spijt me” zei hij. “Ik wilde
niet in je mond spuiten en was te laat met terugtrekken, daardoor kwam het in
je gezicht.”

Paula lachte hem uit, “je bent een lieve onnozelaar. Al dagen los je
je kwakjes in me en kan ik daarna met tissues in de weer en slipjes uitwassen.
Nu spuit je het in mijn mond en over mijn gezicht en je bent bezorgd. Van
sperma in mijn ogen word ik niet blind. Gelukkig is mijn slaapbank droog
gebleven.” Ze kwam overeind om hem een kus te geven. “Zo smaakt kabouter
sperma.”

Om optimaal te profiteren van de vloedstroom, vertrokken ze de
volgende morgen laat. De dag was begonnen met Engels weer, druilerige motregen
en weinig wind. Zeilend met ondersteuning van de motor voeren ze langs de
krijtrotsen naar de Thamesmonding. Bij Margate klaarde het op. Er kwam meer
wind, de motor kon uit en de regen stopte. Even later brak de bewolking en werd
het een mooie zeiltocht. Als er niet de spanning geweest was van het later die
dag aan land zetten van Dil en Abdul dan zou Paula nog meer genoten hebben.
Naar Peer kijkend, zag ze hem heel ontspannen met zijn rug tegen de reling
hangen met de helmstok in zijn hand. Zal hij helemaal geen spanning voelen? Dacht
ze. De hoek om bij Sheerness, de Medway opvarend, dacht Peer aan de roemruchte
tocht van de Ruyter naar Chatham. Hij ging om de Engelse vloot te vernietigen.
Ik ga om Engeland een paar ongewenste inwoners rijker te maken.

Om een uur of drie in de middag kwamen ze bij Queenborough aan. Het
was een mooie zonnige middag geworden. Gelukkig lagen de ankerboeitjes uit Peer
zijn herinnering er nog. Er was nog een boei vrij, helaas naast een motorboot
met veel volk aan dek. “Penis-verlenger,” zei Peer, op de boot wijzend.

“He?” vroeg Paula naar de boot kijkend, die voor haar oogde als een
super groot futuristisch strijkijzer. Peer vertelde haar over zijn theorie over
mannen en soorten boten. Van het strijkijzer, vijftig meter verder, klonk harde
muziek. Er was een feestje gaande. Peer gluurde nieuwsgierig met de verrekijker
en gaf die daarna aan Paula. Twee buikige mannen met gouden kettingen en
tattoos vermaakten zich met drie dames in kleding, die met strakke rokjes en
hakken, niet praktisch leek voor een boottocht.

Peer grijnsde naar Paula, “goede afleiding. We gaan ook een feestje
bouwen.” Hij haalde de ingepakte rubberboot te voorschijn en pompte hem op.
Paula overlegde met Dil en zette in reactie op het Engelse geweld ook muziek
op. Bob Marley “There is a rat in my kitchen”. Terwijl Peer de
opgepompte rubberboot te water liet kwam ze samen met Dil en Abdul de kajuit
uit. Dil keek heel onzeker. Ze was door Paula overgehaald om zich aan de
“locals” aan te passen. Ze droeg een voor haar veel te klein
bovenstukje van Paula en Paula had met wasknijpers haar lange rok omgetoverd in
een vreemde korte rok. Peer haalde wat blikjes bier tevoorschijn, waarvan hij
er twee opende voor Paula en hem. Op verzoek van Peer deed Dil haar best om
zwaaiend met een dicht blikje dansjes in de kuip te maken met Abdul. Peer
roeide met Paula een rondje om de boot met de feestvierders en ze proosten met
hun blikjes.

“Als dit geen aangepast gedrag is, dan weet ik het niet,” zei Peer,
terug roeiend naar de boot. Oom werd gebeld en ze vroegen hem langs het water
in Queenborough te rijden en uit te kijken naar een wit zeiljacht met rode
strepen naast een groot motorjacht. Als hij het zeiljacht zag dan moest hij om
de eerste de beste hoek stoppen.

Een kwartier later zagen ze een oud bestelbusje langzaam over de weg
rijden. Paula nam met omhelzingen afscheid van Dil en Abdul. Peer hielp Dil aan
boord van de rubberboot en pakte Abdul van Paula aan. Naar het dichtstbijzijnde
punt om aan de wal te kunnen komen, was ruim vijf honderd meter roeien en dat
viel niet mee met twee personen en een kind in het kleine bootje. Gelukkig was
het rond de kentering en viel de getijstroom mee. Abdul bleek zich tot een
zeeman ontwikkeld te hebben. Hij schaterde om de stuiterende beweging van de
rubberboot en Peer, die het zweet van het roeien van zijn voorhoofd veegde,
lachte mee. Eindelijk, dacht Peer, toen hij vlak bij de kant in ondiep water
uit het rubberbootje sprong. Hij hielp Dil aan de kant en gaf haar Abdul aan.
Peer trok het rubberbootje de kant op en Dil kleedde zich weer als een vrome
moslima. Ze haalde de wasknijpers uit haar rok en trok een hoog gesloten blouse
aan. Ze gingen op weg. Abdul gaf aan dat hij door Peer gedragen wilde worden. “You
are grand dad now,” zei Dil. De weg af, de hoek om en daar stond het busje met
twee bebaarde mannen er naast. Oom en een vriend. Tranen, omhelzingen en
kussen. De laatste twee niet alleen van Dil, maar tot Peer’s verwondering
omhelsden en kusten de mannen hem ook. Oom begon een lang bedank verhaal met
veel “blessings” en Allah. Peer bedankte hem voor de zegeningen en drong op
spoed aan. “Please be quick, before
someone will notice us and starts asking questions.” Hij had het nummer van oom en sprak af om contact te houden. Na een aai
over het bolletje van Abdul en het aanhoren van een laatste verwijzing naar de
wijsheid en grootsheid van Allah, liep Peer in gedachten verzonken en zonder om
te kijken terug naar zijn rubberboot. Hoezo Allah? Mijn reet, gewoon mijn idee
en met hulp van Paula uitgevoerd

Terug aan boord veegde Peer het zweet van zijn hoofd en beantwoordde
hij de bezorgde vragen van Paula. Na even gezeten te hebben begon hij te
puzzelen over de terugreis en hoe Paula op tijd terug in Zeebrugge te krijgen.
Het weerbericht voor de volgende dag was gunstig. Hij stelde Paula voor om de
volgende dag heel vroeg op te staan en om vijf uur te vertrekken. Met de
ebstroom mee de Thamesmonding uit en dan door, afhankelijk van de wind naar
Duinkerken of naar Nieuwpoort. Paula was akkoord. Hij probeerde om rustig te
gaan zitten met een boek, het lukte niet.

“Verdomme,” zei hij. “Ik kan me nog niet ontspannen. Ik ga zwemmen.”
Paula keek hem bevreemd aan, “het water is nog steeds veel te koud.” Peer zei,
dat hem dat niet uitmaakte, hij moest iets doen om de adrenaline kwijt te
raken. Hij kleedde zich uit en liet het zwemtrapje zakken. Paula zag dat hij de
aandacht had getrokken van het gezelschap op de Engelse boot.

“Potloodventer, je hebt publiek.”

“Mooi, dan zien ze een eerlijke Hollandse pik. Die Engelse gasten
moeten in de spiegel kijken om hun eigen pik onder het afdak te kunnen zien.”

“Ja, nu nog wel, wacht maar tot je het water uitkomt.”

Peer zwom een rondje om de boot en riep dat het heerlijk was en vroeg
Paula om er ook in te komen. Paula weigerde, waarop Peer naar de Engelse boot
zwom om naar de dames te zwaaien en ze uit te nodigen voor een “skinny dip.” De
dames weigerden giechelend. Een van de mannen vond het niet leuk en riep, “piss
off, bloody wanker.” Peer zou een week eerder, de kans om terug te schelden met
beide handen hebben aangegrepen. Peer op dat moment dacht, zoek het uit en hij
zwom terug naar de boot.

Paula stond klaar met een handdoek. “Heeft het geholpen?”

“Ja, en ik voel me nu leeg en moe.”

Het werd een rustige avond. Luierend met muziek en een boek. Met de
voorkajuit weer vrij kropen ze er samen in. Ze nestelden zich, deden hun ogen
dicht en sliepen.

Tinus Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit
verhaal?



De reis of de bestemming? – 2

Tinus Boot Posted on ma, oktober 02, 2017 15:44:29

De reis of de
bestemming?

Deel 2

“Een rug
van hoge druk trekt zuidwaarts”

De volgende morgen om half acht stapte Paula aan boord met een
rugzakje en een grote zak met opschrift van een bakker, “traktatie,” zei ze.

Er was zoals voorspeld weinig wind en na buiten de havenhoofden de
motor uitgezet te hebben zeilden ze langs Blankenberge en De Haan naar
Oostende. Paula bleek het zeilen geweldig te vinden en toonde zich een
weliswaar onervaren, maar leergierig bemanningslid. Peer ontdooide door de
spraakzame en goedlachse Paula aan boord. In de middag voer hij dicht langs het
staketsel van de pier de haven van Oostende in. Het was druk op de pier.

“Als je nu zwaait, dan zwaaien ze terug,” daagde Peer Paula uit. Het
werkte Paula zwaaide als een vorstin en het werd beantwoord. “Koningin Paula,”
zei ze.

De boot aan kant, zochten ze een terras op de kaai op. Paula
trakteerde. Met Paula aan de mosselen en Peer aan een gebakken pladijs vertelde
Paula dat ze het geweldig gevonden had. Peer had al een vermoeden, hij lachte
haar toe en vroeg, “wil je verder mee Sidonia?”

“Ja, kan dat Plop en wil je me alsjeblieft nooit meer Sidonia noemen?
Zo groot zijn mijn voeten niet.”

Paula had nog een week vrij van haar werk. Ze ging die avond met de
tram terug naar Zeebrugge. Peer liep net haar mee naar de tramhalte en kreeg
bij het afscheid een kus op zijn wang. Paula regelde dat de buren voor de
planten in het appartement van haar nicht gingen zorgen. Twijfelend over haar
impulsieve actie en over wat ze aan boord aan kleding nodig zou hebben, pakte
ze een rolkoffertje in.

Peer had de boot klaar liggen voor vertrek. Zou ze terug komen?
Misschien niet, ondanks de gezellige dag gisteren. ‘Als ze niet terug komt, dan
ga ik alleen verder’, dacht hij terwijl hij om de 5 minuten op de klok keek. Ze
kwam terug.

Eenmaal de haven uit, pakte Paula haar koffertje uit om zich op
aanwijzingen van Peer in te richten. Bij het opbergen van haar spullen kwam ze
vrouwelijke toiletspullen tegen. Dus toch getrouwd of een vriendin, dacht ze. Omdat
het voor het eerst sinds weken een warme dag was kwam ze in bikini weer te
voorschijn.

“Zeg Peer, toen ik mijn spulletjes opruimde zag ik shampoo. Waarom
gebruik jij met je kale kop shampoo?”

Peer begon te lachen en wilde zeggen, voor mijn schaamhaar. Naar haar
bovenstukje kijkend zei hij, “waarom gebruik jij een bovenstukje?”

Ze keek hem verbouwereerd aan, herpakte zich en zei, “omdat ik tieten
heb. Kijk maar, ze zijn wel niet groot, maar het zijn tieten.” Ze trok haar
bovenstukje omlaag en gunde Peer een heel korte blik op haar borsten. Peer zag
in een flits een paar parmantige kleine tietjes met grote roze tepels. Lekkere
tietjes en tepels om op te knabbelen, dacht hij. Maar afblijven, ik doe aan
onthouding.

“Ik neem het terug, het is een fraai stel,” zei hij naar waarheid

Achteraf dacht Paula na over wat haar bezield had. Zij, die nooit
topless ging, om aan een man die ze pas anderhalve dag kende, haar borsten te
laten zien. Het was niet plagerig bedoeld en ook niet omdat hij even sneu keek,
toen ze zijn kale kop noemde. Ze voelde zich wel uitgedaagd door die opmerking
over haar bovenstukje, maar dat was ook niet de reden. Waarschijnlijk was het
de behoefte om hem te shockeren, hij was immers zelf zo direct.

Er was weinig wind en ze kwamen niet ver die dag die dag. Ze genoten
van de voorjaarszon. Ter hoogte van Middelkerke zag Peer wat badgasten het
koude Noordzeewater trotseren. Dat bracht hem op een idee.

“Ik ga even zwemmen,” zei hij.

Bevreemd, keek Paula hem aan, “en ik dan? Laat je me alleen op de
boot, als jij het water in gaat?”

Peer legde uit dat hun vaart zo gering was dat hij de boot zwemmend
bij kon houden en dat hij voor de zekerheid altijd een lange lijn met een
boeitje achter de boot hing. “En op zee zwem ik altijd naakt,” zei hij, zijn
kleren uittrekkend. Paula verborg niet dat ze nieuwsgierig toe keek.

“Oh” zei ze, “daarom gebruik je shampoo.” Gevolgd door, “je bent niet
overal een kabouter.”

Die laatste opmerking kwam aan en Peer voelde dat zijn lid opstandig
werd en zich niets aantrok van zijn celibaat besluit. Het koude Noordzeewater
bood uitkomst. Hij liet zich via het zwemtrapje op de spiegel in het water
zakken. Tering, dacht hij, dit is koud. Hij zwom even met de boot mee en liet zich
toen aan het touw voorttrekken. Het hele bad duurde maar een paar minuten.

Paula hield de helmstok vast en keek naar Peer die achter de boot
hing. ‘Gekker dan dit kan het niet worden,’ dacht ze. Ik topless en nu met een
nagenoeg vreemde naakte kerel die me een boot toevertrouwd. Hij heeft wel een
lekker lijf voor zo’n oude vent. Hoe oud zal hij zijn? Straks vragen. Strak en
gespierd, geen sportschooltype, meer de spieren die je van werken en
duursporten krijg. Jammer van al dat haar, gelukkig niet op zijn rug, dan zou
hij op een gorilla lijken. Het leek even of hij een erectie ging krijgen. Hoe
groot zou dat ding kunnen worden? Bij Pieter kostte het haar de laatste jaren
veel moeite om zijn plasser te laten groeien. Ze had soms gedacht, dat hij
misschien beter een pilletje kon nemen. Ze had het nooit durven voorstellen.
Had ik die klootzak maar wel willen kwetsen.

Toen hij uit het water klom reikte Paula hem een handdoek aan.
Toekijkend hoe hij zich afdroogde, zei ze, “toch een kaboutertje, ik wist het
wel. Zal ik warme koffie maken?”

‘s Middags voeren ze de monding van de IJzer op naar een van de
jachthaven in Nieuwpoort. Paula stond er op om die avond voor hen te koken en
dat maakte dat ze samen de stad ingingen om boodschappen te doen. ‘We zijn wel
een bijzonder stel’, dacht Peer onderweg, stevig doorstappend om de lange Paula
bij te houden. Het zal me niet verbazen als ik straks iemand iets hoor roepen
over ons lengteverschil.

Voor het slapen gaan had Peer aangeboden om zijn slaapplaats, in de af
te sluiten voorkajuit, aan Paula te laten. Dat wilde ze niet, “dat was zijn
plek.” De hondenkooi in het achterschip bleek te kort voor Paula’s lengte, en
zo werd een van de banken in de kajuit Paula’s slaapplaats. Met haar voeten
onder de kaartentafel lukte het.

“Zo heb je ook meer privacy,” zei Peer. “Ik slaap naakt, maar dat is
voorin en daar heb jij geen last van.”

Paula dacht er de volgende morgen aan terug. Ze werd heel vroeg, bij
het eerste ochtendlicht, wakker van gestommel. Toen ze haar ogen open deed zag
ze Peer uit de voorkajuit komen. In zijn blote gat met een ochtend erectie. Ze
zag hem slaapdronken langs haar schuiven en de deur van het mini badkamertje
openen. Ik ben benieuwd hoe hij dat oplost, dacht ze. Staand laat zich dat
moeilijk richten en zittend krijgt hij hem nooit in dat kleine potje. De deur
ging dicht en even later hoorde ze wat onderdrukt gevloek. De deur ging open en
Paula, die zich slapend hield keek voorzichtig door haar wimpers toe. Peer
schoof zo zacht mogelijk het kajuitluik open en verdween aan dek. Lekker kontje
heeft de kabouter, dacht Paula, terwijl de ochtendstilte verbroken werd door
een spetterend geluid in het water. Een Hollandse manneke pis, dacht Paula,
toen ze haar ogen sloot om zich weer slapend te houden.

De wind was die dag gunstig. Ze zeilden Duinkerken voorbij naar
Gravelines, een klein plaatsje tussen Duinkerken en Calais. Peer had het
onderweg beschreven als pittoresk. Bij het zien van de grote kerncentrale in de
duinen twijfelde Paula aan zijn woorden. Eenmaal in de riviermonding gaf ze hem
gelijk en hoe verder ze het riviertje de Aa opvoeren, hoe enthousiaster ze
werd.

Die avond, tijdens een wandeling door het stadje vroeg Paula aan Peer
of hij het vervelend vond om er een dag te blijven en de volgende dag wandelend
de omgeving te verkennen. Peer had een hekel aan wandelen, maar het gezelschap
beviel hem goed. Met Paula aan boord, had hij veel minder last van somber zijn
en zijn neiging om ruzie te zoeken was weg. Hij zei, “ja.” Ze gingen uit eten
en deelden een fles wijn bij het eten en daarna nog een aan boord. Het werd
laat die avond voordat ze naar bed gingen. De volgende morgen was Paula laat
wakker geworden van geluiden op andere schepen in de haven en ze lag nog wat te
dommelen. Ze hoorde Peer het deurtje van de voorkajuit openen. Nieuwgierig of
er weer een voorstelling volgde, hield ze zich slapend. Ze zag Peer met zijn
blote gat naar haar toe uit de voorkajuit klimmen. Ze keek naar zijn harige
kont en wachtte tot hij zich zou omdraaien. Haar vermoeden werd bewaarheid.
Voor Peer zijn onderbuik priemde weer een stijve piemel schuin naar voren.
Impulsief stak ze haar hand uit en pakte het geval vast.

“Wat doe je?” Ze kwam zonder hem los te laten onder de slaapzak
vandaan. Peer zag dat ze niet meer dan een zwart slipje droeg

“Laat mij maar,” zei ze de voorhuid heen en weer schuivend. Ik merkte
gistermorgen dat je niet kon richten in dat kleine wc- tje en dat je aan dek
ging om te plassen. Dat kan je nu niet maken, de hele haven is al wakker.”

“Maar mijn onthouding!” Zei Peer, die verder braaf bleef staan. Het
kostte moeite, maar het lukte hem om niet zijn handen uit te steken naar haar
borstjes.

“Jij onthoud je, want ik doe het werk” zei Paula, die stevig doortrok.

Het golfde er uit. Deels op de vloer van de kajuit en deels op Paula’s
hand. Paula gaf nog een paar laatste rukjes en zei, “zo nu ga ik mijn handen
wassen, de rest mag jij opruimen.”

Na zijn blaas geleegd te hebben maakte Peer de vloer schoon. Paula
schoot een shirt en een broek aan en meldde dat ze ging douchen.

Zo, dacht Paula onder de douche, lang geleden dat ik een man
afgetrokken heb. Pieter hield niet van handwerk, wel van oraal. Als ik eerder
geweten had dat hij zich ook door mannen liet pijpen, dan… Erger nog, waar zal hij zijn worstje nog meer
ingestoken hebben? De vuilak had me wel een ziekte kunnen bezorgen. Flinke
klodders waren het. Ze dacht aan een verhaal dat ze ooit gehoord of gelezen had
over de sterkte van zaad. Dat als je lange draden kon trekken het sterk zaad
was, of zo iets. Wat zou ik gedaan hebben als Peer me net was gaan potelen?
Wegduwen en zeggen, dat ik daar niet van gediend ben? Knap is hij niet, wel
aantrekkelijk, als hij niet boos kijkt. Zal hij een goede minnaar zijn? Ach
wat, het was gewoon een daad van barmhartigheid.

Ze wandelden die dag heen en terug langs de oever van het bij eb
drooggevallen riviertje. Verder vertelden ze elkaar verhalen en luierden ze met
een boek. Peer zijn gedachten dwaalden regelmatig af naar eerder die ochtend.
Ik wilde het niet en het was bevrijdend, nee meer dan dat, het was lekker. Rare
meid die Paula, daarna deed ze of er niets gebeurd was. Tijdens het wandelen
kwam Peer even achter Paula te lopen en keek hij naar bewegende lijf.
Godverdomme nee, dacht hij toen hij ontdekte dat hij naar kont liep te kijken
en de gedachte in hem op kwam dat hij, die billen en die parmantige tietjes…
Ik wil dit niet, hij ging snel weer naast haar lopen. Peer ging die avond
douchen terwijl Paula nog een rondje om de haven liep. Klaar met douchen stond
Paula hem voor het havengebouw op te wachten.

“Peer kom eens. Ik wil je iets laten zien. Het is zo triest.” Ze nam hem
mee naar een bosje met struikgewas dicht bij de haven en ze ging hem voor over
een smal paadje. In het bosje stopte ze bij een primitieve tent. Voor de tent
zat een jonge vrouw met een klein kind van een jaar of twee op een oude
gebroken tuinstoel.

“Dit zijn Dil en Abdul en ze hebben honger.” Dil bleek redelijk Engels
te spreken. Op voorstel van Paula namen ze Dil en Abdul mee het stadje in om ze
te trakteren op een maaltijd. Dil droeg Abdul, totdat Peer haar vroeg of ze hem
vertrouwde, zo ja dan zou hij Abdul voor haar dragen. Ze keek hem lang aan voor
ze ja zei. Daarna ging ze achter hem lopen om hem in de gaten te houden. In het
Italiaanse restaurant, waar ze terecht kwamen, trokken ze zich niets aan van de
nieuwsgierige en afkeurende blikken. Terwijl Dil at en Abdul voerde, dronken
Paula en Peer een glas wijn en ze lieten Dil vertellen hoe ze hier terecht was
gekomen.

Dil was twee jaar terug, nadat haar man vermoord was, hoogzwanger
samen met haar broer uit Afghanistan gevlucht. Haar ouders leefden niet meer en
ze wilden naar een oom in Engeland. Ze waren nu al ruim een jaar in Frankrijk,
wachtend op een kans om naar Engeland te gaan. Tot voor kort had ze in een kamp
bij Calais gewoond. Haar broer had met een paar andere mannen uit het kamp werk
gekregen. In de tuinbouw, ergens in de buurt van Amiens. Zwart en er mochten
geen vrouwen mee. Zo kwam het dat zij alleen met Abdul was achtergebleven in
het kamp. Na een paar dagen was het lastigvallen door mannen in het kamp
begonnen. Ze was uit het kamp gevlucht. Als ze hun telefoon mocht gebruiken dan
kon ze haar broer bellen. Ze wilde ook graag haar oom in Engeland bellen en die
gerust stellen. Op de terugweg nam Paula kleine Abdul op haar schouders en
liepen Peer en Dil achter haar. Peer praatte verder met Dil over hoe ze in
Engeland dacht te komen. Ze hoopte dat haar broer zo veel ging verdienen dat ze
een smokkelaar konden betalen.

Peer luisterde en dacht na. Terug bij de jachthaven wilde Paula nog
wat voedsel en een half pak melk uit hun voorraad naar Dil in de primitieve
tent brengen. Peer ging niet mee. Hij dacht verder na en pakte uit zijn
gereedschapskist een meetlint om de bergruimten onder de kooi in het voorschip
op te meten. Bij terugkomst vertelde Paula dat ze morgen voor vertrek met Dil
naar de supermarkt wilde gaan om wat inkopen voor haar te doen.

“Goed”, zei Peer, zonder er met zijn gedachten bij te zijn.

“Wil je nog wat drinken Peer?” Geen antwoord.

“Peer?” Peer keek op.

“Ik heb een plan. Stel dat haar verhaal bonafide is, dan wil ik ze
helpen.”

“Hoe dan?”

“Ik denk er nog over. Het nummer van die oom in Engeland zit nog in
jouw telefoon, mag ik hem bellen?”

Het bleek een mobiel nummer. Peer belde de oom. Stap voor stap legde
hij uit wie hij was en dat hij wilde helpen. De oom reageerde door te zeggen
dat alle hulp welkom was en dat hij zijn familie graag bij zich wilde hebben.
Ze hielden al lang rekening met hun komst en ze konden een kamer op zolder vrij
maken. Peer vroeg de oom of hij WhatsApp of Telegram gebruikte en of hij hem zo
weer met een videogesprek mocht bellen. Peer legde aan Paula uit dat hij een
indruk van de oom en het gezin wilde hebben voordat hij verder ging. Het werd
een WhatsApp video gesprek. Oom bleek een sympathiek overkomende man van een
jaar of veertig. Toen Peer vroeg of hij zijn gezin en zijn huis mocht zien,
aarzelde hij. Totdat Peer uitlegde dat hij wilde zien of het allemaal bonafide
was en dat hij dan misschien Dil kon helpen. Een zoon kwam in beeld en na enig
aandringen tante, die nog haastig bezig was een hoofddoek vast te knopen. De
jongere kinderen lagen te slapen, schokkende camera, trap op. Voorzichtig
geopende deur en een slaapkamer met een bed met twee kinderhoofdjes boven de
dekens. Een beeld van een zolder met oude huisraad. En, op Peer’s laatste
verzoek, een beeld van het huis vanaf de straat.

Of Peer “satisfied” was?

“Yes.”

Daarop wilde oom weten hoe Peer ging helpen. Daar wilde Peer nog over
nadenken. Oom vertelde nog, dat als Peer een smokkelaar was, ze maar een paar
duizend pond konden betalen. Nee, Peer deed het niet voor het geld. Oom
bedankte hem en wenste hem veel wijsheid en Allah ’s zegen toe.

Na het gesprek beëindigd te hebben en reagerend op de nieuwsgierige
blik van Paula stelde Peer voor om eerst iets te drinken in te pakken. Nadat
Paula een fles wijn geopend had en twee glazen ingeschonken, keek ze Peer
verwachtingsvol aan.

“We brengen ze naar Engeland.”

“Hee…?”

“Ja, doodsimpel. Hiervandaan is het een uur of vijf varen naar
Ramsgate.”

“Je bent gek.”

Peer legde uit hoe hij het wilde aanpakken. Onder de kooi in de
voorkajuit zaten drie bergvakken, afgesloten met een deksels onder de
matrassen: een voor de watertank en twee voor bagage. Het schot tussen de
laatste twee kon hij er gedeeltelijk uitzagen om zo een grotere ruimte te maken.
In die ruimte zouden Dil en haar zoontje zeker passen. Dan moesten ze wel de
watertank grotendeels leegpompen, anders zou er te veel gewicht in het
voorschip zitten en dat zou kunnen opvallen.

“Ze hoeven alleen maar in de bergruimte te zitten bij vertrek,
aankomst en als er controle dreigt. Verder moeten ze de hele reis in de kajuit
blijven.”

“En hoe dacht je ze in Engeland aan land te krijgen?”

“Oh gewoon in de haven en anders met de rubberboot naar de kust.”
Eerst morgen vragen of Dil het wil en of haar broer en oom ook willen dat ze
met ons mee gaan.”

Paula keek hem lang, zonder iets te zeggen, aan. Ze dacht na.

“Als je plan doorgaat, dan weet ik nog niet of ik mee ga. Ik wil er
over nadenken. Een stel is natuurlijk wel minder verdacht, dan een man alleen,
maar…” Ja, dacht Peer, die zijn oren sloot voor de mitsen en maren, vrouwen!

Wat een man, dacht ze. Hij blijft me verrassen. Nadat ik hem geholpen
had, met een uitgestreken smoel samen ontbijten en de hele dag doen of er niets
gebeurd is. Geen teder gebaar, geen bedankje, alsof hij iedere morgen zo zijn
gerief krijgt. De wandeling was prettig, dan is hij plezant gezelschap en praat
hij honderduit. Wat zal zijn achtergrond zijn? Hij gedraagt zich af en toe als
een lompe boer en dan in eens verrast hij met tederheid en acties die je bij
een lomperik niet verwacht. Bij Dil en haar zoontje toonde hij zich zorgzaam.
Zou hij kinderen hebben? Op zulke momenten vind ik hem aantrekkelijk. En dan
komt hij in eens met zo’n onbezonnen idee op de proppen. Mijn bezwaren leek hij
niet te willen horen.

“Laten we maar gaan slapen,” stelde Peer voor. Hij kleedde zich tot op
zijn slip uit en wilde de voorkajuit in gaan.

“Peer, kom eens.”

Tot zijn verrassing boog Paula haar hoofd naar hem toe voor een kus op
zijn lippen. “Omdat je zo zorgzaam was voor Dil en Abdul.”

Nog meer tot zijn verrassing, sloeg hij zonder er bij na te denken
zijn armen om haar heen en kuste haar terug met zijn handen op haar billen.

“Peer!” Peer schrok en stamelde een verontschuldiging. Zich met zijn
houding geen raad wetend verdween hij na een “welterusten” in de voorkajuit.

Peer kon niet in slaap komen. De gedachte aan de kus en hoe hij
gereageerd had bleef door zijn hoofd spoken. Voor als het avontuur door zou
gaan, probeerde hij na te denken over de aanpak van de reis naar Engeland. In
plaats daarvan kwam steeds de gedachte aan Paula boven en hoe ze hem
afgetrokken had. Met een geconcentreerde blik, had ze zonder hem aan te kijken,
hem klaar getrokken. Haar tieten zagen er stevig uit. Geil gezicht die kleine
puntige tietjes met die grote roze tepels. Hoe zou het voelen om ze vast te
houden? Hij fantaseerde over Paula met haar slipje uit. Zijn hand schoof onder
het laken om zijn erectie vast te pakken. Zachtjes rukken, misschien kon hij
daarna wel in slaap komen? Slappeling, dacht hij, zo blijft er niets over van
je besluit.

Trut, dacht Paula in bed. Het voelde goed, toen hij kuste. Ik had
niets moeten zeggen. Nu schrok hij van me en hij kroop in zijn schulp. Blijft een
vreemde vent, het enige ogenblik hondsbrutaal en avontuurlijk en het volgende
ogenblik in zich zelf gekeerd en bijna verlegen. Zo’n stoppelbaard op mijn
gezicht, dat ben ik al helemaal niet gewend. Hoe zou dat voelen als… Stomme
doos, niet aan denken. Ze ging met haar hand in haar slaapzak in haar slipje en
voelde dat ze nat was. Ze schoof de slaapzak omlaag en ze spreidde haar benen
wat om ruimte te maken voor haar vingers. Ze dacht aan zijn heen en weer
zwaaiende ochtend erectie. Hoe zou het zijn om met hem te vrijen? Niet de
verpieterde Pieterman, waar ze het de laatste tijd mee moest doen. Hoe zou het
zijn om hem in me te voelen, hoe zou het voelen als hij me opvult? Als ik me
zachtjes vinger en mijn lippen stijf op elkaar houdt dan.

Peer wilde niet rukken. Hij trok zijn onderbroek omhoog. Als ik
voorzichtig opsta en zachtjes de deur open maak, dan kan ik zonder Paula wakker
te maken mijn broek en mijn shirt pakken. Een stukje wandelen en dan zakt het
wel.

Heel voorzichtig maakte hij de deur open. In het maanlicht, dat door
het kajuitluik en de ramen naar binnen viel, zag hij Paula liggen. Ze was uit
haar slaapzak gekropen. Hij zag haar blote borsten en ze had haar hand in haar
slipje. Ze schrok, toen ze Peer zag kijken en ze schoot overeind.

“Peer, ik…”

“Jij hebt mij geholpen,” zei Peer, “mag ik jou nu helpen?” Zonder een
antwoord af te wachten raakte hij een van haar borsten aan en streelde haar
tepel. Paula ging weer liggen en Peer bukte zich voor een kus. Paula opende
haar lippen en hun tongen vonden elkaar. Ze sloeg haar armen om haar heen en
trok hem naar zich toe. Zijn hand gleed over haar slipje. ‘Nat kruis,’ dacht
hij, zal ze al even bezig geweest zijn? Hij streelde haar poes door de stof van
haar slipje en toen ze niet protesteerde en haar benen wat meer spreidde stak
hij zijn hand in haar slipje. Zijn vingers gleden langs een klein toefje haar
op haar venusheuvel naar haar natte spleet. Zijn vinger gleed naar binnen en
vond direct haar forse clitoris. ‘Joekel,’ dacht hij. Hij streelde haar clit
met zijn vinger en voelde hoe Paula zijn onderbroek omlaag deed en zijn pik
vastpakte. Hij stapte uit zijn broek en trok zijn vinger terug om Paula ‘s
slipje uit te trekken. Een getrimde poes werd zichtbaar. Een poes met flinke
schaamlippen en een klein driehoekje haar er boven. Mijn eerste keer in een
Vlaamse flamoes, dacht Peer. Hij legde zijn hand op haar poes en zijn
wijsvinger gleed opnieuw in haar vochtige opening. Hij hoorde Paula zuchten.
Terwijl hij haar clit streelde, kneedde ze zijn stijve pik met een hand en de
andere hand gebruikte ze om zijn zak vast te pakken. Ze stopte even en tilde
haar hoofd op om te kijken. Hij lijkt nog dikker dan vanmorgen, dacht ze,
vooral zijn eikel is dik.

“Toe, kom alsjeblieft op me liggen?”

Paula lag tegen Peer aan in zijn kooi in de voorkajuit. Na de seks was
haar slaapzak nat en kleverig geweest en zo was ze naast Peer voorin beland.
Terwijl ze langzaam in slaap wegzakte, dacht ze terug aan de seks. Ze had zich
schaamteloos laten gaan en ze had genoten. Nicht Kaat vertelde soms over haar
seksavonturen met wisselende mannen. Zij deed dat nooit, ze luisterde dan met
rode oortjes en een beetje jaloezie. Er viel met Pieter ook niet veel te
vertellen. Zou ze dit durven delen met Kaat? In gedachten beleefde ze het
opnieuw. Hij had het licht aangedaan voordat hij op haar kwam liggen. Hij wilde
haar zien had hij gezegd.

Het vingeren was lekker geweest en ze voelde dat ze zo een orgasme kon
krijgen, maar ze wilde hem in zich voelen, die grote stijve knuppel diep in
haar. Het was duidelijk dat hij dat ook wilde, niks geen geklets meer over
celibaat en onthouding. Ze had haar benen zo ver mogelijk gespreid op de smalle
bank en hij was op zijn knieën tussen haar benen komen zitten. Terwijl ze haar
bekken omhoog drukte, had hij zich laten zakken en zonder zijn hand te
gebruiken had hij zijn pik gestuurd. Ze had zijn eikel tegen haar schaamlippen
voelen duwen. Even had ze zich afgevraagd of het gevoelig zou zijn, die dikke
eikel en toen was hij al binnen. Hij was direct helemaal naar binnen gegleden,
hij vulde haar en het voelde… goed.

Het bewegen van zijn pik in haar, eerst rustig en daarna sneller
voelde geweldig. Door het vingeren was ze al zover op weg geweest dat ze al
snel een orgasme voelde opkomen. Ze probeerde niet te schreeuwen. Peer had het
aan haar gezicht gezien en “schreeuw maar,” gezegd. “Ze verstaan je toch niet,
ze spreken hier alleen maar Frans.” De zot. Ze was onbeheerst gillend klaar
gekomen. Hij had zijn knuppel teruggetrokken en was naast de bank gaan staan om
zich te bukken naar haar kutje. Met zijn lippen op haar schaamlippen had hij
met zijn tong haar clitje gelikt. Ze had zijn baardstoppels op de gevoelige
huid in haar liezen gevoeld. Het was sensationeel en ze had weer gegild. Daarna
had hij haar benen opgetild. Ze begreep wat hij wilde en ze had haar rug
gekromd en haar voeten tegen het kajuitdak gedrukt. Hij was terug op de bank
gekomen en steunend op zijn armen langs haar lichaam, had hij zijn pik tot vlak
voor haar open gapende kutje geduwd.

“Kijk,” had hij gezegd, “hoe mijn pik bij je naar binnen glijdt.” Met
haar hoofd zo ver mogelijk opgetild zag en voelde ze hoe zijn dikke pik weer in
haar kwam. Ze had hem heel diep in haar gevoeld. Toen hij begon te bewegen had
ze het niet meer. Ze was krijsend gekomen terwijl ze aan zijn schokken voelde
dat hij zich in haar leeg spoot.

Drie orgasmes op een rijtje, ze kon zich niet herinneren, dat ze dat
ooit met Pieter had gehad. Toch maar niet met Kaat delen, besloot ze net
voordat ze in slaap viel.

Peer hoorde aan haar ademhaling dat ze in slaap was. “Knus,” had ze
gezegd, toen ze zich naast hem nestelde en haar blote gat in lepeltjes houding
tegen hem aandrukte. Hij voelde zich loom en verzadigd. Toch kon hij nog niet
direct slapen. Hij genoot van het gezelschap van Paula en de seks was heerlijk
geweest, maar toch. De boot was altijd iets van Sjaan en hem samen geweest en
nu had hij met een andere vrouw seks aan boord gehad. Ze lagen in de kooi van
Sjaan en hem en dat voelde niet goed. Bij zijn avontuurtjes was het altijd
ergens anders geweest, nooit in het bed van Sjaan en hem samen. Een hotel, een
gehuurde boot, ergens buiten en zelfs in een lege ruimte op de zaak.

Paula werd wakker en voelde zich heerlijk uitgerust. Peer snurkte
zachtjes. Haar gedachten gingen terug naar de vorige dag; de heerlijke seks en het
bizarre avontuur dat Peer wilde ondernemen. Over de mogelijke reis naar
Engeland nadenkend, zag ze alleen maar bezwaren. Wat zal de straf zijn op
mensensmokkel? Aan de andere kant, over een maand ging ze haar vijfenveertigste
verjaardag vieren en haar grootste avontuur tot nu toe was haar mislukte
huwelijk. De vakanties met Pieter waren altijd naar “all inclusive
resorts.” Het enige, een beetje, avontuurlijke was de reis naar Mexico
geweest en dan nog alleen omdat de accommodatie zo slecht was. De herinnering
aan de steeds klagende Pieter bracht een glimlach op haar gezicht. Ze besloot
mee te gaan.

Tinus
Boot

Graag jouw waardering als reactie onder dit
verhaal?



Volgende »